Τα Θεραπευτικά Βότανα για το Κρυολόγημα του Χειμώνα

Τα βότανα δεν αντικαθιστούν άλλες ιατρικές και φαρμακευτικές θεραπείες.

Πολλά είναι τα βότανα που η φύση μας προσφέρει και είναι ικανά να θωρακίσουν την άμυνα του οργανισμού μας και να απαλύνουν τα συμπτώματα του κρυολογήματος.

Βότανα για την φυσική ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού

Εχινάκεια
Η εχινάκεια έχει διαπιστωθεί επιστημονικά ότι διεγείρει τους αμυντικούς μηχανισμούς του ανοσοποιητικού συστήματος, γι’ αυτό και είναι πολλοί εκείνοι που τη λαμβάνουν προληπτικά κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Συμβάλλει σημαντικά στη μείωση της διάρκειας του κρυολογήματος και στην άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματά του, δεδομένου ότι διαθέτει ισχυρές αντιβιοτικές, αντιμικροβιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.
Προσοχή: Η λήψη της δεν πρέπει να υπερβαίνει συνολικά τους 2 μήνες, γιατί μπορεί να έχει αντίθετα αποτελέσματα.

Απαγορεύεται η χορήγησή της σε παιδιά κάτω των 8 ετών, ενώ αντενδείκνυται σε όσους πάσχουν από αυτοάνοσα νοσήματα (π.χ. σκλήρυνση κατά πλάκας, ερυθηματώδη λύκο) ή παίρνουν ανοσοκατασταλτικά.
Επίσης, πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή από άτομα με αλλεργία στην αμβροσία ή σε φυτά που ανήκουν στην οικογένεια των ηλίανθων.

Βότανα για τον πονόλαιμο

Φασκόμηλο
Είτε πρόκειται για ένα αίσθημα φαγούρας στον λαιμό είτε για δυσκολία στην κατάποση είτε για ενόχληση στις αμυγδαλές, το φασκόμηλο με την αντισηπτική του δράση είναι ευεργετικό.

Σε μια κούπα με βραστό νερό ρίχνουμε 1 κουταλιά αποξηραμένα φύλλα φασκόμηλου, το αφήνουμε για 2-3΄ και κατόπιν το σουρώνουμε και είτε το πίνουμε είτε κάνουμε γαργάρες 2-3 φορές την ημέρα.

Προσοχή: Απαγορεύεται η λήψη του από όσους έχουν υπέρταση και επιληψία. Η υπερβολική και παρατεταμένη κατανάλωση μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση ή να οδηγήσει σε επιληπτικούς σπασμούς.

Τζίντζερ (Πιπερόριζα)
Αποτελεί εξαιρετικό γιατροσόφι για τον πονόλαιμο, δεδομένου ότι έχει αντισηπτικές και μαλακτικές ιδιότητες. Επιπλέον, δρα ως αντιπυρετικό, απαλύνει τον βήχα, διευκολύνει την αναπνευστική λειτουργία και ανακουφίζει από τους πόνους στις αρθρώσεις.

Σε περίπτωση πονόλαιμου, σε ένα φλιτζάνι καυτό νερό, ρίχνουμε 1 κουταλάκι τζίντζερ σε σκόνη ή 1/2 κουταλάκι τριμμένη φρέσκια ρίζα. Το αφήνουμε 3-4΄, το σουρώνουμε και το πίνουμε, προσθέτοντας 2-3 σταγόνες λεμόνι και 1 κουταλάκι μέλι.

Περγαμόντο
Το αιθέριο έλαιο που ανακουφίζει τον λαιμό από τους ερεθισμούς. Σε 1 κουταλάκι κονιάκ, διαλύουμε 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο περγαμόντου και 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεμονιού και στη συνέχεια το προσθέτουμε σε 1/2 ποτήρι νερό. Με το διάλυμα αυτό κάνουμε γαργάρες.

Βότανα για τον πονοκέφαλο

Λεβάντα
Τα άνθη της έχουν ηρεμιστική, αντισπασμωδική και χαλαρωτική δράση. Βάζουμε 2-3 σταγόνες αιθέριου ελαίου στα δάχτυλά μας και κάνουμε μασάζ στους κροτάφους.

Ένας άλλος τρόπος για να τη χρησιμοποιήσουμε είναι να ρίξουμε 2-3 σταγόνες αιθέριου ελαίου σε ένα μπολ με δροσερό νερό και να κάνουμε κομπρέσες, που ανακουφίζουν από τους πονοκεφάλους και τον πυρετό.
Προσοχή: Διεγείρει τη μήτρα, γι’ αυτό συνιστάται η αποφυγή της στην εγκυμοσύνη.

Βαλεριάνα
Γνωστή από την αρχαιότητα, η βαλεριάνα λειτουργεί ως ήπιο κατευναστικό του νευρικού συστήματος. Σε ένα φλιτζάνι με ζεστό νερό, ρίχνουμε 20 σταγόνες βάμματος και πίνουμε έως 2 φορές την ημέρα.
Προσοχή: Η παρατεταμένη δοσολογία μπορεί να επιφέρει αντίθετα αποτελέσματα. Γι’ αυτό, η λήψη της δεν πρέπει να υπερβαίνει τη 1 εβδομάδα. Επίσης, πρέπει να αποφεύγεται από όσους λαμβάνουν υπνωτικά χάπια.

Τίλιο
Τα άνθη και τα φύλλα του έχουν ηρεμιστική και αντισπασμωδική δράση. Μας βοηθά να χαλαρώσουμε και να καταπραΰνουμε την ένταση. Επίσης, δρα και ως εφιδρωτικό.

Βότανα για το συνάχι

Ευκάλυπτος (Eucalyptus)
Ένα από τα είδη του φυτού εισήχθη στην Ελλάδα το 1862 και έχει ισχυρές αντιμικροβιακές και αντιβιοτικές ιδιότητες. Έτσι οι εισπνοές ατμών ευκαλύπτου μπορούν να καταπραΰνουν τις βρογχίτιδες και να ανακουφίσουν από τον πονόλαιμο και τους πονοκεφάλους .

Σε μια κουταλιά κονιάκ προσθέτουμε 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου και 4 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεμονιού , κατόπιν ρίχνουμε το μείγμα σε 500 ml κρύο νερό και κάνουμε κομπρέσες ή βράζουμε τον ευκάλυπτο και κάνουμε εισπνοές με τους υδρατμούς.

Θυμάρι (Thymus vulgaris)
Οι αντιφλεγμονώδεις, αντιπυρετικές και αποχρεμπτικές του ιδιότητες το καθιστούν ιδανικό βότανο για την περίπτωση του κρυολογήματος.
Προσοχή: Σε πολύ υψηλές δόσεις ενδέχεται να προκαλέσει πονοκέφαλο, ίλιγγο και νεφρικές διαταραχές.

Γλυκάνισος
Διευκολύνει την αναπνευστική λειτουργία. Προσοχή: Μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις (π.χ. δερματικές, αναπνευστικές) σε άτομα με υπερευαισθησία στον άνισο ή στη μινθόλη.

Πεύκο
Βοηθά στην αποσυμφόρηση του αναπνευστικού συστήματος. Στον αρωματικό λύχνο βάζουμε 4 σταγόνες αιθέριο έλαιο πεύκου και 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο μέντας και μόλις αρχίσει ο βρασμός κάνουμε εισπνοές για 5-10΄.
Προσοχή: Οι εισπνοές πρέπει να αποφεύγονται από όσους έχουν άσθμα.

Ευκάλυπτος
Λειτουργεί ως ισχυρό αντιμικροβιακό και αντιβιοτικό. Οι εισπνοές ατμών ευκαλύπτου ανακουφίζουν το αναπνευστικό και καταπραΰνουν τις βρογχίτιδες.

Επιπλέον, ανακουφίζει από τον πονόλαιμο και τους πονοκεφάλους, ενώ έχει την ιδιότητα να δρα και ως αντιπυρετικό. Σε 1 κουταλάκι κονιάκ διαλύουμε 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου και 4 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεμονιού και στη συνέχεια ρίχνουμε το διάλυμα σε 1/2 κιλό κρύο νερό.

Βουτάμε ένα βαμβακερό πανί και κάνουμε κομπρέσες στο μέτωπό μας για να πέσει ο πυρετός.
Προσοχή: Η χρήση του αιθέριου ελαίου ευκαλύπτου πρέπει να αποφεύγεται από όσους κάνουν ομοιοπαθητική.

Βότανα για τον πυρετό

Ζαμπούκος ή κουφοξυλιά, αφροξυλιά (Sambucus nigra)
Το αφέψημά του έχει την ιδιότητα να προκαλεί εφίδρωση, γεγονός που βοηθά στη μείωση του πυρετού. Επίσης, είναι αποχρεμπτικός και βλεννολυτικός, ενώ γαργάρες από το έγχυμά του ανακουφίζουν από τον πονόλαιμο.
Για πιο ευεργετικά αποτελέσματα, φτιάχνουμε ένα ρόφημα με ζαμπούκο, χαμομήλι και γλυκόρριζα.

Μέντα (Mentha)
Δρα ως αντιπυρετικό, κυρίως όταν ο πυρετός εκδηλώνεται σε συνδυασμό με άλλα συμπτώματα, όπως η ναυτία και ο πονοκέφαλος, ενώ είναι ισχυρό αντιβακτηριδιακό και αποτοξινωτικό.

Δεν συνιστάται σε όσους κάνουν ομοιοπαθητική.

Δυόσμος
Υποβοηθά την εφίδρωση στον πυρετό και τη γρίπη, ενώ το βράσιμο των φύλλων του και η εισπνοή των υδρατμών βοηθά στην αποσυμφόρηση του αναπνευστικού συστήματος.

Βότανα για τον βήχα

Μαντζουράνα (Origanum majorana)
Ο συγγενής της ρίγανης εκτός από μπαχαρικό χρησιμοποιείται και ως αφέψημα για τη καταπράυνση του βήχα. Βράζουμε σε ένα φλιτζάνι νερό 1 κουταλάκι μαντζουράνα και μόλις πάρει βράση στύβουμε φυσικό χυμό από 1 λεμόνι.

Γλυκόρριζα (Glycyrrhiza glabra)
Είναι δημοφιλές βότανο για τον βήχα και τον ερεθισμένο λαιμό, καθώς έχει μαλακτικές ιδιότητες. Επίσης, ανακουφίζει το αναπνευστικό, αφού είναι αποχρεμπτική και βλεννολυτική. Μπορούμε να ετοιμάσουμε σιρόπι βράζοντας 15 γρ. γλυκόρριζας (λίγο περισσότερο από 1 κουταλιά) σε 5 κούπες νερό για περίπου 1 ώρα.
Προσοχή: Δεν ενδείκνυται η κατανάλωσή της από υπερτασικά άτομα.

Αλθαία ή Μολόχα (Malva sylvestris)
Χρησιμοποιούμε κυρίως τη ρίζα της, αλλά και τα φύλλα της. Ανακουφίζει από τον ερεθισμένο βλεννογόνο, ενώ οι αντιφλεγμονώδεις και μαλακτικές της ιδιότητες θεωρούνται ιδανικές για τη λαρυγγίτιδα, τη φαρυγγίτιδα και τον ερεθιστικό βήχα. Eπίσης, κάνει καλό στο στομάχι.

Σε ένα ποτήρι με νερό της βρύσης, ρίχνουμε 2 κουταλάκια αλθαία σε σκόνη, αφήνουμε το μείγμα περίπου 2 ώρες και έπειτα σουρώνουμε. Πριν το πιούμε, το ζεσταίνουμε και προσθέτουμε λίγο μέλι.

Για τους μυϊκούς πόνους

Μπάνιο με αιθέρια έλαια
Γεμίζουμε την μπανιέρα μέχρι τη μέση με χλιαρό νερό και ρίχνουμε 2 σταγόνες ευκάλυπτο, 2 σταγόνες tea tree και 2 σταγόνες μαύρο πιπέρι. Κάνουμε μπάνιο το βράδυ πριν πέσουμε για ύπνο.

Λάδι μασάζ με αιθέρια έλαια
Σε 30 ml αμυγδαλέλαιο, ρίχνουμε 5 σταγόνες μαύρο πιπέρι, 5 σταγόνες ευκάλυπτο, 4 σταγόνες δεντρολίβανο, 2 σταγόνες φασκόμηλο και 2 σταγόνες λεβάντα. Με το λάδι αυτό κάνουμε μασάζ στα σημεία που πονάμε, όσες φορές θέλουμε την ημέρα.

Βότανα – Χρήσιμες πληροφορίες – οδηγίες

Σε ένα φλιτζάνι με βρασμένο νερό, ρίχνουμε 1 κουταλάκι από το βότανο της αρεσκείας μας. To αφήνουμε για περίπου 10΄ και έπειτα σουρώνουμε και πίνουμε.

Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να υπερβαίνουμε τα 3 ροφήματα ημερησίως. Εναλλακτικά, μπορούμε να αγοράσουμε βάμμα από τα φαρμακεία.

Η λήψη 15-20 σταγόνων βάμματος σε ένα φλιτζάνι με ζεστό νερό θεωρείται ασφαλής ποσότητα, ωστόσο είναι προτιμότερο να λάβουμε οδηγίες λήψης από τον φαρμακοποιό μας.

Για τα αιθέρια έλαια

Tα αιθέρια έλαια λειτουργούν και ως φάρμακα και γι’ αυτό πρέπει πάντα να χρησιμοποιούμε λίγες σταγόνες. Η πιο γνωστή δοσολογία είναι 3 σταγόνες αιθέριου ελαίου σε 5 ml αλκοόλη.
Κατά τη χρήση τους αποφεύγουμε την επαφή με τα μάτια και το στόμα.

Προσοχή: Πριν από οποιαδήποτε χρήση βοτάνου συνίσταται να συμβουλευόμαστε τον γιατρό ή έναν ειδικό. Αυτό επιβάλλεται, ειδικά αν πρόκειται να χορηγηθεί σε παιδιά, σε άτομα που λαμβάνουν φάρμακα και σε γυναίκες κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης ή της γαλουχίας.

Τα βότανα δεν αντικαθιστούν
άλλες ιατρικές και φαρμακευτικές θεραπείες.

helppost

25 εκατομμύρια πουλιά θανατώνονται παράνομα στη Μεσόγειο κάθε χρόνο

Νέα επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει: 

«25 εκατομμύρια πουλιά θανατώνονται παράνομα στη Μεσόγειο κάθε χρόνο». 

Πυροβολημένα παράνομα, παγιδευμένα ή κολλημένα σε ξόβεργες: δεκάδες εκατομμύρια πουλιά θανατώνονται παράνομα κάθε χρόνο σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, σύμφωνα με την πρώτη στο είδος της, επιστημονική έκθεση που διεξήχθη στην περιοχή από τη BirdLife International. Η BirdLife και οι εταίροι της, μεταξύ των οποίων και η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, αποκαλύπτουν τη σοκαριστική έκταση του αποδεκατισμού των πουλιών στη Μεσόγειο. 

Συγκεκριμένα παρουσιάζουν τις 10 χώρες με τον υψηλότερο μέσο αριθμό παράνομα θανατωμένων πουλιών ετησίως.  

Πρώτη στην κατάταξη βρίσκεται η Αίγυπτος με την εκτίμηση ότι περίπου 5.7 εκατ. πουλιά θανατώνονται κατά μέσο όρο κάθε χρόνο, με την Ιταλία να έρχεται δεύτερη με 5.6 εκατ. και η Κύπρος πέμπτη με 2.3 εκατ. μετά τη Συρία και το Λίβανο. Η περιοχή της Αμμοχώστου στην Κύπρο θεωρείται το χειρότερο σημείο για τα πουλιά στη Μεσόγειο!  

Η Ελλάδα καταλαμβάνει την έκτη θέση με την εκτίμηση ότι θανατώνονται παράνομα στη χώρα μας κατά μέσο όρο 704.000 πουλιά κάθε χρόνο. Η Μάλτα παρόλο που δεν μπήκε στο top 10, με 108.000 πουλιά να θανατώνονται κατά μέσο όρο παράνομα κάθε χρόνο, έχει το δυσάρεστο προνόμιο να είναι αυτή η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό πουλιών που θανατώνονται παράνομα ανά τ. χλμ.

Η έκθεση αποκαλύπτει επίσης μερικές από τις απάνθρωπες μεθόδους θανάτωσης που χρησιμοποιούνται σε όλη τη Μεσόγειο, όπως: η λαθροθηρία με όπλα, η παγίδευση με δίχτυα, η χρήση ξόβεργων και η χρήση ηχομιμητικών συσκευών για την προσέλκυση πουλιών σε τοποθεσίες παράνομης παγίδευσης.  

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, ο Σπίνος έχει την πρωτιά σε αυτή τη φονική λίστα (κατ’ εκτίμηση 2.9 εκατ. θανατώνονται κάθε χρόνο), με το Μαυροσκούφη (1.8 εκατ.), το Ορτύκι (1.6 εκατ.) και την Τσίχλα (1.2 εκατ.) να ακολουθούν.  

Ένας αριθμός ειδών, όπως η Τουρλίδα, που κατατάσσονται ως «ευάλωτα» στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της IUCN, βρίσκονται επίσης σε κίνδυνο από τις παράνομες πρακτικές θανάτωσης.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο  biodiversitygr.org
aksioperierga.blogspot.com

ΦΥΣΗ - ΖΩΑ: Καγκουρό

Ο πρώτος Ευρωπαίος που είδε καγκουρό ήταν ο Ολλανδός ναυτικός Πέλσαρτ, το 1629. Το πλοίο του είχε ναυαγήσει στην ακτή της  Αυστραλίας.  Βγήκε στη  στεριά  και  ξάπλωσε  στο  χορτάρι  να  ξεκουραστεί.   Ξαφνικά  είδε  ένα  καγκουρό.  Όταν  έφτασε  στην  Ευρώπη  τα  είπε  στους  άλλους  ταξιδιώτες. 

Το  όνομά  τους  το  πήραν  από  τον  Άγγλο  θαλασσοπόρο  Τζέημς  Κουκ, περίφημος  εξερευνητής, το 1770, στην Αυστραλία.  Όταν ο Κουκ ρώτησε  τους Ιθαγενείς  πώς  λέγεται  αυτό  το ζώο  του  απάντησαν: «Καν γκου ρό», που  σημαίνει  πάνω-κάτω.  Το  αληθινό  όνομα  του  Καγκουρό  στη  γλώσσα  των Ιθαγενών  είναι γολαρού και το  λένε  έτσι  μέχρι  και  σήμερα.  Αυτά  που  είχε  δει  ο  Κουκ  ήταν  τα γαλαμπί  όπως  τα  λένε οι Ιθαγενείς, και ανήκουν  και  αυτά  στην  οικογένεια των μακρόποδων.

Όλα  όμως τα  ζώα που  τα λένε  καγκουρό, μικρά  ή  μεγάλα  ανήκουν  στην  τάξη  των μαρσιποφόρων. Το όνομα  μαρσιποφόρα  προέρχεται  από  την  αρχαία  λέξη  μάρσιπος, που σημαίνει σάκος και  δόθηκε  στα  ζώα  αυτά  επειδή,  η θηλυκιά  έχει  ένα  είδος  σάκου  στην  κοιλιά,  όπου  τα  μικρά τους  περνούν  τους  πρώτους  μήνες  της  ζωής  τους.  Στην  κοιλιακή  πλευρά  του  μαρσίπου  υπάρχουν  οι  θηλές, απ' όπου  τα μικρά  καγκουρό  θηλάζουν  για μερικούς  μήνες.  Όταν  γεννηθούν,  η μητέρα  γλείφει το τρίχωμα της κοιλιάς της κι ανοίγει  ένα  δρόμο  ως  τον  σάκο,  ώστε  τα  μικρά να μπορούν  εύκολα  να τον βρούν.

Η  θηλυκιά  γεννάει  ένα,  και καμιά φορά δύο, μικρά.  Μερικοί   επιστήμονες λένε  ότι τα καγκουρό  ζούσαν σε δέντρα, δεν  είναι  γνωστό  πώς ή  γιατί  κατέβηκαν  στο  έδαφος.  Ωστόσο  ένα  είδος  τα  δενδρόβια  καγκουρό   ξαναγύρισαν  στα  δέντρα  όπου  τρέφονται  και  κοιμούνται.

Τα  καγκουρό  διαφέροντας  από  πολλά  ζώα  δεν  φτιάχνουν  συνήθως  φωλιές  ή  λαγούμια.  Ζουν  χωρίς  να  έχουν  κανένα  καταφύγιο, τριγυρνούν  ελεύθερα  και  τρέχουν  εδώ κι  εκεί  με  καταπληκτικά  πηδήματα  που  φτάνουν  τα   6  έως  8  μέτρα  και  τα  βοηθούν  να  τρέχουν  με  μεγάλη ταχύτητα,  σχεδόν  ως  πενήντα  χιλιόμετρα  την  ώρα.  Στηρίζονται  στα  δυνατά  πισινά  πόδια  και  στην  ουρά  ως  πρόσθετο  υποστήριγμα.

🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄

Το  ενήλικο, γκρίζο, γιγάντειο  καγκουρό  μπορεί  να  φτάσει  τα  δυόμισι  περίπου  μέτρα.  Το  βάρος  του  μπορεί  να  φτάσει  τα  100  κιλά.  Τα  δενδρόβια  καγκουρό  δεν  ξεπερνούν το  ένα  μέτρο.  

Από  τότε  που  φέρανε  στην  Αυστραλία  αλεπούδες  και  σκύλους,  τα  μικρότερα  καγκουρό  αποδείκτηκαν  θανάσιμοι  εχθροί  τους.

Όλα  τα  καγκουρό  είναι  φυτοφάγα.  Τα  περισσότερα  τρώνε  φύλλα  ή  χορτάρι.  Για να φτάσουν  τα  φύλλα,  τα  δενδρόβια  καγκουρό  σκαρφαλώνουν  στα  δέντρα,  χρησιμοποιώντας  για  στήριγμα  τις  ουρές  τους.  Μπορούν  να  κοιμηθούν  πολλές  ώρες  την  ημέρα,  στη  διχάλα  ενός  δέντρου.
 

Καλαργύρου  Μαρία

«Ζούμε σε έναν υπέροχο κόσμο» «ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε· πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας»

«ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε· πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας»

Ένα σύντομο βίντεο του BBC One διάρκειας 2 λεπτών, που δείχνει την απέραντη ομορφιά του πλανήτη μας και των πλασμάτων που ζουν σε αυτόν, σε μια προσπάθεια να μας υπενθυμίσει το αυτονόητο… πως κατοικούμε, δηλαδή, σε έναν υπέροχο κόσμο...

enallaktiki drasi

Η Αττική Γη καλωσορίζει το πρώτο Σχολείο του Δάσους

Από αυτό το καλοκαίρι, η αττική γη καλωσορίζει το πρώτο Σχολείο του Δάσους. Σύμφωνα με τις αρχές της Παιδαγωγικής του Δάσους και των Ελεύθερων Σχολείων κι έτσι όπως έχουν εφαρμοστεί σε χώρες της Ευρώπης και του κόσμου, ομάδες παιδιών ηλικίας 2 έως 5 ετών και 6 έως 10, θα προσεγγίσουν τη ζωή στο ύπαιθρο, με την καρδιά, το νου και τα χέρια, σε ένα σχολείο καθοδηγούμενο από τα ίδια, χωρίς τοίχους, αυτό της φύσης.

Οδηγίες για να φτάσεις στο σχολείο του δάσους
Ερχόμενοι από Λεωφόρο Κηφισίας διερχόμαστε την Κηφισιά, συνεχίζουμε προς Νέα Ερυθραία όπου η λεωφόρος μετονομάζεται σε Βενιζέλου, συνεχίζουμε προς Εκάλη όπου γίνεται Θησέως και φτάνουμε Δροσιά όπου γίνεται ο ίδιος πάντα δρόμος Μαραθώνος. Εκεί στην πλατεία Δροσιάς, στα φανάρια δεξιά στρίβουμε και κινούμαστε επί της Λεωφόρου Δροσιάς - Σταμάτας. Στα δεύτερα φανάρια που συναντούμε στρίβουμε δεξιά προς Ροδόπολη και στο αριστερό μας χέρι εντοπίζουμε την οδό Αγίου Ιωάννου και στρίβουμε αριστερά. Αυτός είναι ο δρόμος μας που διέρχεται μέσα από έναν μικρό οικισμό ονόματι Γαλήνη.
Λίγο πριν αρχίσει να ανηφορίζει προς το ξωκλήσι του Άι-Γιάννη και το γήπεδο της Ροδόπολης, θα δούμε στο αριστερό μας χέρι και στην κορυφή ενός λόφου την πέτρινη καλύβα-τόπο συνάντησης των εξορμήσεων μας στη γύρω περιοχή. Φτάσαμε!

Μία ανταπόκριση από μία μέρα στο σχολείο του Δάσους
Ανηφορίζουμε στο λόφο με τις απαλές καμπύλες ώστε να βρεθούμε στην πέτρινη καλύβα μας και τα βήματα μας χώνονται στο βρεγμένο ακόμη χορτάρι από την χθεσινοβραδινή μπόρα, αναδύοντας μια υπέροχη μυρωδιά από νοτισμένο ξερό άχυρο και άγρια μέντα.
Ανοίγουμε τη βαριά πόρτα και καθόμαστε κάτω απ’ τον πλάτανο περιμένοντας τα παιδιά. Ο ήχος του ρυακιού ακούγεται ξεκάθαρα σήμερα ανακατεμένος με το θρόισμα των πλατύφυλλων δέντρων και το απόμερο κάλεσμα του μεγάλου πεύκου. Θυμήθηκα το κάλεσμα της αλεπούς προς τα μικρά της το προηγούμενο βράδυ με το φως του φεγγαριού να κυριαρχεί…
Σύντομα οι γύρω λόφοι αρχίζουν να υποδέχονται τα παιδιά, μεγάλα και μικρά. Σήμερα είχα φέρει μαζί μου και το μεταλλόφωνο για να συνοδέψουμε το πρωινό μας τραγούδι κι αυτό φάνηκε ταιριαστό, καθώς η πρώτη νότα στριφογύρισε στον αέρα:
“Βήμα-βήμα, ένα-δυο
ποιος να πέρασε από’δω
Βήμα-βήμα, ένα-δυο
μόνη μου θε’ να το βρω.
Ένα σάλτο σταματάει
ο λαγός μας προχωράει
ο σκαντζόχοιρος τσιμπάει
…”
Κατρακυλάμε με τα μεγαλύτερα παιδιά προς το ρυάκι. Κάποια ψάχνουν για ξύλα, κάποιος ψάχνει για ίχνη και η μεγαλύτερη της παρέας παρακολουθεί τις λιμπελούλες σάμπως απορροφημένη απόλυτα απ’ το θέαμα του ανάλαφρου πετάγματος τους. Σύντομα ανηφορίζουμε προσεκτικά ανάμεσα στις ελιές αποφασισμένοι να φτάσουμε αθέατοι στην φωλιά του λαγού, δίπλα στο παλιό καμίνι. Τα μικρότερα παιδιά με την Αθηνά ήδη σκαρφαλώνουν στο καράβι τους όπως λένε ένα τεράστιο σωρό από πέτρες στην κορυφή του λόφου.
Μια αίσθηση ελευθερίας φουσκώνει το στήθος μου καθώς μισανοίγω τα μάτια και βλέπω τα παιδιά ανακούρκουδα πίσω απ’ τα σκίνα και τα πουρνάρια, με κλειστά τα μάτια και τα χέρια πίσω απ’ τ΄αυτιά ν’ αφουγκράζονται γύρω τους, ρουφώντας τους ήχους μιας αθόρυβα πολύβουης γης. Ο Γιώργος μου χαμογελάει συνωμοτικά κι η Έλια μου δείχνει το γεράκι στον ουρανό που σχίζει διαπεραστικά τη σιωπή.
Κι ύστερα φτάνουμε στα μεγάλα πλατάνια κι επιλέγουμε τη μεγάλη κουφάλα του πιο γέρικου για να ‘χτίσουμε’ την φωλιά μας. Η γη γύρω είναι υγρή και παρατηρούμε πόσο διαφορετικό είναι εδώ το χώμα απ’ ό,τι στους λόφους. Κάποια παιδιά βγάζουν τα παπούτσια τους κι όλοι σχεδόν συλλέγουν πεσμένα κλαδιά και τα στερεώνουν ανάμεσα στις διχάλες του ανοιγμένου κορμού, δημιουργώντας μια ανάλαφρη ‘στέγη’. Ο Φίλιππος κάθεται με τα κιάλια στην απαρχή του λιβαδιού που ξεδιπλώνεται πιο πέρα προσμένοντας να ξαναδεί μια μάχη όπως αυτή που προηγήθηκε, ανάμεσα σε ένα ζευγάρι μικρών αρπακτικών πουλιών και σε έναν εισβολέα, γεράκι.
Είναι όμορφο να τα βλέπω να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, κι αντί να καθαρίσουν το ‘δάπεδο’ της φωλιάς τους, να το στρώνουν με χλωρό τριφύλλι που συλλέγουν τριγύρω, καθώς θα ‘ταν λένε πολύ υγρό για να καθίσουν.
Τρώνε το κολατσιό τους καθισμένα μέσα στην κουφάλα, στα χόρτα επάνω, ή σκαρφαλωμένα στα κλαδιά των δέντρων.
Έρχεται και η ομαδούλα με τα μικρά παιδιά κι ο δίχρονος Ορέστης θέλει να σκαρφαλώσει κι αυτός στον πλάτανο. Μαγεία… Χωρίζονται σε αλεπούδες και λύγκες και παίζουν κυνηγητό, μπαινοβγαίνοντας στην φωλιά.
Γυρίζοντας στην καλύβα καθόμαστε πάλι γύρω απ’ τον πλάτανο και διαβάζουμε ένα παραμύθι, λίγο πριν το μεσημεριανό αποχαιρετισμό μας. Αύριο πάλι.

Πληροφορίες στα τηλέφωνα:
698-4960821, 210-6218707,
e-mail: v.kobilakou@gmail.com και pefkites@gmail.com
και στην ιστοσελίδα www.facebook.com/pefkites
tvxs.gr

Υπέροχα άγρια σύννεφα - Camille Seaman: Incredible supercell clouds

Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης - Foundation for Environmental Education

Η ΕΕΠΦ είναι η παλαιότερη περιβαλλοντική οργάνωση στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1951 και λειτουργεί ως μη-κερδοσκοπικό σωματείο.

Η ΕΕΠΦ συνετέλεσε στη δημιουργία των περισσοτέρων Εθνικών Δρυμών, των υγροτόπων διεθνούς σημασίας Ramsar και πολλών άλλων προστατευομένων περιοχών. Πρωτοστάτησε, επίσης, στις προσπάθειες προστασίας απειλουμένων ειδών.

Η ΕΕΠΦ δραστηριοποιείται σήμερα σε τέσσερις άξονες:

• Περιβαλλοντική Εκπαίδευση
• Προγράμματα Προστασίας της Φύσης
• Παρεμβατική Προστασία
• Γενικότερη Ευαισθητοποίηση του κοινού

Για να επιτελέσει την αποστολή της, η ΕΕΠΦ βασίζεται σε εκτεταμένο δίκτυο εθελοντών και σε συνδρομές και δωρεές μελών, χορηγίες ιδρυμάτων και επιχειρήσεων και, για συγκεκριμένα προγράμματα προστασίας της Φύσης, σε κρατική και διακρατική οικονομική ενίσχυση.

Η ΕΕΠΦ εκπροσωπεί στην Ελλάδα το Ίδρυμα για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (FEE) και το Centre Naturopa του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Είναι επίσης μέλος σημαντικών διεθνών περιβαλλοντικών οργανισμών: IUCN, EEB, ECNC, EUCC και άλλων. Συνεργάζεται στενά με άλλες Ελληνικές περιβαλλοντικές οργανώσεις και φορείς του Δημοσίου.

Για το έργο της έχει τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών, το Συμβούλιο της Ευρώπης και το Ίδρυμα Ford.

Δεκαοχτούρα

Πουλί της οικογένειας των περιστεριδών. Το αγριοπερίστερο αυτό ζει σ` όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα στη Μακεδονία και τη Θράκη. Έχει χρώμα σταχτί και το μήκος του σώματός του είναι 20 εκ. περίπου.

Είναι ενδημικό πουλί και ζει κοντά σε αγροτικούς οικισμούς, αλλά και σε πόλεις. Τρέφεται με διάφορα φρούτα και σπόρους (ιδιαίτερα προτιμά σπόρους σιταριού). Πήρε το όνομά της από το ιδιόρρυθμο κελάηδημά της, που μοιάζει με το συλλαβισμό της λέξης δεκαοχτώ. Φτιάχνει τη φωλιά της πάνω σε κλαδιά διάφορων δέντρων από κομμάτια μικρών ριζών. Τις τελευταίες ημέρες του Μαΐου το θηλυκό γεννά 2 αβγά και τα κλωσά για 20 ημέρες περίπου.

Τα νεογνά δεν έχουν φτέρωμα και τρέφονται με μια παχύρρευστη ουσία, που ονομάζεται «γάλα» και σχηματίζεται στον πρόλοβο των γονέων της. live-pedia Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η δεκαοχτούρα της πόλης μας, γράφει η Αναστασία Χατζηνικολάου στον Παρατηρητή της Θράκης,

το σταχτί πουλί των παιδικών μας χρόνων αναζητά το δίκιο της ως κόρη για τα 18 ψωμιά ή μάνα για τα 18 χαμένα της παιδιά, πάνω σε μια πασχαλιά…
Όπως και να τη θέλει ο μύθος, για εμάς πάντα θα είναι το πουλί που στέκεται στο περβάζι μας το Μάη και έρχεται την άνοιξη μαζί με την ευλογημένη από την Παναγία πασχαλιά…

Οι ιστορίες της δεκαοχτούρας

Η μάνα για τα 18 παιδιά της

Η δεκαοχτούρα είναι πολύ γνωστό πουλί. Τη συναντάς παντού και αν δεν τη βλέπεις ακούς το χαρακτηριστικό γνωστό "δεκαοχτώ".

Υπάρχει ένας μύθος για τη δεκαοχτούρα:

Παλιά, σε μια μικρή περιοχή, ζούσε μια μητέρα με τα 18 παιδιά της. Μια μέρα, έπρεπε να πάει στην πόλη κι έτσι άφησε τα παιδιά της με μια απ' τις φίλες της. Όταν γύρισε απ' τα ψώνια βρήκε τη φίλη της σκοτωμένη και τα παιδιά της έλειπαν. Κάποιος τα είχε αρπάξει. Τότε η μητέρα, έγινε πουλί που ονομάζεται : "Δεκαοχτούρα". Κάθε νύχτα στα έρημα μέρη, ψάχνει τα παιδιά της, φωνάζοντας, τον αριθμό δεκαοχτώ. Οι άνθρωποι λένε πως όταν βρίσκει κάποιον προσπαθεί να ζητήσει βοήθεια λέγοντας και ξαναλέγοντας τον αριθμό των παιδιών της (=δεκαοχτώ). Δεκαοχτούρα - Collared Dove

Η κόρη για τα 18 ψωμιά

Είναι γνωστή η θλιβερή ιστορία των πουλιών αυτών, όπως την διέσωσε η ελληνική λαϊκή παράδοση μας. η δεκαοχτούρα ήτανε φτωχή κόρη αλλά πολύ όμορφη και γι' αυτό καλοπαντρέυτικε με κάποιο καλό νοικοκυρόπουλο του χωριού της, που ήτανε και ράφτης. Η πεθερά της δεκαοχτούρας ήτανε κακιά και μοχθηρή, βασάνιζε την νύφη της πάντοτε και ζητούσε αφορμές να την παιδέυει.

Μια μέρα την έστειλε στο φούρνο με μία τεράστια πινακωτή με 18 σταρένια καρβέλια, στην επιστροφή της νύφης η πινακωτή μοσχοβολούσε.

Η πεθερά της, μόλις έφτασε η νύφη χύμηξε να μετρήσει τα καρβέλια, τα βρήκε 18, σωστά, για να παιδέψει όμως την νύφη φωνάζει τον γιό της και του λέει πως τα καρβέλια που τις έδωσε ήταν 19.

περνώντας από το σπίτι της μάνας της της έδωσε φαίνεται το ένα, τι την κρατάς την παλιογυναίκα? μας κλέβει το ψωμί μας, μας κλέβει το σπίτι μας, πήγε στο φούρνο με 19 καρβέλια και έφερε 18.

Που είναι το άλλο καρβέλι γυναίκα?, ρωτάει ο άντρας της, 18 ψωμιά πήγα στον φούρνο 18 έφερα λέει η νύφη.

Δεν χάνουν καιρό η πεθερά και ο άντρας της της ρίχτηκαν μαζί για σκοτωμό, παναγιά μου!, σώσε με φώναξε τότε η άμοιρη νύφη, η παναγία την λυπήθηκε και την έκανε πουλί!!

από τότε πιάνει τις κορυφές των δέντρων, τις στέγες των σπιτιών και φωνάζει συνεχώς των αριθμό των καρβλιών, 18, 18, 18.

Σε πολλά μέρη οι γυναίκες, όταν την ακούνε λένε με συμπόνια, «ναι κυρά μου, 18, ας το αρνιέται η κακούργα η πεθερά σου».

Την λαϊκή αυτή παράδοση τη φιλοτέχνησε σε δεκαέξι τετράστιχα ο Βιζυηνός:

πως το λένε το πουλάκι
που στα δέντρα πεταχτό
κελαδεί κάθε λιγάκι
δεκαοχτώ, δεκαοχτώ

ήταν άλλοτε η καημένη
κοριτσάκι διαλεχτό
χρόνοι τώρα περασμένοι
δεκαοχτώ, δεκαοχτώ

και όταν η πεθερά σήκωσε το μαχαίρι να σφάξει την νύφη της:

ο Θεός γυρνά το χέρι
στο κακό της εαυτό
και πληγές της καταφέρνει
δεκαοχτώ, δεκαοχτώ

και την νύφη μεταβάλλει
σε τρυγόνι φτερωτό
που ως τώρα ακόμα ψάλλει
δεκαοχτώ, δεκαοχτώ.

Αυτό το όνομα 18 καθιέρωσε και η επιστημονική ονομασία του πουλιού αυτού "decaocto".
Η δεκαοχτούρα μοιάζει πολύ με το τρυγόνι, μικρότερη όμως απ' αυτό, κι ανήκει μαζί με το αγριοπερίστερο και τη φάσα στα περιστεροειδή.
Το φθινόπωρο φεύγει για θερμότερα κλίματα, διαφέρει από το τρυγόνι γιατί γύρω από το λαιμό της έχει μαύρο γαϊτάνι, της έμεινε από την εποχή που βοηθούσε τον άντρα της στο ράψιμο και περνούσε τις μαύρες κλωστές στο λαιμό της.

Πηγή:kerkinitoday.com