Saturday, 1 October 2011

Ένα μήλο ή ένα αχλάδι την ημέρα περιορίζει τον κίνδυνο εγκεφαλικού


Ένα μήλο ή ένα αχλάδι την ημέρα περιορίζει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου έως και κατά 50%, σύμφωνα με νέα ολλανδική μελέτη. Τα ευχάριστα νέα για τα ζουμερά φρούτα έρχονται από τους ειδικούς του Πανεπιστημίου Βάγκενινγκεν οι οποίοι μελέτησαν συνολικά 20.000 ενήλικες.
«Ασπίδα» κερσετίνης
Όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές μέσα από σχετική δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Stroke:Journal of the American Heart Association» το μυστικό της ευεργετικής δράσης μήλων και αχλαδιών κρύβεται στη θαυματουργή ουσία κερσετίνη η οποία φρενάρει τη δημιουργία φλεγμονής στον οργανισμό που σχετίζεται με την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων.
Από τη μελέτη φάνηκε ότι όσοι από τους συμμετέχοντες κατανάλωναν συχνά φρούτα και λαχανικά με λευκή σάρκα, αντιμετώπιζαν μικρότερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου συγκριτικά με τους υπόλοιπους.
Αναλυτικά, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι με την κατανάλωση μόλις 25 γρ. μήλου ή αχλαδιού την ημέρα, ο κίνδυνος έκανε «βουτιά» κατά 9%. Ένα μέσο μήλο ή αχλάδι ζυγίζει περίπου 100-125 γρ., γεγονός που οι ερευνητές μεταφράζουν σε προστασία της τάξεως του 36-45%.
Προστασία μέσω της διατροφής
«Η κατανάλωση σημαντικών ποσοτήτων φρούτων και λαχανικών με λευκή σάρκα θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την πρόληψη του εγκεφαλικού» αναφέρει η δρ Λίντα Ούντε Γκριπ.
«Για παράδειγμα, η κατανάλωση ενός μήλου την ημέρα αποτελεί έναν εύκολο τρόπο για κάτι τέτοιο. Ωστόσο, άλλα φρούτα και λαχανικά προσφέρουν προστατευτική δράση ενάντια σε άλλες χρόνιες παθήσεις. Για τον λόγο αυτό η σημασία της συχνής κατανάλωσης πολλών φρούτων και λαχανικών είναι κρίσιμη» εξηγεί η ειδικός.
Πλούσια πηγή κερσετίνης αποτελούν και άλλα φρούτα και λαχανικά των οποίων η σάρκα δεν είναι λευκή. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα βατόμουρα, οι ντομάτες, τα κόκκινα σταφύλια, το μπρόκολο και το κρεμμύδι.

myhnews

Saturday, 24 September 2011

Λαχανόκηπος για τους δημότες

Τη δημιουργία ενός δημοτικού λαχανόκηπου, που θα δίνει τη δυνατότητα στους κατοίκους να καλλιεργούν και να παράγουν τα δικά τους βιολογικά προϊόντα, ένα μέρος των οποίων θα διατίθενται άπορες οικογένειες, εξετάζει η δημοτική αρχή της Έδεσσας.

Η πρόταση ουσιαστικά αφορά την αξιοποίηση δημοτικής έκτασης τριών στρεμμάτων στην περιοχή του Λόγγου, στο πρότυπο των δημόσιων αστικών κήπων, μιας πρακτικής που εφαρμόζεται σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις.

Η έκταση αυτή θα χωριστεί σε μικρά τεμάχια, όσο απαιτείται για τη φύτευση ενός λαχανόκηπου που καλύπτει τις ανάγκες μιας οικογένειας και θα διανεμηθεί σε κατοίκους που θέλουν να έρθουν σε επαφή με τη βιολογική γεωργία και να αποκτήσουν το δικό τους λαχανόκηπο.

«Η ίδρυση του δημοτικού λαχανόκηπου δεν συνδέεται αποκλειστικά με την οικονομική κρίση που βιώνουμε όλοι μας, αλλά κυρίως με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων και τη δημιουργία δυνατοτήτων για παραγωγή αγνών βιολογικών προϊόντων και επαφής με τη φύση», δήλωσε ο δήμαρχος Έδεσσας, Δημήτρης Γιάννου.

Η δράση θα έχει και κοινωνικό χαρακτήρα, καθώς τα λαχανικά που θα περισσεύουν θα διατίθενται σε άπορους πολίτες. Οι τελικές λεπτομέρειες της πρότασης θα συζητηθούν σε προσεχή συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της Έδεσσας.

ΠΗΓΗ
Αναρτήθηκε από Μανώλης Σωτήρη

Friday, 23 September 2011

Σχολεία από πλαστικά μπουκάλια. **Hug It Forward Bottle School**

Το κόστος της κατασκευής σχολείων και νέων αιθουσών διδασκαλίας δεν πρέπει να απαγορεύει στους μαθητές στον αναπτυσσόμενο κόσμο να έχουν πρόσβαση στην ποιοτική εκπαίδευση.
Μάλιστα οι νέες κατασκευές, χρησιμοποιώντας ακόμη και φθηνά υλικά, μπορεί να μειώσει το κόστος κατασκευής τους έως και σε πενταψήφιο νούμερο.
Τώρα, η Hug It Forward, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση στη Γουατεμάλα, έχει βρει τον τρόπο για την κατασκευή νέων σχολείων με ελάχιστο προϋπολογισμό, μετατρέποντας τα πλαστικά μπουκάλια, σε πρώτες ύλες κατασκευής.
Με το τρόπο αυτό τα παιδιά στις αναπτυσσόμενες χώρες αποκτούν πρόσβαση στην εκπαίδευση και νέα σχολεία με κόστος λιγότερο από 10.000 δολάρια ανά σχολείο.



provocateur magazine

Thursday, 22 September 2011

Τα οφέλη της πατάτας

Η  πατάτα, γνωστή και ως γεώμηλο, είναι ένα αμυλώδες λαχανικό με μεγάλη θρεπτική αξία. Είναι ευρύτατα διαδεδομένη στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως και χρησιμοποιείται σαν βασική τροφή. Η μεγάλη δημοτικότητά της οφείλεται στο γεγονός ότι μπορεί να καταναλωθεί με ποικίλους τρόπους, όπως βραστή, ψητή, τηγανητή, γκρατινέ, σοτέ, σούπα, γι’ αυτό και συχνά θεωρείται τρόφιμο ευκολίας.  Το πλεονέκτημα της πατάτας σε σχέση με τα υπόλοιπα λαχανικά είναι ότι συνδυάζει τα χαρακτηριστικά των αμυλωδών τροφίμων με αυτά των υπολοίπων λαχανικών.

Ιστορία
Η ιστορία της πατάτας ξεκινά στη Νότιο Αμερική (Μεξικό, Περού, Χιλή και Κολομβία) απ’ όπου και μεταφέρθηκε στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ισπανία.  Στην Ελλάδα ήρθε το 1833 από τον Ιωάννη Καποδίστρια και υπήρξε πολύ σημαντική τροφή κατά την διάρκεια των παγκοσμίων πολέμων. Σήμερα, οι μεγαλύτερες πατατοπαραγωγές χώρες της Ευρώπης είναι η Γερμανία, η Ρωσία και η Πολωνία.

Θρεπτική αξία
Η θρεπτική αξία της πατάτας είναι σημαντική αλλά  επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τον τρόπο παρασκευής της αλλά και από τις συνθήκες και τη διάρκεια συντήρησής της.
Η πατάτα αποτελείται από 78-80% νερό, 18-20% άμυλο, 1,5-2% πρωτεΐνες και 1% βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Κυρίαρχο θρεπτικό συστατικό στην πατάτα αποτελούν οι υδατάνθρακες, με την μορφή αμύλου. Οι υδατάνθρακες παρέχουν ενέργεια στον οργανισμό για τις σωματικές δραστηριότητες του και βοηθούν στη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος σε φυσιολογικά επίπεδα. Όσον αφορά στις πρωτεΐνες, παρόλο που υπάρχουν σε μικρό ποσοστό στην πατάτα, αν συνδυαστεί σωστά με τρόφιμα πλούσια σε πρωτεΐνη (όπως αυγό, τυρί, κρέας κ.λπ), μπορεί να αποδώσει πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας. Οι πρωτεΐνες βοηθούν με τη σειρά τους στην ανάπτυξη και στην  ανάπλαση των ιστών του σώματος, αλλά και στην ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού.  Το λίπος βρίσκεται σε ίχνη στην πατάτα. Συνοπτικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι μια πατάτα 100 γραμμαρίων περιέχει 17,7 γρ υδατανθράκων, 2,1 γρ πρωτεΐνης και 0,1 γρ λίπους.
Ένα άλλο πολύ σημαντικό συστατικό της πατάτας είναι οι φυτικές ή εδώδιμες ίνες του. Οι φυτικές ίνες βρίσκονται κυρίως στην φλούδα των φρούτων και λαχανικών και το ίδιο ισχύει και για την πατάτα. Επομένως, για να λάβουμε τις ευεργετικές ιδιότητες των φυτικών ινών στις πατάτες καλό είναι να τις καταναλώνουμε με την φλούδα. Προτού τις καταναλώσουμε όμως, θα πρέπει να τις καθαρίσουμε σχολαστικά και να αφαιρούμε τα αλλοιωμένα μέρη της εξωτερικής επιφάνειάς της. Μια πατάτα μετρίου μεγέθους των 100γρ περιέχει 1,6γρ φυτικών ινών το οποίο καλύπτει περίπου το 15% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας (25γρ). Οι φυτικές ίνες βοηθούν στον έλεγχο του βάρους, καθώς προκαλούν πιο γρήγορα το αίσθημα του κορεσμού. Η μέτρια κατανάλωση πατάτας επομένως, μπορεί να αποτελέσει άριστη επιλογή για τα άτομα που θέλουν να χάσουν βάρος. Επίσης, οι φυτικές ίνες επιδρούν θετικά στη ρύθμιση του σακχάρου του αίματος, στη μείωση της χοληστερόλης αλλά και στη σωστή λειτουργία του πεπτικού συστήματος.
Οι πατάτες περιέχουν περισσότερο κάλιο από οποιοδήποτε άλλο φρέσκο λαχανικό και φρούτο. Μια μετρίου μεγέθους πατάτα περιέχει 900 mgr καλίου, καλύπτοντας περίπου το 20% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας σε κάλιο. Το κάλιο είναι ένα πολύτιμο ιχνοστοιχείο, που βοηθά στην ανάπτυξη του σώματος και στην διατήρηση των κυττάρων. Είναι χρήσιμο στους αθλητές, γιατί βοηθάει στην οξυγόνωση του σώματος και στην καλή λειτουργία της καρδιάς και των μυών. Επιπλέον, είναι ένας ηλεκτρολύτης, που βοηθά στην ισορροπία των υγρών του σώματος, η οποία είναι σημαντική, για την υγιή αρτηριακή πίεση.
H βιταμίνη C, καθώς και οι βιταμίνες του συμπλέγματος B (νιασίνη, πυριδοξίνη ριβοφλαβίνη, θειαμίνη και φυλλικό οξύ) υπάρχουν σε υψηλές συγκεντρώσεις στις πατάτες. Όσον αφορά την βιταμίνη C, μια πατάτα μετρίου μεγέθους (100gr) περιέχει 20mgr βιταμίνης C η οποία καλύπτει περίπου το 50% της αναγκαίας ημερήσιας ποσότητας. Η συγκεκριμένη βιταμίνη είναι απαραίτητη για ένα ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα, και παράλληλα συμβάλλει στην καλύτερη απορρόφηση του σιδήρου από τον οργανισμό.
Επομένως, τα άτομα που έχουν σιδηροπενική αναιμία θα μπορούσαν να έχουν την πατάτα συχνότερα στο διαιτολόγιο τους. Από τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β, η Β6 (πυριδοξίνη) είναι αυτή που επικρατεί. Η Β6 βοηθάει στο μεταβολισμό των υδατανθράκων και των πρωτεϊνών, αλλά και στη ρύθμιση της δράσης της χοληστερόλης. Επίσης, το φυλλικό οξύ που περιέχει η πατάτα, είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη των κυττάρων και θεωρείται απαραίτητο, κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι πάσχουν από κοιλιοκάκη, μια ασθένεια που χαρακτηρίζεται από δυσανεξία στη γλουτένη. Η γλουτένη είναι μια πρωτεΐνη που υπάρχει στα τρόφιμα που περιέχουν σιτάρι, κριθάρι και σίκαλη. Τα άτομα αυτά δεν πρέπει να καταναλώνουν βασικά τρόφιμα όπως μακαρόνια, δημητριακά και ψωμί. Η πατάτα θα μπορούσε να αποτελέσει μια εξαιρετική επιλογή σε αυτήν την περίπτωση, γιατί δεν περιέχει γλουτένη και μπορεί να καταναλωθεί άφοβα.

Συμπερασματικά, η πατάτα αποτελεί μια πλούσια σε θρεπτικά συστατικά τροφή. Για   να μπορέσουμε όμως να ευεργετηθούμε από τα πολύτιμα συστατικά της θα πρέπει να τηρούνται κάποιες προϋποθέσεις για τη διατήρηση των ιχνοστοιχείων και των βιταμινών της όπως:
1.    Θα πρέπει να αποθηκεύεται σε σκοτεινό και δροσερό μέρος, αφού ο ήλιος οδηγεί στο πρασίνισμα της πατάτας εξαιτίας μιας τοξικής ουσίας που αναπτύσσεται και ονομάζεται σολανίνη.
2.    Καλό είναι να μην αποθηκεύεται για μεγάλο χρονικό διάστημα γιατί έτσι χάνει το 50% της βιταμίνης C  που περιέχει.
3.    Όταν η πατάτα βράζεται με την φλούδα της διατηρεί μεγαλύτερη ποσότητα της βιταμίνης C, των βιταμινών του συμπλέγματος Β αλλά και του καλίου της απ’ ό,τι σε αντίθετη περίπτωση.
4.    Τέλος, με το βράσιμο της πατάτας, η βιταμίνη C και οι βιταμίνες συμπλέγματος Β, λόγω του ότι είναι υδατοδιαλυτές, διαλύονται στο νερό το οποίο βράζουμε. Θα πρέπει να χρησιμοποιούμε ακριβώς όσο νερό χρειάζεται, για να έχουμε τις λιγότερες δυνατές απώλειες.

Γράφει η Φωτεινή Χανιωτάκη, Διαιτολόγος - Διατροφολόγος, M.Sc. Διασφάλιση Ποιότητας

Βιβλιογραφία
1.Σαλεσιώτης Π.Μιχάλης, Σαλεσιώτης Μ. Περικλής. Γνωρίζοντας τις τροφές. Αθήνα: Interbooks;2007
2.Αθανάσιος Γ. Μάρας. Στοιχεία διαιτητικής & σύνθεση εδεσματολογίων (menu) στις επισιτιστικές μονάδες. Αθήνα:Interbooks;2006
3.Herman Grune, Reinhold Metz. Basic principles of healthy eating. Gruiten-Germany:Frachbuchverlag Pfanneberg GmbH & Co;2001

Πηγή: mednutrition
EUFIC
Healthier World

Wednesday, 21 September 2011

Οι πράσινες στέγες στην Ελλάδα

Η διαδρομή της πράσινης στέγης στην Ελλάδα δεν είναι τόσο εύκολη, όσο θα περίμενε κανείς, λόγω του δύσκολου μεσογειακού κλίματος.
Ο πρώτος που καθιέρωσε την τάση στην Ελλάδα είναι ο Ουαλός Άντριου Κλέμενς, που ζει στη
χώρα μας 22 χρόνια. Στο οικόπεδό του στη Ραφήνα, βρίσκεσαι περιτριγυρισμένος από δεντρολίβανα, δυόσμους, θυμάρια, βαλσαμόχορτα, χαμομήλια, τσάι του βουνού, ρίγανες, αχιλλέες και ό,τι άγριο φυτό μπορεί κανείς να συναντήσει στην ελληνική φύση, σα να κάνεις βόλτα σε ένα τυπικό κυκλαδίτικο τοπίο.

Το κάθε φυτό έχει τοποθετηθεί σε ένα «φυτοθύλακα», ένα υφασμάτινο μαξιλάρι που περιέχει αντί για χώμα ορυκτά στοιχεία από τον ελλαδικό χώρο. Με αυτούς τους φυτοθύλακες συναρμολογεί κανείς στην πράσινη στέγη του, προσθέτοντας διαδρόμους, πέργκολες ή ό,τι άλλο θέλει.

Από το 2000 μελέτησε τα οικοσυστήματα στον Υμηττό, στο Στρέφη, στην Πελοπόννησο, στην Κρήτη, στη Σαντορίνη, στη Μακεδονία, πώς αποστραγγίζουν το νερό, πώς δημιουργούν υγρασία το καλοκαίρι και αντέγραψε αυτό που έβλεπε.

Στη Γερμανία χρησιμοποιούν σπασμένα κεραμίδια ή πέτρες με χώμα για τη φύτευση, υλικά πολύ βαριά για τη σεισμογενή Ελλάδα. Όλα αυτά τα αντικατέστησε με πλούσια ορυκτά υλικά από την Ελλάδα, δημιουργώντας μία ελαφριά κατασκευή.
Το 2006 κατοχύρωσε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από το υπουργείο Εμπορίου και έκανε το κέφι του επάγγελμα – κι από τότε ευθύνεται για τις πράσινες στέγες σε κτίρια όπως το δημαρχείο και το πάρκινγκ της Ελευσίνας, το υπουργείο Οικονομικών στο Σύνταγμα και πολλά ακόμη...

Τα οφέλη της πράσινης στέγης

Οι πράσινες στέγες προσφέρουν εξαιρετική θερμομόνωση, υγρομόνωση και ηχομόνωση.

Σε έρευνες των Πανεπιστημίων Θεσσαλίας, Αθηνών και Ιωαννίνων, που έχουν δημοσιευτεί, καταγράφεται μείωση του κόστους ψύξης έως 40%, μείωση της κατανάλωσης ενέργειας από 7 μέχρι 50%, για ολόκληρο το κτίριο, ενώ στον τελευταίο όροφο, κάτω από την φυτεμένη ταράτσα, όπως και στις μονοκατοικίες η μείωση φθάνει το 87%.

ΠΗΓΗ


Αναρτήθηκε από Μανώλης Σωτήρης

Tuesday, 20 September 2011

Δυστυχώς, όλα τα έχει ο Καρτερός…

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης τους τον υγρότοπο εκβολής Καρτερού, μόλις λίγα χιλιόμετρα από το Ηράκλειο Κρήτης, τα μέλη του Δικτύου για την Παρακολούθηση της Κατάστασης των Υγρότοπων της Κρήτης διαπίστωσαν μία απαράδεκτη από κάθε άποψη κατάσταση.
Η εκβολή του Καρτερού έχει γίνει χώρος στάθμευσης, μετά από επιχωμάτωση, ενώ υπήρξε και επίστρωση του χωμάτινου δρόμου με τσιμέντο. Τα σκουπίδια είναι παντού, και σε μεγάλες ποσότητες, την ώρα που το νερό του ποταμού είναι μολυσμένο με αστικά λύματα. Τα τροχοφόρα κινούνται στις αμμοθίνες – τις λίγες που ακόμη επιβιώνουν - χωρίς να «παρεμποδίζονται» από τις πρόχειρες κατασκευές και τα beach bars. Στην περιοχή υπάρχουν εκτός από τα παράνομα οικήματα και 2 (!) γήπεδα, ενώ για να προκύψουν όλα αυτά έγινε εκχέρσωση της υγροτοπικής βλάστησης.
Ο υγρότοπος, βρίσκεται εντός των Περιοχών Ειδικής Προστασίας I και ΙΙ του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου (Γ.Π.Σ.) του Καποδιαστριακού Δήμου Νέας Αλικαρναρνασού, σύμφωνα με το όποιο όλα τα παραπάνω, απλά και κατηγορηματικά, ΔΕΝ επιτρέπονται.
Ύστερα από την καταγγελία μας και μία επιπλέον μηνυτήρια αναφορά, ο Εισαγγελέας Ηρακλείου και ο Αστυνομικός Διευθυντής Ηρακλείου επισκέφτηκαν την περιοχή μαζί με τους ερευνητές του WWF Ελλάς και αναμένεται απόδοση ευθυνών. Είχε προηγηθεί επίσκεψη στην εκβολή Αποσελέμη, όπου ο Δήμαρχος Χερσονήσου δεσμεύτηκε να αποκαταστήσει την περιοχή που εκχερσώθηκε πρόσφατα.

Το λυπηρό είναι ότι η κατάσταση στον Καρτερό δεν αποτελεί την εξαίρεση αλλά τον κανόνα σε πολλούς παράκτιους νησιωτικούς υγρότοπους, ιδιαίτερα της Κρήτης. Αν και οι πολίτες έχουν το δικαίωμα αλλά και την ευθύνη να προστατεύσουν τον τόπο τους, δεν φαίνεται να γνωρίζουν τη δύναμη τους ως φυσικά πρόσωπα. Από την άλλη, η καθημερινή υποβάθμιση των νησιωτικών υγρότοπων δεν αφήνει περιθώρια για ολιγωρία.

Monday, 19 September 2011

Το ελαιόλαδο στη μαγειρική

Το ελαιόλαδο, είναι το καταλληλότερο λάδι για μαγείρεμα, γιατί αντέχει περισσότερο στις υψηλές θερμοκρασίες σε σχέση με τα υπόλοιπα φυτικά έλαια.

Στη μαγειρική / τηγάνισμα, το ελαιόλαδο παραμένει σταθερό λόγω των αντιοξειδωτικών ουσιών του σε υψηλές θερμοκρασίες. Αντέχει περισσότερο στις υψηλές θερμοκρασίες από ό,τι τα σπορέλαια (200 αντί για 170 βαθμούς Κελσίου).

Κατηγορούν το ελαιόλαδο ότι μετά από 2-3 χρήσεις μαυρίζει ελαφρά, δεν είναι ελάττωμα, αλλά απόδειξη της φυσικότητάς του. Το σκούρο χρώμα του ελαιολάδου προέρχεται από το «ψήσιμο» των φυσικών χρωστικών του.

Στα λεγόμενα «λαδερά» φαγητά, όσο λιγότερο και όσο σε πιο χαμηλή θερμοκρασία μαγειρεύεται το λάδι, τόσο αυξάνονται τα οφέλη για την υγεία μας. Θερμοκρασία τηγανίσματος κάτω από 170 βαθμούς Κελσίου με παρθένο ελαιόλαδο, σύντομος χρόνος μαγειρέματος/ τηγανίσματος και αντικατάσταση του λαδιού έπειτα από κάθε τηγάνισμα έχουν ευεργετική επίδραση στις τροφές (π.χ. στα λαχανικά που προετοιμάζονται κατ' αυτόν τον τρόπο, αυξάνεται η περιεκτικότητά τους σε αντιοξειδωτικές ουσίες και σε σκουλένιο). 

Στα 10 τηγανίσματα, το ωφέλιμο ελαϊκό οξύ (του ελαιολάδου) μετατρέπεται σε trans λιπαρό και επιφέρει βλάβες στην υγεία, αυξάνοντας την οξείδωση.

Στα σπορέλαια, αντίθετα, τα ίδια πολικά συστατικά, όσα σχηματίζονται μετά από δέκα τηγανίσματα με ελαιόλαδο, σχηματίζονται με το πρώτο κιόλας τηγάνισμα.

Ο καλύτερος και πιο υγιεινός τρόπος μάλιστα να μαγειρέψουμε τα φαγητά μας είναι να προσθέσουμε το λάδι στο τέλος του μαγειρέματος. Με αυτόν τον τρόπο αφενός δεν αλλοιώνονται τα πολύτιμα συστατικά του ελαιολάδου. Η γεύση του φαγητού θα γίνει πιο ελαφριά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι νόστιμο. 


Γράφει η Χριστίνα Φοντόρ, Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, Καθηγήτρια στο Ι.Δ.ΕΚ.Ε Ηλιούπολης,
 Πηγή: mednutrition
 Healthier World