Η επόμενη μέρα της πυρκαγιάς στο Εθνικό Πάρκο Δαδιάς

Οι προτάσεις του WWF Ελλάς

Η πυρκαγιά που σημειώθηκε στο Εθνικό Πάρκο του Δάσους Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία που παρακολουθούσε επί μέρες «με κομμένη ανάσα» την εξέλιξη του πύρινου μετώπου.

Παρά την άμεση και τεράστια κινητοποίηση δυνάμεων, και τις εξαιρετικά ευμενείς καιρικές συνθήκες, η πυρκαγιά έκαψε ένα μεγάλο μέρος του πυρήνα του Εθνικού Πάρκου επί επτά συνεχόμενες ημέρες. Ευτυχώς αποφεύχθηκαν τα χειρότερα, δηλαδή σώθηκαν οι οικισμοί, ειδικά της Δαδιάς όπου η φωτιά πλησίασε πολύ κοντά, ενώ σώθηκε και η αποικία του μαυρόγυπα και οι φωλιές του ασπροπάρη. 

Πριν από λίγες ημέρες το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ανακοίνωσε μία δέσμη άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πυρκαγιάς. Συμπληρωματικά προς τα μέτρα αυτά –τα οποία εν γένει κινούνται στη σωστή κατεύθυνση- το WWF Ελλάς βάσει της 30ετούς εμπειρίας του στην περιοχή, καταθέτει τις δικές του προτάσεις για την αποκατάσταση και μελλοντική θωράκιση της περιοχής   

Το Εθνικό Πάρκο του Δάσους Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες περιοχές για την προστασία των αρπακτικών πουλιών σε Ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Ανάμεσα στα σπάνια είδη που φιλοξενεί ξεχωρίζει ο μαυρόγυπας, η επιβίωση του οποίου σε βαλκανικό επίπεδο εξαρτάται από τη διατήρηση της αποικίας του στην περιοχή. Επίσης, στην ίδια περιοχή φιλοξενούνται και τα τρία από τα πέντε εναπομείναντα ζευγάρια ασπροπάρη της Θράκης. Να σημειωθεί ότι τα πέντε αυτά ζευγάρια συνιστούν το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού του είδους που και διεθνώς είναι “Κινδυνεύον”. 

Παρότι η περιοχή του Εθνικού Πάρκου χαρακτηρίζεται και από πολλές άλλες σημαντικές οικολογικές αξίες, η διατήρηση των σπάνιων αρπακτικών πουλιών, και ειδικά του μαυρόγυπα και του ασπροπάρη, οφείλει να αποτελεί το κεντρικό σημείο αναφοράς σε κάθε απόφαση που αφορά τη διαχείριση της περιοχής. 

Προς αυτό, προτεραιότητα σε όλα τα μέτρα που αφορούν τη διαχείριση της βλάστησης, την αποκατάσταση των καμένων περιοχών και την πρόληψη των πυρκαγιών πρέπει να είναι η διατήρηση ή η αναβάθμιση της μωσαϊκότητας του τοπίου και η διατήρηση των επωφελών για τα αρπακτικά πουλιά χαρακτηριστικών της βλάστησης (ώριμα δέντρα, μίξη ειδών, κοκ).  

Άμεσα μέτρα μετά την πυρκαγιά. 

Αμέσως μετά την πυρκαγιά είναι απαραίτητο να ληφθούν μία σειρά μέτρων, τα οποία αποτελούν μέρος του “πρωτοκόλλου” που ακολουθείται μετά από κάθε σοβαρό συμβάν πυρκαγιάς. Τα μέτρα αυτά, πολλά από τα οποία έχουν ήδη ανακοινωθεί από το ΥΠΕΝ, συμπεριλαμβάνουν: 

• Χαρτογράφηση καμένης περιοχής 
• Αποτύπωση της καμένης βλάστησης και των άκαυτων νησίδων
• Κήρυξη αναδασωτέας έκτασης
• Ρυθμίσεις βοσκής λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη τον πολύ χαμηλό αριθμό ζώων στην περιοχή και το σημαντικό ρόλο που μπορεί να παίξει η ελεγχόμενη βόσκηση στη διαχείριση του δάσους και την αναβάθμιση της μωσαϊκότητας του τοπίου.
• Μελέτη και υλοποίηση αντιδιαβρωτικών καθώς και αντιπλημμυρικών έργων όπου αυτά κρίνονται αναγκαία λαμβάνοντας υπόψη τις κλίσεις της περιοχής σε συνδυασμό με την παρουσία άκαυτων νησίδων ή περιοχών

Άμεσα μέτρα για τη θωράκιση της περιοχής: 

Παράλληλα με τα άμεσα τεχνικά και ρυθμιστικά μέτρα που εφαρμόζονται σε κάθε πληγείσα περιοχή, είναι απαραίτητο να δρομολογηθούν τέσσερις δέσμες μέτρων που αφορούν τη μακροπρόθεσμη και αποτελεσματική θωράκιση της περιοχής με γνώμονα την προστασία των σπάνιων ειδών που φιλοξενεί: 

Δέσμη 1: Αποτύπωση της επίπτωσης της πυρκαγιάς στα αρπακτικά πουλιά.

• Επίσκεψη σε φωλιές αρπακτικών πουλιών και σήμανση επιφανειών με πεύκα τα οποία δεν έχουν ολοσχερώς καεί γύρω από αυτές Στόχος να διατηρηθεί ένα δασογενές περιβάλλον που δυνητικά μπορεί να προσφέρει χώρο φωλιάσματος στα μεταναστευτικά αρπακτικά πουλιά την επόμενη χρονιά με προτεραιότητα σε είδη όπως ο κραυγαετός, ο φιδαετός, ο γερακαετός και ο μαυροπελαργός των οποίων οι χώροι φωλιάσματος επλήγησαν περισσότερο. Το μέτρο προτείνεται για τις πληγείσες περιοχές των Ζωνών Α και Β.
• Καταγραφή των επικρατειών των αρπακτικών πουλιών σε ετήσια βάση για τα επόμενα 3 χρόνια για όλη την έκταση του ΕΠ Δαδιάς. Η καταγραφή θα πρέπει να γίνει σύμφωνα με τη μεθοδολογία που ακολούθησε η Μονάδα Διαχείρισης της προστατευόμενης περιοχής κατά την καταγραφή των επικρατειών το 2020, ώστε τα αποτελέσματα να είναι συγκρίσιμα και να καταγραφούν οι αλλαγές και οι τάσεις των πληθυσμών κατά τη διάρκεια των μεταβολών του δάσους, όπως αυτές αναμένονται από τον καθαρισμό των καμένων δέντρων αλλά και από τη γενική όχληση στο δάσος στη διάρκεια των εργασιών κοπής, στοίβαξης και μεταφοράς των καμένων δέντρων.
• Καταγραφή των αναγκών αποκατάστασης μωσαϊκότητας τοπίου, όπως αυτές διαμορφώνονται βάσει τόσο των όσων προβλέπονταν στο εγκεκριμένο Ειδικό Διαχειριστικό Σχέδιο για τη Ζώνη Α του 2016, αλλά και συνυπολογίζοντας και αξιολογώντας τα νέα δεδομένα που δημιούργησε η πυρκαγιά στο δάσος. 

Δέσμη 2: Μέτρα δασικής διαχείρισης 

• Άμεση δέσμευση και εξασφάλιση χρηματοδότησης για την πλήρη εφαρμογή του εγκεκριμένου Ειδικού Διαχειριστικού Σχεδίου Ζώνης Α στις περιοχές που δεν επλήγησαν από τη φωτιά λαμβάνοντας υπόψη ότι το Σχέδιο λήγει το 2026 και πρέπει να ολοκληρωθούν όσα προβλέπονται σε αυτό με συνεπείς και επαναλαμβανόμενες δράσεις. Ειδικότερα συνδεδεμένα μέτρα προς αυτό είναι επίσης 
  • Εισαγωγή οπληφόρων στη Ζώνη Α2 για τη διατήρηση και δημιουργία ανοιγμάτων στη βλάστηση. Η Μονάδα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Έβρου έχει σχεδιάσει το σχετικό έργο για το οποίο εκκρεμεί μόνο η δημοπρατηση του από την αρμόδια δασική υπηρεσία. 
  • Παρεμβάσεις στην πορεία αναδάσωσης και επιλεγμένες υλοτομίες στις καμένες περιοχές ώστε να διατηρηθούν κάποια ανοίγματα. Οι περιοχές που θα επιλεχθούν να διατηρηθούν ως ανοιχτά λιβάδια θα πρέπει να χωροθετηθούν και η συντήρησή τους να ενταχθεί στις καλλιεργητικές υλοτομίες/καθαρισμούς των επόμενων διαχειριστικών περιόδων.
• Πρόβλεψη πιστώσεων και έγκαιρων αναθέσεων για την αναθεώρηση του Ειδικού Διαχειριστικού Σχεδίου Ζώνης Α όπου αυτό επιβάλλεται από τις νέες μεταπυρικές συνθήκες 
• Καταγραφή των ειδικών αναγκών μεταπυρικής αποκατάστασης συγκεκριμένων και σημαντικών δασικών ειδών, όπως η δρυς και η μαύρη πεύκη.  
  • Αποτύπωση των συστάδων ή μεμονωμένων ατόμων τραχείας πεύκης (Pinus brutia) που δεν έχουν εμφανώς καεί για να αποφευχθεί η κοπή τους.
  • Αποτύπωση των ατόμων μαύρης πεύκης (Pinus nigra) που δεν έχουν εμφανώς καεί, ώστε να μην κοπούν.
  • Αξιολόγηση σε ένα έτος των πιθανών αναγκών τεχνητής αναδάσωσης μαύρης πεύκης (οκότοπος 9530*), καθώς πρόκειται για είδος που δεν έχει φυσικούς μηχανισμούς μεταπυρικής αναγέννησης. 
• Αποτύπωση των δρυών, σε λόχμες ή σε μεμονωμένα δέντρα και απαγόρευση της κοπής τους, ακόμα και αν έχουν φαινομενικά καεί. Είναι σημαντικό τα άτομα δρυός να παραμείνουν άθικτα και για την επομενη βλαστητική περίοδο ώστε να γίνει σαφές ποια δέντρα έχουν επιβιώσει της πυρκαγιάς. Τα άτομα αυτά θα υποστηρίζουν επίσης τη δασική πανίδα αλλά και την όσο το δυνατόν επιθυμητή μελλοντική κυριαρχία των δρυών έναντι των πεύκων που θα αναγεννηθούν.
• Αξιολόγηση και σήμανση από το Δασαρχείο και στη συνέχεια επίβλεψη ώστε στα καμένα σημεία να καθαριστούν και να κοπούν μόνο και απολύτως στοχευμένα τα δέντρα που είναι απαραίτητο. Προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί στα σημεία όπου το Ειδικό Διαχειριστικό Σχέδιο δεν προβλέπει τη δημιουργία ανοιγμάτων και άρα είναι σημαντικό να προστατευτεί η αναμενόμενη φυσική αναγέννηση.

 

Δέσμη 3: Μέτρα θωράκισης της αποικίας του μαυρόγυπα (Ζώνη Α1 του Εθνικού Πάρκου)

• Κατά προτεραιότητα μελέτη και υλοποίηση μέτρων θωράκισης της αποικίας του μαυρόγυπα και των φωλιών του ασπροπάρη από μελλοντική φωτιά, όπως αυτά προβλέπονται στο Ειδικό Διαχειριστικό Σχέδιο Ζώνης Α και σύμφωνα με νέες προτάσεις που μπορούν να προταθούν από τους αρμόδιους φορείς για τη θωράκιση της Ζώνης Α1, η οποία σημειωτέον δεν αφορά μόνο την περιοχή που κινδύνευσε από τη φωτιά, αλλά και τη Ζώνη Α1 βόρεια του οικισμού Δαδιάς   
• Δημιουργία πρωτοκόλλου για τη διάσωση και μετέπειτα φιλοξενία και περίθαλψη νεοσσών των σπάνιων ειδών μαυρόγυπα και ασπροπάρη ή όποιων άλλων σημαντικών ειδών που θα κριθεί σκόπιμο να διασωθούν, στην περίπτωση που οι χώροι φωλεοποίησης τους απειληθούν από φωτιά. 

Δέσμη 4 - Δράσεις για την καλύτερη θωράκιση του δάσους έναντι σε επόμενες πυρκαγιές

• Αναθεώρηση του σχεδίου πυροπροστασίας του Εθνικού Πάρκου λαμβάνοντας υπόψη και τη νέα απειλή που έχει δημιουργηθεί από τις παράνομες διελεύσεις/ διανυκτερεύσεις εντός του δασικού συμπλέγματος. Η αναθεώρηση θα πρέπει κατά προτεραιότητα να περιλαμβάνει: 
  • Επανεκτίμηση του κινδύνου πυρκαγιάς στο Νομό Έβρου και ανάλυση των αιτιών έναρξης πυρκαγιών.
  • Αξιολόγηση του επιχειρησιακού σχεδιασμού και συντονισμού σε επίπεδο επίγειας και εναέριας προσέγγισης αλλά και συνολικού συντονισμού και αξιοποίησης της τοπικής γνώσης
  • Αξιολόγηση του δικτύου πυροφυλακίων και των σημείων των σταθερών πυροσβεστικών που σταθμεύουν σε συγκεκριμένα σημεία φύλαξης.
  • Εντατικοποίηση περιπολιών εντός και της φύλαξης με κινούμενα οχήματα εντός των δασικών δρόμων σε όλο το Εθνικό Πάρκο (Ζώνη Α & Β) με προϋπόθεση την εξασφάλιση προϋπολογισμού για την ενεργή πυροφύλαξη. 
  • Συντήρηση του δικτύου υδατοδεξαμενών και ένταξή τους στον σχεδιασμό του Πυροσβεστικού Σώματος.
  • Αξιολόγηση του υφιστάμενου δικτύου δασικών δρόμων και καρόδρομων και άμεση εξασφάλιση πόρων για την υλοποίηση της εγκεκριμένης Δασικής Διαχειριστικής Μελέτης του δάσους με αρχικό στόχο την ολοκλήρωση των καθαρισμών των δασικών δρόμων στους πυρήνες αλλά και στην περιφερειακή ζώνη και τη δημιουργία αντιπυρικών όπως προβλέπεται. 
  • Επισκευές και συντήρηση σε κρίσιμες υποδομές όπως το Φράγμα της Λύρας και πρόβλεψη για ύπαρξη νερού στα δύο βασικά φράγματα της περιοχής, Λύρας και Προβατώνα. 
  • Προμήθεια υδροφόρων οχημάτων 4Χ4 από τους ΟΤΑ ή την τοπική Μονάδα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών για την υποστήριξη υδροληψίας των οχημάτων του ΠΣ. 

Τέλος, ως κορωνίδα όλων των μέτρων που προτείνονται, υπογραμμίζεται η ανάγκη άμεσης έγκρισης του Προεδρικού Διατάγματος για το Εθνικό Πάρκο, εκκρεμότητα που υπάρχει ήδη από το 2006, όταν δηλαδή ανακηρύχθηκε το Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου. Συνοδευτικά προς αυτό είναι απαραίτητη και  η ολοκλήρωση και εφαρμογή με τους κατάλληλους πόρους (ανθρώπους και προσωπικό) του προβλεπόμενου Σχεδίου Διαχείρισης της προστατευόμενης περιοχής για την επίτευξη και διατήρηση σε καλή οικολογική κατάσταση όλων των σημαντικών στοιχείων του Εθνικού Πάρκου, όπως το δάσος και οι πληθυσμοί ορνιθοπανίδας. Το σχέδιο αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει και δράσεις δασικής διαχείρισης με στόχο την αντιπυρική προστασία σε συντονισμό με τον σχεδιασμό της Δασικής Υπηρεσίας. 

Για περισσότερες πληροφορίες:

Δώρα Σκαρτσή, d.skartsi@wwf.gr
Παναγιώτα Μαραγκού, p.maragou@wwf.gr 

Δημοσιεύτηκε στις 05 August 2022

wwf.gr 

H Πάρνηθα πρασινίζει ξανά

Στις 28 Ιουνίου, συμπληρώθηκαν 5 χρόνια από την πυρκαγιά στην Πάρνηθα. Μια πυρκαγιά που κατέστρεψε 36.000 στρέμματα δάσους, μετατρέποντας μέσα σε λίγες ημέρες ένα φυσικό παράδεισο σε κρανίου τόπο.

Η θλιβερή επέτειος των 5 ετών δίνει την αφορμή για μια βόλτα 
στο Εθνικό Πάρκο της Πάρνηθας.

Σε αυτά τα πέντε χρόνια συνέβησαν πολλά. Οντας σε καλύτερες οικονομικά εποχές, πολιτεία, ιδιώτες και χιλιάδες εθελοντές προσέγγισαν με αγάπη την Πάρνηθα, δώρισαν εξοπλισμό, προσέφεραν εργασία, βοήθησαν στην περιφρούρηση των περιοχών που γλίτωσαν και στην αναδημιουργία της βλάστησης στις περιοχές που κάηκαν.

Πολλοί Αθηναίοι επισκέφθηκαν την Πάρνηθα και το Τατόι για πρώτη φορά, ανακάλυψαν τις ομορφιές της που επέστρεψαν. Δυστυχώς, όμως, η αυξανόμενη δημοτικότητα της Πάρνηθας δεν φαίνεται να έχει συνοδευτεί από μια πραγματική αλλαγή νοοτροπίας. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που ακόμα και σήμερα διασχίζουν τα καμένα για να στήσουν στο εναπομείναν δάσος ψησταριές ή αφήνουν τα σκουπίδια τους δίπλα σε υπερχειλισμένους κάδους, αντί να τα μεταφέρουν μαζί τους...

Η θλιβερή επέτειος των 5 ετών δίνει την αφορμή για μια βόλτα στο Εθνικό Πάρκο της Πάρνηθας. Ξεναγός μας, ο πρόεδρος του φορέα διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου, κ. Κώστας Δημόπουλος. «Μετά την πυρκαγιά και τις πρώτες επεμβάσεις για τη συγκράτηση του εδάφους, μια από τις προτεραιότητές μας ήταν να επαναδημιουργήσουμε το φυτώριο της Αγίας Τριάδας που είχε καεί. Μόνο την πρώτη χρονιά έγινε δενδροφύτευση κεφαλληνιακής ελάτης από τη Βυτίνα, έκτοτε οι σπόροι συλλέγονται από την Πάρνηθα, τα δενδρύλλια αναπτύσσονται στο φυτώριό μας, μέσα στο περιβάλλον τους».
Σήμερα στο φυτώριο αναπτύσσονται 300.000 δενδρύλλια κεφαλληνιακής ελάτης, τα οποία στην ηλικία των 3 - 4 ετών μεταφυτεύονται στο βουνό με τη βοήθεια εθελοντών, από τον Οκτώβριο έως τον Φεβρουάριο κάθε χρονιάς. Επισκεπτόμαστε το Βιλιάνι, μια από τις περιοχές που έχουν αναδασωθεί, η συγκεκριμένη μέσα από εκστρατεία του ΣΚΑΪ και της «Καθημερινής».
Με το που διασχίζεις λίγα μέτρα, σε πλημμυρίζουν όμορφες μυρωδιές από τα δεκάδες διαφορετικά λουλούδια που έχουν φυτρώσει στην πλαγιά. «Η Πάρνηθα έχει περίπου χίλια είδη χλωρίδας, είναι ένας φυσικός παράδεισος» λέει ο κ. Δημόπουλος. Το βλέμμα στέκεται στα δεκάδες καμένα δέντρα, ακόμα όρθια. Γιατί δεν απομακρύνθηκαν; «Ήταν μια πολιτική απόφαση. Επιστημονικά όμως ήταν λάθος, τα καμένα δέντρα είναι εστίες μόλυνσης του υγιούς δάσους, καθώς συγκεντρώνουν έντομα, αλλά και εστίες πυρκαγιάς. Τώρα δεν μπορεί να γίνει τίποτα, γιατί αν μπουν μηχανήματα στο δάσος θα καταστρέψουν τα δενδρύλλια που φυτεύθηκαν με τις αναδασώσεις».

Πάνω από 1.000 ελάφια

Τη συζήτηση διακόπτει το πέρασμα, σε κοντινή απόσταση, ενός ελαφιού. «Ο πληθυσμός τους έχει αυξηθεί, σήμερα ξεπερνούν τα 1.000 όταν την περίοδο της φωτιάς ήταν περί τα 700. Ο υπερπληθυσμός τους είναι πρόβλημα, τα κάνει πιο ευπαθή σε αρρώστιες. Γι’ αυτό το δασαρχείο μελετά την αιχμαλωσία ενός αριθμού κόκκινων ελαφιών και τη μεταφορά τους σε άλλες περιοχές, λ.χ. στην Πίνδο, προκειμένου να δημιουργηθεί και εκεί ένας νέος πληθυσμός».
Όσο και αν ακούγεται παράξενο, η καταστροφή ήταν μια αφορμή για πολλούς Αθηναίους να γνωρίσουν την Πάρνηθα. «Τον τελευταίο χρόνο, ίσως και λόγω κρίσης, οι επισκέπτες έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Δεν το περιμέναμε και πλέον είναι απόλυτη ανάγκη να μελετήσουμε πώς θα διαχειριστούμε τόσο κόσμο. Την Πρωτομαγιά έγινε πραγματική... μάχη, βούλιαξε ο τόπος! Και όμως, παρά την καταστροφή, ο κόσμος δεν έχει μάθει ακόμα βασικά πράγματα. Ξέρετε πόσοι έρχονται με τις ψησταριές μέσα στην καρδιά του δάσους, ακόμα και με 6 - 7 μποφόρ; Κοινή λογική είναι, δεν έπρεπε να τους κυνηγάμε. Επίσης, με λύπη μου το λέω, έχουν αυξηθεί όσοι έρχονται και εγκαταλείπουν σκύλους στο βουνό. Οσοι επιζήσουν μαζεύονται σε αγέλες και γίνονται επικίνδυνοι».
Η κρίση έχει επηρεάσει αναμφίβολα όλους τους φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών, ακόμα και της Πάρνηθας, που είναι από τους πιο «προνομιακούς» από πλευράς προσωπικού και εξοπλισμού. «Για παράδειγμα, το τελευταίο διάστημα έχουμε πρόβλημα με τον ανεφοδιασμό των οχημάτων, οι βενζινοπώλες ζητούν μετρητά, αλλά το Δημόσιο έχει άλλες διαδικασίες. Οι πόροι μας είναι μετρημένοι. Ας ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά, με τη βοήθεια της πυροσβεστικής και των εθελοντών».
Του Γιωργου Λιαλιου για την καθημερινη
φωτογραφία από το http://felleas.wordpress.com

Πηγή: Καλά Νέα

Σύνδεσμος στην Πηγή...
schizas.com

WWF: «Τρώνε» τα καμένα του Μοριά

Το «σαράκι» των καταπατήσεων κατατρώει σιγά σιγά τις καμένες δασικές εκτάσεις της Πελοποννήσου. Εχουν περάσει τρία χρόνια από τις καταστρεπτικές πυρκαγιές του 2007 και οι πληγές όχι μόνο δεν κλείνουν, αλλά σε πολλές περιπτώσεις χειροτερεύουν: καλλιέργειες επεκτείνονται προς το δάσος, δασικές εκτάσεις εκχερσώνονται, υπερβόσκηση και εκτεταμένη διάβρωση απειλούν τη φυσική αναγέννηση.

Ερμή, πέτα και φύγε...

Η Πατρίδα μας... γη του πυρός

Ερευνητές του WWF Ελλάς στο πλαίσιο της δράσης «Παρακολούθηση των καμένων εκτάσεων της Πελοποννήσου» κατέγραψαν 70 ύποπτες καταπατήσεις δασικών εκτάσεων και έχουν στείλει τις σχετικές αναφορές στα αρμόδια δασαρχεία για εξακρίβωση. Περισσότερες από τις μισές εντοπίστηκαν στην περιοχή την οποία ελέγχει το Δασαρχείο Πύργου και 27 στα όρια του Δασαρχείου Ολυμπίας. 

Η περιοχή μελέτης περιελάμβανε περίπου 235 πυρόπληκτα χωριά στους νομούς Αχαΐας, Ηλείας, Μεσσηνίας, Αρκαδίας και Λακωνίας. Οι ερευνητές κυρία Κωνσταντίνα Ζωγράφου και κ. Π. Κορδοπάτης ακολουθώντας τυχαίες οδικές διαδρομές κάλυψαν τουλάχιστον το 70% της έκτασης των περιοχών αυτών. «Καταγράψαμε πιθανές αλλαγές χρήσης γης των καμένων (και μη) δασικών εκτάσεων, παρουσία βόσκησης εντός των εκτάσεων αυτών,περιπτώσεις διάβρωσης εδαφών κ.ά. Το αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς ήταν η δημιουργία μιας λεπτομερούς βάσης δεδομένων» λέει ο κ. Κορδοπάτης.

Η επεξεργασία και η ανάλυση των δεδομένων ανέδειξαν τον μεγάλο κίνδυνο αλλαγών του τοπίου, κυρίως εξαιτίας της επέκτασης των γεωργικών καλλιεργειών εις βάρος των δασικών εκτάσεων. «Στην Ηλεία είναι ορατή η διάθεση ομογενοποίησης του τοπίου χάριν επέκτασης των καλλιεργειών οι οποίες συνορεύουν με καμένες δασικές εκτάσεις» επισημαίνει ο κ. Κορδοπάτης. Αγρότες της περιοχής δεν διστάζουν να «επεκτείνουν» σταδιακά τις καλλιέργειές τους καταπατώντας δασικές εκτάσεις, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι το προσωπικό των δασαρχείων δεν επαρκεί για τη φύλαξη και εποπτεία των εκτάσεων.
Γενικότερα, όπου τα δάση και οι δασικές εκτάσεις αφήνονται στην... ησυχία τους, η φυσική αποκατάσταση είναι ικανοποιητική. Προβλήματα εντοπίζονται σε περιοχές με επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές μέσα στα τελευταία 10-20 χρόνια ή σε εκτάσεις με ψυχρόβια κωνοφόρα (π.χ. έλατα), όπως στον Κλωκό, στον Ταΰγετο και στον Πάρνωνα.

Προβλήματα υποβάθμισης της βλάστησης εξαιτίας της έντονης βόσκησης παρουσιάζονται σε ορεινές περιοχές, κυρίως της Αρκαδίας στον Πάρνωνα.
Όσο πιο έντονη είναι η αποψίλωση της βλάστησης τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος διάβρωσης των εδαφών. Επιπλέον, οι πυρκαγιές επιδρούν έμμεσα αλλά εξίσου σημαντικά και στην υδρολογία μιας λεκάνης αλλάζοντας τη δομή του εδάφους και αυξάνοντας τον ρυθμό διάβρωσης.
Η Αιγιαλεία και ορισμένες περιοχές της Ηλείας αντιμετωπίζουν τα σημαντικότερα προβλήματα διάβρωσης. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η κυρία Ζωγράφου, «είμαστε σε θέση να επισημάνουμε ποια πυρόπληκτα δημοτικά διαμερίσματα παρουσιάζουν πρόβλημα μεταπυρικής αποκατάστασης και σε ποιο βαθμό. Έχουμε πλέον στα χέρια μας μια “πυξίδα” για τα επόμενα βήματα και τις προτάσεις μας».
-------------------------------------------------
Πηγή: Το ΒΗΜΑ-ΜΑΧΗ ΤΡΑΤΣΑ

Οι 16 "χρήσιμοι κανόνες" για την προστασία - πρόληψη απο τις φωτιές στα δάση

ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΔΑΣΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ

1) Δεν πετάμε ποτέ αναμμένα τσιγάρα όταν βρισκόμαστε σε δασική περιοχή ούτε καίμε σκουπίδια ή ξερά χόρτα στην ύπαιθρο. 

2) Αποφεύγουμε τις υπαίθριες εργασίες που ενδεχομένως να προκαλέσουν πυρκαγιά, (οξυγονοκολλή-σεις - χρήση τροχού ή άλλου εργαλείου που δημιουργεί σπινθήρες κλπ). 

3) Καθαρίζετε τακτικά τη στέγη, τις βεράντες και την αυλή σας από σκουπίδια, ξερά φύλλα, κλαδιά και πευκοβελόνες. 

4) Κλαδέψτε τα ξερά κλαδιά από τα δένδρα και τους θάμνους γύρω από το σπίτι σε ασφαλή ακτίνα,δημιουργώντας αντιπυρικές ζώνες και τοποθέτηση ευφλέκτων υλικών σε απόσταση ασφαλείας από το σπίτι σας.

5) Να έχετε στην αυλή τουλάχιστον μία βρύση με ακροφύσιο και σωλήνα ποτίσματος αρκετά μακρύ, για να καλύπτει όλους τους χώρους σε περίπτωση πυρκαγιάς. 

ΑΝ ΔΕΙΤΕ ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ

 6) Ειδοποιήστε την Πυροσβεστική Υπηρεσία (τηλ. 199) δίνοντας σαφείς πληροφορίες και απομακρυνθείτε αμέσως από την περιοχή

7) Αν παγιδευτείτε από τη φωτιά, τρέξτε σε κάποιο μέρος χωρίς πολλά δέντρα, θάμνους και ψηλά χόρτα. Αν είστε κοντά σε δρόμο, ξαπλώστε κάτω με το πρόσωπο προς το έδαφος ή μπείτε στο χαντάκι στο πρανές του δρόμου και καλυφθείτε με ότι έχετε πρόχειρο, μέχρι να περάσει η πυρκαγιά. 

ΑΝ Η ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ 

8) Παραμείνετε στην οικία σας, εκτός αν η Πυροσβεστική διατάξει εκκένωση της περιοχής.

9) Μαζέψτε τις τέντες, κλείστε όλα τα ανοίγματα (πόρτες, παράθυρα) και διαβρέξτε με νερό τους τοίχους του σπιτιού και την αυλή.

10) Φορέστε προστατευτικά ρούχα, όπως κανονικό παντελόνι, μπλούζα με μακριά μανίκια και κλειστά παπούτσια.

11) Φράξτε τις χαραμάδες με βρεγμένα πανιά, για να εμποδίσετε τον καπνό και τις καύτρες να εισέλθουν στο σπίτι.

12) Συνδέστε τους σωλήνες ποτίσματος με τις βρύσες και απλώστε τους γύρω από το σπίτι ενώ παράλληλα γεμίστε τη μπανιέρα, τις λεκάνες και βαρέλια με νερό.

13) Απομακρύνετε τα έπιπλα και τις κουρτίνες από τα παράθυρα και τις εξωτερικές πόρτες αφού κλείσετε τις ενδιάμεσες, για να επιβραδύνετε την εσωτερική εξάπλωση της πυρκαγιάς.

14) Καλύψτε το πρόσωπό σας με βρεγμένες πετσέτες, για να προστατευθείτε από τη θερμότητα και την εισπνοή καπνού.

15) Ελέγχετε συχνά τη στέγη, τους τοίχους και την αυλή του σπιτιού για υπολείμματα καπνίσματος και υποβόσκουσες φωτιές, τουλάχιστον για 48 ώρες αφότου περάσει η πυρκαγιά. 

16) Τηρείτε πιστά τις εντολές - υποδείξεις του πυροσβεστικού προσωπικού και διευκολύνετε την πρόσβαση και ομαλή λειτουργία των πυροσβεστικών οχημάτων. 

από prassia-eyrytanias

Καμπανάκι για τα δάση μαύρης πεύκης,

και για τους ολοένα αυξανόμενους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα τελευταία χρόνια εξαιτίας των καταστροφικών δασικών πυρκαγιών, όπως αυτές του 2007 στον Πάρνωνα και στον Ταϋγετο, χτύπησαν οι επιστήμονες που συμμετείχαν στο διεθνές συνέδριο για την αποκατάσταση δασών μαύρης πεύκης που πραγματοποιήθηκε στη Σπάρτη.

 

Οπως επισήμαναν, παρά την προτεραιότητα που πρέπει 

να δίνεται στη φυσική αναγέννηση των δασών, όπου αυτή είναι δυνατή, απαιτείται και η ανθρώπινη παρέμβαση για την τεχνητή αποκατάσταση, ιδιαίτερα σε περιοχές που έχουν προσφάτως ξανακαεί.

Επίσης, ιδιαίτερο βάρος πρέπει να δοθεί στην έγκαιρη συλλογή αναπαραγωγικού υλικού, ώστε να υπάρχει απόθεμα σποράς τοπικής προέλευσης για την υποστήριξη της τεχνητής αποκατάστασης. Προς την κατεύθυνση αυτή, είναι σκόπιμο να βελτιωθούν οι υποδομές της Κεντρικής Αποθήκης και να αναδιοργανωθεί το φυτωριακό δυναμικό.

Στα συμπεράσματα του συνεδρίου περιλαμβάνεται ακόμα η ανάγκη επαρκούς στελέχωσης των δασικών υπηρεσιών, καθώς και η δημιουργία περισσότερων φυτωρίων παραγωγής φυτευτικού υλικού στην ελάχιστη δυνατή απόσταση στις υπό αποκατάσταση περιοχές.

Ο φλοιός
Η μαύρη πεύκη είναι είδος μέτρια προσαρμοσμένο στις δασικές πυρκαγιές και ειδικότερα στις έρπουσες καθώς ο χονδρός φλοιός που σχηματίζει στη βάση του κορμού προστατεύει το δέντρο. Με τον τρόπο αυτόν η φυσική αναγέννηση του δάσους είναι εξασφαλισμένη αφού οι κώνοι ωριμάζουν κανονικά τον Νοέμβριο και οι σπόροι πέφτουν νωρίς την άνοιξη. Οταν όμως οι πυρκαγιές είναι επικόρυφες, όπως αυτή του Αυγούστου του 2007, οι κώνοι καίγονται.

ethnos

Δηλητηριώδης τέφρα στη λίμνη του Μαραθώνα

Γεμάτη με τοξίνες και βαρέα μέταλλα προερχόμενα 

από τα αποκαΐδια η επιφάνεια του νερού

Ι. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ | 

Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2009

Σε «τοξική βόμβα» φαίνεται να μετατρέπεται το νερό του φράγματος του Μαραθώνα μετά την καταστρεπτική πυρκαϊά στη Βορειοανατολική Αττική. Στην επιφάνεια του νερού της τεχνητής λίμνης, ενός από τους βασικούς τροφοδότες του Λεκανοπεδίου σε πόσιμο και αρδεύσιμο νερό, έχουν εναποτεθεί ήδη τέφρα και αποκαΐδια, τα οποία, όπως έχουν δείξει οι προηγούμενες εμπειρίες καταστρεπτικών πυρκαϊών στην Ηλεία και στην Αρκαδία, είναι στοιχεία πλούσια σε διάφορες τοξικές ουσίες και βαρέα μέταλλα. 

Ενδεικτικά, μετά τις φωτιές στον Πάρνωνα και στην Ηλεία το καλοκαίρι του 2007 οι έρευνες του Πολυτεχνείου Κρήτης και του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών είχαν καταδείξει ότι στα επιφανειακά ύδατα των πληγεισών από τη φωτιά περιοχών υπήρχαν υψηλές συγκεντρώσεις σε αμμωνία, φώσφορο, μόλυβδο, χαλκό και αρσενικό, προϊόντα της καύσης, που σε πολλές περιπτώσεις προέρχονταν από πλαστικά και απορρίμματα παράνομων χωματερών.

Μάλιστα, στη σχετική μελέτη για την Ηλεία που εκπόνησαν οι γεωπόνοι και οι υδρογεωλόγοι του Γεωπονικού Πανεπιστημίου γινόταν λόγος για πλήρη απαγόρευση της πόσης των υδάτων από τους κατοίκους των περιοχών αλλά και από τα κοπάδια αιγοπροβάτων για διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών, ώσπου να διαπιστωθεί το εύρος της επίδρασης στα υπόγεια υδατικά αποθέματα της περιοχής. 

Ως αντιστάθμισμα και λύση των προβλημάτων ύδρευσης που θα προέκυπταν, πρότειναν την κατασκευή νέων δεξαμενών, τη μεταφορά νερού από καθαρά υδατικά αποθέματα άλλων περιοχών και τον καθαρισμό των υπαρχουσών υδατοδεξαμενών προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για την αποθήκευση ποσοτήτων ύδατος προορισμένων για τη συντήρηση των κοπαδιών. 

Στο ίδιο πλαίσιο, προτεινόταν η άμεση διαμόρφωση των πρανών του εδάφους κοντά στις πηγές και άλλα έργα αποστράγγισης, προκειμένου να περιοριστούν τα φαινόμενα διάβρωσης, λασπορροής και μεταφοράς των υπολειμμάτων της πυρκαϊάς ακόμη και σε επιφανειακά ύδατα μακριά από τις εστίες της καταστροφής.

Oπως εξηγεί ο καθηγητής Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Ευθύμιος Λέκκας, «τα βαρέα μέταλλα και τα κατάλοιπα τοξινών που διαπιστώνονται στην τέφραπροέρχονται από τη μάζα του ξύλου που καίγεται, αλλά και από τα απορρίμματα που έχουν συγκεντρωθεί σε δεκάδεςπαράνομες χωματερές. Τα κατάλοιπα αυτά, όταν εναποτίθενται στο έδαφος ή στην επιφάνεια υδάτινων οικοσυστημάτων, επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα των νερών και, γενικότερα, του υδροφόρου ορίζοντα.  

Ετσι η λίμνη του Μαραθώνα, που αποτελεί τη λεκάνη απορροής για την ευρύτερη περιοχή, θα δεχθεί-αποδεδειγμένα-πολύ μεγαλύτερες ποσότητες τέφρας με τις πρώτες βροχές, αλλά και μέσω των υπόγειων νερών» . Στην παρούσα φάση το εύρος της μόλυνσης στη λίμνη δεν είναι ακόμη γνωστό, ο κ. Λέκκας όμως υποστηρίζει ότι «πρέπει να αποτελέσει μία από τις βασικότερες προτεραιότητεςη μέτρηση των τοξικών ουσιών στο νερό της λίμνης», τονίζοντας παράλληλα ότι «η ποιότητα των νερών εξαρτάται από την ταχύτητα και τη συχνότητα των μετρήσεων αυτών, καθώς και από τα μέτρα διύλισης που θα λάβουν οι αρμόδιες υπηρεσίες». Και ο κ. Λέκκας υπογραμμίζει: «Μέχρι νεωτέρας θα χαρακτήριζα την κατανάλωση και τη γενικότερη χρήση νερού από τη λίμνηασφαλείς, αλλά μόνο εφόσον ξεκινήσουν εντατικοί και εξονυχιστικοί έλεγχοι στη λίμνη και σε γειτονικές γεωτρήσεις, αξιοποιώντας και δειγματοληψίες από υπόγειαυδατικά αποθέματα σε όλη την ευρύτερη περιοχή».

Στην περιοχή γύρω από την τεχνητή λίμνη του Μαραθώνα η καταστροφή του δάσους των πεύκων και των κουκουναριών είναι σχεδόν ολοκληρωτική. Σύμφωνα, με πληροφορίες, ο δήμαρχος της περιοχής κ. Σπύρος Ζαγάρης , φοβούμενος και αυτός τις συνέπειες μόλυνσης του νερού της λίμνης, προσανατολίζεται στην άμεση κατασκευή κορμοδεμάτων και στην αναδάσωση τμήματος του εξαϋλωμένου δάσους, προκειμένου να αποτρέψει την κατολίσθηση εδαφών και στάχτης στο εσωτερικό της λίμνης. «Δεν πρέπει να γίνει καμία παρέμβαση χωρίς προηγούμενηεμπεριστατωμένη μελέτη» υποστηρίζει ο κ. Λέκκας, υπογραμμίζοντας όμως ταυτόχρονα την αναγκαιότητα περαιτέρω ενεργειών προκειμένου «να μη μετατραπεί η λίμνη του Μαραθώνασε λίμνη τέφρας».

Αττική 30 χρόνια: πρώτα φωτιά, μετά.... βίλες

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ 

ΑΦΑΝΙΣΑΝ 300.000 ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ

 100.000 ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ

Της ΜΑΡΙΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ
http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=75625

...Τα στρέμματα πρασίνου και βλάστησης που έχουν καεί στην Αττική τα τελευταία 20-25 χρόνια ξεπερνούν τα 300.000!

Για να είμαστε πιο σωστοί, ωστόσο, δεν χρειάστηκαν τόσα χρόνια για να φτάσουμε την Αττική στην τσιμεντένια παρακμή που παρουσιάζει σήμερα. Χρειάστηκαν μόνο 3-4 μεγάλες φωτιές, η μία πίσω από την άλλη, για να αφανίσουν σημαντικότατες εκτάσεις πρασίνου και να δώσουν τη σκυτάλη στην τρελή οικοδόμηση των προαστίων της Αθήνας. Δασολόγοι και ειδικοί κάνουν λόγο για «φιλέτα» που εσκεμμένα φαγώθηκαν προκειμένου να γίνουν κατοικίες των πλουσίων και εχόντων (και προκειμένου φυσικά να κάνουν το χρήμα να «κυκλοφορεί» μεταξύ αυτών που καρπώθηκαν από τις πύρινες καταστροφές). Τα τελευταία 10-15 χρόνια προστέθηκαν στο σχέδιο νόμου περισσότερα από 100.000 στρέμματα.

Για να μη μιλήσουμε για τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων που χτίστηκαν στα καμένα. Και δεν χρειάζεται να τονίσουμε ότι οι τιμές της γης σε Διόνυσο, Εκάλη, Πεντέλη και τα γύρω βόρεια προάστια είναι αστρονομικές...

Οι μεγάλες πυρκαγιές που κατέκαψαν την Αττική από το 1981.
 
1981 - Κοκκιναράς Κηφισιάς ...Από τη φωτιά έγιναν στάχτη περισσότερα από 6.000 στρέμματα πρασίνου. Κάηκε ολοσχερώς η βόρεια πλευρά της Πεντέλης και στη συνέχεια οι φλόγες ανέβηκαν και έγλειψαν μεγάλη έκταση του βουνού, μετατρέποντας την περιοχή σε κρανίου τόπο. Το μέτωπο πέρασε το Μαρούσι και έφτασε μέχρι το κτήμα Συγγρού. Τελικά η φωτιά σταμάτησε λίγο έξω από την Κηφισιά...Σύμφωνα με τον τότε απολογισμό, περίπου 30 άτομα τραυματίστηκαν, δύο πέθαναν από καρδιακή προσβολή και τα περισσότερα από 3.000 παιδιά που φιλοξενούνταν σε κατασκηνώσεις της περιοχής και στο ΠΙΚΠΑ Πεντέλης κινδύνευσαν. Από υλικής πλευράς, δεκάδες σπίτια κάηκαν. Και φυσικά κανείς δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα αν οι φωτιές ήταν αποτέλεσμα εγκληματικής ενέργειας ή αν ξεκίνησαν από τυχαίο περιστατικό.

1982 - Διόνυσος ...Ενα χρόνο μετά, και μετά τις απόπειρες αναδάσωσης της περιοχής, το καταστροφικό έργο συνεχίστηκε. Επίκεντρο αυτή τη φορά ήταν ο Διόνυσος. Από εκεί ξεκίνησαν οι φωτιές που γρήγορα επεκτάθηκαν και στην Πεντέλη, την Εκάλη, το Πικέρμι, τον Γέρακα και τον Μαραθώνα. Εκτιμάται ότι στις πυρκαγιές αυτές καταστράφηκαν συνολικά περισσότερα από 25.000 στρέμματα πρασίνου! Στον Γέρακα δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και βρέθηκαν καμένοι όταν έσβησαν και οι τελευταίες φλόγες. Και πάλι δεν μάθαμε πώς ξεκίνησαν οι φωτιές. Διότι κανείς από τον κρατικό μηχανισμό δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα αν επρόκειτο για εμπρησμό ή αν η πυρκαγιά ξεκίνησε κατά λάθος...

1986 - Βαρυμπόμπη ...Περισσότερα από 40.000 στρέμματα έγιναν στάχτη στη Βαρυμπόμπη. Την ίδια χρονιά μεγάλη πυρκαγιά έπληξε και το Πεντελικό. Σε μία από τις φωτιές κινδύνεψαν το Μοναστήρι της Πεντέλης, ορισμένα σπίτια της περιοχής και το Αστεροσκοπείο. Οι πνεύμονες πρασίνου της Αττικής καταστρέφονται με τρόπο μεθοδικό και συνοπτικό. Για έναν περίεργο λόγο, μοιάζουμε όλοι να έχουμε τη βεβαιότητα ότι το πράσινο δεν θα μας λείψει ποτέ. Μικρή υποσημείωση: αρκετές από τις εκτάσεις που κάηκαν στην Αττική στις μεγάλες πυρκαγιές των περασμένων χρόνων έχουν ήδη χτιστεί...

1992 - Αυλώνας ...Η πυρκαγιά ξεκίνησε από τον σκουπιδότοπο του Αυλώνα. Οι φλόγες θέριεψαν από τα σκουπίδια και τον άνεμο, και εξαπλώθηκαν με ταχύτητα-αστραπή στην περιοχή. Φωτιές κατακαίνε και τη Μαλακάσα, τα Κιούρκα, περιοχές κοντά στη λίμνη του Μαραθώνα, το Καπανδρίτι, το Γραμματικό, τον Κάλαμο, και τον Ωρωπό. Υπολογίζεται ότι τη χρονιά αυτή έγιναν στάχτη περισσότερα από 55.000 στρέμματα. Στις φλόγες παραδόθηκαν ακόμα δεκάδες σπίτια και πολλά ζώα.

1993 - Αγιος Στέφανος ... Ενα στρατιωτικό ελικόπτερο που κατέπεσε ήταν η αιτία της πυρκαγιάς που κατέκαψε χιλιάδες στρέμματα. Η φωτιά ξεκίνησε από τον Αγιο Στέφανο, αλλά πολύ γρήγορα λαμπάδιασαν ακόμα το Σούνιο, ο Μαραθώνας, η Σταμάτα, ο Διόνυσος, η Μάνδρα Αττικής και η Παλλήνη. Το 1993 όμως ήταν χρονιά πλούσια σε πυρκαγιές. Λίγους μήνες μετά τις πρώτες φωτιές, η Αττική είχε να αντιμετωπίσει και δεύτερο γύρο καταστροφής. Πυρκαγιές κατέκαψαν την παλαιά Πεντέλη, το Ντράφι και την Παλλήνη. Το 1993 υπολογίζεται ότι καταστράφηκαν περισσότερα από 11.000 στρέμματα.

1995 - Πεντέλη ...Από τις πλέον καταστροφικές φωτιές που κατέκαψαν την Αττική ήταν αυτές του Ιουλίου του 1995. Οι φλόγες ξεκίνησαν από χωράφι κοντά στον Αγιο Πέτρο, το οποίο ήταν πολύ κοντά σε γραμμή υψηλής τάσης της ΔΕΗ. Και φυσικά την ημέρα που ξεκίνησε η πυρκαγιά, στην περιοχή έπνεαν εντονότατοι άνεμοι. Πικέρμι, Παλλήνη, Ντράφι, Ανθούσα και Πεντέλη παραδόθηκαν σχεδόν αμέσως στις φλόγες. Ολοσχερώς κάηκε το δάσος της Ραπεντώσας από τον Αγιο Πέτρο ώς το Γερμανικό Νεκροταφείο. Επί τρεις ολόκληρες ημέρες η Πεντέλη καιγόταν...Συντηρητικοί απολογισμοί έκαναν τότε λόγο για περισσότερα από 150 σπίτια καμένα, ενώ έγιναν στάχτη πάνω από 100.000 στρέμματα δάσους. Η πύρινη καταστροφή έφτασε στο Ντράφι, την Καλλιτεχνούπολη και τον Νέο Βουτζά. Την ίδια περίοδο κάηκαν και 9.000 στρέμματα στον Ωρωπό. Καταστροφικές πυρκαγιές ξέσπασαν και στο Σχηματάρι και τα Βίλια.

1998 - Πεντέλη πάλι ...Οσες προσπάθειες αναδάσωσης έγιναν μετά τις πυρκαγιές του 1995 στην Πεντέλη και τις γύρω περιοχές... κατακάηκαν λίγα χρόνια αργότερα. Καινούργιες φωτιές, με πολλά μέτωπα, που ξεκίνησαν από τον Νέο Βουτζά και από την Ανθούσα συνέχισαν να καίνε τα παλιά καμένα και ό,τι είχε ξεκινήσει δειλά να φυτρώνει. Και πάλι οι δυνατοί άνεμοι έκαναν τις φωτιές ιδιαίτερα δυνατές και ολοκληρωτικά καταστροφικές. Αυτή τη φορά οι καταστροφές δεν αφορούσαν σπίτια, αλλά εκτάσεις πυκνού πευκοδάσους. Οσες περιοχές δηλαδή την είχαν «γλιτώσει» το 1995. Τον Αύγουστο του 1995, η δυτική Πεντέλη είχε κατακαεί για ακόμα μια φορά. Συνολικά υπολογίζεται ότι έγιναν στάχτη περί τα 75.000 στρέμματα.

2000 - και πάλι Πεντέλη ... Η πυρκαγιά αυτή τη φορά τέθηκε υπό έλεγχο σχετικά γρήγορα, αλλά είχε προλάβει να καταστρέψει όλα όσα ο μηχανισμός της φυσικής αναδάσωσης δημιουργούσε την περασμένη διετία. Εκτός από τη χαμηλή βλάστηση που κατακάηκε, έγιναν στάχτη και αρκετά υπεραιωνόβια πεύκα που είχαν ξεφύγει από την καταστροφική λαίλαπα των προηγούμενων πυρκαγιών.

2005 - Ραφήνα, Καλλιτεχνούπολη, Ν. Βουτζάς ...
πρώτες φλόγες ξεκίνησαν από τη Ραφήνα, αλλά γρήγορα άρχισαν να εμφανίζονται παράλληλα μέτωπα σε διάφορες περιοχές της Αττικής. Η Αγ. Τριάδα και η Αγ. Κυριακή τυλίχτηκαν σχεδόν αμέσως στις φλόγες, ενώ λίγο αργότερα παραδόθηκαν στον πύρινο εφιάλτη ο Νέος Βουτζάς και η Καλλιτεχνούπολη. Στον Ν. Βουτζά η πυρκαγιά απείλησε σπίτια και η Καλλιτεχνούπολη χρειάστηκε να εκκενωθεί. Ακόμα εκκενώθηκαν κατασκηνώσεις, το Νοσοκομείο Παίδων Πεντέλης και αναφέρθηκαν προβλήματα στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος». Μετά τη γενικευμένη κατακραυγή των πολιτών, που ίσως άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι το πράσινο δεν θα υπάρχει αέναα, και ύστερα από συγκεκριμένες μαρτυρίες, έγινε σαφής λόγος για έργο εμπρηστών. Οι καμένες εκτάσεις, εκτάσεις που ξεπερνούν τα 10.000 στρέμματα, κηρύχθηκαν άμεσα αναδασωτέες και επικηρύχθηκαν οι δράστες.

2007 - Πάρνηθα ...Από τις φλόγες πυρκαγιών καταστρέφονται ολοσχερώς περισσότερα από 50.000 στρέμματα στην Πάρνηθα, ενώ κατακάηκε μεγάλο μέρος του Εθνικού Δρυμού. Από τα καμένα στρέμματα, περίπου τα μισά ήταν παρθένο ελατόδασος. Την ίδια χρονιά ξανακαίγεται και η Πεντέλη. Περισσότερα από 10.000 στρέμματα έγιναν και πάλι στάχτη οριστικοποιώντας πια τη δυσοίωνη βεβαιότητα ότι η περιοχή πολύ δύσκολα να ανακάμψει και πάλι. Ειδικά για την Πάρνηθα, περιβαλλοντικές οργανώσεις, όπως η WWF, έκαναν λόγο για ολοκληρωτική απανθράκωση της βλάστησης, ενώ τονίστηκαν τόσο οι άμεσες όσο και οι έμμεσες απώλειες και στην πανίδα και στη χλωρίδα της περιοχής. (Αξίζει να διαβάσετε τη μελέτη που εκπονήθηκε για τη φωτιά του 2007 στο http://politics.wwf.gr/images/stories//fireparnisreport2007_14.pdf )

Posted By ΗΛΕΚΤΡΑ to SAVE ILEIA