Οι φακές μπορεί να είναι μικρές, αλλά περιέχουν πολλές θρεπτικές ουσίες

Είναι γεμάτες από βασικά μέταλλα και ουσίες όπως κάλιο, σίδηρο, φυλλικό οξύ, ψευδάργυρο και ασβέστιο, τα οποία είναι σημαντικά για τη σωματική σας ευεξία.

Επίσης, αποτελούν μία από τις πλουσιότερες πηγές διαιτητικών ινών στη γη. Αν δεν έχετε ήδη προσθέσει τις φακές στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα της διατροφής σας, σας παραθέτουμε 12 λόγους για τους οποίους θα πρέπει να αλλάξετε γνώμη.

 

Τα 12 οφέλη που παρέχουν οι φακές στην υγεία

 

1. Διαθέτουν υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες.

Είναι πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι μόνο ένα φλιτζάνι φακές παρέχουν το 63% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης σε διαιτητικές ίνες. Περιέχουν διαλυτές και αδιάλυτες ίνες οι οποίες είναι σημαντικές για τη γενικότερη υγεία.

2. Μειώνουν τη χοληστερίνη.

Οι διαλυτές ίνες συνδέονται με μειωμένα επίπεδα χοληστερίνης και μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου και εγκεφαλικού επεισοδίου.

3. Ενισχύουν τον μεταβολισμό.

Οι φακές περιέχουν άφθονη βιταμίνη Β3 – μια βιταμίνη ζωτικής σημασίας για τον μεταβολισμό των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεϊνών στο σώμα. Επιπλέον, βοηθά στη διατήρηση της σωστής κυκλοφορίας του αίματος και του υγιούς δέρματος.

4. Ενισχύουν την πέψη.

Οι αδιάλυτες φυτικές ίνες μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης δυσκοιλιότητας και μειώνουν την έκθεση του σώματος στα τοξικά απόβλητα.

5. Αυξάνουν την ενέργεια.

 Ένα φλιτζάνι φακές περιέχει το 37% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης σε σίδηρο, ο οποίος παίζει σημαντικό ρόλο αφού βοηθά τους μυς να αποθηκεύσουν και να χρησιμοποιήσουν το οξυγόνο. Όσο περισσότερο οξυγόνο χρησιμοποιούν, τόσο περισσότερη ενέργεια έχετε.

6. Αποτελούν σημαντική πηγή πρωτεϊνών.

Οι φακές είναι η προτιμώμενη πηγή πρωτεΐνης για τους χορτοφάγους. Αυτό οφείλεται στα υψηλά επίπεδα πρωτεϊνών ανά μερίδα – 18 γραμμάρια ανά φλιτζάνι.

7. Εμποδίζουν την καρδιαγγειακή νόσο.

Είναι χαμηλές σε λιπαρά (σημαντικό για μια υγιή καρδιά) κι έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε μαγνήσιο. Το μαγνήσιο βοηθά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και προλαμβάνει τη συσσώρευση ασβεστίου στα αγγεία και τις αρτηρίες.

8. Εμποδίζουν τις γενετικές ανωμαλίες.

Οι φακές είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμινών του συμπλέγματος Β, οι οποίες περιλαμβάνουν φολικό οξύ. Το φολικό οξύ έχει συνδεθεί με την πρόληψη των βλαβών του νευρικού συστήματος στις έγκυες γυναίκες.

9. Βοηθά στη μεταφορά περισσότερου οξυγόνου.

Ο σίδηρος, ο οποίος επιτρέπει στους μυς να αποθηκεύουν και να χρησιμοποιούν περισσότερο οξυγόνο, βοηθά επίσης το αίμα να μεταφέρει περισσότερο οξυγόνο από τους πνεύμονες στο υπόλοιπο σώμα.

10. Μειώνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Το σώμα αφομοιώνει σιγά-σιγά τις διαλυτές φυτικές ίνες που βρίσκονται στις φακές. Αυτή η διαδικασία βοηθά στη διατήρηση των κατάλληλων επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Με άλλα λόγια, αν είστε διαβητικός οι φακές πρέπει να αποτελούν ένα από τα βασικότερα είδη της διατροφής σας.

11. Βοηθούν στην καταπολέμηση του καρκίνου.

Οι φακές είναι ένα από τα λίγα τρόφιμα που περιέχουν λεκτίνες – ένα μοναδικό είδος φυτικής πρωτεΐνης. Μελέτες έχουν δείξει ότι η λεκτίνη βοηθά στον έλεγχο και την αποτροπή της ανάπτυξης του καρκίνου μέσα στο σώμα.

12. Φυσιολογική απώλεια βάρους.

Οι φακές περιέχουν πολλά υγιεινά θρεπτικά συστατικά και μέταλλα τα οποία περιέχουν λίγες θερμίδες. Ένα ολόκληρο φλιτζάνι μαγειρεμένες φακές έχει μόνο 230 θερμίδες. Και κάτι άλλο: οι φυτικές ίνες και οι υδατάνθρακες θα σας βοηθήσουν να νιώθετε χορτάτοι για περισσότερο χρόνο.

enallaktikidrasi

Το χαρούπι και τα «καράτια» του: Η υγιεινή «σοκολάτα»

Λίγο πολύ όλοι ξέρουμε τα χαρούπια, λίγοι εκτιμούμε όμως την καταπληκτική αυτή τροφή. Το χαρούπι (ή αλλιώς ξυλοκέρατο, στα αρχαία κεράτιον), είναι ο καρπός της χαρουπιάς  (Ceratonia siliqua), που  είναι ένα αειθαλές, αυτοφυές  δέντρο που ευδοκιμεί στις χώρες που περιβάλλουν τη Μεσόγειο  και σε όλη τη Μέση Ανατολή. 

Ceratonia siliqua

Η Κρήτη ανακαλύπτει ξανά … χαμένους θησαυρούς!

Το χαρούπι μοιάζει με τους καρπούς της φασολιάς. Όταν ωριμάζει ξεραίνεται και γίνεται σοκολατί. 

Παρόλο που σήμερα η λευκή ζάχαρη έχει κυριαρχήσει στην παρασκευή γλυκών, μέχρι και  πριν από μερικούς αιώνες  ένα από τα σημαντικότερα γλυκαντικά τροφίμων στον κόσμο ήταν η υγιεινή «σοκολάτα», που φύεται στα δέντρα αυτά. 

Αυτή η «σοκολάτα» τάϊσε  τον  Ιωάννη τον  Βαπτιστή κατά την παραμονή του στην έρημο,  τον άσωτο υιό της Καινής Διαθήκης, όταν ήταν πεινασμένος και χωρίς χρήματα, αλλά και τα στρατεύματα του Μωάμεθ. Αυτό το φρούτο έσωσε τα παιδιά  από τον υποσιτισμό κατά τον Ισπανικό εμφύλιο και βέβαια πολλούς ανθρώπους στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. 

Το χαρούπι είναι γνωστό για τις φαρμακευτικές ιδιότητές του. Αναφορές σε ιατρικά περιοδικά στη δεκαετία του 1950 έδειξαν ότι χαρουπάλευρο αναμεμειγμένο στο  γάλα θα μπορούσε να βοηθήσει τα νήπια να αφομοιώσουν  τα γεύματά τους, σταματώντας τη διάρροια. Σύμφωνα με μια μελέτη που αναφέρθηκε στην καναδική Medical Association Journal, από 230 βρέφη με διάρροια, μόνο τρία δεν θεραπεύτηκαν με την προσθήκη σκόνης χαρουπιού στην διατροφή τους. Το χαρούπι χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία και την πρόληψη της διάρροιας στα ζώα, και για την πρόληψη και τη θεραπεία της δυσεντερίας στους ανθρώπους. Οι ουσίες πηκτίνη και λιγνίνη που περιέχονται στα χαρούπια όχι μόνο ρυθμίζουν την πέψη, αλλά έχουν τη δυνατότητα να αδρανοποιούν και μεταφέρουν με ασφάλεια έξω από το σώμα βλαβερά στοιχεία (ακόμα και ραδιενεργά σωματίδια).

Απ΄όσο ξέρω στην Ελλάδα κανείς δεν τα εκμεταλλεύεται, παρόλο που η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδοτεί την καλλιέργειά τους. 

Στην Ιταλία υπάρχουν επίσης πολύ μεγάλες εκτάσεις με χαρουπιές, αλλά εκεί τα  χαρούπια δίνουν την πρώτη ύλη για την παρασκευή ενεργού άνθρακα, που χρησιμοποιείται σαν υλικό φίλτρανσης τοξικών και άλλων οργανικών ουσιών.
 

Και κάτι με ιστορικό ενδιαφέρον:  

οι σπόροι των χαρουπιών, λόγω του αξιοσημείωτα σταθερού βάρους τους, χρησιμοποιούνταν από την αρχαιότητα σαν μονάδα μέτρησης βάρους για το χρυσό και τους πολύτιμους λίθους. 

Έτσι, από την αρχαία ονομασία κεράτιον, προέκυψε και το γνωστό μας καράτι.

Το χαρούπι τρώγεται ευχάριστα ωμό, όντας γλυκό, αρωματικό και τραγανό. Το χαρουπάλευρο  παράγεται από μια διαδικασία ξήρανσης, άλεσης, καθώς και ψήσιμου των  λοβών αφού αφαιρεθούν οι σπόροι. Το αλεύρι που προκύπτει προσφέρεται για μια σειρά χρήσεων για όσους  έχουν (ξανα)ανακαλύψει τα μυστικά του χαρουπιού. Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε  κάθε φορά που μια συνταγή απαιτεί σοκολάτα ή κακάο. Για να αντικαταστήσετε το κακάο, απλά χρησιμοποιήστε την ίδια ποσότητα χαρουπάλευρου.
 

 Το χαρουπάλευρο  περιέχει  περίπου 50% φυσικά ζάχαρα οπότε  μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντί για ζάχαρη σε όλα σχεδόν τα προϊόντα άρτου και ζαχαροπλαστικής. Φυσικά, η χρήση χαρουπάλευρου  θα έχει ως αποτέλεσμα τα  τρόφιμα να πάρουν χρώμα καφέ -σοκολατί και   γεύση που μοιάζει με τη  σοκολάτα. Αν δεν θέλετε τη γεύση αυτή, μπορείτε να δοκιμάσετε την ανάμειξη διαφόρων ποσοτήτων χαρουπάλευρου με μέλι για να βρείτε το μίγμα που σας ταιριάζει καλύτερα. Συνήθως τα χαρούπια χρησιμοποιούνται  σαν υποκατάστατο σοκολάτας, αλλά το χαρούπι  έχει τη δική του μοναδική γεύση και είναι  πολύ  ωραίο  για ροφήματα, μπάρες με ξηρούς καρπούς, προϊόντα άρτου, ακόμη και ανακατεμένο με μαγειρεμένα φασόλια και σάλτσες μπάρμπεκιου. Τα χαρούπια είναι τόσο διαφορετικά θρεπτικά και χημικά από τη σοκολάτα που οι άνθρωποι με αλλεργία στη σοκολάτα μπορούν να απολαύσουν γλυκά με χαρούπι. Τα χαρούπια είναι μια απίστευτα πλούσια πηγή τροφής, και είναι ίσως το ιδανικό «τρόφιμο επιβίωσης», δεδομένου ότι διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες αποθήκευσης και μπορεί να καταναλωθεί χωρίς  προετοιμασίες. Είναι πλούσια σε ασβέστιο, μια και περιέχουν 350 mg  ανά 100 gr. Συγκριτικά, το γάλα - που συχνά θεωρείται ως μια εξαιρετική πηγή ασβεστίου - περιέχει μόνο 120 έως 130 mg ασβεστίου ανά 100 gr, κι αυτά όχι καλά αφομοιώσιμα στην  περίπτωση του παστεριωμένου αγελαδινού γάλακτος. Επιπλέον, τα χαρούπια  δεν περιέχουν οξαλικό οξύ, όπως η σοκολάτα, το  οποίο τείνει να μειώνει  την ικανότητα του σώματος να αφομοιώσει το ασβέστιο. Τα χαρούπια περιέχουν  περίπου 4% πρωτεΐνη και 76% υδατάνθρακες. Αν και είναι πολύ γλυκά, περιέχουν 60% λιγότερες θερμίδες από τη σοκολάτα. Επιπλέον, περιέχουν σημαντικές ποσότητες φωσφόρου (81 mg ανά 100 gr), και άφθονο κάλιο (800 mg ανά 100 gr). Επίσης  περιέχουν μικρές ποσότητες νατρίου και σιδήρου, και είναι πλούσια σε βιταμίνη Α, βιταμίνες Β και πολλά άλλα μέταλλα.

Το χαρουπάλευρο είναι  διαθέσιμο σε κάποια σούπερ μάρκετ και καταστήματα υγιεινής διατροφής. Διαβάστε όμως τη συσκευασία γιατί αν και το καθαρό   είναι το πιο υγιεινό, συχνά προστίθενται και άλλα συστατικά  όπως η σοκολάτα, η ζάχαρη και το κακάο. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό για αλλεργικά άτομα να γνωρίζουν ότι το  χαρουπάλευρο που αγοράζουν είναι καθαρό. Περιέχει μόνο ίχνη θεοβρωμίνης, της δραστικής διεγερτικής ουσίας που βρίσκεται  στη σοκολάτα και το κακάο. Στα  ίδια καταστήματα μπορείτε να βρείτε επίσης και χαρουπόμελο. Χαρούπια ολόκληρα και ωμά μπορείτε να αγοράσετε στην αγορά (έχει σίγουρα στην Ευριπίδου) ή να μαζέψετε το καλοκαίρι σε όλη τη Νότια Ελλάδα και την Κρήτη. Εγώ έκανα τις ετήσιες προμήθειές μου στα Πούληθρα του Λεωνιδίου, κι έχω όλη τη χρονιά ένα νόστιμο, φυσικό και γλυκό σνακ.
 

ippokrates-ygeia-diatrofi

Σκόρδο, ένα πανίσχυρο αντιβακτηριακό

Εξολοθρεύει επικίνδυνα βακτήρια 100 φορές 

πιο αποτελεσματικά από τα αντιβιοτικά

Garlic as an Antibiotic

.

Ουάσινγκτον 

Το σκόρδο αποδεικνύεται ότι κρύβει τελικά πολλές αρετές. Η πιο πρόσφατη, η οποία ήρθε στο φως από νέα μελέτη, είναι ότι μια από τις βασικές ουσίες του εμφανίζεται να είναι 100 φορές πιο αποτελεσματική από τα αντιβιοτικά στην καταπολέμηση ενός διαδεδομένου βακτηρίου που προκαλεί τροφική δηλητηρίαση.

Σε βακτήριο των πουλερικών

Οι ερευνητές του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Γουόσινγκτον έθεσαν στο στόχαστρο των ερευνών τους το καμπυλοβακτήριο, το οποίο βρίσκεται στο δέρμα και στο κρέας των πουλερικών. Τα κρούσματα δηλητηριάσεων από καμπυλοβκατήριο έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια στο εξωτερικό, κυρίως εξαιτίας της «μόδας» του πατέ από εντόσθια πουλερικών.

Οι επιστήμονες έστρεψαν εναντίον του παθογόνου οργανισμού το θειούχο διαλλύλιο, μια από τις βασικές χαρακτηριστικές ουσίες του σκόρδου. Το «όπλο» αποδείχθηκε πανίσχυρο: σε συνθήκες εργαστηρίου το θειούχο διαλλύλιο ήταν 100 φορές πιο αποτελεσματικό από την ερυθρομυκίνη και τη σιπροφλαξίνη, δυο από τα πιο διαδεδομένα αντιβιοτικά. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα η φυσική ουσία έδρασε σε θεαματικά λιγότερο χρόνο από τα φάρμακα.

Φυσική απολύμανση

Τα ευρήματα φαίνονται να φέρνουν αναπάντεχα το σκόρδο στην πρώτη γραμμή της απολύμανσης. «Το θειούχο διαλλύλιο θα μπορούσε να κάνει πολλές τροφές ασφαλέστερες» δήλωσε η Μπάρμπαρα Ράσκο, επικεφαλής της ομάδας των ερευνητών. «Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον καθαρισμό των επιφανειών προετοιμασίας των τροφίμων αλλά και ως συντηρητικό στη συσκευασία τροφίμων όπως οι πατατοσαλάτες και οι σαλάτες ζυμαρικών ή τα αλλαντικά».

Προτού σπεύσετε στο κοντινότερο μανάβικο, θα πρέπει ωστόσο να έχετε υπόψη σας ότι η ανακάλυψη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα έχετε εξίσου θεαματικά αντιβακτηριακά αποτελέσματα τρώγοντας σκόρδο. Οι συγγραφείς της μελέτης, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Journal of Antimicrobial Chemotherapy», τονίζουν ότι αν και η κατανάλωση σκόρδου αποτελεί γενικώς μια υγιεινή συνήθεια δεν είναι βέβαιοι ότι μπορεί να ενεργήσει προληπτικά εναντίον της τροφικής δηλητηρίασης από το καμπυλοβακτήριο.

Το Βήμα

Εντυπωσιακή έρευνα για την κρητική διατροφή

Την υπεροχή της κρητικής διατροφής για την υγεία αλλά και τη συμβολή της στην μακροβιότητα αποδεικνύει μελέτη που ξεκίνησε το 1960 στις ΗΠΑ και βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και στην οποία έχουν συμμετάσχει μέχρι τώρα 13.000 άνδρες από επτά χώρες.

Η μελέτη αναδεικνύει τη διατροφική αξία του ελαιολάδου,
ενώ, παράλληλα, λαμβάνει υπόψη της τόσο τη σημασία του διαιτολογίου των Κρητικών...

Τα αποτελέσματα της μελέτης, παρουσιάσθηκαν σε εκδήλωση που διοργάνωσε ο Δήμος Μινώα Πεδιάδας, από την διαιτολόγο – διατροφολόγο και μέλος του ειδικού διδακτικού – εργαστηριακού προσωπικού του Πανεπιστημίου Κρήτης, Γιάννα Αποστολάκη.

Αναλυτικά, η μελέτη, που βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, ξεκίνησε το 1960 όταν ο Δρ Ancel Keys, ειδικός καρδιολόγος από τη Μινεσότα, την επινόησε για να ερευνήσει τη σχέση διατροφής και καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Συμμετείχαν 13.000 άνδρες ηλικίας 40-59 ετών από τη Φιλανδία, την Ολλανδία, την Ιαπωνία, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, την Ελλάδα (Κρήτη και Κέρκυρα), την Ιταλία και τη Γιουγκοσλαβία.

Τριανταένα χρόνια μετά, δηλαδή το 1991, ο Τομέας Κοινωνικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης με υπεύθυνο τον καθηγητή Αντώνη Καφάτο, ανέλαβε την επανεξέταση των συμμετεχόντων στην έρευνα, διαπιστώνοντας ότι το 50% των Κρητικών που συμμετείχαν βρίσκονταν ακόμα εν ζωή, ενώ στη Φιλανδία δεν υπήρχαν επιζώντες.

Σήμερα στην Κρήτη εξακολουθούν να βρίσκονται εν ζωή 30 άτομα.

Οι συγκρίσεις μεταξύ των διαφόρων πληθυσμών έδειξαν ότι ο πληθυσμός της Κρήτης παρουσίαζε την καλύτερη κατάσταση υγείας και τα μικρότερα ποσοστά θνησιμότητας από στεφανιαία νόσο και καρκίνο σε σχέση με όλους τους άλλους πληθυσμούς που μελετήθηκαν.

Η μελέτη αναδεικνύει τη διατροφική αξία του ελαιολάδου, ενώ, παράλληλα, λαμβάνει υπόψη της τόσο τη σημασία του διαιτολογίου των Κρητικών (π.χ. άφθονα άγρια χόρτα, λαχανικά, φρούτα, σαλιγκάρια, όσπρια, γαλακτοκομικά, λίγο κρέας κ.α.) όσο και τον τρόπο παρασκευής του γεύματος, που ήταν απλός και δεν κάλυπτε τη γεύση της πρώτης ύλης.

Επιπλέον, στη διάρκεια της εσπερίδας αναπτύχθηκαν και θέματα που σχετίζονται με την αξία των βοτάνων, αλλά και των άγριων χόρτων της Κρήτης, με ομιλητές τον Κωνσταντίνο Οικονομάκη, γεωπόνο – ερευνητή ΕΘΙΑΓΕ και τον Ζαχαρία Κυπριωτάκη, καθηγητή Βοτανικής ΤΕΙ Κρήτης.

Δείτε Περισσότερα: otherside.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: ΥΓΕΙΑ

Πηγή