Αλεξανδρινό: Το λουλούδι των Χριστουγέννων. Euphorbia pulcherrima - Poinsettia

Οι Γάλλοι το λένε «αστέρι της αγάπης». Οι περισσότεροι το γνωρίζουν ως ποϊνσέτια. Ο λόγος για το αλεξανδρινό, το πλέον δημοφιλές λουλούδι αυτή την εποχή, σήμα κατατεθέν των Χριστουγέννων σε όλη την Ευρώπη.

Euphorbia pulcherrima

Το ταξίδι της ποϊνσέτια ξεκίνησε στο τροπικό κλίμα στο Μεξικό, όπου το Αλεξανδρινό μεγαλώνει ως θάμνος και μπορεί να φτάσει τα 4 μέτρα ύψος.

Η 12η Δεκεμβρίου στην Αμερική έχει καθιερωθεί ως «Μέρα της Ποϊνσέτιας», ημερομηνία που πέθανε ο Joel Poinsett, ο πρώτος πρέσβης των Η.Π.Α στο Μεξικό, που έφερε το Αλεξανδρινό στη χώρα του πριν από περίπου 200 χρόνια, οπότε και το φυτό ονομάστηκε προς τιμή του.

Με αφετηρία την Αμερική, το Αλεξανδρινό ξεκίνησε το ταξίδι του στον υπόλοιπο κόσμο και στην Ευρώπη, το Αλεξανδρινό βρίσκεται αρκετά χρόνια τώρα στην κορυφή της λίστας των φυτών που μεγαλώνουν σε γλάστρα.

Ποϊνσέτια ή Αλεξανδρινό

Ζωντανό ή ψεύτικο, με στρογγυλευμένα ή οδοντωτά φύλλα, το λουλούδι των Χριστουγέννων μπαίνει σε γιορτινά σπίτια, τραπέζια και γωνιές, στολίζει και στολίζεται, ανεβαίνει ως την κορυφή στα χριστουγεννιάτικα δέντρα, χαρίζει τα λαμπερά κόκκινα λουλούδια στο γιορτινό στεφάνι και χρησιμοποιείται για συνθέσεις, σε κεριά, βάζα, χρωματιστές μπάλες και εμπνέει για τόσες ακόμη συνθέσεις.

---

ΣΚΑΪ.gr

Βολβοί του Φθινοπώρου που θα ανθίσουν την Άνοιξη

Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την καλλιέργειά τους!

     Έδαφος: Τα βολβώδη φυτά (βολβοί) χρειάζονται εδάφη γόνιμα και ελαφριά για να βλαστήσουν. 

Για να  αποκτήσουν πλούσιο φύλλωμα και ωραία άνθη απαιτείται αρκετή ποσότητα οργανικής ουσίας, η οποία εξασφαλίζεται από τον εμπλουτισμό του εδάφους με τύρφη, φυλλόχωμα ή καλοχωνεμένη κοπριά. 

Σημαντική είναι και η καλή αποστράγγιση του εδάφους έτσι ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος του σαπίσματος των βολβών. 

Το έδαφος πριν από τη φύτευση των βολβών πρέπει να καλλιεργηθεί και να παραχωθεί σε αρκετό βάθος η βασική λίπανση.

     Η Φρέζια (Freesia spp. – Iridaceaea) είναι ίσως το μοναδικό βολβώδες φυτό με πρώιμη ανοιξιάτικη άνθηση που δεν αρέσκεται στα εδάφη με πολύ οργανική ουσία. 

 Αν η Φρέζια φυτευτεί σε τέτοια εδάφη δημιουργεί πολλά φύλλα και λίγα άνθη. 

Το ιδανικό υπόστρωμα για τη φύτευση της Φρέζιας σε φυτοδοχεία είναι μείγμα κηποχώματος, φυλλοχώματος και καλοχωνεμένης κοπριάς σε ίσες αναλογίες.

    Λίπανση: Για την καλή ανάπτυξη των βολβωδών φυτών το έδαφος πρέπει να έχει ικανοποιητικές ποσότητες καλίου και φωσφόρου, ενώ η μεγάλη περιεκτικότητα του εδάφους σε άζωτο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα των βολβών και να μειώσει την άνθηση. 

Γενικά όσο μικρότεροι είναι οι βολβοί, τόσο περισσότερη πρέπει να είναι η λίπανση. Για τα βολβώδη φυτά συνιστάται βασική λίπανση Ν:Ρ:Κ 1:1:2 ή 1:2:2.

     Φύτευση: Το βάθος της φύτευσης εξαρτάται τόσο από το μέγεθος των βολβών όσο και από τη σύσταση του εδάφους. Έτσι στα αμμώδη εδάφη που είναι ελαφριά, η φύτευση γίνεται λίγο βαθύτερα από ότι στα βαριά εδάφη (όπως είναι τα αμμοαργιλώδη). 

Γενικά ο κανόνας που ακολουθείται στη φύτευση των βολβωδών προβλέπει το βάθος της φύτευσης να είναι διπλάσιο ή τριπλάσιο της μεγαλύτερης διαμέτρου του βολβού.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Μία φύτευση λίγο βαθύτερη από το κανονικό είναι προτιμότερη από μία επιφανειακή φύτευση.

     Άρδευση: Τα βολβώδη φυτά χρειάζονται πότισμα σε τακτά χρονικά διαστήματα με άφθονη ποσότητα νερού γιατί το ριζικό τους σύστημα βρίσκεται βαθιά στο έδαφος. 

Κατά την περίοδο της άνθησης οι ανάγκες άρδευσης αυξάνονται ενώ τα ποτίσματα πρέπει να συνεχίζονται και μετά το τέλος της άνθησης, μέχρι να ξεραθούν τα φύλα φυσιολογικά.

     Εξαγωγή και διατήρηση των βολβών: Η εξαγωγή των βολβών γίνεται όταν ξεραθεί φυσιολογικά το υπέργειο μέρος τους. 

Μετά την εξαγωγή τους από το έδαφος οι βολβοί με ανοιξιάτικη άνθηση αφήνονται να αποξηρανθούν σε ημισκιερό μέρος με καλό αερισμό και στη συνέχεια διατηρούνται σε ξηρό μέρος μέσα σε χαρτοκιβώτια στα οποία έχουν δημιουργηθεί μικρές τρύπες για τον καλό αερισμό των βολβών. 

Από τους βολβούς με καλοκαιρινή άνθηση άλλοι διατηρούνται μέσα σε τύρφη και άλλοι σε στρώμα υγρής άμμου.

Βολβοί του Φθινοπώρου που θα ανθίσουν την άνοιξη
Ανεμώνη	Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Μάιο. πριν από τη φύτευση τοποθετήστε τις κονδυλόμορφες ρίζες της στο νερό για 2 ημέρες.
Τουλίπα	Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι το Μάϊο ανάλογα με την ποικιλία. Εκμεταλευτείτε την μεγάλη ποικιλία που υπάρχει στα χρώματα αλλά και στη μορφή των ανθέων για να δημιουργήσετε ανοιξιάτικα παρτέρια και "ανθισμένους" χλοοτάπητες.
Φρέζια	Ανθίζει από τα τέλη του χειμώνα μέχρι την αρχή της άνοιξης. Τα άνθη του είναι εύοσμα και σχηματίζουν πρωτότυπες μονόπλευρες ανθοταξίες, κάθετες στον κύριο βλαστό του φυτού.  ΠΡΟΣΟΧΗ είναι φυτό ευαίσθητο στις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και είναι ακατάλληλο για τις περιοχές που η θερμοκρασία πέφτει κάτω από τους 0οC.
Νάρκισσος	Ανθίζει πρωϊμότερα από τα άλλα βολβώδη, από τον Ιανουάριο έως το Μάιο και η ανθοφορία διαρκεί 3-4 εβδομάδες. Φτιάξτε μικρά μπουκέτα με τα εύοσμα άνθη του και τοποθετήστε τα σε ανθοδοχεία. Θα διατηρηθούν περισσότερο από 10 ημέρες!
Υάκινθος	Ανθίζει φυσιολογικά από τον Φεβρουάριο έως το Μάρτιο αλλά μετά από ειδικό χειρισμό (φορτσάρισμα) είναι δυνατόν να ανθίσει από τον Δεκέμβριο έως τον Ιανουάριο. Εκτός από τον κήπο και το μπαλκόνι φυτέψτε το ως φυτό εσωτερικού χώρου σε μικρό γυάλινο δοχείο. Για να διατηρήσετε τα άνθη του για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα τοποθετήστε το σε μέρος όπου η θερμοκρασία δεν ξεπερνά τους 18ο C.

το βρήκαμε στο: gardenguide

Του Υμηττού χλωρίδα

Μια φωτογραφία δεν ξέρω αν ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις, όπως το θέλουν οι Κινέζοι, όμως τα σημερινά κυκλάμινα στου βράχου τη σχισμάδα (Ρίτσος αυτός, μελοποιημένος από Θεοδωράκη δε· χούντα βαριά τότε), που τα φωτογράφισα με το κινητό νωρίς το πρωί, προτελευταία Κυριακή του Οκτώβρη, στον Υμηττό, πάνω από την Καλοπούλα, μ’ έβαλαν να ψάχνω τη χλωρίδα του Υμηττού σαν ένα είδος γέφυρας με την πανίδα του, για την οποία είχα γράψει, πάλι σε «Τρίτη Ματιά», Ιούνιο του 2013, τότε με αφορμή μια μεγάλη, άκακη δεντρογαλιά που συνάντησα έρπουσα σε μονοπάτι, επίσης άνωθεν Καλοπούλας.

Τον έχω σπουδάσει τον Υμηττό, χρόνια τώρα να τον περπατάω, βρέξει–χιονίσει που λένε. Αλλά όσο και να λες, όσο και να θες, δεν σπουδάζεται αυτό το Τρελοβούνι που σε παλαβώνει με τις εκπλήξεις του· κάθε εποχή με τις δικές της. Μια σταλιά βουνό, 80.000 στρέμματα όλο κι όλο, με δέκα ώρες περπάτημα το φέρνεις γύρα [γνώρισα πρόπερσι έναν περιπατητή του, παλαβούτσικο, που μου είπε ότι περπατούσε στον Υμηττό τριάντα χιλιόμετρα την ημέρα· πρώτη και τελευταία φορά τον είδα, αλλά πρόλαβε και μου ’κανε τη μαγκιά περικοκλάδα] κι έχει πάνω του, και τι δεν έχει, από χλωρίδα και πανίδα μέχρι Ιστορία με μνημεία αρχαία, βυζαντινά και νεότερα, μοναστήρια, σπήλαια, πηγές και θρύλους· απίστευτους θρύλους, ώρες να ’χεις να διηγιέσαι!

Ενδεικτικά, σε μία επί τροχάδην ματιά στον πλούτο της χλωρίδας τού πιο κοντινού στην Αθήνα πνεύμονά της παρατηρούνται [και δεν έχει γίνει ακόμα πλήρης, οργανωμένη καταγραφή· ό,τι κάνουν οι ερασιτέχνες φυσιοδίφες και οι φίλοι του Υμηττού, με εξαίρεση βέβαια τη Φιλοδασική Ένωση Αθηνών που είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο για τον Υμηττό μόνη της!]: Περισσότερα από 600 φυτικά είδη και υποείδη, αριθμός υψηλότατος αναλογικά με την έκταση του βουνού. Από αυτά, 54 είναι ενδημικά της Ελλάδας, 59 προστατεύονται από την ελληνική νομοθεσία, από διεθνείς συμβάσεις, είτε περιλαμβάνονται σε καταλόγους με απειλούμενα είδη. Πιο συστηματική μελέτη είναι βέβαιο ότι θα αυξήσει αυτούς τους αριθμούς.

Η έκπληξη, τουλάχιστον για όσους δεν το γνωρίζουν: τα προστατευόμενα είδη άγριας ορχιδέας στον Υμηττό είναι... 44! Η μεγαλύτερη πυκνότητα στην Ευρώπη, πάντα σε σχέση με την έκταση του βουνού, που οι αρχαίοι το κοσμούσαν με δυο ιδιαίτερου βάρους και σημασίας επίθετα: ευβότανος (πλούσιος σε βότανα) και μελισσόβοτος (μελισσοτόπι, με εκλεκτό μέλι από ευωδιαστό θυμάρι).

Και τα κυκλάμινα; Τα κυκλάμινα είναι πάντα τα κυκλάμινα, στην ώρα τους και με το χρώμα τους, το ανεπανάληπτο. Αυτό που, ποιητική αδεία, το ταιριάζω στα όμορφα κορίτσια, με περπατησιά ελαφιού (εκεί φώλιαζε, κοντά στην Καλοπούλα, το ιερό ελάφι της Αρτέμης, που το τραυμάτισε θανάσιμα ο Κέφαλος και τον εξόρισε η θεά σε κάποιο νησί που μετά το είπαν Κεφαλλονιά!), μαύρο χυτό μαλλί κι άσπρο πρόσωπο σαν κρίνο (Βαμβακάρης αυτός, ποιητής, όπως ο ίδιος αποκαλούσε τον εαυτό του, και συμφωνώ.

Ποιος άλλος από ποιητής θα σμίλευε το: μια φούντωση, μια φλόγα έχω μέσα στην καρδιά, λες και μάγια μου ’χεις κάνει...). Στη μαγεία του τώρα το κυκλάμινο, γιατί είναι και μαγικό (και στη χημεία του, η κυκλαμίνη είναι ουσία τοξική): συμβολίζει τη γονιμότητα, την ευτυχία, ενώ περιέχει και ιδιότητες... λαγνογενείς, που προκαλούν λαγνεία, πλανεύτρες...

Πέτρος Μανταίος

efsyn.gr

Story of Flowers

Ένας βοτανολόγος δείχνει στη μικρή του κόρη πώς γεννιούνται τα λουλούδια

 Εξηγεί με μοναδικό τρόπο τον κύκλο ζωής της εξωτικής χλωρίδας και την θέση της στον ιστό της ζωής. 

Μια ταινία κινουμένων σχεδίων διάρκεια μερικών λεπτών εξηγεί με μοναδικό τρόπο τον κύκλο ζωής της εξωτικής χλωρίδας και την θέση της στον ιστό της ζωής. Το Story of Flowers δημιουργήθηκε όταν ο καλλιτέχνης βοτανολόγος Azuma Makoto κατάλαβε ότι δεν υπάρχουν καλά βιβλία ή ταινίες για να εξηγήσει τον κύκλο ζωής στην κόρη του. 

Για να πραγματοποιήσει την ιδέα του, ζήτησε τη βοήθεια της Katie Scott και του animator James Paulley οι οποίοι είχαν δημιουργήσει στο παρελθόν εικονογραφημένα παιδικά βιβλία σχετικά με την εξέλιξη και το ζωικό βασίλειο.

Η Story of Flowers είναι κατανοητή σε οποιαδήποτε γλώσσα και σε κοινό κάθε ηλικίας. Οι οπτικοποιήσεις της Scott και του Paulley, με γνώμονα την τεχνογνωσία του Makoto, ακολουθούν αυστηρά το αφηγηματικό τόξο ενός φυτού: ριζοβολία, βλάστηση, ανθοφορία, επικονίαση από τα πουλιά και τα έντομα, επιβίωση σε βροχές και καταιγίδες, αναγέννηση και φθορά.

Δείτε την, είναι εντυπωσιακή.

lifo.gr

Τουλίπα, το Σύμβολο της Απόλυτης Αγάπης

Η Τουλίπα το σύμβολο της απόλυτης αγάπης, το έμβλημα της Κωνσταντινούπολης

Οι τουλίπες (Tulipa sp., Liliaceae) είναι ανοιξιάτικα βολβώδη καλλωπιστικά φυτά.

Το φυτό κατάγεται από την κεντρική Ασία και είναι από τα πιο διαδεδομένα και αγαπημένα φυτά. Καλλιεργείται ιδιαίτερα για την παραγωγή κομμένου λουλουδιού.

Στο γένος Tulipa ανήκουν περισσότερα από 100 είδη.

Σε πάρκα της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης οι τουλίπες έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο ενώ δεν είναι λίγες οι γιορτές και οι εκδηλώσεις που γίνονται με αφορμή το φυτό αυτό.
Στη χώρα μας ευδοκιμεί στις βόρειες και ψυχρότερες περιοχές και το συναντάμε σε κήπους, πάρκα και πλατείες.

Υπάρχουν και ορισμένα είδη τουλίπας που συναντά κανείς στα ελληνικά δάση, όπως:

η Βοιωτική τουλίπα ή κυματόφυλλη (Tulipa boeotica),

η πρώιμη τουλίπα,

η τουλίπα της Κρήτης

και οι τουλίπες της Χίου (T. praecox, T. agenensis, T. clusiana, T. undulatifolia).

Στην Ολλανδία στο πάρκο Keukenhof φυτεύονται κάθε χρόνο εκατομμύρια τουλίπες δημιουργώντας υπέροχα τοπία την άνοιξη.

Μορφολογικά χαρακτηριστικά της τουλίπας
Η τουλίπα είναι πολυετές ποώδες φυτό.

Στο υπόγειο ριζικό του σύστημα αναπτύσσεται ο βολβός από το πάνω μέρος του οποίου προκύπτουν αρχικά τα φύλλα και έπειτα το ανθικό στέλεχος.

Το ύψος του ανθικού στελέχους ποικίλει αναλόγως των καιρικών συνθηκών και της ποικιλίας. Στις περισσότερες τουλίπες κυμαίνεται από 20 – 60 cm. Από την άκρη του ανθικού στελέχους προκύπτει το άνθος.
Τα άνθη της τουλίπας μπορεί να είναι απλά ή διπλά και χαρακτηρίζονται από πολύ μεγάλη ποικιλία χρωμάτων. Υπάρχουν πάρα πολλά είδη και χιλιάδες ποικιλίες τουλίπας που είναι πολύ δύσκολο να ομαδοποιηθούν.

Παρόλα αυτά έχει γίνει προσπάθεια ταξινόμησης των ποικιλιών της τουλίπας σε 15 διαφορετικές ομάδες, που κυρίως βασίζεται στην εποχή ανθοφορίας, στο ύψος των φυτών και στο σχήμα των ανθέων. Η περίοδος άνθισης της τουλίπας ξεκινάει από τις αρχές Μαρτίου μέχρι το Μάιο, αναλόγως της περιοχής και της ποικιλίας.

Καλλιεργητικές φροντίδες για τις τουλίπες
Η τουλίπα παρουσιάζει πολύ καλή ανάπτυξη, όταν φυτευτεί σε αμμοπηλώδη εδάφη. Μπορεί όμως να ευδοκιμήσει και σε άλλους τύπους εδαφών.

Θα πρέπει να φυτεύεται στα ηλιαζόμενα σημεία των παρτεριών. Επιπλέον, η προσθήκη οργανικής λίπανσης είναι απαραίτητη τόσο πριν τη φύτευση όσο και κατά τη διάρκεια.

Ένα με δύο μήνες πριν τη φύτευση της τουλίπας θα πρέπει να γίνει ένα βαθύ όργωμα του χώματος με σκοπό τον καλό αερισμό του καθώς και να εμπλουτιστεί με κοπριά ή άλλη οργανική ουσία (compost).
Κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας η τουλίπα απαιτεί ποτίσματα σε τέτοια συχνότητα, ώστε να μην φτάσουν τα φυτά σε σημείο μαρασμού.

Αυτό εξαρτάται από τις βροχοπτώσεις την περίοδο του χειμώνα και της άνοιξης. Επιπλέον, χρειάζεται συχνά να αφαιρούνται τα ζιζάνια γύρω από τα φυτά καθώς και σκαλίσματα του εδάφους.

Η τουλίπα είναι πολύ ανθεκτική στις χαμηλές θερμοκρασίες ενώ σε θερμότερα κλίματα δεν αναπτύσσεται καθόλου ή αναπτύσσεται χωρίς να ανθίζει.

Πολλαπλασιασμός της τουλίπας
Η τουλίπα πολλαπλασιάζεται με τους βολβούς οι οποίοι φυτεύονται την περίοδο του φθινοπώρου από Σεπτέμβρη μέχρι Οκτώβρη, σε βάθος 10 cm. και αποστάσεις μεταξύ τους 15-20 εκατοστά. Επιπλέον, η τουλίπα μπορεί να πολλαπλασιαστεί και με σπόρο.

Ο τρόπος αυτός δεν προτιμάται καθώς δίνει φυτά με διαφορετικό χρώμα ανθέων, από το αρχικό φυτό.

Ο πολλαπλασιασμός με σπορά χρησιμοποιείται συνήθως μόνο για ερευνητικούς σκοπούς.
Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες που έχει ξεραθεί το υπέργειο μέρος αφαιρούμε τους βολβούς από το χώμα και τους αποθηκεύουμε, σε μέρος σκοτεινό και λίγη υγρασία, με σκοπό να τους ξαναφυτέψουμε το φθινόπωρο.

Οι βολβοί κατά την αποθήκευση τους δεν θα πρέπει να αποξηραίνονται πλήρως.

Εχθροί – ασθένειες της τουλίπας
Οι τουλίπες προσβάλλονται από έντομα όπως είναι οι αφίδες καθώς και από τετράνυχους, χωρίς να προκαλούν σημαντικά προβλήματα στο φυτό.

Επιπλέον, ο βολβός προσβάλλεται συχνά από διάφορους μύκητες του εδάφους, εξαιτίας της υπερβολικής υγρασίας που υπάρχει την περίοδο φύτευση και ανάπτυξης του φυτού. Οι μύκητες αυτοί προκαλούν τα σάπισμα στους βολβούς ή στο σημείο του ανθικού στελέχους που ακουμπά με το χώμα.

Η προσβολή της τουλίπας από ιούς σε ορισμένες περιπτώσεις είναι και επιθυμητή καθώς προκαλείται μια καλαίσθητη πολυχρωμία στα άνθη.

Φύτευση της τουλίπας στον κήπο και τη βεράντα
Η τουλίπα φυτεύεται σε συνδυασμό με άλλα βολβώδη φυτά δημιουργώντας όμορφα πολύχρωμα παρτέρια.
Συνήθως φυτεύεται στην 2η ή 3η σειρά του παρτεριού, αναλόγως του ύψους της ποικιλίας.
Φυτεύονται κατά ομάδες, χρησιμοποιώντας ποικιλίες με διάφορα χρώματα δημιουργώντας έτσι εντυπωσιακούς συνδυασμούς και εικόνες.
Φυτεύονται επίσης και σε βραχόκηπους.
Τα κομμένα λουλούδια της τουλίπας δημιουργούν εντυπωσιακές ανθοσυνθέσεις και μπουκέτα. Η διάρκεια ζωής του στο ανθοδοχείο είναι από 3 έως 10 ημέρες.

gardenguide

Με αφορμή την Άνοιξη... Κάθε λουλούδι και ένας μύθος...

Η μυθολογία μας, αποτελεί τον πιο αδιάψευστο μάρτυρα της σχέσης των Ελλήνων με τα λουλούδια, που είναι πανάρχαιη και δυνατή. Για όλα σχεδόν τα λουλούδια της Ελλάδας υπάρχει μια ιστορία. Ας δούμε μαζί κάποιες από αυτές.

Ίρις  (αγριόκρινο)

Η Ίριδα ήταν αγγελιοφόρος των Θεών. Όταν οι θεοί ήθελαν να ορκιστούν στο νερό της Στυγός, την έστελναν να γεμίσει το χρυσό της σταμνί. Όπως περνούσε, φανερωνόταν στον ουρανό εφτά υπέροχα χρώματα. Αυτός είναι κι ο λόγος που θεωρήθηκε η προσωποποίηση του ουράνιου τόξου. Ένας ακόμα ρόλος της ήταν να συνοδεύει τις ψυχές στους τόπους της αιώνιας ειρήνης, περνώντας τις από το δρόμο του ουράνιου τόξου, που έχει τα χρώματά της. Έτσι το λουλούδι αυτό πήρε το όνομά του.

Νάρκισσος

Ο Νάρκισσος ήταν γιός του θεού Κηφισού και μιας νύμφης των δασών και ήταν πανέμορφος. Τον επιθυμούσαν όλες οι νύμφες, αλλά εκείνος αγαπούσε μόνο τον εαυτό του. Μια μέρα ενώ απολάμβανε για μια ακόμα φορά το είδωλο του προσώπου του να καθρεφτίζεται στα νερά μιας πηγής του Ελικώνα, οι θεοί τον τιμώρησαν για την αυθάδειά του. Έτσι έπεσε στο νερό και πνίγηκε. Στη θέση του έμεινε ένα λουλούδι ο νάρκισσος μ’ ένα χρυσό στεφάνι, το οποίο γέρνει πάνω από τα νερά των λιμνών και των ποταμών, σήμερα.

Τριαντάφυλλο 

Ο Άδωνις σύμφωνα με τη μυθολογία ήταν ένας πανέμορφος νέος, ο οποίος ήταν ο αγαπημένος της θεάς Αφροδίτης. Μετά από απόφαση του Δία, ήταν υποχρεωμένος να ζει τα δύο τρίτα του χρόνου του με την Αφροδίτη και το ένα τρίτο με την Περσεφόνη στον Κάτω Κόσμο. Όμως ένα αγριογούρουνο σκότωσε τον Άδωνη και η Αφροδίτη ήταν απαρηγόρητη. Έχυσε μάλιστα τόσα δάκρυα όσες και η σταγόνες αίματος που τρέξανε από το σώμα του. Από κάθε δάκρυ της Αφροδίτης φύτρωσε και μια τριανταφυλλιά. Έχει όλη την ομορφιά του Άδωνη, το πανέμορφο άρωμα της αγάπης, αλλά και τα αγκάθια του πόνου και των δακρύων της Αφροδίτης.

Λυγαριά 

Η μυθολογία είναι γεμάτη από πληροφορίες γι’ αυτή. Λέγεται ότι η Ήρα προστάτιδα του γάμου, γεννήθηκε κάτω από λυγαριά και σύμφωνα με τον Παυσανία, κοσμούσε το Ναό της στη Σάμο. Έχει μάλιστα και το όνομα «αγνή». Στις θεσμοφορίες οι γυναίκες για να παραμείνουν αγνές, χρησιμοποιούσαν κρεβάτι από τα κλαδιά της.       

Mαργαρίτα (η άγρια)

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν συνδέσει και αφιερώσει τη μαργαρίτα με τη θεά Άρτεμη. Θεωρούσαν μάλιστα ότι είναι φυτό που θεραπεύει τα γυναικεία προβλήματα.

Κενταυρία η χειρωνιάς

Σύμφωνα με το μύθο το λουλούδι πήρε το όνομά του από τον Κένταυρο Χείρωνα, δάσκαλο του Ασκληπιού, του Αχιλλέα, του Ιάσονα και του Απόλλωνα. Ο Χείρωνας στην τιτανομαχία ήταν με το μέρος του Ηρακλή και εναντίον των κενταύρων. Όταν κατά λάθος ο Ηρακλής τον πλήγωσε στο πόδι με ένα δηλητηριασμένο βέλος, ο Χείρωνας χρησιμοποίησε το φυτό της κενταύριας σαν βότανο για να γιατρέψει την πληγή του.

Αχίλλεια (Χιλιολούλουδο)

Οφείλει το όνομά της στον Αχιλλέα, ο οποίος λέγεται ότι έδινε στους στρατιώτες του, τους Μυρμιδόνες, αυτό το φυτό για να σταματήσουν την αιμορραγία από τις πληγές τους κατά την διάρκεια του Τρωικού πολέμου. Αυτός είναι ίσως ο λόγος που αποκαλείται και βότανο των στρατιωτών.

Ασφόδελος  

Ήταν το έμβλημα του θεού Διονύσου. Σύμβολο πένθους για τους αρχαίους Έλληνες. Όπως αναφέρει ο Όμηρος στην Οδύσσεια, έσπερναν τον ασφόδελο στους τάφους, πιστεύοντας πως οι ψυχές τρέφονταν με τους κονδύλους του. Τα λουλούδια του συμβόλιζαν τη λησμονιά.

Ροδιά

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία η ροδιά συμβολίζει τη γονιμότητα και την αφθονία. Ήταν αφιερωμένη στην Ήρα, η οποία πάντα στα γλυπτά κρατά μια ροδιά.

Bιόλα (πανσές)

Ο Δίας σύμφωνα με τη μυθολογία δημιούργησε τα λουλούδια αυτά για να τραφεί η Ηώ, η ερωμένη του, που είχε μεταμορφώσει σε αγελάδα, προσπαθώντας έτσι να την προστατεύσει από την οργή της γυναίκας του της Ήρας. Ήταν μάλιστα πολύ διαδεδομένο στους αρχαίους Αθηναίους ως θεραπευτικό για τους πονοκεφάλους και το μεθύσι.

Υάκινθος (ζουμπούλι) 

Υπήρξε ένας όμορφος νέος από τη Σπάρτη, σύντροφος του θεού Απόλλωνα και του Ζέφυρου θεού του ανέμου. Ο Ζέφυρος ζηλεύοντας που ο νέος προτιμούσε την παρέα του Απόλλωνα, μια μέρα που ο Υάκινθος μάθαινε δισκοβολία, φύσηξε πάνω στο δίσκο κατευθύνοντάς τον να τον χτυπήσει. Ο δίσκος τον σκότωσε. Ο Απόλλωνας από το αίμα του νέου έπλασε ένα λουλούδι, που όταν άνθιζε, κάθε του πέταλο έμοιαζε να βγάζει μια θρηνητική κραυγή.

Δάφνη 

Κόρη του ποτάμιου θεού Πηνειού είχε αφιερώσει τη ζωή της στη θεά του κυνηγιού Άρτεμη. Την ερωτεύθηκε ο Απόλλωνας κι όταν εκείνη αρνήθηκε τον έρωτά του, αυτός την κυνήγησε στο δάσος. Τότε προσευχήθηκε στον πατέρα της, ζητώντας του να τη γλιτώσει. Εκείνος  τη μεταμόρφωσε σε φυτό. Όταν ο Απόλλωνας έμαθε τι είχε συμβεί, έκοψε μερικά κλαδιά από το φυτό κι έφτιαξε στεφάνι σε ανάμνησή της. Από τότε έγινε σύμβολο του Απόλλωνα και ιερό φυτό με το οποίο στεφανώνονταν και οι Ολυμπιονίκες.

 

Κρόκος

Ο μύθος θέλει τον Κρόκο φίλο του θεού Ερμή. Μια μέρα ο Ερμής εκεί που έπαιζαν χτύπησε κατά λάθος στο κεφάλι το φίλο του και τον σκότωσε. Στο σημείο αυτό φύτρωσε ένα λουλούδι. Τρείς σταγόνες από το αίμα του νέου έπεσαν πάνω στο λουλούδι, στο κέντρο του, δίνοντάς του τα στίγματα που έχει το φυτό και το όνομά του.

 

toperiodikomas

Όταν ανθίζουν τα λουλούδια

Η φωτογράφος Katka Pruskova χρησιμοποιώντας περίπου 7000 φωτογραφίες, δημιούργησε ένα πολύ όμορφο time-lapse βίντεο με έξι είδη λουλουδιών σε διάφορες φάσεις της άνθησης τους. 

by Αντικλείδι

Ωραιόφυλλο - Κολεός ο Κηπαίος

Ωραιόφυλλο ή κολεός:

δύο ονόματα, μία ομορφιά

.

Κάθομαι και σκέφτομαι γιατί δυσκολεύονται πολλοί γονείς να διαλέξουν όνομα για τα παιδιά τους; Μα, είναι τόσο εύκολο! Καθόλου δε δυσκολεύτηκαν οι νονοί του κολεού για να του δώσουν ένα όνομα στα ελληνικά. Το είδαν που είχε όμορφα φύλλα με διάφορους χρωματισμούς και δε το κούρασαν και πολύ. Ωραία φύλλα έχει; Ε, θα το πούμε ωραιόφυλλο.
Τέλος. Αυτό ήταν.

Και το όνομα αυτού: ωραιόφυλλο ή αλλιώς κολεός.
Να σας ζήσει, παντάξιος ο νονός.

Θα ρωτήσεις τώρα, πώς μοιάζει αυτό το ωραιόφυλλο; Τι χρώμα είναι; Δεν μπορώ να σου απαντήσω. Γιατί, πολύ απλά, δεν έχει μόνο ένα χρώμα. Τα ωραία φύλλα του ωραιόφυλλου έχουν χρώμα μπορντώ, πορτοκαλί, πράσινο, λαχανί, κυπαρισσί, ροζ και φουξ. Έτσι, για την αλητεία. Και όλα αυτά τα χρώματα φτιάχνουν όμορφους συνδυασμούς και κυματισμούς και λαχούρια και δε ξέρω και γω τι άλλο πάνω σε κάθε φύλλο του ωραιόφυλλου.

Μπορείς να το φυτέψεις σε ζαρντινιέρες, παρτέρια και γλάστρες, αλλά αν είσαι στη Β. Ελλάδα το χειμώνα δε θα τα καταφέρει. Θα γίνει τουρτουρίνι. Πρέπει να το φέρεις μέσα, στη θαλπωρή. Θα μεγαλώσει και θα γίνει πανύψηλο και φουντωτό. Μη το έχεις εκεί που καίει ανελέητα ο ήλιος, θα τσουρουφλιστεί. Και αν έρθει και η γειτόνισσα να πάρει τα κοινόχρηστα και πει "αχ, κυρά Μερόπη μου, τι ωραίο αυτό!", πέστηνα ότι θα της φτιάξεις ένα να έχει να πορεύεται.

Άκου πώς: Θα κόψεις ένα κλαδάκι και θα το αφήσεις λίγες μέρες και λίγες νύχτες σε νερό. Μόλις βγάλει ρίζες, φύτεψέ το και πότιζέ το ελάχιστα. Θα έχεις ένα νέο ωραιόφυλλο να το πας στη γειτόνισσα. "Κυρά Ευθαλία μου, σου έφερα το λουλουδάκι σου."

Τι ωραία που περνάμε στις γειτονιές!
Έκανε μια βόλτα στον κήπο η Παπίτσα

Τα Λουλούδια του Καλοκαιριού

Είτε στο παρτέρι, είτε στο μπαλκόνι, στην βεράντα τα καλοκαιρινά λουλούδια μαγεύουν με την πλούσια και συχνά πολύμηνη ανθοφορία τους.

Παρακάτω θα σας παραθέσω μερικά από τα αγαπημένα μου λουλούδια του καλοκαιριού...

Five Summer All-Stars

Αντίρρινο το μέγα ή κοινώς σκυλάκι 

(Antirrhinum majus)

Δεν σταματούν να ανθίζουν καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού μέχρι το φθινόπωρο.

Φυτεύεται από τα τέλη Απριλίου και μετά όταν δεν απειλούνται από την παγωνιά. Φροντίστε το χώμα να είναι ομοιόμορφα νωπό αλλά όχι υγρό.

Απομακρύνετε τα μαραμένα άνθη καλύτερα κόβοντας ολόκληρους τους μίσχους όπου βρίσκονται.

Συνδυάζονται με Μελισσόχορτο, Κόσμο, και Γεράνια
προτιμήστε να τα τοποθετήσετε σε ηλιόλουστη θέση και σε χουμώδες, φρέσκο χώμα με καλή στράγγιση.
.

Καλέντουλα (Calendula officinalis)

Aυτά τα καλοκαιρινά λουλούδια ξεδιπλώνουν όλη τους την ομορφιά ακόμα και σε ημισκιερά σημεία.
Φυτεύονται από τα μέσα Απριλίου και μετά,.

Χρειάζονται καλό πότισμα αν έχει ξηρασία, αλλιώς τακτική και ελαφριά ύγρανση, αφήνοντας το χώμα να στεγνώσει ανάμεσα στα ποτίσματα.

tip. Οι καλέντουλες εμποδίζουν την ανάπτυξη βλαβερών νηματωδών μέσα στο χώμα χάρη στις ριζικές εκκρίσεις τους.
Τοποθετούνται σε ηλιόλουστες έως ημισκιερές θέσεις και σε χώμα χουμώδες, πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες με καλή στράγγιση.

Συνδυάζονται με μπλε ή βιολετί λουλούδια, όπως καπουτσίνους, ηλιοτρόπια, πετούνιες.

.
Καλλίστεφος Κίνας (Callistephus chinensis)

Ανθίζει μέχρι αργά το φθινόπωρο Φυτεύεται από τα τέλη Απριλίου αλλά σε υγρές και ψύχρες τοποθεσίες από τα μέσα Μαΐου.

Ποτίστε καλά όταν υπάρχει ξηρασία χωρίς να διατηρείτε μουσκεμένο το χώμα τους.

Συνδυάζονται με λευκάνθεμα, Άλυσσους και Λομπέλιες. τοποθετούμε σε ηλιόλουστες θέσεις κ σε χώμα χουμώδες πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες κατά προτίμηση ελαφρά αμμώδες με καλή στράγγιση.
.

Γαρύφαλλο (Dianthus)

Τα κινέζικα γαρύφαλλα καλλιεργούνται μόνο ως μονοετή κ φτάνουν 15-40 εκατοστά ύψος.

Τα γαρύφαλλα των ποιητών είναι διετή κ φτάνουν μέχρι τα 40-60 εκατοστά.

Ανθοφορούν από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβρη, τα μονοετή τα φυτεύουμε τον Μάιο ενώ τα διετή το φθινόπωρο. Χρειάζονται χώμα χουμώδες και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες με καλή στράγγιση κ όχι πολύ υγρό.

Τα τοποθετούμε σε ηλιόλουστες θέσεις. Συνδυάζονται με πολλά ανθοφόρα και πόες κυρίως μπλε κίτρινα κ λευκά άνθη.
.

Γκαζάνια (Υβρίδιο της Gazania)

Δυστυχώς ενώ είναι ένα πολύ όμορφο ανθοφόροo φυτό ανοίγει μόνο όταν έχει ηλιοφάνεια, τα συννεφιασμένα καλοκαιριά η γκαζάνια μπορεί να σας απογοητεύσει λίγο.

Χαρακτηρίζεται ως γνήσιο παιδί του Ήλιου που δεν ενοχλείται ακόμη και από τον καύσωνα.

Φυτεύονται από τα μέσα Μαϊου και μετά.

Διατηρείτε το χώμα ελαφρά νωπό αφήνοντας κάθε τόσο την επιφάνεια του εδάφους να ξεραίνεται ανάμεσα στα ποτίσματα. Απομακρύνετε τακτικά τα μαραμένα άνθη.

Συνδυάζονται με Άλυσσους, Λομπέλιες, Σινεράριες ή Ηλιοτρόπια.

Ανθοφορούν από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο.

Τοποθετούνται σε ηλιόλουστη θέση ακόμα και με έντονη ηλιοφάνεια και ζεστή, προστατευμένη όμως από τη βροχή, σε χώμα χουμώδες πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες με καλή στράγγιση, ελαφρά στεγνό έως φρέσκο και ασβεστούχο.
.

Ηλίανθος (Helianthus annuus)

Με τα εντυπωσιακά ολόλαμπρα λουλούδια τους οι ηλίανθοι είναι τα αναμφισβήτητα φαβορί του καλοκαιριού.

Ανθοφορούν από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο.

Φυτεύονται σε ηλιόλουστες ζεστές και προστατευμένες από τον άνεμο θέσεις από τα μέσα Μαΐου και μετά, σε χώμα χουμώδες, πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες, με καλή στράγγιση.

Την περίοδο της ξηρασίας ποτίζετε με άφθονο νερό αλλά να αποφεύγετε τη στασιμότητα του νερού. Στερεώνετε τις ψηλές ποικιλίες σε στηρίγματα.

Συνδυάζονται με λουλούδια των αγρών και πόες όπως Καλέντουλες, Αλθαίες, Ζίννιες, Φλόγες ή Καπουτσίνους.
.

Ανυπομονεσία (Ιmpatiens Walleriana)

Η ακούραστη ανθοφορία έδωσε στο φυτό αυτό το χαρακτηριστικό «ανυπόμονο». Ακόμη και σε σκιερά σημεία οι ανυπομονησίες ανθίζουν ακατάπαυστα από τον Μάιο έως τον Οκτώβρη.

Φυτεύονται από τα μέσα Μαΐου και μετά σε ημισκιερές κατά προτίμηση έως σκιερές θέσεις. Οι μοντέρνες ποικιλίες αντέχουν και τον ήλιο αν έχουν αρκετή υγρασία. Χρειάζονται χώμα χουμώδες πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες με καλή στράγγιση και όχι πολύ στεγνό.

Συνδυάζονται με Φούξιες και Μπιγκόνιες αλλά και Λομπέλιες, Κατιφέδες και μικρές Καμπανούλες.
.

Λομπέλια (Lobelia erinus)

Οι γοητευτικές Λομπέλιες δεν επιτρέπεται να λείπουν από τα παρτέρια και τις ζαρντινιέρες, αποτελούν τους διακριτικούς αλλά και γοητευτικούς συνόδους πολλών καλοκαιρινών ανθοφυτων.

Φυτεύονται από τα μέσα Μαΐου και μετά σε ηλιόλουστες έως ημισκιερές καλυτέρα σε προστατευμένες από την άμεση ηλιοφάνεια θέσεις, σε χώμα χουμώδες, πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες με καλή στράγγιση.

Δεν αντέχουν το συνεχές πότισμα ή τα στάσιμα νερά αλλά αγαπούν την ομοιόμορφη ύγρανση.
.

Άλυσσος (Lobularia maritima)

Mε την χαμηλή, φουσκωτή ανάπτυξη της και την πληθώρα των μικροσκοπικών ανθέων της που μοσχοβολούν μέλι πλαισιώνει ιδανικά αλλά φυτά με μεγάλα άνθη τόσο σε παρτέρια όσο και σε ζαρντινιέρες, είναι εξαιρετικό κ για εδαφοκάλυψη αλλά και για βραχόκηπους όπως επίσης και σε σχισμές από ξερολιθιές ή ανάμεσα σε πλάκες.

Ανθοφορούν από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο.

Φυτεύονται από τα μέσα Μαΐου και μετά σε ηλιόλουστες και με άμεση ηλιοφάνεια θέσεις, αντέχει όμως και στην ελαφριά σκιά. Το χώμα πρέπει να είναι ασβεστούχο και όχι πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες, αλλά με καλή στράγγιση.

Δεν θέλει πολύ υγρασία για αυτό να αφήνετε πάντα την επιφάνεια του χώματος να στεγνώνει ανάμεσα στα ποτίσματα. Αν μετά την υποχώρηση της πρώτης ανθοφορίας κλαδέψετε τα φυτά κατά το μισό και τους ρίξετε λίπασμα θα ανθίσουν ξανά.

Συνδυάζονται με όλα τα καλοκαιρινά ανθόφυτα και με πολλές πόες. Καλυτέρα όμως με Γκαζάνιες, Γαρύφαλλα, Καλέντουλες και Τριανταφυλλιές.
.

Μη με λησμόνει (Myosotis sylvatica)

Το συγκεκριμένο φυτό φυτρώνει σε ολόκληρη την Ευρώπη σε λιβάδια, ξέφωτα και παρυφές δασών κατά προτίμηση σε μεγάλα υψόμετρα.

Φυτεύεται τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο και πρέπει να προστατευτούν τον χειμώνα με εδαφοκάλυψη από φλοιούς.

Ανθοφορούν από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο και τοποθετούνται σε ηλιόλουστες έως ημισκιερες και τα προτίμηση δροσερές θέσεις και σε χώμα με καλή στράγγιση, χουμώδες όχι πολύ στεγνό.

Συνδυάζεται με κίτρινες Βιολέτες, Πανσέδες, ασπρολούλουδα, Πριμούλες, Τουλίπες και Νάρκισσους.
.

Αφρικανική Μαργαρίτα (Οsteospermum)

Ανθίζει από Μάιο έως Σεπτέμβριο, δυστυχώς όμως τα μεγάλα και ολόλαμπρα άνθη του σπανίζουν όταν το καλοκαίρι είναι βροχερό και μένουν κλειστά όταν έχει συννεφιά.

Φυτεύεται από τα μέσα Μαΐου σε θέση με πλήρη ηλιοφάνεια και ζεστή, σε προστατευόμενη από τη βροχή κ το χώμα πρέπει να είναι χουμώδες με καλή στράγγιση και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες. Καλυτέρα κατά την φύτευση να αναμίξετε το χώμα με λίπασμα βραδείας αποδέσμευσης. Απομακρύνετε τακτικά τα μαραμένα άνθη.

Συνδυάζονται με Άλυσσους, Γκαζάνιες και Πορτουλάκες καθώς και με Ηλιοτρόπια.
.

Πορτουλάκα (Portulaca grandiflora)

Ανθοφορεί από Ιούνιο έως Σεπτέμβριο, είναι ανθεκτικό στην ξηρασία, με ελάχιστες απαιτήσεις όμως τα άνθη ανοίγουν όταν έχει ήλιο και κλείνουν νωρίς το βράδυ.

Φυτεύονται από τα μέσα Μαΐου σε θέσεις κατά προτίμηση με πλήρη ηλιοφάνεια, προστατευμένες από τη βροχή κ σε χώμα χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις.

Ποτίζετε μόνο αν έχει συνεχόμενη ξηρασία.

Συνδυάζονται με Άλυσσους, Παπαρούνες, Γκαζανιες ή πόες όπως η Λεβάντα και η Σάλβια.
.

Κατιφές (Tagetes)

Ανθοφορεί από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο.

Φυτεύεται από τα μέσα Μαΐου σε ηλιόλουστες θέσεις σε χώμα χουμώδες με καλή στράγγιση και με πολλές θρεπτικές ουσίες.

Ποτίζετε με άφθονο νερό αφήνοντας όμως το χώμα να στεγνώνει ανάμεσα στα ποτίσματα.

Συνδυάζονται με μπλε, βιολετί ή λευκούς γείτονες.

Εμποδίζουν με τις εκκρίσεις των ριζών τους βλαβερούς νηματώδεις και γι αυτό ενδείκνυνται ως χλωρή λίπανση και για την «κούρα» του εδάφους.
.

Βερβένες (Υβρίδιο της Verbena)

Μια ξεχωριστή καλλονή είναι η ποικιλία Aphrodite με τα ραβδωτά άνθη.

Ανθοφορεί από Ιούνιο έως Οκτώβριο.

Φυτεύεται από τα μέσα Μαΐου σε ηλιόλουστες θέσεις, με χώμα καλής στραγγίσεως, χουμώδες και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες, όχι πολύ στεγνό.

Συνδυάζεται με πολλά ανθοφόρα και πόες.
.

Πανσές (Υβρίδια της Viola)

Ανθοφορούν από τον Μάιο έως τον Ιούνιο ή τον Σεπτέμβριο έως τον Νοέμβριο ανάλογα με την ημερομηνία σποράς και την ποικιλία.

Φυτεύονται σε θέσεις ηλιόλουστες έως ημισκιερες σε χώμα με καλή στράγγιση, χουμώδες και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες, όχι όμως στεγνό.

Συνδυάζονται με Τουλίπες, Νάρκισσους και αλλά διετή καθώς και με Αστράκια, Ρείκια ή αργυρόφυλλα.
.

Ζίννια (Zinnia elegans)

Ανθοφορούν από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο.

Μπορείτε να σπείρετε απευθείας από τον Μάιο και να αραιώσετε αργότερα τα φυτά, είναι πιο οικονομικό.

Φυτεύονται από τα μέσα Μαΐου σε ηλιόλουστες, ζεστές και ελαφρά προστατεμένες από τον αέρα θέσεις. Το χώμα πρέπει να είναι χουμώδες με καλή στράγγιση και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες, όχι πολύ στεγνό.

Διατηρείτε το χώμα νωπό ομοιόμορφα αλλά σε καμία περίπτωση πολύ υγρό.

Συνδυάζονται με Καλέντουλες, Κόσμους, Κατιφέδες, Ηλιοτρόπια, Βερβένες.

.
Αγήρατο (Ageratum houstonianum)

Ανθοφορεί από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο.

Είναι αρκετά ανθεκτικό στις καιρικές συνθήκες.

Φυτεύεται από τον Μάιο και μετά και είναι ιδανικό για μπαλκόνια.

.

Πετούνια (Petunia)

Ανθίζουν από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο.

Οι μοντέρνες ποικιλίες της είναι ανθεκτικές στον καιρό και στον άνεμο. Έχουν όμως ευαισθησία σε ασβεστώδη εδάφη όποτε προτιμήστε ειδικό χώμα για πετούνιες.

Φυτεύονται σε ηλιόλουστες αλλά και ημισκιερές θέσεις, κ είναι ιδανικές και για μπαλκόνια.
.

Γεράνι (Geranium)

Ανθίζουν από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο, είναι συνήθως ανθεκτικά στον καιρό και στον άνεμο.

Φυτεύονται σε ηλιόλουστες θέσεις ακόμα κ σε σκιερές, δεν έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις και είναι ιδανικά και για μπαλκόνια. Ευδοκιμούν σε οποιοδήποτε τύπο εδάφους, ακόμα και σε βαριά αργιλώδη εδάφη, αρκεί το χώμα τους να μην είναι συνεχώς υγρό.

Ποτίζετε τακτικά αφήνοντας όμως το χώμα τους να ξεραίνεται ανάμεσα στα ποτίσματα και αδειάζετε πάντα το νερό που περισσεύει στο πιάτο της γλάστρας γιατί θα σαπίσουν οι ρίζες του φυτού.
.

Αστίλβη (Astillbe)

Είναι από τα ελκυστικότερα καλλωπιστικά για σκιερά μέρη, λέγεται και ουρά της αλεπούς λογά του σχήματος της ταξιανθίας της.

Ανθοφορεί ανάλογα με το είδος και την ποικιλία από τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβριο.

Φυτεύεται από νωρίς την άνοιξη, καλύτερη εποχή είναι και νωρίς το φθινόπωρο σε κατά προτίμηση ημισκιερες θέσεις, ακόμα κ σε σκιές δέντρων αλλά και σε σκιά. Σε προσήλια μέρη χρειάζεται πολύ νερό. Το χώμα πρέπει να είναι χουμώδες, νωπό έως υγρό.

Σε εποχές ανομβρίας χρειάζονται καλό και τακτικό πότισμα.
.

Καμπανούλα (Campanula)

Ταιριάζουν σε κάθε είδος κήπου, τα άνθη τους μοιάζουν με μικρά αστεράκια.

Ανθίζουν από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο.

Φυτεύονται καλυτέρα την άνοιξη, αν δεν ανθίσουν αμέσως δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας μιας και πολλά ειδή ανθίζουν τον δεύτερο χρόνο. Προτιμήστε θέσεις προσήλιες ή ημισκιερές σε έδαφος χουμώδες, στραγγιστικό, πλούσιο και νωπό κατά προτίμηση ασβεστώδες.

Ποτίζονται όταν υπάρχει ανομβρία.

Συνδυάζονται με Αστίλβη, Πελαργόνια, Δελφίνια.
.

Δελφίνιο (Delphinium)

Τα άνθη μοιάζουν με κράνη και στο τελευταίο πέταλο έχουν μια άκανθα. Είναι πολυετές φυτό.

Ανθίζουν από τον Ιούνιο έως τον Ιούλιο και έχουν δεύτερη ανθοφορία τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο.

Φυτεύονται καλυτέρα το φθινόπωρο αλλά και την άνοιξη, σε θέση με προσήλια και σε στραγγιστικό, χουμωδες, πλούσιο και νωπό έδαφος.

Σε ανομβρία θέλουν καλό πότισμα και την άνοιξη πριν βγάλουν τα άνθη δώστε τους κομπόστ ή πλήρες λίπασμα. Μετά την πρώτη ανθοφορία το καλοκαίρι κόψτε τα στο ύψος μιας παλάμης από το έδαφος και ξαναβάλτε λίπασμα για να ξανανθίσουν. Μετά το φθινόπωρο τα κόβετε πάλι.

Συνδυάζονται πολύ όμορφα με τριανταφυλλιές και στο παρτέρι με μαργαρίτες, κρίνους.
.

Λεβάντα (Lavantula angustifolia)

Είναι πολυετής ημίθαμνος με ξυλώδη βάση. Ταιριάζει πολύ όμορφα ανάμεσα στις πόες και το δριμύ άρωμα των αειθαλών φύλλων και λυγερών ταξιανθιών της απομακρύνει πολλά παράσιτα.

Ανθοφορεί από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο.

Φυτεύεται την άνοιξη σε προσήλια ακόμα και ηλιόλουστη και ζεστή θέση, χρειάζεται στραγγιστικό, αμμώδες, όχι πολύ πλούσιο αλλά καλύτερα ασβεστώδες έδαφος.

Ποτίστε μόνο το καλοκαίρι με ακραία ανομβρία.

Συνδυάζεται με τριανταφυλλιές αλλά ταιριάζει και με ίριδες και άλλες πόες που αγαπούν τον ήλιο.
.

Λευκάνθεμο (Leucanthemum vulgare)

Αποκαλούνται και μαργαρίτες, ανθοφορούν από τον Μάιο μέχρι τον Ιούνιο /Ιούλιο και έχουν μια δεύτερη ανθοφορία στο τέλος του καλοκαιρού, είναι πολυετές φυτό.

Φυτεύονται την άνοιξη ή το φθινόπωρο σε προσήλια αλλά και σε φωτεινή σκιά δέντρων και προτιμάται στραγγιστικό, πλούσιο, νωπό έως σχετικά ξηρό έδαφος.

Το καλοκαίρι χρειαστεί τακτικό πότισμα αλλά δεν πρέπει το έδαφος να μένει υγρό. Την άνοιξη τοποθετήστε λίγο κομπόστ. Κόψτε τις μαραμένες ανθοταξίες μέχρι τα πάνω φύλλα ώστε να ευνοηθεί η επανάληψη της ανθοφορίας.

Συνδυάζονται με Φλόγες, Δελφίνια ή καλοκαιρινά άνθη.
.

Φλόγα (Phlox)

Τα άνθη της φλόγας γοητεύουν την άνοιξη και στις αρχές του καλοκαιριού. Είναι πολυετής πόα. Ανθοφορεί τον Ιούνιο με Σεπτέμβριο όταν πρόκειται για ψηλά ειδή και από Απρίλιο έως Μάιο/Ιούνιο για τα κοντά ειδή.

Φυτεύεται την άνοιξη ή το φθινόπωρο σε κατά προτίμηση προσήλια αλλά και ημισκιερά μέρη. Σε χώμα στραγγιστικό χουμώδες, πλούσιο και νωπό.

Σε ανομβρία χρειαστεί τακτικό πότισμα. Την άνοιξη δώστε τους κομποστ ή οργανικό λίπασμα. Η Phlox subulata χρειάζεται κόντεμα περίπου στο μισό ύψος που τη βοηθά να πυκνώσει και πολλές φορές να ξανανθίσει το φθινόπωρο και τα ψηλά ειδή χρειάζονται στο τέλος του χρόνου κόψιμο λίγο πάνω από το έδαφος.

Συνδυάζονται με μαργαρίτες, Δελφίνιο, Καμπανούλες.

.

Πριμούλα (Primoula)

Ανθοφορεί ανάλογα με το είδος της από Μάρτιο έως Μάιο ή από Ιούνιο μέχρι Αύγουστο. Συχνά τα άνθη τους έχουν μια χαρακτηριστική μυρωδιά. Είναι πολυετής πόα.

Φυτεύονται κυρίως την άνοιξη σε ημισκιερές αλλά και φωτεινές θέσεις σε έδαφος στραγγιστικό, χουμωδες, πλούσιο νωπό έως υγρό.

Στην ανομβρία χρειάζονται τακτικό πότισμα ιδίως σε προσήλια μέρη. Την άνοιξη δώστε τους λίγο κομπόστ. Από την αρχή του καλοκαιρού όταν έχει παρέλθει ο κίνδυνος των σαλιγκαριών καλύψτε τη βάση με φυτόχωμα ή δενδρόχωμα.

Συνδυάζονται όμορφα με Νάρκισσους, Τουλίπες, Καμπανούλες. 
.

Ρουντμπέκια (Rudbeckia)

Οι πεταλούδες λατρεύουν το νέκταρ των φωτεινών ανθέων της Ρουντμπέκιας. Ανθοφορεί απ τον Ιούλιο/Αύγουστο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Είναι πολυετής πόα.

Φυτεύεται την άνοιξη αλλά μπορούν να φυτευτούν και το φθινόπωρο σε προσήλια και ζεστή θέση και σε έδαφος στραγγιστικό, πλούσιο, χουμώδες, νωπό έως υγρό το οποίο όμως καλύτερα να ξεραίνεται.

Σε περιόδους ανομβρίας ποτίστε, την άνοιξη χρειαστεί λίγο κομπόστ, και το φθινόπωρο κόψτε όλους του βλαστούς πάνω από το έδαφος.

Συνδυάζεται με τις μαργαρίτες, τη Φλόγα, το Δελφίνιο και με αγρωστώδη.

πηγή: vasoulaki