Πηγές με θεραπευτικές ιδιότητες στην Ελλάδα ...

... τον ευλογημένο τόπο ...
Η «φύση» εκτός από σπάνια τοπία και ιδιαίτερες φυσικές ομορφιές, χάρισε στην Ελλάδα και πηγές με σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες. Τα ιαματικά λουτρά αποτελούν μέρος του εθνικού πλούτου της χώρας, ενώ οι θεραπευτικές τους ιδιότητες ήταν γνωστές, ήδη, από τους αρχαίους χρόνους.

Οι ιαματικοί φυσικοί πόροι είναι διάσπαρτοι στην ελληνική επικράτεια, ενώ τα νερά των συγκεκριμένων πηγών διαφέρουν από τα συνηθισμένα, είτε λόγω της υψηλής τους θερμοκρασίας είτε λόγω της παρουσίας σπάνιων δραστικών συστατικών. Τα νερά αυτά χαρακτηρίζονται ως μεταλλικά εξαιτίας της θερμοκρασίας ή της γενικής τους χημικής σύστασης. Εκτός από τις ψυχρές μεταλλικές πηγές υπάρχουν και οι θερμοπηγές, με τις οποίες οικοδομήθηκε ένας κλάδος θεραπευτικής αγωγής, η ιαματική υδροθεραπεία (θερμαλισμός).

Η γεωγραφική κατανομή των πηγών δεν είναι τυχαία, καθώς συνδέεται είτε με τεκτονικά γεγονότα, όπως, για παράδειγμα, στις περιπτώσεις των πηγών του Καϊάφα, της Κυλλήνης και του Λαγκαδά, είτε με ηφαιστειακές δραστηριότητες όπως, για παράδειγμα, στις περιπτώσεις των πηγών των Μεθάνων, της Μήλου, της Λέσβου, της Σαμοθράκης και της Λήμνου.

Η υδροθεραπεία είναι ιδιαίτερα σημαντική για την αντιμετώπιση πολλαπλών παθήσεων, όπως είναι τα αρθριτικά και οι ρευματοπάθειες, και διακρίνεται σε δύο είδη:

• την εσωτερική, η οποία περιλαμβάνει την ποσιθεραπεία (πόση ιαματικών νερών), εισπνοθεραπεία (εισπνοή των αερίων ή των σταγονιδίων των μεταλλικών νερών) και τις πλύσεις (στοματικές, ρινικές, γυναικολογικές)
• την εξωτερική, η οποία περιλαμβάνει τα λουτρά, τις καταιωνίσεις (για ορισμένο χρόνο το σώμα δέχεται το θερμομεταλλικό νερό, που έρχεται με ψηλή ή χαμηλή πίεση) τις υδρομαλάξεις (το σώμα δέχεται την πίεση του νερού), την υδροκινησιοθεραπεία (συνδυασμός λουτροθεραπείας και κινησιοθεραπείας, όσο το σώμα βρίσκεται στο νερό) και την πηλοθεραπεία (εφαρμογή πηλού, που έχει «ωριμάσει», σε σημεία του σώματος με διάφορες παθήσεις).

Για την ανάπτυξη του ιαματικού τουρισμού και γενικότερα, του τουρισμού υγείας, λειτουργούν ήδη δύο κέντρα θαλασσοθεραπείας στην Κρήτη, εφοδιασμένα με το ειδικό σήμα λειτουργίας του Ε.Ο.Τ. και είναι υπό κατασκευή άλλα δύο.

Σε αυτήν την κατηγορία τουριστικής υποδομής περιλαμβάνονται, επίσης, τα 14 υδροθεραπευτήρια (ιδιοκτησίας Ε.Ο.Τ.), στα οποία εξυπηρετούνται ετησίως περί τα 100.000 άτομα, με 1.400.000 θεραπευτικές αγωγές (λούσεις, κλπ.) καθώς και δεκάδες άλλες ιαματικές πηγές που λειτουργούν από τοπικούς φορείς και προσφέρουν στους επισκέπτες σύγχρονες υπηρεσίες υψηλών προδιαγραφών.

Αναρτήθηκε από Cocktail News
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

El Niño... καιρός να σοβαρευτούμε...

Κλιματικό χάος εξαιτίας μιας επιδείνωσης του φαινομένου «Ελ Νίνιο» προβλέπουν οι επιστήμονες. Ξηρασία και πλημμύρες σε ολόκληρο τον κόσμο, καθώς και εκτόξευση του επιπέδου των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, εξαιτίας των πυρκαγιών, είναι οι καταστροφικές συνέπειες ενός πιο απειλητικού «Ελ Νίνιο», που πιθανότατα θα πυροδοτήσει η κλιματική αλλαγή. 

Με τον φαινομενικά «αθώο» όρο «Ελ Νίνιο» (στα ισπανικά σημαίνει «μικρό αγόρι») χαρακτηρίζεται ένα φαινόμενο αλληλεπίδρασης ωκεανού - ατμόσφαιρας, το οποίο συνδέεται με γιγάντιες δραστηριότητες πλανητικής κλίμακας.

Θερμά θαλάσσια ρεύματα ανεβάζουν τη θερμοκρασία των τροπικών υδάτων του Ειρηνικού, τα οποία με τη σειρά τους επηρεάζουν την κίνηση των ανέμων και οδηγούν σε βροχοπτώσεις σε ορισμένες περιοχές και σε ξηρασία σε άλλες, αλλάζοντας το κλίμα σε όλο τον κόσμο.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που θα δημιουργήσει μια επιδείνωση του «Ελ Νίνιο» είναι η έκλυση τεράστιας ποσότητας αερίων του θερμοκηπίου από την καύση ξηρών δασών, ενώ, σύμφωνα με τους επιστήμονες, υπάρχει ισχυρή συσχέτιση μεταξύ του κλιματολογικού φαινομένου και της ξηρασίας στη Νοτιοανατολική Ασία.

Στη διάρκεια του εντονότατου «Ελ Νίνιο» της περιόδου 1997-1998, οι πυρκαγιές στη Νοτιoανατολική Ασία προκάλεσαν την εκπομπή 2,9 έως 9,4 δισεκατομμυρίων τόνων διοξειδίου του άνθρακα, κάτι που οδήγησε στην εκτόξευση της παγκόσμιας θερμοκρασίας.

Το «Ελ Νίνιο» έκανε τελευταία φορά την εμφάνισή του το 2006.

από το χαμομηλάκι
έθνος

Πεθαίνουν τα γριβάδια

Κατά δεκάδες εκβράζονται νεκρά τα γριβάδια στις όχθες της τεχνητής λίμνης Περδίκκα στην Πτολεμαϊδα Κοζάνης. Εδώ και 10 μέρες οι ψαράδες της περιοχής βρίσκουν νεκρά τα ψάρια κάθε πρωί, ενώ το περίεργο είναι πως θύματα του περίεργου συμβάντος είναι μόνο τα γριβάδια κι όχι οι κέφαλοι, οι γουλιανοί, οι ζαργάνες, οι πέρκες και τα άλλα είδη της λίμνης.

 .

 

 Η τεχνητή λίμνη Περδίκκα στην Πτολεμαϊδα όπου παρατηρείται το παράξενο φαινόμενο μαζικού θανάτου γριβαδιών

.

Τα μέλη του Συλλόγου Ερασιτεχνών Αλιέων Πτολεμαϊδας υποστηρίζουν ότι τα γριβάδια είναι χτυπημένα από βίδρες, οι αρχές όμως αναμένουν τις αναλύσεις των δειγμάτων του νερού που γίνονται στο εργαστήριο του τοπικού ΑΗΣ και στο παράρτημα του Χημείου στην Κοζάνη, για να βγάλουν επίσημη ανακοίνωση.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι πάνω από 150 νεκρά γριβάδια έχουν καταμετρηθεί τις τελευταίες μέρες, αριθμός που όμως κρίνεται υπερβολικός από τους ψαράδες.

«Ο αριθμός των νεκρών ψαριών δεν είναι τόσο μεγάλος. Όλα τα γριβάδια είναι χτυπημένα από βίρδες και κάποια από αγκίστρια ψαράδων που βγάζουν άλλα ψάρια κι αυτά απλώς εγκαταλείπουν τα γριβάδια», υποστήριξε ο πρόεδρος του Συλλόγου Ερασιτεχνών Αλιέων Πτολεμαϊδας, Κώστας Τσακιρίδης.

Ερωτηματικά
Το φαινόμενο παρατηρείται για πρώτη φορά και παραμένει ανεξήγητο. Ψαράδες και κάτοικοι της περιοχής μαζεύουν τα νεκρά ψάρια και τα θάβουν, αναρωτιούνται ωστόσο τι μπορεί να οδηγεί τα γριβάδια σε μαζικό θάνατο.

Δύο φορές έκανε αυτοψία ο ιχθυολόγος, προϊστάμενος του τμήματος Αλιείας της νομαρχίας Κοζάνης, Αστέριος Πάπιστας, και έχει δώσει δείγματα νερού της λίμνης για ανάλυση, τόσο στο Χημείο όσο και στο εργαστήριο του ΑΗΣ Πτολεμαϊδας. Εκείνο που του κάνει εντύπωση είναι πως ψοφούν μόνο τα γριβάδια κι όχι άλλα είδη ψαριών, ενώ τις τελευταίες μέρες δεν παρατηρήθηκε όξινη βροχή στην περιοχή. Δεν αποκλείεται να έπεσε στο νερό κάποιο φυτοφάρμακο, συστατικό του οποίου σκοτώνει μόνο τα γριβάδια, δεν μπορεί όμως προς το παρόν να πει τίποτε με βεβαιότητα.

«Είναι πραγματικά περίεργο το φαινόμενο, αλλά σύντομα θα βρεθεί απάντηση. Κάναμε δύο φορές αυτοψία και πήραμε δείγμα νερού. Αν πάντως ευθυνόταν το νερό, θα επηρεάζονταν και τα άλλα είδη ψαριών. Νομίζω ότι σε λίγες μέρες θα είμαστε σε θέση να πούμε επίσημα τι συνέβη και πώς θα αντιμετωπιστεί περαιτέρω η καταστροφή και ο μαζικός θάνατος των γριβαδιών», μας είπε ο κ. Πάπιστας.

Η λίμνη Περδίκκα είναι τεχνητή, κατασκευάστηκε το 1962 από τους Γερμανούς, αλλά το ασβεστολιθικό της υπόβαθρο έχει ως συνέπεια να μην μπορεί να συγκρατήσει όλο το νερό. Είναι πλούσια σε ψάρια και πρόσφατα εμπλουτίστηκε με 40.000 γόνους κυπρίνου, ενώ πριν από έναν μήνα έγινε εκεί το 1ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κυπρίνου, που ανέδειξε τους 8 αθλητές -ερασιτέχνες ψαράδες-, οι οποίοι θα εκπροσωπήσουν τη χώρα μας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα τον Οκτώβριο στη Γαλλία.

ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ
ritzal@pegasus.gr

έθνος 

Βοήθησε και συ στην προστασία της Πάρνηθας

Άτομα πρόθυμα να συμμετάσχουν ενεργά στην προστασία του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας ζητά άμεσα ο Ε.ΔΑΣ.Α. (Εθελοντές Δασοπυροπροστασίας Αττικής) που επί 23 συναπτά έτη δραστηριοποιείται στο Δρυμό.

Σκοπός είναι η στελέχωση ομάδας εθελοντών για ολόκληρη της αντιπυρική περίοδο (μέχρι και 15 Οκτωβρίου) που στόχο έχει τον εντοπισμό εστιών φωτιάς ή και άλλων δραστηριοτήτων που θα μπορούσαν να απειλήσουν το αλώβητο από την πυρκαγιά του 2007 δασικό κομμάτι της Πάρνηθας και της περιφερειακής ζώνης της, και την άμεση ειδοποίηση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας ή του αρμόδιου Δασαρχείου.

 

Ο Ε.ΔΑΣ.Α. είναι περιβαλλοντικό μη κερδοσκοπικό σωματείο, με κυριότερο σκοπό του την κινητοποίηση των κατοίκων της Αττικής στην εθελοντική δασοπυροφύλαξη, δασοπυρόσβεση και αναδάσωση των βουνών της Αττικής, καθώς και την παροχή βοήθειας, στο μέτρο του δυνατού, προς τις υπηρεσίες κατάσβεσης ορεινών δασικών πυρκαγιών ενώ συνεργάζεται με την Πυροσβεστική Υπηρεσία και τα κατά τόπους Δασαρχεία της Αττικής.

 

Οι πυροφυλάξεις λαμβάνουν χώρα στα στεγασμένα πυροφυλάκια της Σκίπιζας και της Μόλας υπό την επίβλεψη των εκπαιδευμένων για το σκοπό αυτό μελών -εθελοντών του Ε.ΔΑΣ.Α., που βρίσκεται σε στενή συνεργασία με το Φορέα Διαχείρισης Πάρνηθας, το Δασαρχείο και την Πυροσβεστική Υπηρεσία.

 

Σχολιάζοντας την αναγκαιότητα για συμμετοχή περισσότερων πολιτών στην προστασία του εναπομείναντος δάσους στον Εθνικό Δρυμό, ο συντονιστής και η βοηθός συντονισμού πυροφυλάξεων του Ε.ΔΑΣ.Α, Τάσος Μπούρκουλας και Στέλλα Αλισάνογλου, αναφέρουν χαρακτηριστικά:

«Η Πάρνηθα είναι υπόθεση όλων μας και όχι μόνο των μελών του Ε.ΔΑΣ.Α. Είναι σίγουρο ότι εάν ο καθένας από τα πέντε εκατομμύρια των Αθηναίων αφιέρωνε ένα βράδυ του καλοκαιριού του στην Πάρνηθα, η φύλαξή της θα ήταν ευκολότερη και αποτελεσματικότερη».

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής επικοινωνείτε με το σωματείο στα:

Τηλ: 210 5200-680 / FAX: 210 5200-681

Website: www.edasa.gr

Email: edasa1987@yahoo.gr

Αγ. Κωνσταντίνου 12 Αθήνα Τ.Κ.1043

Έθνος

Χάθηκαν 869 είδη σε κίνδυνο άλλα 16.928

Εξωπραγματικός ο στόχος του ΟΗΕ για τη διαφύλαξη της βιοποικιλότητας, σύμφωνα με τη Διεθνή Ενωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), η οποία εκδίδει την επίσημη «κόκκινη λίστα» των απειλούμενων ειδών.

«Η βιοποικιλότητα συνεχίζει να φθίνει, συμβαίνει παντού», προειδοποίησε ο Ζαν-Κριστόφ Βι, κύριος συγγραφέας της έρευνας. 

Το 2002 οι χώρες που συμμετείχαν στη διάσκεψη της Συνθήκης Βιοποικιλότητας του ΟΗΕ, καθώς και στην Παγκόσμια Διάσκεψη για την Αειφόρο Ανάπτυξη, έθεσαν ως στόχο να σταματήσει η μείωση της παγκόσμιας βιοποικιλότητας έως το 2010.

Η ανάλυση της οργάνωσης έδειξε ότι έχουν εξαφανιστεί 869 είδη, ενώ ακόμη 290 βρίσκονται στα πρόθυρα της εξαφάνισης ή έχουν εκλείψει.

Σε κίνδυνο εξαφάνισης βρίσκονται 16.928 είδη, στα οποία συμπεριλαμβάνονται ένα στα τρία αμφίβια, ένα στα οκτώ πτηνά και ένα στα τέσσερα θηλαστικά. 

έθνος

Κωστή Παλαμά -Τὸ πανηγύρι στὰ σπάρτα

Γιὰ κοίτα πέρα καὶ μακριὰ τὶ πανηγύρι
ποὺ πλέκουν τὰ χρυσὰ τὰ σπάρτα στὸ λιβάδι!
Στὸ πανηγύρι τὸ πανεύοσμο ἀπ᾿ τὰ σπάρτα
μὲ τὴ γλυκιὰν ἀνατολὴ γλυκοξυπνώντας
νὰ τρέξω βούλομαι κι ἐγὼ στὸ πανηγύρι,
θησαυριστὴς νὰ κλείσω μὲς τὴν ἀγκαλιά μου
σωροὺς τὰ ξανθολούλουδα καὶ τὰ δροσάνθια,
κι ὅλο τὸ θησαυρὸ νὰ τονε σπαταλέψω
στὰ πόδια τῆς ἀγάπης μου καὶ τῆς κυρᾶς μου.
Ὅμως βαθιὰ εἶναι τὸ ξανθόσπαρτο λιβάδι.
Κι ὅπως μιᾶς πρόσχαρης ζωῆς εἴκοσι χρόνων
κόβει τὸ λευκοστόλισμα θανάτου λύπη,
ἔτσι τὸν ἄκοπο γοργὸ μοῦ κόβει δρόμο
ἀτέλειωτος ἀνάμεσα ξεφυτρωμένος
ὁ κακὸς δρόμος μὲς τὰ βάλτα καὶ στὰ βούρλα.
Τ᾿ ἀγκαθερὰ φυτὰ ξεσκίζουνε σὰ νύχια
καὶ σὰν τὰ ξόβεργα τὸ χῶμα παγιδεύει
τοῦ κάμπου τοῦ κακοῦ στὰ βούρλα καὶ στὰ βάλτα,
ἐκεῖ ποὺ στὸ φλογόβολο τὸ ἁψὺ τοῦ ἥλιου
(ποῦ δρόσος μιᾶς πνοῆς; ποῦ σκέπασμα ἑνὸς δέντρου;)
σὰν ἀστραπὴ ἀργυρὴ χτυπάει τὰ μάτια ἡ ἅρμη.
Λιγοψυχῶ, λυγίζομαι, παραστρατίζω,
κι ἀποκάνω καὶ πέφτω, κι ἀποκαρωμένος
νοιώθω στὸ μέτωπο τ᾿ ἀγκάθια, καὶ στὰ χείλια
νοιώθω τὴν πίκρα τῆς ἁρμύρας, καὶ στὰ χέρια
νοιώθω τὴ γλίνα τῆς νοτιᾶς, καὶ στὰ ποδάρια
νοιώθω τὸ φίλημα τοῦ βάλτου, καὶ στὰ στήθη
νοιώθω τὸ χάιδεμα τοῦ βούρλου, νοιώθω ἐντός μου
τὴ μοίρα τοῦ γυμνοῦ καὶ τ᾿ ἀνήμπορου κόσμου.
(Ὦ! ποῦ εἶσαι, ἀγάπη καὶ κυρά μου;) Καὶ σὲ βάθη
δειλινῶν πορφυρῶν, πλούσια ζωγραφισμένων,
τὸ πανηγύρι ποὺ χρυσᾶ τὰ σπάρτα πλέκουν,
τὸ πανηγύρι τὸ πανεύοσμο στὰ σπάρτα,
μὲ βλέπει, μὲ καλεῖ, καὶ μὲ προσμένει ἀκόμα.

(Κ. Παλαμάς)

Ο ποιητής δεν έχει ακόμα κλείσει τα σαράντα του κι όμως νιώθει πως βρίσκεται μακριά από το μαγευτικό «πανηγύρι στα σπάρτα». Αυτό το πανηγύρι τον πρόσμενε σε όλη του τη ζωή. Διατυπώνει όμως παράπονα ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό και τη μοίρα του, ενάντια στην απραγμοσύνη και τη δειλία του. Τον κόσμο τον βλέπει σαν άφθαστο κάλλος: «χρυσά σπάρτα», «πανηγύρι πανεύοσμο», «ξανθολούλουδα», «δροσάνθια», «ξανθόσπαρτο λιβάδι».

 Επίσης τον βλέπει και σαν ανικανοποίητη επιθυμία: πιστεύει ότι τα εμπόδια στο δρόμο του όπως, «ο θάνατος της γυναίκας του», «αγκαθερά φυτά», «βούρλα», «βάλτα», «αγκάθια», «πίκρα της αρμύρας», «γλίνα της νοτιάς» είναι στοιχεία αξεπέραστα γι΄αυτόν. Το πανηγύρι φαντάζει μακριά γι΄ αυτόν, θέλει όμως να παραβρεθεί σ΄αυτό το πανηγύρι: «να τρέξω βούλομαι κι εγώ στο πανηγύρι».

:«Λιγοψυχώ, λυγίζομαι, παραστρατίζω, κι αποκάνω και πέφτω». Μέσα στις προσπάθειές του αυτές υποκύπτει. Από την άλλη όμως «το πανηγύρι το πανεύοσμο στα σπάρτα, με βλέπει, με καλεί, και με προσμένει ακόμα». Εδώ διαγράφεται ένας αισιόδοξος τόνος. Υπάρχει κάτι στον ορίζοντα που τον περιμένει κι αυτό είναι ο αγώνας  που πρέπει να κάνει για να το αγκαλιάσει

 «...νιώθω εντός μου τη μοίρα του γυμνού και του ανήμπορου κόσμου» Αυτός ο στίχος είναι το τελικό συμπέρασμα από την εμπειρία, το σημείο του ποιήματος. Ο ποιητής νικιέται από την αντίσταση και πέφτει συντετριμμένος στη μέση της πορείας του. Δεν είναι ο άνθρωπος ο δυνατός της δράσης.  

................................................ 

Καὶ σὲ βάθη
δειλινῶν πορφυρῶν, πλούσια ζωγραφισμένων,
τὸ πανηγύρι ποὺ χρυσᾶ τὰ σπάρτα πλέκουν,
τὸ πανηγύρι τὸ πανεύοσμο στὰ σπάρτα,
μὲ βλέπει, μὲ καλεῖ, καὶ μὲ προσμένει ἀκόμα.

Δυτικό Πήλιο: ο (ξε)χα(σ)μένος παράδεισος

Είναι παροιμιώδης η άγνοια του Έλληνα για τον τόπο του.

Έχει το προνόμιο να ζει σε έναν τόπο με πλούσιο οικολογικό απόθεμα, αλλά ο πλούτος αυτός τού είναι άγνωστος κι ας βρίσκεται μόλις έξω από την πόρτα του.
Στη χώρα "της αραχτής και της αρπαχτής" οι μόνοι γνωστοί τόποι είναι αυτοί στους οποίους υπάρχει εύκολη πρόσβαση με το IX αυτοκίνητο.
Το "εινοσίφυλλο" Πήλιο, λόγω των ιστορικών και κοινωνικών συνθηκών του παρελθόντος, έχει μείνει ανεπηρέαστο σε μεγάλο βαθμό από έντονες ανθρώπινες επεμβάσεις.
Τα δάση του στο παρελθόν δεν βοσκήθηκαν έντονα, με αποτέλεσμα σήμερα να είναι σε καλή κατάσταση.
Τα δάση οξυάς που σκεπάζουν τις κορυφές του βουνού δίνουν εξαιρετικό νερό (το δάσος οξυάς είναι γνωστό στην παγκόσμια βιβλιογραφία ότι δίνει το καλύτερο νερό), ενώ παράλληλα προστατεύουν όλο το βουνό μέχρι κάτω τη θάλασσα από τη διάβρωση, και με τις υγιεινές τους ιδιότητες προσφέρουν εξαιρετικές ευκαιρίες για άσκηση αναψυχή και δημιουργική ενασχόληση, αποτελώντας επί της ουσίας σημαντικό κίνητρο για τους επισκέπτες που κάθε χρόνο δίνουν ώθηση στον ντόπιο τουρισμό.
Η περιοχή που έχει μείνει περισσότερο αλώβητη, και κυριολεκτικά μπορούμε να την αποκαλέσουμε "παρθένα περιοχή", είναι το βορειοδυτικό Πήλιο.
Πρόκειται για το μισό της προστατευόμενης περιοχής "Όρος Πήλιο και Παράκτια Θαλάσσια Ζώνη".
Την περιοχή αυτή την αναγνωρίζει κανείς εύκολα με την πρώτη ματιά στους χάρτες: απλά γιατί δεν έχει δρόμους.
Είναι πολύ χαρακτηριστικό το γεγονός ότι σε μια μεγάλη περιοχή που εκτείνεται περίπου από τα μέρη της Άνω Κερασιάς και του Βένετου μέχρι το Πουρί και τις κορυφές (Πουριανός Σταυρός), δεν υπάρχει ούτε ένας, μα ούτε ένας, ασφάλτινος δρόμος.
Δεν υπάρχει δρόμος διότι δεν υπάρχει κανένας οικισμός, δεν υπάρχει κανένα σπίτι, δεν υπάρχει κανένα κτήμα, και (ευτυχώς για το μέρος) κοπάδια υπάρχουν ελάχιστα μόνο, κυριολεκτικά μετρημένα στα δάχτυλα.
Από παλιά κυκλοφορούσε η φήμη, ότι το ΒΔ Πήλιο είναι η τελευταία απομείνασα παρθένα φύση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά ίσως σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Υπήρχαν ανέκαθεν μαρτυρίες από όσους αγαπούσαμε την ορεινή πεζοπορία και επισκεπτόμασταν την περιοχή αυτή, για συναντήσεις επί του πεδίου με πεζοπόρους από ευρωπαϊκές χώρες, που δήλωναν... ρητώς και ανεπιφυλάκτως και με γνώση των συνεπειών του νόμου ότι έρχονταν κάθε χρόνο εδώ ειδικά για να περπατήσουν την τελευταία παρθένα φύση που γνώριζαν, δηλ. τη διαδρομή από τον Αγιόκαμπο μέχρι το Πουρί.
Όμως, τι κρίμα, δυστυχώς κάποιοι άλλοι παίρνουν κάποια πράγματα τόσο δεδομένα, κι ενώ αυτός ο πλούτος βρίσκεται τόσο κοντά τους τον έχουν πολύ μακριά τους.
Εμείς κι αυτή τη φορά θα πάμε εκεί, όπως κάθε χρόνο, αυτό το Μάιο με το ποδήλατό μας.
Η συνταγή για ένα θαυμάσιο σαββατοκύριακο είναι άλλωστε δοκιμασμένη: ξεκινάμε από Βόλο Σάββατο μεσημέρι, φτάνουμε για το βράδυ στην Άνω Κερασιά, Κυριακή πρωί ξεκινάμε για τη χωμάτινη περιπέτεια και μετά από 30 χιλιόμετρα στους δασικούς δρόμους το απόγευμα θα έχουμε επιστρέψει στη βάση.
Α ναι, δεν ξεχνάμε και τη φωτογραφική μηχανή, τον αδιάψευστο "μάρτυρα" όσων θα δούμε. Διψάμε για το νερό των πηγών εκείνων που είναι εξαιρετικά υγεινό και διουρητικό, ανυπομονούμε να ρουφήξουμε τον αναζωογονητικό αέρα που φρεσκάρει τα πνευμόνια, να ακούσουμε τη βαθιά ησυχία του δάσους, να ατενίσουμε το βαθύ πράσινο που ξεκουράζει τα μάτια.
Είναι εκπληκτικό να σκεφτείς, γιατί ενώ στην περιοχή αυτή δεν υπάρχει τίποτε απολύτως το ανθρώπινο κάποιοι κάνουν λόγο για κατασκευή δρόμου.
Ποια η σκοπιμότητα;
Βέβαια η μόνη εξήγηση στο μυστήριο είναι η πάγια συνταγή της ανάπτυξης: πρώτα ο δρόμος, και σιγά σιγά θα έρθουν οι φέτες του σαλαμιού... οι αποχαρακτηρισμοί γης (οι γνωστοί "δασωθέντες αγροί" κλπ.), θα ξεφυτρώσουν οι βιλίτσες (τα γνωστά "κωλόσπιτα" κλπ.), τσουπ τα ξενοδοχειάκια, τσουπ οι επενδύσεις, και πάει λέγοντας.
Έτσι κατάντησαν τα μέρη κοντά στον Αγιόκαμπο, μέσα σε δυο μόλις δεκαετίες, από ελεύθερη γη και φύση σε τσιμεντένιο συνονθύλευμα.
Μια τυπική περίπτωση εφαρμογής της νεοελλαδικής αναρχίας, που έχει καταντήσει τη χώρα από τις δορυφορικές εικόνες όπως τη βλέπουμε στο διαδίκτυο στο μεγαλύτερο μέρος της να δίνει μια θλιβερή εικόνα ψωροφαγωμένου σκύλου.
Όπου μυρίζει χρήμα οι συνένοχοι εύκολα συνευρίσκονται σαν τις μύγες στο μέλι: έμποροι γης, επενδυτές, χωριάτες να πουλήσουν χωράφια, δημαρχίσκοι που προσβλέπουν στα ψηφαλάκια τους, και το λοιπό καλό συναπάντημα, ένα σύστημα καλοδουλεμένο και εξόχως αποτελεσματικό.
Το ερώτημα είναι δραματικά απλό: θέλουμε να διαφυλάξουμε τον τόπο μας ή όχι;
Το πρώτο αντίδοτο στην ισοπέδωση είναι η γνώση: όσο καλύτερα γνωρίσουμε τον τόπο μας τόσο δυνατότερα θα ακουστεί το "κάτω τα χέρια" στους διακορευτές του περιβάλλοντος όταν έρθει η αποφράδα ώρα της μπουλντόζας.
Ευχόμαστε αυτός ο τόπος να μείνει αλώβητος από την ανθρώπινη απληστία και αχορτασιά, κληρονομιά για τα παιδιά μας στα οποία και θα τον αφήσουμε σαν μια φυσική παρακαταθήκη για να τους θυμίζει τον χαμένο παράδεισο.
Ας μη την κάνουν επιτέλους εκεί τη ρημάδα την ανάπτυξη, ας την κάνουν αλλού (σιγά μη νοιαστούν για τις τσέπες μας, σιγά μη την κάνουν, μήπως την είδατε ποτέ πουθενά;). Ελπίζουμε περισσότεροι να γνωρίσουν και αυτόν τον τόπο από πρώτο χέρι, για να τον προστατέψουμε καλύτερα όταν χρειαστεί.
Προς Θεού όμως, όχι με μηχανοκίνητα μεταφορικά μέσα, αυτά αφήστε τα απ΄ έξω!
Το κείμενο και οι φωτογραφίες, είναι του Γιάννη

Αναρτήθηκε από magnitis στις 12:54 μμ