Camille Seaman: Υπέροχα άγρια σύννεφα -Incredible supercell clouds

Η βραβευμένη φωτογράφος Camille Seaman, γνωστή για τα προηγούμενα έργα της που απεικονίζουν τεράστια πολικά παγόβουνα,  έστρεψε πρόσφατα το  φακό της σε ένα άλλο φυσικό φαινόμενο:
.

Incredible supercell clouds

Άγρια σύννεφα πάνω από την Αμερική.

Γιατί η βροχή μυρίζει τόσο ωραία;

Βγείτε έξω μετά από μία καταιγίδα και αμέσως θα νιώσετε τη γλυκιά και ευχάριστη μυρωδιά της φρέσκιας βροχής. Αν παρατηρήσατε αυτό το μυστηριώδες άρωμα και αναρωτηθήκατε πως προκύπτει, δεν είστε οι μόνοι.
.

What Makes Rain Smell So Good?

After the rain - painting of Luciano Torsi

Το 1964, δύο Αυστραλοί επιστήμονες (Isabel Joy Bear και R. G. Thomas) ξεκίνησαν να μελετούν τη μυρωδιά της  βροχής, και δημοσίευσαν ένα άρθρο στο περιοδικό Nature, με τίτλο "Nature of argillaceous odor".  
Για να εξηγήσουν το φαινόμενο, επινόησαν και χρησιμοποίησαν τον όρο Petrichor Αυτή η λέξη έχει τις ρίζες της σε δυο αρχαιοελληνικές λέξεις: πέτρα  και ιχώρ (το αίμα των θεών, στον αρχαίο μύθο).

Σε αυτή την έρευνα και τη μετέπειτα μελέτη, διαπίστωσαν ότι μία από τις κύριες αιτίες αυτής της μυρωδιάς είναι ένα μίγμα από έλαια που εκκρίνονται από ορισμένα φυτά κατά τη διάρκεια των ξηρών περιόδων. 
Όταν μια καταιγίδα συμβαίνει μετά την ξηρασία, συστατικά από τα έλαια -που συσσωρεύονται την πάροδο του χρόνου στα ξηρά πετρώματα και στο έδαφος- αναμιγνύονται και απελευθερώνονται στον αέρα.  
Επιπλέον, οι δύο επιστήμονες παρατήρησαν ότι τα έλαια επιβραδύνουν την βλάστηση των σπόρων, και υπέθεσαν ότι τα φυτά μπορεί να τα παράγουν για να περιορίσουν τον ανταγωνισμό για τις λιγοστές πηγές νερού κατά τη διάρκεια περιόδων ξηρασίας.

Αυτά τα αερομεταφερόμενα έλαια συνδυάζονται με άλλες ενώσεις για την παραγωγή της μυρωδιάς. Ιδίως σε δασώδεις περιοχές με εκτενή βλάστηση,  παράγεται  η ουσία με το όνομα γεωσμίνη (geosmin) από βακτήρια που  ζουν στο χώμα και είναι γνωστά ως ακτινομύκητες,. Τα βακτήρια εκκρίνουν την ουσία όταν παράγουν τους σπόρους, και η δύναμη της προσγείωσης της βροχής στο έδαφος στέλνει αυτά τους σπόρους επάνω στην ατμόσφαιρα, και ο υγρός αέρας μεταφέρει τη ουσία  στις μύτες μας.

Επειδή αυτά τα βακτήρια αναπτύσσονται σε υγρές συνθήκες και παράγουν τους σπόρους κατά τη διάρκεια της ξηρασίας, η μυρωδιά της γεωσμίνης είναι συχνά πιο έντονη όταν βρέχει για πρώτη φορά μετά από καιρό, εξαιτίας της μεγαλύτερης συγκέντρωσης σπόρων στο έδαφος.  
Οι μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι η ανθρώπινη μύτη είναι εξαιρετικά ευαίσθητη στη γεωσμίνη. Μερικοί άνθρωποι μπορούν να την ανιχνεύσουν ακόμα και σε πάρα πολύ μικρές συγκεντρώσεις.

Το όζον- Ο3, το μόριο που αποτελείται από τρία άτομα οξυγόνου- παίζει επίσης ένα ρόλο στην οσμή, ειδικά μετά από καταιγίδες. Το ηλεκτρικό φορτίο ενός κεραυνού μπορεί να διαχωρίσει τα μόρια του οξυγόνου και του αζώτου στην ατμόσφαιρα, και συχνά μετασχηματίζονται σε μονοξείδιο του αζώτου (ΝΟ), το οποίο στη συνέχεια αλληλεπιδρά με άλλες χημικές ουσίες στην ατμόσφαιρα για την παραγωγή του όζοντος. Μερικές φορές, πριν ξεσπάσει μια καταιγίδα μπορείτε να μυρίσετε το όζον στον αέρα (έχει μια έντονη μυρωδιά που θυμίζει χλώριο), γιατί μπορεί να μεταφερθεί από μεγάλες αποστάσεις.

Εκτός όμως από την χημική εξήγηση για τη μυρωδιά της βροχής, υπάρχει και το ερώτημα γιατί βρίσκουμε αυτή τη μυρωδιά τόσο ευχάριστη. Μερικοί επιστήμονες εικάζουν ότι είναι αποτέλεσμα της εξέλιξης.

Η ανθρωπολόγος Diana Young του Πανεπιστημίου του Queensland στην Αυστραλία, αναφέρει ότι υπάρχει κάτι που αποκαλεί “πολιτισμική συναισθησία”. Δηλαδή, οι άνθρωποι από τις απαρχές του είδους συνέδεσαν τη βροχή με το πράσινο χρώμα, δηλαδή συνδέουν τη βροχή με τη βλάστηση, με την ανθοφορία της φύσης και με την καρποφορία δένδρων και φυτών που τους θρέφουν. 
Έτσι, όσφρηση, όραση, ακοή,ένστικτο επιβίωσης, πείνα και άλλες αισθήσεις και ορμέμφυτα δημιουργούν στον εγκέφαλό μας ένα... χαρμάνι αισθητηριακών εμπειριών το οποίο μας ωθεί να αγαπάμε τη βροχή. Εάν αυτή η υπόθεση είναι σωστή, τότε την επόμενη φορά που θα απολαύσετε τη μυρωδιά της φρέσκιας βροχής, θεωρείστε το σαν ένα πολιτιστικό αποτύπωμα που προέρχεται από τους προγόνους σας.

by Αντικλείδι

Η Όμορφη Ελλάδα - "First Light"

Image Processing – Directed by Gaintatzis Pavlos

Music: 'Intro' by The XX ( thexx.info)
 

Grevena (Filipaioi, Dotsiko), Trikala (Meteora),
Halkidiki (Pirgadikia) / Greece

ChronoCon constructors:
Mechanical Components by Voulgaris Aristeidis
Electronic Components / PCB Programming by Athanasiadis Tilemachos and Gaintatzis Pavlos
Locations:
Grevena (Filipaioi, Dotsiko), Trikala (Meteora), Halkidiki (Pirgadikia) / Greece

Equipment:
Canon EOS 350D and 500D
ChronoCon dolly slider.
ChronoCon is an under construction dolly slider, which has been constructed by Pentalunex Team. This video represents the first experimental use of ChronoCon. More information will be soon available.

Special Thanks to:
Kouropalati Vasiliki
Niavi Ourania
Papaioannou Michael
Traianou Thalia
Tsampouras Dimitrios

Ιθάκη: Ο πηγαιμός σαν ερχομός...

Ιθάκη: Επέστρεφε αγαπημένη αίσθησις

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΝΤΙΝΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ

Είναι το μικρό νησί των Επτανήσων που το ξέρει όλη η οικουμένη σαν πατρίδα του Οδυσσέα - ή, πιο ρεαλιστικά, ένας τόπος ιδανικός για ήσυχες διακοπές

Iθάκη είναι το δεύτερο μικρότερο νησί των Επτανήσων, μετά τους Παξούς, με έκταση 92,5 τετρ. χλμ., ακτογραμμή 101 χλμ. και με πληθυσμό μόνο 3.500 κατοίκους. Διοικητικά ανήκει στο Νομό Κεφαλονιάς. Βρίσκεται νότια της Λευκάδας και μόλις 2 ν.μ. ανατολικά της Κεφαλονιάς, ενώ έχει ένα ιδιόμορφο επίμηκες σχήμα. Φανταστείτε δύο ορεινές χερσονήσους, που συνδέονται με μια στενή λωρίδα γης, τον ισθμό του Aετού.

Όπως και τα υπόλοιπα Επτάνησα, το νησί έχει γνωρίσει όλους τους κατακτητές. Από τους Ρωμαίους και τους Βυζαντινούς μέχρι τους Νορμανδούς, τους Φράγκους, τους Τούρκους, τους Ενετούς και τελευταία τους Γάλλους και τους Αγγλους, ώς την ανεξαρτησία του, το 1864, και την ένωσή του με την υπόλοιπη Ελλάδα. Απ' όλους αυτούς μόνον οι Ενετοί άφησαν κάποιες επιρροές στο νησί και αυτό θα το δείτε σε κάποια κτίρια στο Βαθύ. Βέβαια, ο σεισμός του 1953 ισοπέδωσε κυριολεκτικά σχεδόν τα πάντα. Τα περισσότερα κτίρια είναι νέα και έχουν χτιστεί με αντισεισμικές προδιαγραφές.

Μορφολογικά το νησί έχει δύο κύρια χαρακτηριστικά. Το ένα είναι οι πολλοί κόλποι και τα ακρωτήρια, κυρίως στις ανατολικές του ακτές. Το άκρο στο Βορρά είναι το ακρωτήριο Μέλισσα και στο Νότο το ακρωτήριο Αγιος Ανδρέας.  

Το άλλο χαρακτηριστικό είναι η ορεινή γεωμορφολογία. Οι δύο ορεινοί όγκοι του νησιού είναι το Νηρίτο Ορος με ύψος 806 μέτρα και το Μεροβίγλι με 669 μέτρα. Αυτά και η έλλειψη νερού στάθηκαν εμπόδιο στην ανάπτυξη της γεωργίας, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να στραφούν στη θάλασσα, στην αλιεία ή τη ναυτιλία, και βεβαίως στη μετανάστευση. Λέγεται πως οι πρώτοι 6 Ελληνες που πήγαν στη Μελβούρνη ήταν από την Ιθάκη.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ

Ξαναπήγα φέτος στην Ιθάκη έπειτα από 20 χρόνια και τη βρήκα πολύ γνώριμη. Αν εξαιρέσεις κάποια λίγα νέα κτίρια, ξενώνες και μαγαζιά

-κι αυτά κτισμένα σε παραδοσιακές γραμμές-, έναν καλύτερο δρόμο και πιο συχνές συγκοινωνίες, δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Δεν υπάρχει αυτός ο «πολεοδομικός οργασμός» που έχει αλλοιώσει πολλά μέρη της Ελλάδας. Έτσι, είχα αυτήν την αίσθηση του μύθου πως επέστρεφα στην Ιθάκη. Όλες οι αλλαγές ήταν «επί τα βελτίω». Έχει πολλές όμορφες παραλίες, που οι περισσότερες είναι προσβάσιμες μόνον από θάλασσα, και λίγες σχετικά ξενοδοχειακές μονάδες. Δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στο «μύθο» του νησιού, ή στον αέρα του, ή στους κατοίκους του, πάντως το γεγονός είναι πως στην Ιθάκη μπορείς να αισθανθείς άνετα και χαλαρά...

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ

Το Βαθύ, την πρωτεύουσα του νησιού. Είναι κτισμένη στο μυχό ενός κλειστού, για όλους τους καιρούς, κόλπου. Στη μέση του κόλπου υπάρχει μια μικρή νησίδα, το Λαζαρέτο, που ήταν παλιά το Λοιμοκαθαρτήριο. Μια μικρή πολιτειούλα, «νοικοκυρεμένη», με την όμορφη μικρή της πλατεία και την κλασική «βόλτα» κάθε απόγευμα.

Το Kιόνι, το γραφικότερο και πιο ωραίο ίσως χωριό της Ιθάκης. Βέβαια και το πιο τουριστικό. Βρίσκεται στο μυχό ενός μακρόστενου κόλπου. Γραφικό μικρό λιμανάκι, με τα πρέποντα μαγαζιά τουριστικού ενδιαφέροντος (καφενεία, εστιατόρια, μπαράκια κ.λπ.).

Το Μοναστήρι των Kαθαρών (τέλη 17ου αι.). Αφιερωμένο στην Παναγιά την Καθαριώτισσα, βρίσκεται στην κορυφή, σχεδόν, του Νηρίτου και είναι το σημαντικότερο προσκύνημα στο νησί. Aπό εκεί θα απολαύσετε και μια εξαίρετη θέα προς την Κεφαλλονιά και όλο το Iόνιο.

Τον Σταυρό, κεφαλοχώρι της Β. Ιθάκης και το μοναδικό μέρος όπου υπάρχει προτομή του Οδυσσέα.

ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Πάρα πολλές και όμορφες, αλλά η άμμος σπανίζει. Οι παραλίες του νησιού είναι κυρίως με βότσαλα. Οι ελάχιστες αμμώδεις παραλίες είναι προσβάσιμες μόνον από τη θάλασσα.

Σας προτείνω, λοιπόν, αυτές που πήγα κατά την τελευταία μου επίσκεψη:
Την παραλία του Πίσω Αετού, στα δεξιά του μικρού λιμανιού. Τα νερά είναι πεντακάθαρα, αλλά έχει σκιά το πρωί και όλο το απόγευμα θα ψήνεστε!

Το Σαρακίνικο, μια όμορφη παραλία σε έναν μικρό κόλπο, στα 2,5 χλμ. από το Βαθύ. Υπάρχουν πολλές ελιές, όπου μπορείτε να βρείτε σκιά.

Την παραλία του Aη Γιάννη, με χοντρό και ψιλό βότσαλο και με κρυστάλλινα πράσινα νερά.

Ένα ονειρικό ταξίδι! Απολαύστε το!!

από τον μακρόκοσμο...

στον μικρόκοσμο

I Love the World - Αγαπώ τον Κόσμο

Αγαπώ όλο τον Κόσμο!!!

Χάνεται ο θησαυρός της φύσης στις πλαγιές του Ταϋγέτου

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ

Φθάνοντας στη Σπάρτη, από τον όμορφο καινούργιο δρόμο των 8,5 χλμ. Σελλασίας - Γέφυρας Kελεφίνας, θαύμασα για ακόμη μια φορά το αρχοντικό βουνό του Tαϋγέτου, που με την αγέρωχη πέτρινη κορμοστασιά τον στέκει υποβλητικό, αγκαλιάζοντας με την άγρια θωριά τον την πόλη.

Πορτοκαλιές και λιόδεντρα χαϊδεύουν τις παρυφές του, τυλίγοντας με μυρωδάτα μπουκέτα όχι μόνο τα κτήματα, μα και τις αυλές των σπιτιών.

Προϊόντα
Λάδι είχε αρκετό φέτος, παρ’ όλο το δάκο, όμως και πάλι δεν είχε τιμή. Πόσο μάλλον τα πορτοκάλια, που σε λίγο -αν ήδη δεν έχει συμβεί - θα είναι ασύμφορη η παραγωγή τους,

Πού είναι και γιατί άραγε φύγανε εκείνες οι εποχές που τα πορτοκάλια Λακωνίας ήταν περιζήτητα και αρκούντως -για τους παραγωγούς- ακριβά;

Πού είναι και γιατί άραγε φύγανε οι εποχές που οι ελαιοπαραγωγοί της περιοχής μάζευαν όλες τις ελιές και όχι μόνο, όπως σήμερα κάνουν πολλοί, όσες αρκούν για το λάδι του σπιτικού και των φίλων; Φταίνε οι ευρωπαϊκές οδηγίες, οι μεσάζοντες, η αγροτική πολιτική, οι ακριβοί εργάτες, τα ελληνικά προϊόντα που εξάγονται και επανεισάγονται ως ξένα με καλύτερες τιμές;

‘H μήπως φταίμε εμείς, που δεν στηρίξαμε όσο έπρεπε τα ντόπια προϊόντα, παρασυρόμενοι τις προηγούμενες δεκαετίες από τη λαίλαπα της μόδας του ξενόφερτου;

Ευθύνες
Eίτε πάλι ευθύνονται όσοι ταπείνωσαν την ποιότητα και ενίσχυσαν την ποσότητα της παραγωγής με χημικά και ορμόνες, ελέω του κέρδους; Για να φθάσουμε σήμερα στη νέα μόδα των βιολογικών, που εκτός εξαιρέσεων δίνουν, ω του θαύματος, προϊόντα βγαλμένα από καλούπια...

Tι θα γίνει στο μέλλον δεν γνωρίζω, ελπίζω μόνο της «Σπάρτης οι πορτοκαλιές» που ύμνησε ο ποιητής, να μην αντικατασταθούν από σπαράγγια και οι φέροντες αρχαίο πνεύμα ελιές, από καλαμπόκια...

H ελπίδα πάντως παραμένει προστατευμένη στα απόκρημνα βράχια του Tαϋγέτου, ενός βουνού που ευτυχώς δεν ενδείκνυται για βίλες και δεν έχει και πολλά για να κάψουν οι γνωστοί - άγνωστοι, εδώ που τα λέμε.

Παρηγοριά
Aς μείνουμε λοιπόν με τούτη την παρηγοριά στ’ αγνάντι του βουνού, κι ας ελπίσουμε κάποτε και αν ακόμη δεν υπάρχει αγροτική παραγωγή, τα δέντρα να παραμείνουν έστω ως ανθισμένος καλλωπισμός μιας τουριστικής πόλης.

Aν γίνει βέβαια ποτέ πραγματικά τουριστική η δεύτερη πιο φημισμένη πόλη της ελληνικής - και όχι μόνο - αρχαιότητας. Mια πόλη, η οποία μένει παραμελημένη, μ’ ένα αναξιοποίητο και ξέφραγο αμπέλι αρχαίο θέατρο, δίχως -ήμαρτον- ένα μουσείο αντάξιο της παγκόσμιας φήμης μιας Σπάρτης. Kαι σίγουρα ένας Mιστράς δεν αρκεί για να φέρει την άνοιξη.

Aλλά όλα αυτά είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία, από τις τόσες που πλημμυρίζουν και τελικά θα καταποντίσουν αυτή τη μοναδική χώρα...

πηγή...

Τι υπέροχος κόσμος!! What a Wonderful World, by Louis Armstrong

I see trees of green, red roses too

I see them bloom for me and you

And I think to myself, what a wonderful world

 I see skies of blue and clouds of white
 The bright blessed day, the dark sacred night
 And I think to myself, what a wonderful world
 The colours of the rainbow, so pretty in the sky
 Are also on the faces of people going by
 I see friends shakin' hands, sayin' "How do you do?"
 They're really saying "I love you"

 I hear babies cryin', I watch them grow
 They'll learn much more than I'll ever know
 And I think to myself, what a wonderful world
 Yes, I think to myself, what a wonderful world

 Oh yeah

Kenny G - Mother Earth,You´re Beautiful