Μολόχα: «παύει τας ωδίνας» - Malva sylvestris

Η μολόχα είναι από τα φυτά που αγαπήθηκαν πολύ και χρησιμοποιήθηκαν από τα πολύ μακρινά χρόνια......

από το 700 π.χ περίπου χρησιμοποιήθηκε ως τροφή και ως φαρμακευτικό βότανο......

σαν τροφή χρησιμοποιήθηκαν σχεδόν όλα τα μέρη του βοτάνου...

Malva sylvestris

τα φύλλα.....

οι τρυφεροί βλαστοί......

αλλά και τις ρίζες.......

αυτός που ανέφερε πρώτος την μολόχα τον έβδομο αιώνα π.χ ήταν ο Ησίοδος....

οι δε Βυζαντινοί σχολιαστές του μας πληροφορούν ότι στα χρόνια εκείνα έφτιαχναν με μολόχα και με πολλά άλλα βότανα, έναν θρεπτικότατο πολτό......

στην αρχαία Ελλάδα καλλιεργούσαν την μολόχα μαζί με άλλα λαχανικά και βότανα στους κήπους τους.....

έλεγαν ότι σταματούσε την πείνα και τη δίψα......

την επαίνεσαν Ο Πυθαγόρας και ο Πλάτωνας.....

οι δε Ρωμαίοι την θεωρούσαν λιχουδιά και την είχαν στα τραπέζια τους....

Ο Κικέρων με τον Οράτιο μας αναφέρουν πολλές από τις ανακουφιστικές της ιδιότητες.....

ο δε Πλίνιος έλεγε ότι αν τρώμε μια χούφτα μολόχα τη μέρα δεν θα μας βρει καμία αρρώστια.....

ο Καρλομάγνος είχε διατάξει να καλλιεργείται Μολόχα σ' όλους τους αυτοκρατορικούς κήπους.....

Οι Φελάχοι, που τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας ζούσαν με χόρτα, έφτιαχναν ένα νόστιμο φαγητό από τις ρίζες της Μολόχας τις οποίες αφού τις έβραζαν μετά τις τηγάνιζαν με κρεμμύδια....

υπάρχει ένα πρόσωπο το οποίο έχει συνδεθεί από την αρχαιότητα με την μολόχα....

το πρόσωπο αυτό είναι ο Κρητικός Επιμενίδης...

ο άνθρωπος αυτός κινείται μεταξύ μύθου και ιστορίας και λέγεται πως είχε κοιμηθεί για πενήντα χρόνια σε ένα σπήλαιο στην Κρήτη....

όταν ξύπνησε βρέθηκε σε έναν καινούργιο κόσμο...

για να μην διψά και για να μην πεινά λοιπόν έτρωγε μόνον μολόχα και βολβούς...

και έτσι η μολόχα έγινε το βότανο των μυστικιστών και από τότε χρησιμοποιείται σε διάφορες μυήσεις.....

λέγεται ακόμα ότι ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στους Πυθαγόρειους και επειδή τα άνθη της είναι στραμμένα πάντα προς τον ουρανό θεωρήθηκε ιερό βότανο...

ο Ιάμβλιχος μας αναφέρει ότι ο Πυθαγόρας συνιστούσε να αποφεύγεται η μολόχα επειδή είναι η πρώτη αγγελιοφόρος της "συμπάθειας"των ουρανών προς την Γαία......

Ο Ιπποκράτης παρασκεύαζε ένα κατάπλασμα με κρασί και μολόχα για να αντιμετωπίσει τα οιδήματα και τις φλεγμονές.......

την συνιστούσε σαν αφέψημα εναντίον διαφόρων γυναικολογικών προβλημάτων......

παρασκεύαζε με αυτή κολπικά υπόθετα τα οποία χρησιμοποιούσε για να διευκολύνει τους τοκετούς και να μετριάσει τους πόνους.....

Ο Δίφιλος ο Σίφνιος έγραψε ότι βοηθά σε περιπτώσεις ερεθισμού των νεφρών και της κύστης.....

ακόμα χρησιμοποιείτο ως αποχρεμπτικό και καθαρτικό φάρμακο.....

από τα άνθη της παρασκευάζονταν αφέψημα εναντίον παθήσεων του πεπτικού και του ουροποιητικού συστήματος.....

η σοφή λαϊκή ιατρική θεωρεί τη μολόχα ως ένα από τα αποτελεσματικότερα φαρμακευτικά βότανα εναντίον της δυσκοιλιότητας...

την ιδιότητα αυτή της μολόχας την τονίζει με έμφαση και ο Βυζαντινός συγγραφέας Συμεών Σηθ......

ενώ στα "Βυζαντινά Γεωπονικά"είναι το βότανο που θεραπεύει "τα κρυφά πάθη των γυναικών"....

τα νοσήματα των νεφρών....

τα ηπατικά νοσήματα.....

τις πληγές....

τις φλεγμονές και πολλά-πολλά άλλα.....

το «Περί χυμών, βρωμάτων και πομάτων», ένα άλλο βυζαντινό κείμενο, αναφέρει την μολόχα ως εξαιρετικά εύπεπτη και δυναμωτική τροφή.....

πιστευόταν ότι απαλλάσσει το σώμα από τις αρρώστιες.....

ότι θεραπεύει τα πάντα εξαιτίας της ήπιας καθαρτικής δράσης της....

στη Πελοπόννησο ήταν και είναι πολύ γνωστή γιατί φυτρώνει παντού.....

από τα καλλιεργημένα χωράφια μέχρι τα χαλάσματα......

και από τους κήπους μέχρι του δρόμους και τα πετρώδη εδάφη......

με ονομασίες όπως αγριμολόχα, μαλάχη, αμπελόχα, αμολοχάκι, μάλβα, τη βρίσκουμε πάνω σε παλιούς τοίχους.....

κοντά σε μονοπάτια......

σε χέρσες εκτάσεις, και πάντα μα πάντα κοντά σε κατοικημένες περιοχές.....

αν τη συναντήσουμε μακριά από κατοικημένες περιοχές....

αυτό θα σημαίνει ότι κάποτε υπήρχε ένα σπίτι εκεί..............

τα πανέμορφα λουλούδια της πλαισίωναν πάντα τα στεφάνια της Πρωτομαγιάς......
με τους κλώνους της έφτιαχναν και φτιάχνουν δακτυλίδια και βραχιόλια για να υποδεχθούν την όμορφη εποχή της Άνοιξης.....
με τα φύλλα της μολόχας σε πολλά σπίτια της υπαίθρου δίπλωναν και διπλώνουν ντολμάδες......
το δε αφέψημα και το έγχυμα της τα χρησιμοποιούσαν σαν γιατρικό.....
αν πονούσε σε κάποιον ο λαιμός έβραζαν μολόχα, έριχναν μέσα μια κουταλιά μέλι και του έδιναν να πιει και να κάνει γαργάρες.......
οι βλαστοί και τα φύλλα βράζονταν ή μαγειρεύονταν με διάφορους τρόπους ...

τα συνδύαζαν θαυμάσια με όσπρια....

με κρέας.....

με ρύζι .....

τα έκαναν γιαχνί ή ομελέτες......

ο καρπός της μολόχας είναι μεριστόκαρπος που το λένε "ψωμάκι", επειδή μοιάζει με σπιτίσιο ψωμί.....

παλιά τα μικρά παιδιά τον μάζευαν και τον έτρωγαν.......

το έγχυμά της είναι θαυμάσιο, συνήθως σε συνδυασμό με χαμομήλι.....

ένα ζεστό ρόφημα με μια κουταλιά θυμαρίσιο μελί φέρνει μια γλυκιά ανακούφιση στον πονεμένο λαιμό.....

ηρεμεί τον βήχα.....

βοηθάει να αναπνεύσουμε καλύτερα......η μολόχα ανάλογα σε πια περιοχή φυτρώνει παρουσιάζει αλλαγές στο χρώμα των λουλουδιών της ....
η Μολόχα, που φυτρώνει σε γόνιμα χωράφια έχει έντονα ρόδινα άνθη.......
ενώ αν φυτρώνει σε ξερό πετρώδες μέρος τα άνθη του είναι ξέθωρα ροζ ή άσπρα ή βιολετιά......
αυτή δε που φυτρώνει μέσα στα χωριά,σε όχθους και σε χαλάσματα είναι "ο σπιτιάρης"....
με λουλουδάκια πιο μικρά με ένα ροζ ανοιχτό όμορφο χρώμα.....

σε πολλά χωριά της Γαλλίας έχουν την συνήθεια να προσθέτουν στις πατάτες τους τις τρυφερές κορφές και τα φύλλα της Μολόχας γιατί πιστεύουν πως διευκολύνει τη λειτουργία των νεφρών.....
οι δε λεγόμενοι πρακτικοί θεραπευτές σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης,όπως της Αγγλίας και της Γαλλίας,φτιάχνουν μια γλυκιά κρέμα-πάστα από ρίζες Μολόχας, που είναι μαλακτική και θεραπευτική για τον πονεμένο λαιμό....
το βήχα και τη βραχνάδα.....


έτσι λοιπόν η μολόχα χρησιμοποιείτο από αρχαιοτάτων χρόνων στην φαρμακευτική ως:

• μαλακτικό....
• αποχρεμπτικό.....
• στυπτικό....
• αντιφλεγμονώδες.....
• επουλωτικό....
• αιμολυτικό....

άλλες φαρμακευτικές της ιδιότητες είναι:

• Μαλακώνει τους κάλους των ποδιών.....
• το έγχυμα της χρησιμοποιείται σαν ποδόλουτρο για να ξεκουράζει τα κουρασμένα πόδια......
• τα ποδόλουτρα με έγχυμα μολόχας βοηθούν να ανακουφιστούν τα πρησμένα πόδια ειδικά μετά από κατάγματα......

Χρησιμοποιείται ακόμα σε περιπτώσεις:

• βρογχικών.....
• βήχα....
• λαρυγγίτιδας....
• ουλίτιδας....
• δερματικών προβλημάτων.....
• εντερικών προβλημάτων...
• κολικών.....
• γαστρίτιδας....
• κυστίτιδας.....
• διάρροιας.....
• αιμορροΐδων....
• ενώ θεωρείται ότι θεραπεύει την επιληψία......
• Ο χυμός της θεραπεύει από τα τσιμπήματα της μέλισσας ή της σφήκας...
• καταρροής.....
• πνευμονίας.....
• για την βραχνάδα της φωνής....
• οξείας δυσεντερίας....
• δυσουρίας.....
• κατακράτησης ούρων....
• αιματουρίας.....
• φλεγμονών της ουροδόχου κύστης....
• προβλημάτων των νεφρών...

ακόμα σαν κατάπλασμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για:

• φλεγμονές
• οιδήματα
• κτυπήματα
• μελανιές
• στραμπουλήγματα

έχει δε άριστα αποτελέσματα,αν χρησιμοποιηθεί χλιαρό έγχυμα σε μορφή κομπρέσας,στην ξηρότητα των δακρυϊκών πόρων.......

ακόμη σε διεθνής μελέτες έχει αναφερθεί ότι δύο με τρία φλιτζάνια έγχυμα μολόχας την ημέρα, σε συνδυασμό με κομπρέσες στο στήθος το βράδυ,από ζεστά φύλλα και στραγγισμένα καλά άνθη,έχουν πολύ αρεστά αποτελέσματα στο εμφύσημα,όπως και σε περιπτώσεις δύσπνοιας....

..........................................

και μην ξεχνάτε ότι τα βότανα χρειάζονται προστασία από το φως και την υγρασία.....

γι αυτό το μέρος που τα αποθηκεύουμε πρέπει να είναι σκοτεινό και ξηρό....

να είμαστε σίγουροι από εκεί πού τα αγοράζουμε....

ώστε να έχουμε πάντα το μέγιστο της αποτελεσματικότητας των βοτάνων μας.......

όλοι μπορούμε να είμαστε υγιείς!!!!!!!!!!!!!

Αναρτήθηκε από θάλεια

Τα «βαρελόσκυλα» ντροπιάζουν ακόμα την Ικαρία

Μια «ράτσα» σκύλων διαφορετική από τις άλλες ζει στην Ικαρία. Το όνομά της είναι κοινό μυστικό για τους κατοίκους του νησιού: «Βαρελόσκυλα». 

Πολλοί αναρωτιούνται σε τι οφείλεται η παράξενη ονομασία. Μήπως φέρουν βαρελάκια στο λαιμό τους, όπως τα σκυλιά του Αγίου Βερνάρδου; 

Μήπως η ουρά, τα πόδια ή κάποιο άλλο τμήμα του σώματός τους έχει σχήμα βαρελιού; 

Η απάντηση εκπλήσσει όσους δεν έχουν επισκεφτεί ποτέ το νησί.

 

Ένα «βαρελόσκυλο» έξω από το χωριό Δρούτσουλας της Ικαρίας στο «φυσικό» του περιβάλλον: τσίγκινο βαρέλι, αλυσίδα και βρώμικο νερό μέσα στο παλιό λάστιχο

Τα «βαρελόσκυλα» έλαβαν το όνομά τους από τα… σκουριασμένα βαρέλια στα οποία ζουν αλυσοδεμένα σε διάφορα σημεία της Ικαρίας, με σκοπό να χρησιμοποιούνται ως «ζωντανοί φράχτες» που αποτρέπουν με τα γαυγίσματά τους την είσοδο των κατσικιών σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις και αυλές. 

Όπως είναι φυσικό τα βαρέλια δεν προσφέρουν καμία προστασία από τα στοιχεία της φύσης, αφού το καλοκαίρι μετατρέπονται σε κανονικούς φούρνους ενώ το χειμώνα σε ψυγεία. Ακόμα και όταν κανονικά, ξύλινα σπίτια σκύλων τα φιλοξενούν, το πρόβλημα παραμένει μεγάλο: τα περισσότερα σκυλιά στερούνται καθαρού νερού και τροφής, είναι απομονωμένα σε ορεινά μέρη, ενώ ελάχιστα είναι εμβολιασμένα. Αν κάθε ράτσα έχει το σήμα κατατεθέν της, τότε τα «βαρελόσκυλα» της Ικαρίας έχουν σίγουρα την κακοποίηση.

Η κτηνιατρική νοσοκόμα κυρία Κάρολ Μακ Μπεθ είναι διευθύντρια του ελληνικού τμήματος της ΜΚΟ «Greek Animal Welfare Fund» («Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων»). Γεννημένη στη Βρετανία, γνώρισε και παντρεύτηκε έναν Ελληνα, τον οποίον το 1988 ακολούθησε για μόνιμη διαμονή στη χώρα μας. Συμμετέχοντας από τότε σε φιλοζωϊκές δράσεις στη χώρα μας, από το 1996 εργάζεται για το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων.

Η κυρία Μακ Μπεθ, τα τελευταία χρόνια επισκέπτεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα την Ικαρία με σκοπό να πραγματοποιήσει ενδελεχή έρευνα σχετικά με την κατάσταση των επονομαζόμενων «βαρελόσκυλων». Μιλώντας στο «Βήμα» αποκαλύπτει συνθήκες κακοποίησης που παραμένουν, δυστυχώς, ανέλεγκτες. «Καταγράφουμε κάθε φορά περισσότερα από 50 σκυλιά δεμένα με πολύ κοντές αλυσίδες στην ύπαιθρο ή κοντά σε επαρχιακούς δρόμους, με μόνη προστασία ένα τσίγκινο βαρέλι ή ένα διάτρητο ξύλινο παραπέτασμα, ολομόναχα, χωρίς κανένας ιδιοκτήτης να αναλαμβάνει την ευθύνη γι’ αυτά. Κάθε φορά που επιστρέφουμε, μελετάμε την πορεία της υγείας τους και φωτογραφίζουμε τα νέα “βαρελόσκυλα” που προστίθενται. Ορισμένα χάνουν μεγάλο ποσοστό της μυϊκής τους μάζας, άλλα έχουν τυφλωθεί ή υποφέρουν από ασθένειες, πολλά ζουν χωρίς νερό ή με νερό… πράσινου χρώματος, ενώ μόλις τους δώσουμε τροφή την καταβροχθίζουν μετά μανίας. Το χειρότερο, όμως, είναι ανάμεσα στις επισκέψεις μας πολλά σκυλιά απλώς “εξαφανίζονται”, προφανώς γιατί έχουν πεθάνει λόγω αυτής της μεταχείρισης», τονίζει η κυρία Μακ Μπεθ.

Τα «βαρελόσκυλα» στο… δικαστήριο «Η κατάσταση είναι γνωστή στο νησί εδώ και χρόνια,

όμως όλοι σωπαίνουν. Οι κτηνοτρόφοι χρησιμοποιούν τα “βαρελόσκυλα” ως ζωντανά εργαλεία και αν κάποιος τολμήσει να τους εναντιωθεί, τον προπηλακίζουν και τον απειλούν», λέει στο «Βήμα» η κυρία Βίκη Σταμούλη, η οποία το 2007 σε συνεργασία με περισσότερους από εκατό κατοίκους του νησιού κατέγραψαν και φωτογράφισαν δεκάδες βαρελόσκυλα και υπέβαλαν έγγραφη καταγγελία στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Σάμου. 

«Πέρασαν δύο χρόνια μέχρι να διαταχθεί αστυνομική προανάκριση και κτηνιατρική έρευνα και άλλο ένα έτος μέχρι να εκδικασθεί η υπόθεση. Εν τω μεταξύ εγώ δεχόμουν σοβαρές απειλές και έφτασα μέχρι το σημείο να υποβάλω μήνυση κατά δύο κτηνοτρόφων που με τρομοκρατούσαν, με αποτέλεσμα να καταδικαστούν σε φυλάκιση με αναστολή. Ωστόσο το πρόβλημα δε σταμάτησε», προσθέτει.

Ενώ οι καταγγέλλοντες ήλπιζαν στην έκδοση της πρώτης καταδικαστικής απόφασης που θα λειτουργούσε παραδειγματικά για όλους τους κατοίκους του νησιού, το Μάρτιο του 2010 το δικαστήριο αθώωσε τους κατηγορουμένους κτηνοτρόφους λόγω αμφιβολιών. «Πιστεύω ότι οι δικαστές δεν ήταν έτοιμοι να επιβάλουν ποινή για κακοποίηση ζώων, τη στιγμή που οι κτηνοτρόφοι επικαλούνταν τη φτώχεια και τις δυσκολίες που τους ωθούν στο να χρησιμοποιούν τα “βαρελόσκυλα”. Εν τω μεταξύ είχαν βελτιώσει τις συνθήκες ζωής για τα συγκεκριμένα ζώα και ισχυρίζονταν ότι το πρόβλημα είχε λυθεί. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ πιο βαθύ. Σχετίζεται όχι μόνο με τα δικαιώματα των ζώων αλλά και με τη γενικότερη φιλοσοφία που διέπει την κτηνοτροφία στο νησί. Ο κτηνοτρόφος κάθεται στο σπίτι του, αφήνει ανεπιτήρητα τα ζώα και δίνει τη θέση του στο… “βαρελόσκυλο”. Αυτή η νοοτροπία δεν μπορεί να συνεχιστεί», σχολιάζει ο κ. Βασίλης Θεοδωράκης, κτηνίατρος της κτηνιατρικής υπηρεσίας στην Ικαρία, ο οποίος συνέταξε την επίσημη έκθεση μετά από εντολή του Εισαγγελέα Πρωτοδικών.

Πριν ένα μήνα, ωστόσο, μία νέα δικαστική απόφαση αναπτέρωσε τις ελπίδες των φιλόζωων της Ικαρίας - της συντριπτικής πλειονότητας δηλαδή των κατοίκων του νησιού. Τρεις ιδιοκτήτες «βαρελόσκυλων» καταδικάστηκαν σε ποινή φυλάκισης με αναστολή, για τις συνθήκες υπό τις οποίες κρατούσαν τα ζώα τους. Μία δικαστική απόφαση, όμως, δε φέρνει την… Ανοιξη για τα δεκάδες «βαρελόσκυλα», όχι μόνο της Ικαρίας αλλά και άλλων περιοχών της Ελλάδας. «Σίγουρα είναι θετική εξέλιξη το ότι είχαμε την πρώτη καταδίκη, είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα. Ωστόσο, το πρόβλημα εντοπίζεται όχι μόνο στην Ικαρία, αλλά και σε άλλες περιοχές με κτηνοτροφία, όπως η Σκύρος και η Κρήτη. Έχουμε ήδη υποβάλει εναλλακτικές προτάσεις, όπως την κατασκευή ειδικών πλεγμάτων για τις κατσίκες, ώστε να μην είναι αναγκαία τα “βαρελόσκυλα”. 

 Επίσης έχουμε δεσμευθεί να οργανώσουμε υιοθεσίες των εν λόγω σκυλιών, αν οι ιδιοκτήτες τους δεχθούν να τα ελευθερώσουν. Ας ελπίσουμε ότι η πίεση της κοινής γνώμης θα τους αναγκάσει να αλλάξουν στάση», καταλήγει η κυρία Μακ Μπεθ.

Το Βήμα

Παιδί και αυτοκίνητο

Στην Ελλάδα σημειώνονται τα περισσότερα δυστυχήματα με παιδιά σε κατοικημένες περιοχές

Kids in the car: Ποια είναι η σωστή θέση για τα παιδιά στο αυτοκίνητο;

Τα παιδιά ηλικίας έως 4 ετών καλό είναι να κάθονται σε παιδικά καθίσματα που «βλέπουν» προς τα πίσω, συνιστά η «Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση».

Η άγνοια σκοτώνει τα παιδιά μας στους ελληνικούς δρόμους, όπου αποτελούν τα «ευκολότερα» θύματα
Τα κατάλληλα παιδικά καθισματάκια και τα μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής σώζουν ζωές
Δεκάδες παιδιά χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους στους ελληνικούς δρόμους, είτε ως επιβάτες οχημάτων είτε ως πεζοί και ποδηλάτες. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία της Ε.Ε., το 2008 καταγράφτηκαν στη χώρα μας 35 θάνατοι παιδιών ηλικίας κάτω των 15 ετών σε τροχαία δυστυχήματα, αριθμός συγκλονιστικά υψηλός για τα δεδομένα μιας ευρωπαϊκής χώρας «πρώτης ταχύτητας» με περίπου 11 εκατ. κατοίκους!

Ένας από τους σημαντικότερους δείκτες που αποκαλύπτουν τα επίπεδα ανάπτυξης και πολιτισμού μιας κοινωνίας είναι εκείνος που αφορά τον αριθμό των θυμάτων σε τροχαία δυστυχήματα.

Η Ελλάδα παραμένει δυστυχώς ουραγός σε αυτό τον τομέα, καθώς στους δρόμους της συντελείται κάθε χρόνο πραγματική γενοκτονία με εκατοντάδες νεκρούς, ανάμεσά τους και δεκάδες παιδιά.

Η τελευταία κατηγορία είναι και η πλέον ευάλωτη, αφού η ζωή των βρεφών και των παιδιών εξαρτάται απολύτως από τη συμπεριφορά των ενηλίκων στον δρόμο.
Έχει χυθεί πολύ μελάνι σε αναλύσεις των αιτίων αυτής της εκατόμβης, η στοιχειώδης λογική όμως οδηγεί στο συμπέρα σμα ότι κανένας γονιός δεν εγκληματεί συνειδητά απέναντι στο παιδί του. Διαπιστώνεται λοιπόν τεράστιο έλλειμμα γνώσεων όσον αφορά τις ασφαλείς μετακινήσεις των παιδιών μας με αυτοκίνητο, με τα πόδια ή με ποδήλατο, το οποίο δεν είναι βέβαια δυνατόν να καλυφθεί με το σημερινό αφιέρωμα του «Αuto ΝΕΑ». Πιστεύουμε όμως ότι πρόκειται για έναν χρήσιμο οδηγό, που απαντά σε πολλά ερωτήματα σχετικά με τις ασφαλείς μετακινήσεις των παιδιών μας και παράλληλα δίνει το ερέθισμα να ασχοληθούμε περισσότερο με την προστασία βρεφών και παιδιών στους δρόμους μας.

Στην Ελλάδα σημειώνονται τα περισσότερα δυστυχήματα με παιδιά σε κατοικημένες περιοχές

Παιδί επιβάτης
Τα παιδιά που μετακινούνται με οχήματα και δεν φέρουν τα κατάλληλα συστήματα συγκράτησης του σώματος κινδυνεύουν επτά φορές περισσότερο να τραυματιστούν σοβαρά ή ακόμη και να χάσουν τη ζωή τους συγκριτικά με εκείνα που προστατεύονται σωστά. Γι΄ αυτό και είναι εξαιρετικά σημαντικό να εμπεδώσουμε ότι είναι απαραίτητη η χρήση κατάλληλων παιδικών καθισμάτων από τη βρεφική ηλικία έως τη στιγμή που δεν χρειάζονται (ουσιαστικά όταν το ύψος τους φτάσει 1,50 μ.).

Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα πολλοί συμπολίτες μας εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μέσα στο αυτοκίνητο η αγκαλιά αποτελεί ασφαλέστερο καταφύγιο από ένα καθισματάκι.

Χωρίς να γνωρίζουν προφανώς ότι το βάρος του σώματος πολλαπλασιάζεται σε περίπτωση σύγκρουσης και ότι ακόμη και αρσιβαρίστες παγκόσμιας κλάσης δεν είναι σε θέση να συγκρατήσουν ένα παιδί βάρους 30 κιλών, αν το όχημά τους συγκρουστεί με ταχύτητα 50 χλμ./ώρα οπότε εκτοξεύεται το βάρος στα 750 κιλά!

Τα παιδικά καθισματάκια νέας γενιάς πληρούν τις προδιαγραφές ΕCΕ R44. Χωρίζονται μάλιστα σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με το βάρος του παιδιού. Η κατηγορία 0+ είναι κατάλληλη για βρέφη βάρους έως 13 κ. (υπάρχει και υποκατηγορία 0 για βρέφη έως 9 κ.), η κατηγορία 1 προστατεύει παιδιά βάρους 9 έως 18 κ., η κατηγορία 2 παιδιά 15 έως 25 κ. και η κατηγορία 3 παιδιά βάρους 22 έως 36 κ. Για τα βρέφη βάρους έως 13 κ. συνιστάται η χρήση καθισμάτων αντίθετης τοποθέτησης (Reboard) επειδή δεν επιβαρύνουν τόσο πολύ τους σπονδύλους σε περίπτωση μετωπικής σύγκρουσης.

Προσπαθήστε να μεταφέρετε το παιδί σας για όσο μεγαλύτερο διάστημα γίνεται με καθισματάκι τύπου Reboard.
Τα καθίσματα τύπου Reboard επιτρέπεται να τοποθετηθούν και εμπρός στο κάθισμα του συνοδηγού για άμεση οπτική επαφή με το μωρό, αρκεί να έχει απενεργοποιηθεί οπωσδήποτε ο αερόσακος!
Επισκεπτόμαστε με το αυτοκίνητό μας το κατάστημα από το οποίο θα αγοράσουμε το παιδικό καθισματάκι και ζητούμε να μας δείξουν τον σωστό τρόπο τοποθέτησής του. Υπολογίζεται ότι περίπου ένα στα τρία παιδικά καθισματάκια τοποθετείται λάθος.
Το σύστημα Ιsofix σταθεροποιεί το παιδικό καθισματάκι και αποτρέπει οποιοδήποτε λάθος κατά το μοντάρισμα, δεν είναι όμως συμβατό με όλα τα καθίσματα και πρέπει να πληροφορηθείτε από τον κατασκευαστή ποια ταιριάζουν.
Οι ζώνες του παιδικού καθίσματος πρέπει να εφάπτονται στο σώμα και να μην είναι χαλαρές, γιατί δεν συγκρατούν σωστά σε περίπτωση ατυχήματος. Γι΄ αυτό και αποφεύγουμε τα χοντρά ρούχα επειδή δεν πιάνουν σωστά οι ζώνες στο σώμα.
Αλλάζουμε το παιδικό καθισματάκι με ένα νέο της αμέσως μεγαλύτερης κατηγορίας όταν το κεφάλι του παιδιού πλησιάζει να φτάσει τα όρια του καθίσματος.

Οι γονείς είμαστε πρότυπα για τα παιδιά μας οπότε δεν επιτρέπεται να μη χρησιμοποιούμε ζώνες ασφαλείας. Αυτό δεν επιτρέπεται να συμβαίνει ούτε σε μικρές διαδρομές.
Ελέγξτε τις συνθήκες μετακίνησης του παιδιού σας με άλλα οχήματα, π.χ. σχολικά λεωφορεία. Τα παιδιά και εδώ πρέπει να δένονται σωστά, αλλιώς κινδυνεύουν.

Αρκετά παιδάκια ανοίγουν συνεχώς τη ζώνη του καθίσματός τους, άλλα την περνούν κάτω από τη μασχάλη τους για μεγαλύτερη άνεση. Ο γονιός δεν πρέπει να αποδεχθεί για λόγους ευκολίας αυτή τη συμπεριφορά και οφείλει να κρατήσει σταθερή στάση. Πείστε τα μεγαλύτερα παιδάκια με επιχειρήματα και παραδείγματα. Η βιασύνη και το στρες αποτελούν κακούς συμβούλους στο τιμόνι και μερικές φορές παραμελούμε την ασφάλεια των παιδιών μας μέσα στο αυτοκίνητο προκειμένου να μη χάσουμε χρόνο. Λάθος που μπορεί να προκαλέσει δράματα.

Χρησιμοποιείτε παιδικά καθισματάκια με πλευρικά «μάγουλα», που συγκρατούν το κεφάλι του παιδιού όταν το πάρει ο ύπνος. Επίσης μη χαλαρώνετε τις ζώνες του καθίσματος όταν έχει αποκοιμηθεί το παιδί, θεωρώντας ότι θα νιώθει πιο άνετα.
Κατεβάζουμε τα παιδιά πάντα από την πλευρά του πεζοδρομίου.

Τα Νέα

Πολύ αίµα για µια... γούνα

Γυµνοί στο έδαφος, ο ένας πάνω στον άλλο, και καλυµµένοι µε κόκκινη µπογιά, περισσότεροι από 50 διαδηλωτές στην Πλατεία Σαν Χαϊµέ της Βαρκελώνης διαµαρτυρήθηκαν χθες κατά της σφαγής των ζώων για τη γούνα τους.

«Πόσες ακόµη ζωές για ένα παλτό;»

 έγραφε το πανό που κρατούσε µια νεαρή γυναίκα, η οποία κάλυπτε τη γύµνια της – κυριολεκτικά και µεταφορικά – µε µια µατωµένη γούνα.  
«Τα ζώα έχουν ανάγκη τη γούνα τους, εµείς όχι», φώναζε η Λετίσια Ολιβάρες, που πρωτοστάτησε στη χθεσινή γυµνή διαµαρτυρία. 

Σύµφωνα µε τους διαδηλωτές, εκατοµµύρια αλεπούδες, κάστορες, λίγκες και άλλα ζώα θανατώνονται συχνά µε βάναυσο τρόπο σε Ισπανία, Ελλάδα, Γερµανία και Ιταλία, που αποτελούν και τους βασικούς κατασκευαστές γούνινων ρούχων. 

Τα Νέα

Εξοικονόμηση πετρελαίου και βενζίνης στο αυτοκίνητο

Αγανάκτηση έχει προκαλέσει στους περισσότερους καταναλωτές το γεγονός ότι κάθε μέρα παρατηρείται συνεχή αύξηση στις τιμές των προϊόντων και ιδιαίτερα στις τιμές των καυσίμων, ενώ ο μισθός όχι μόνο παραμένει σταθερός αλλά σημειώνονται και συνεχείς μειώσεις.

Όσον αφορά τις μετακινήσεις μας, δυστυχώς έχουμε φτάσει να είμαστε εξαρτημένοι από τα αυτοκίνητα. Πολλά είναι τα νοικοκυριά που διαθέτουν 2 τουλάχιστον μεταφορικά μέσα προκειμένου να πηγαινοέρχονται στην δουλειά τους. Αν αυτό συνδυαστεί με τις συνεχείς αυξήσεις στα καύσιμα, το κόστος της μετακίνησης θα είναι σε λίγο δυσβάσταχτο.

Πέρα από την εξοικονόμηση ενέργειας και την οικονομία στο νερό που μπορούμε να κάνουμε, ωφελώντας όχι μόνο την τσέπη μας αλλά και το περιβάλλον, καιρός είναι να σκεφτούμε σοβαρά πως μπορούμε να βρούμε τρόπους να εξοικονομήσουμε χρήματα από την χρήση καυσίμων για τις μετακινήσεις μας αλλά και την θέρμανση του σπιτιού μας.

Το πετρέλαιο αποτελεί μια από τις μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η εξάντληση των αποθεμάτων του είναι θέμα μερικών δεκαετιών. Η συνεχώς αυξανόμενη χρήση του προκαλεί σοβαρά προβλήματα στο περιβάλλον. Συνεπώς όσο λιγότερο πετρέλαιο χρησιμοποιούμε, τόσο περισσότερο ευεργετούμε το περιβάλλον και την οικονομία της χώρας, αφού είμαστε απόλυτα εξαρτημένοι από εισαγωγή πετρελαιοειδών.

Με τις προτάσεις που ακολουθούν θα ωφελήσουμε κυρίως την τσέπη μας και κατ’ επέκταση και το περιβάλλον.

Ας δοκιμάσουμε να χρησιμοποιούμε περισσότερο τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, λεωφορεία, τρόλεϊ, μετρό, προαστιακό, αντί να πάρουμε το αυτοκίνητό μας. Όχι μόνο κερδίζουμε χρήμα αλλά και χρόνο. Σίγουρα υπάρχει και το κόστος των εισιτηρίων αλλά σε καμιά περίπτωση δεν συγκρίνεται με το κόστος των καυσίμων που συνδυάζεται με την μεγαλύτερη εκπομπή ρύπων καυσαερίων.

Για κοντινές μετακινήσεις, ας επιστρέψουμε στο κλασσικό περπάτημα με τα πόδια συνδυάζοντας την οικονομία με την εκγύμναση του σώματος μας, διατηρώντας παράλληλα τη φόρμα μας.

Αν και δε διαθέτουμε τους κατάλληλους δρόμους, καλό θα ήταν όσοι έχουν την δυνατότητα, να χρησιμοποιούν εναλλακτικά το ποδήλατο ως μέσο μεταφοράς για κοντινές διαδρομές. Σημαντικό γεγονός που αξίζει να αναφερθεί, είναι ότι επιτρέπεται η μεταφορά του ποδηλάτου από το μετρό και τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο στο τελευταίο βαγόνι. Έτσι μπορεί κανείς να συνδυάσει την μετακίνησή του με τα ΜΜΜ και το ποδήλατό του.

Σημαντικές είναι οι προσπάθειες απόσυρσης των παλαιών αυτοκινήτων που είναι ιδιαίτερα ρυπογόνα, αλλά καταναλώνουν και άφθονη βενζίνη. Αν αποφασίσουμε να προχωρήσουμε στην αγορά ενός νέου αυτοκινήτου, ας επιλέξουμε ένα με υψηλή αποδοτικότητα στα καύσιμα και φιλικό ως προς το περιβάλλον, αφού τα περισσότερα νέα μοντέλα δεν απελευθερώνουν διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Επιπλέον μπορούμε να προμηθευτούμε ειδικές συσκευές που τοποθετούνται στο ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου και βοηθούν την ελαχιστοποίηση της κατανάλωση της βενζίνης.

Οδηγείστε με οικονομικό τρόπο το αυτοκίνητο. Φροντίστε να μη κάνετε υπερβολικές επιταχύνσεις ή επιβραδύνσεις με απότομα φρεναρίσματα ειδικά στη δύσκολη κίνηση της πόλης. Μην επιταχύνετε πάνω από το επιτρεπτό όριο ταχύτητας ειδικά στην εθνική οδό, καθώς η κατανάλωση καυσίμου διπλασιάζεται ειδικά αν συνδυάζεται και με την λειτουργία του air condition.

Αν παραμένετε στο αυτοκίνητο για περισσότερο από ένα λεπτό χωρίς να κινείστε, σβήστε την μηχανή.

Συνδυάστε τις διαδρομές σας με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφεύγετε τις περιττές μετακινήσεις. Για παράδειγμα, μπορείτε να επισκεφτείτε το σούπερ μάρκετ για ψώνια επιστρέφοντας κατευθείαν από τη δουλειά, αντί να επιστρέψετε σπίτι και να ξαναφύγετε αργότερα διπλασιάζοντας τις διαδρομές.

Αν υπάρχει η δυνατότητα, μοιραστείτε τις διαδρομές με συναδέλφους από τον εργασιακό σας χώρο.

Γεωργία Νικητέα, EcoView.gr

Στην οροσειρά της Πίνδου προς τα Άγραφα

Ταξιδεύετε στην οροσειρά της Νότιας Πίνδου που υψώνει τον επιβλητικό όγκο της ανάμεσα στους Νομούς Καρδίτσας κι Ευρυτανίας. Η περιοχή ονομάστηκε Άγραφα γιατί οι Τούρκοι, ανήμποροι να υποτάξουν τους ντόπιους, δεν την κατέγραψαν στα φορολογικά βιβλία τους.

Εκείνη που παραμένει ακόμα ανυπότακτη είναι η φύση. Πανύψηλοι κορμοί ελάτων συνοδεύουν στην ανηφορική διαδρομή. Αν δεν ανεβείτε ως τα καταφύγια με το Ι.Χ. σας, ακολουθήστε τα παλιά μονοπάτια των βοσκών στα Αγραφα. Θα βρείτε ξύλινα τραπέζια, παγκάκια, κιόσκια για πικνίκ και ξεκούραση.

Αν το λέει η καρδιά σας, επιδοθείτε στην ορειβασία, ποτέ μόνοι, πάντα με παρέα. Ανεβείτε στην Τέμπλα (υψόμετρο 1.850) ή στο Βουτσικάκι, την υψηλότερη κορυφή των Αγράφων, και θα νιώσετε βασιλιάς του κόσμου. Από εδώ ατενίζετε Καρδίτσα, Τρίκαλα, Μετέωρα, Ολυμπο, Κίσαβο και Πήλιο μαζί! 
  Όσοι δεν είστε της… κακουχίας, αναζητήστε θαλπωρή στον Αμάραντο, ορεινό χωριό της περιοχής της Καρδίτσας που ανήκει στο Δήμο Ιτάμου. Ξαπλωμένο νωχελικά στην αγκαλιά μιας κυκλικής βουνοκορφής σε ύψος 750 μέτρων, με φόντο τα έλατα και τις βελανιδιές, το άγνωστο αυτό στους πολλούς διαμαντάκι της Θεσσαλίας καλεί τον επισκέπτη να πιει ήρεμα το καφεδάκι του στην κουκλίστικη πλατεία, τη Μαρίτσα, αγναντεύοντας το πράσινο και γεμίζοντας τα πνευμόνια του με οξυγόνο. 

Στους γύρω λόγγους χαλί τα κυκλάμινα, ίτσια όπως λένε εδώ τα αγριολούλουδα του φθινοπώρου. Εκλεκτό delicatessen στο πιάτο τα άγρια μανιτάρια του λόγγου και του δάσους μόνο αν ξέρετε να ξεχωρίζετε την άκακη μορχέλα από τον αμανίτη το τρελομανίταρο.

Το γλέντι δεν θέλει πολύ να ανάψει στο χωριό με τη μακραίωνη παράδοση στο δημοτικό τραγούδι. Ελάτε να κρατήσετε το ίσο στα αγραφιώτικα τραγούδια με κλαρίνο και βιολί, παραδοσιακούς σκοπούς που έχει συγκεντρώσει σε ψηφιακή συλλογή ο δραστήριος πολιτιστικός σύλλογος του χωριού.

Ευρυτάνας

Φτιάχνω φαγώσιμες σπιτικές ελιές

Στο πίσω μέρος του κτήματος, υπάρχει μία σχετικά μικρή ελιά. Μεγαλώνει πρακτικά μόνη της χωρίς καμία φροντίδα. Οι ελιές της ωρίμασαν νωρίτερα από τις υπόλοιπες. Φέτος (γνωρίζω είμαι ασυγχώρητος), σήκωσα το κεφάλι ψηλά και τις πρόσεξα.
Μεγάλες, σαρκώδεις, λαχταριστές, μαύρες και γυαλιστερές.

Κρίμα να πάνε χαμένες σκέφτηκα. Είναι και οι καιροί δύσκολοι, είναι και οι ελιές πολύ ακριβές για να τις αγοράσεις.
Θα φτιάξω σπιτικές ελιές αναφώνησα!
Πως όμως; Κοίταξα στο internet για συνταγές, ρώτησα τους γείτονες, και τα πεθερικά μου.
Άκουσα/βρήκα όλων των ειδών τις συνταγές. Από απλές μέχρι πολύπλοκες. Επειδή είμαι απλός άνθρωπος είπα να ακολουθήσω την αρχή του KISS (Keep It Simple Stupid). Ιδού λοιπόν πως έφτιαξα τις δικές μου φαγώσιμες ελιές!

Μάζεμα ελιάς

Μάζεμα μία μία τις ελιές προσεκτικά με το χέρι. Όσες έφτανα από κάτω και τις πιο ψηλές χρησιμοποιώντας σκάλα. Σίγουρα είναι ένας χρονοβόρος τρόπος, αλλά το μυστικό είναι να μην πληγωθεί η ελιά που θα γίνει φαγώσιμη. Δεν πρέπει να τις ρίξετε χτυπώντας το δέντρο και τις ελιές.

Ξεχώρισμα ελιών

Στην επόμενη φάση ξεχώρισα τις καλές ελιές από αυτές που είχαν πρόβλημα (ευτυχώς ήταν λίγες). Αφαίρεσα τις ελιές που είχαν προσβολές από έντομα και κράτησα μόνο τις καλές

Πλύσιμο ελιών

Στη συνέχεια, έπλυνα καλά τις ελιές. Γέμιζα μία λεκάνη μέχρι τα μισά με ελιές και τις έπλυνα αρκετές φορές ώστε να φύγουν οι σκόνες. Στη συνέχεια τις άφησα να στραγγίξουν.

Χάραγμα ελιών

Το επόμενο βήμα είναι να χαράξω την κάθε ελιά 3 με 4 φορές. Τη χαράζω κατά μήκος, από την κορυφή ως τη βάση. Το χάραγμα δε θα πρέπει να φτάνει μέχρι με το κουκούτσι. Όταν χαράξω όλες τις ελιές, είμαι έτοιμος να περάσω στην επόμενη φάση, το ξεπίκρισμα των ελιών.

Ξεπίκρισμα ελιών

Τοποθετώ τις χαραγμένες ελιές μέσα σε μία λεκάνη με νερό. Για να είμαι σίγουρος ότι όλες οι ελιές θα είναι κάτω από το νερό, βάζω από πάνω άλλη μία λεκάνη και ρίχνω μέσα της λίγο νερό ώστε να βαρύνει και να πιέζει τις ελιές μέσα στο νερό.

Κάθε μέρα (24 ώρες) αδειάζω το νερό που είχα βάλει την προηγούμενη ημέρα και ξαναγεμίζω τη λεκάνη με καθαρό νερό και ανακατεύω. Τοποθετώ και πάλι τη δεύτερη λεκάνη από επάνω.
Τις πρώτες ημέρες, βλέπω ότι το νερό που αδειάζω είναι σκούρο. Όσο περνούν οι ημέρες, το νερό γίνεται όλο και πιο καθαρό.
Κάθε μέρα που περνά, οι ελιές ξεπικρίζουν όλο και περισσότερο.
Μετά από 6 με 7 ημέρες δοκιμάζω τις ελιές μου. Αν έχουν ξεπικρίσει οι ελιές είναι έτοιμες και μπορώ να περάσω στην επόμενη φάση. Αν όχι, τις αφήνω και άλλες ημέρες.

Ελιές και αλάτι

Θα αφήσω τις ελιές για μία μέρα (24 ώρες) μέσα σε αλατόνερο. Χρησιμοποιώ χοντρό αλάτι.
Για να φτιάξω το αλατόνερο, χρησιμοποιώ 100 γραμμάρια χοντρό αλάτι για κάθε κιλό ελιών.
Φτιάχνω το αλατόνερο μέσα στη λεκάνη, διαλύοντας καλά το αλάτι (θέλει αρκετό ανακάτεμα).
Φροντίζω το αλατόνερο να σκεπάσει τις ελιές. Χρησιμοποιώ και πάλι το κόλπο με τη δεύτερη λεκάνη.

Ξεπλένω τις ελιές

Αφού τις άφησα μία μέρα στο αλατόνερο, αδειάζω το αλατόνερο και ξεπλένω πολύ καλά!

Βάζω τις ελιές σε ξύδι

Γεμίζω τη λεκάνη με τις ελιές με ξύδι. Χρησιμοποίησα απλό ξύδι που βρήκα στο σούπερ μάρκετ.
Ανακατεύω τις ελιές καλά ώστε να πάει το ξύδι παντού.
Σκεπάζω και πάλι με τη δεύτερη λεκάνη και αφήνω για 2 με 3 ώρες.

Συσκευασία - Αποθήκευση

Για να αποθηκεύσω τις ελιές μου τις βγάζω από το ξύδι. Προσοχή! Δεν πετώ το ξύδι, θα το χρησιμοποιήσω στη συνέχεια.
Βάζω τις ελιές σε βάζα. Τις συμπίεσα ελαφρά ώστε να χωρέσουν όσο το δυνατόν περισσότερες. Ρίχνω το ξύδι μέχρι να φτάσει 1 με 2 εκατοστά κάτω από την πιο πάνω ελιά.
Συμπληρώνω με λάδι ώστε να καλύψει τις ελιές.
Βιδώνω τα καπάκια και αποθηκεύω σε δροσερό και σκιερό μέρος.

Πόσο νόστιμες έγιναν;

Όσοι δοκίμασαν τρελάθηκαν με τη νοστιμιά. Το ίδιο κι εγώ. Πρώτη φορά τρώω τόσο νόστιμη και φρέσκια ελιά.

Περίληψη

Για να φτιάξετε φαγώσιμες ελιές θα χρειαστείτε:

• ωμές ελιές (χαραγμένες)
• 2 λεκάνες
• μπόλικο νερό
• χοντρό αλάτι
• ξύδι
• 7 με 10 ημέρες χρόνο

Σας εύχομαι καλή επιτυχία!

Το Blog του ΚΑΛΛΙΕΡΓΩ