Τα Λουλούδια του Καλοκαιριού

Είτε στο παρτέρι, είτε στο μπαλκόνι, στην βεράντα τα καλοκαιρινά λουλούδια μαγεύουν με την πλούσια και συχνά πολύμηνη ανθοφορία τους.

Παρακάτω θα σας παραθέσω μερικά από τα αγαπημένα μου λουλούδια του καλοκαιριού...

Five Summer All-Stars

Αντίρρινο το μέγα ή κοινώς σκυλάκι 

(Antirrhinum majus)

Δεν σταματούν να ανθίζουν καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού μέχρι το φθινόπωρο.

Φυτεύεται από τα τέλη Απριλίου και μετά όταν δεν απειλούνται από την παγωνιά. Φροντίστε το χώμα να είναι ομοιόμορφα νωπό αλλά όχι υγρό.

Απομακρύνετε τα μαραμένα άνθη καλύτερα κόβοντας ολόκληρους τους μίσχους όπου βρίσκονται.

Συνδυάζονται με Μελισσόχορτο, Κόσμο, και Γεράνια
προτιμήστε να τα τοποθετήσετε σε ηλιόλουστη θέση και σε χουμώδες, φρέσκο χώμα με καλή στράγγιση.
.

Καλέντουλα (Calendula officinalis)

Aυτά τα καλοκαιρινά λουλούδια ξεδιπλώνουν όλη τους την ομορφιά ακόμα και σε ημισκιερά σημεία.
Φυτεύονται από τα μέσα Απριλίου και μετά,.

Χρειάζονται καλό πότισμα αν έχει ξηρασία, αλλιώς τακτική και ελαφριά ύγρανση, αφήνοντας το χώμα να στεγνώσει ανάμεσα στα ποτίσματα.

tip. Οι καλέντουλες εμποδίζουν την ανάπτυξη βλαβερών νηματωδών μέσα στο χώμα χάρη στις ριζικές εκκρίσεις τους.
Τοποθετούνται σε ηλιόλουστες έως ημισκιερές θέσεις και σε χώμα χουμώδες, πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες με καλή στράγγιση.

Συνδυάζονται με μπλε ή βιολετί λουλούδια, όπως καπουτσίνους, ηλιοτρόπια, πετούνιες.

.
Καλλίστεφος Κίνας (Callistephus chinensis)

Ανθίζει μέχρι αργά το φθινόπωρο Φυτεύεται από τα τέλη Απριλίου αλλά σε υγρές και ψύχρες τοποθεσίες από τα μέσα Μαΐου.

Ποτίστε καλά όταν υπάρχει ξηρασία χωρίς να διατηρείτε μουσκεμένο το χώμα τους.

Συνδυάζονται με λευκάνθεμα, Άλυσσους και Λομπέλιες. τοποθετούμε σε ηλιόλουστες θέσεις κ σε χώμα χουμώδες πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες κατά προτίμηση ελαφρά αμμώδες με καλή στράγγιση.
.

Γαρύφαλλο (Dianthus)

Τα κινέζικα γαρύφαλλα καλλιεργούνται μόνο ως μονοετή κ φτάνουν 15-40 εκατοστά ύψος.

Τα γαρύφαλλα των ποιητών είναι διετή κ φτάνουν μέχρι τα 40-60 εκατοστά.

Ανθοφορούν από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβρη, τα μονοετή τα φυτεύουμε τον Μάιο ενώ τα διετή το φθινόπωρο. Χρειάζονται χώμα χουμώδες και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες με καλή στράγγιση κ όχι πολύ υγρό.

Τα τοποθετούμε σε ηλιόλουστες θέσεις. Συνδυάζονται με πολλά ανθοφόρα και πόες κυρίως μπλε κίτρινα κ λευκά άνθη.
.

Γκαζάνια (Υβρίδιο της Gazania)

Δυστυχώς ενώ είναι ένα πολύ όμορφο ανθοφόροo φυτό ανοίγει μόνο όταν έχει ηλιοφάνεια, τα συννεφιασμένα καλοκαιριά η γκαζάνια μπορεί να σας απογοητεύσει λίγο.

Χαρακτηρίζεται ως γνήσιο παιδί του Ήλιου που δεν ενοχλείται ακόμη και από τον καύσωνα.

Φυτεύονται από τα μέσα Μαϊου και μετά.

Διατηρείτε το χώμα ελαφρά νωπό αφήνοντας κάθε τόσο την επιφάνεια του εδάφους να ξεραίνεται ανάμεσα στα ποτίσματα. Απομακρύνετε τακτικά τα μαραμένα άνθη.

Συνδυάζονται με Άλυσσους, Λομπέλιες, Σινεράριες ή Ηλιοτρόπια.

Ανθοφορούν από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο.

Τοποθετούνται σε ηλιόλουστη θέση ακόμα και με έντονη ηλιοφάνεια και ζεστή, προστατευμένη όμως από τη βροχή, σε χώμα χουμώδες πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες με καλή στράγγιση, ελαφρά στεγνό έως φρέσκο και ασβεστούχο.
.

Ηλίανθος (Helianthus annuus)

Με τα εντυπωσιακά ολόλαμπρα λουλούδια τους οι ηλίανθοι είναι τα αναμφισβήτητα φαβορί του καλοκαιριού.

Ανθοφορούν από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο.

Φυτεύονται σε ηλιόλουστες ζεστές και προστατευμένες από τον άνεμο θέσεις από τα μέσα Μαΐου και μετά, σε χώμα χουμώδες, πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες, με καλή στράγγιση.

Την περίοδο της ξηρασίας ποτίζετε με άφθονο νερό αλλά να αποφεύγετε τη στασιμότητα του νερού. Στερεώνετε τις ψηλές ποικιλίες σε στηρίγματα.

Συνδυάζονται με λουλούδια των αγρών και πόες όπως Καλέντουλες, Αλθαίες, Ζίννιες, Φλόγες ή Καπουτσίνους.
.

Ανυπομονεσία (Ιmpatiens Walleriana)

Η ακούραστη ανθοφορία έδωσε στο φυτό αυτό το χαρακτηριστικό «ανυπόμονο». Ακόμη και σε σκιερά σημεία οι ανυπομονησίες ανθίζουν ακατάπαυστα από τον Μάιο έως τον Οκτώβρη.

Φυτεύονται από τα μέσα Μαΐου και μετά σε ημισκιερές κατά προτίμηση έως σκιερές θέσεις. Οι μοντέρνες ποικιλίες αντέχουν και τον ήλιο αν έχουν αρκετή υγρασία. Χρειάζονται χώμα χουμώδες πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες με καλή στράγγιση και όχι πολύ στεγνό.

Συνδυάζονται με Φούξιες και Μπιγκόνιες αλλά και Λομπέλιες, Κατιφέδες και μικρές Καμπανούλες.
.

Λομπέλια (Lobelia erinus)

Οι γοητευτικές Λομπέλιες δεν επιτρέπεται να λείπουν από τα παρτέρια και τις ζαρντινιέρες, αποτελούν τους διακριτικούς αλλά και γοητευτικούς συνόδους πολλών καλοκαιρινών ανθοφυτων.

Φυτεύονται από τα μέσα Μαΐου και μετά σε ηλιόλουστες έως ημισκιερές καλυτέρα σε προστατευμένες από την άμεση ηλιοφάνεια θέσεις, σε χώμα χουμώδες, πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες με καλή στράγγιση.

Δεν αντέχουν το συνεχές πότισμα ή τα στάσιμα νερά αλλά αγαπούν την ομοιόμορφη ύγρανση.
.

Άλυσσος (Lobularia maritima)

Mε την χαμηλή, φουσκωτή ανάπτυξη της και την πληθώρα των μικροσκοπικών ανθέων της που μοσχοβολούν μέλι πλαισιώνει ιδανικά αλλά φυτά με μεγάλα άνθη τόσο σε παρτέρια όσο και σε ζαρντινιέρες, είναι εξαιρετικό κ για εδαφοκάλυψη αλλά και για βραχόκηπους όπως επίσης και σε σχισμές από ξερολιθιές ή ανάμεσα σε πλάκες.

Ανθοφορούν από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο.

Φυτεύονται από τα μέσα Μαΐου και μετά σε ηλιόλουστες και με άμεση ηλιοφάνεια θέσεις, αντέχει όμως και στην ελαφριά σκιά. Το χώμα πρέπει να είναι ασβεστούχο και όχι πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες, αλλά με καλή στράγγιση.

Δεν θέλει πολύ υγρασία για αυτό να αφήνετε πάντα την επιφάνεια του χώματος να στεγνώνει ανάμεσα στα ποτίσματα. Αν μετά την υποχώρηση της πρώτης ανθοφορίας κλαδέψετε τα φυτά κατά το μισό και τους ρίξετε λίπασμα θα ανθίσουν ξανά.

Συνδυάζονται με όλα τα καλοκαιρινά ανθόφυτα και με πολλές πόες. Καλυτέρα όμως με Γκαζάνιες, Γαρύφαλλα, Καλέντουλες και Τριανταφυλλιές.
.

Μη με λησμόνει (Myosotis sylvatica)

Το συγκεκριμένο φυτό φυτρώνει σε ολόκληρη την Ευρώπη σε λιβάδια, ξέφωτα και παρυφές δασών κατά προτίμηση σε μεγάλα υψόμετρα.

Φυτεύεται τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο και πρέπει να προστατευτούν τον χειμώνα με εδαφοκάλυψη από φλοιούς.

Ανθοφορούν από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο και τοποθετούνται σε ηλιόλουστες έως ημισκιερες και τα προτίμηση δροσερές θέσεις και σε χώμα με καλή στράγγιση, χουμώδες όχι πολύ στεγνό.

Συνδυάζεται με κίτρινες Βιολέτες, Πανσέδες, ασπρολούλουδα, Πριμούλες, Τουλίπες και Νάρκισσους.
.

Αφρικανική Μαργαρίτα (Οsteospermum)

Ανθίζει από Μάιο έως Σεπτέμβριο, δυστυχώς όμως τα μεγάλα και ολόλαμπρα άνθη του σπανίζουν όταν το καλοκαίρι είναι βροχερό και μένουν κλειστά όταν έχει συννεφιά.

Φυτεύεται από τα μέσα Μαΐου σε θέση με πλήρη ηλιοφάνεια και ζεστή, σε προστατευόμενη από τη βροχή κ το χώμα πρέπει να είναι χουμώδες με καλή στράγγιση και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες. Καλυτέρα κατά την φύτευση να αναμίξετε το χώμα με λίπασμα βραδείας αποδέσμευσης. Απομακρύνετε τακτικά τα μαραμένα άνθη.

Συνδυάζονται με Άλυσσους, Γκαζάνιες και Πορτουλάκες καθώς και με Ηλιοτρόπια.
.

Πορτουλάκα (Portulaca grandiflora)

Ανθοφορεί από Ιούνιο έως Σεπτέμβριο, είναι ανθεκτικό στην ξηρασία, με ελάχιστες απαιτήσεις όμως τα άνθη ανοίγουν όταν έχει ήλιο και κλείνουν νωρίς το βράδυ.

Φυτεύονται από τα μέσα Μαΐου σε θέσεις κατά προτίμηση με πλήρη ηλιοφάνεια, προστατευμένες από τη βροχή κ σε χώμα χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις.

Ποτίζετε μόνο αν έχει συνεχόμενη ξηρασία.

Συνδυάζονται με Άλυσσους, Παπαρούνες, Γκαζανιες ή πόες όπως η Λεβάντα και η Σάλβια.
.

Κατιφές (Tagetes)

Ανθοφορεί από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο.

Φυτεύεται από τα μέσα Μαΐου σε ηλιόλουστες θέσεις σε χώμα χουμώδες με καλή στράγγιση και με πολλές θρεπτικές ουσίες.

Ποτίζετε με άφθονο νερό αφήνοντας όμως το χώμα να στεγνώνει ανάμεσα στα ποτίσματα.

Συνδυάζονται με μπλε, βιολετί ή λευκούς γείτονες.

Εμποδίζουν με τις εκκρίσεις των ριζών τους βλαβερούς νηματώδεις και γι αυτό ενδείκνυνται ως χλωρή λίπανση και για την «κούρα» του εδάφους.
.

Βερβένες (Υβρίδιο της Verbena)

Μια ξεχωριστή καλλονή είναι η ποικιλία Aphrodite με τα ραβδωτά άνθη.

Ανθοφορεί από Ιούνιο έως Οκτώβριο.

Φυτεύεται από τα μέσα Μαΐου σε ηλιόλουστες θέσεις, με χώμα καλής στραγγίσεως, χουμώδες και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες, όχι πολύ στεγνό.

Συνδυάζεται με πολλά ανθοφόρα και πόες.
.

Πανσές (Υβρίδια της Viola)

Ανθοφορούν από τον Μάιο έως τον Ιούνιο ή τον Σεπτέμβριο έως τον Νοέμβριο ανάλογα με την ημερομηνία σποράς και την ποικιλία.

Φυτεύονται σε θέσεις ηλιόλουστες έως ημισκιερες σε χώμα με καλή στράγγιση, χουμώδες και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες, όχι όμως στεγνό.

Συνδυάζονται με Τουλίπες, Νάρκισσους και αλλά διετή καθώς και με Αστράκια, Ρείκια ή αργυρόφυλλα.
.

Ζίννια (Zinnia elegans)

Ανθοφορούν από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο.

Μπορείτε να σπείρετε απευθείας από τον Μάιο και να αραιώσετε αργότερα τα φυτά, είναι πιο οικονομικό.

Φυτεύονται από τα μέσα Μαΐου σε ηλιόλουστες, ζεστές και ελαφρά προστατεμένες από τον αέρα θέσεις. Το χώμα πρέπει να είναι χουμώδες με καλή στράγγιση και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες, όχι πολύ στεγνό.

Διατηρείτε το χώμα νωπό ομοιόμορφα αλλά σε καμία περίπτωση πολύ υγρό.

Συνδυάζονται με Καλέντουλες, Κόσμους, Κατιφέδες, Ηλιοτρόπια, Βερβένες.

.
Αγήρατο (Ageratum houstonianum)

Ανθοφορεί από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο.

Είναι αρκετά ανθεκτικό στις καιρικές συνθήκες.

Φυτεύεται από τον Μάιο και μετά και είναι ιδανικό για μπαλκόνια.

.

Πετούνια (Petunia)

Ανθίζουν από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο.

Οι μοντέρνες ποικιλίες της είναι ανθεκτικές στον καιρό και στον άνεμο. Έχουν όμως ευαισθησία σε ασβεστώδη εδάφη όποτε προτιμήστε ειδικό χώμα για πετούνιες.

Φυτεύονται σε ηλιόλουστες αλλά και ημισκιερές θέσεις, κ είναι ιδανικές και για μπαλκόνια.
.

Γεράνι (Geranium)

Ανθίζουν από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο, είναι συνήθως ανθεκτικά στον καιρό και στον άνεμο.

Φυτεύονται σε ηλιόλουστες θέσεις ακόμα κ σε σκιερές, δεν έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις και είναι ιδανικά και για μπαλκόνια. Ευδοκιμούν σε οποιοδήποτε τύπο εδάφους, ακόμα και σε βαριά αργιλώδη εδάφη, αρκεί το χώμα τους να μην είναι συνεχώς υγρό.

Ποτίζετε τακτικά αφήνοντας όμως το χώμα τους να ξεραίνεται ανάμεσα στα ποτίσματα και αδειάζετε πάντα το νερό που περισσεύει στο πιάτο της γλάστρας γιατί θα σαπίσουν οι ρίζες του φυτού.
.

Αστίλβη (Astillbe)

Είναι από τα ελκυστικότερα καλλωπιστικά για σκιερά μέρη, λέγεται και ουρά της αλεπούς λογά του σχήματος της ταξιανθίας της.

Ανθοφορεί ανάλογα με το είδος και την ποικιλία από τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβριο.

Φυτεύεται από νωρίς την άνοιξη, καλύτερη εποχή είναι και νωρίς το φθινόπωρο σε κατά προτίμηση ημισκιερες θέσεις, ακόμα κ σε σκιές δέντρων αλλά και σε σκιά. Σε προσήλια μέρη χρειάζεται πολύ νερό. Το χώμα πρέπει να είναι χουμώδες, νωπό έως υγρό.

Σε εποχές ανομβρίας χρειάζονται καλό και τακτικό πότισμα.
.

Καμπανούλα (Campanula)

Ταιριάζουν σε κάθε είδος κήπου, τα άνθη τους μοιάζουν με μικρά αστεράκια.

Ανθίζουν από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο.

Φυτεύονται καλυτέρα την άνοιξη, αν δεν ανθίσουν αμέσως δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας μιας και πολλά ειδή ανθίζουν τον δεύτερο χρόνο. Προτιμήστε θέσεις προσήλιες ή ημισκιερές σε έδαφος χουμώδες, στραγγιστικό, πλούσιο και νωπό κατά προτίμηση ασβεστώδες.

Ποτίζονται όταν υπάρχει ανομβρία.

Συνδυάζονται με Αστίλβη, Πελαργόνια, Δελφίνια.
.

Δελφίνιο (Delphinium)

Τα άνθη μοιάζουν με κράνη και στο τελευταίο πέταλο έχουν μια άκανθα. Είναι πολυετές φυτό.

Ανθίζουν από τον Ιούνιο έως τον Ιούλιο και έχουν δεύτερη ανθοφορία τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο.

Φυτεύονται καλυτέρα το φθινόπωρο αλλά και την άνοιξη, σε θέση με προσήλια και σε στραγγιστικό, χουμωδες, πλούσιο και νωπό έδαφος.

Σε ανομβρία θέλουν καλό πότισμα και την άνοιξη πριν βγάλουν τα άνθη δώστε τους κομπόστ ή πλήρες λίπασμα. Μετά την πρώτη ανθοφορία το καλοκαίρι κόψτε τα στο ύψος μιας παλάμης από το έδαφος και ξαναβάλτε λίπασμα για να ξανανθίσουν. Μετά το φθινόπωρο τα κόβετε πάλι.

Συνδυάζονται πολύ όμορφα με τριανταφυλλιές και στο παρτέρι με μαργαρίτες, κρίνους.
.

Λεβάντα (Lavantula angustifolia)

Είναι πολυετής ημίθαμνος με ξυλώδη βάση. Ταιριάζει πολύ όμορφα ανάμεσα στις πόες και το δριμύ άρωμα των αειθαλών φύλλων και λυγερών ταξιανθιών της απομακρύνει πολλά παράσιτα.

Ανθοφορεί από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο.

Φυτεύεται την άνοιξη σε προσήλια ακόμα και ηλιόλουστη και ζεστή θέση, χρειάζεται στραγγιστικό, αμμώδες, όχι πολύ πλούσιο αλλά καλύτερα ασβεστώδες έδαφος.

Ποτίστε μόνο το καλοκαίρι με ακραία ανομβρία.

Συνδυάζεται με τριανταφυλλιές αλλά ταιριάζει και με ίριδες και άλλες πόες που αγαπούν τον ήλιο.
.

Λευκάνθεμο (Leucanthemum vulgare)

Αποκαλούνται και μαργαρίτες, ανθοφορούν από τον Μάιο μέχρι τον Ιούνιο /Ιούλιο και έχουν μια δεύτερη ανθοφορία στο τέλος του καλοκαιρού, είναι πολυετές φυτό.

Φυτεύονται την άνοιξη ή το φθινόπωρο σε προσήλια αλλά και σε φωτεινή σκιά δέντρων και προτιμάται στραγγιστικό, πλούσιο, νωπό έως σχετικά ξηρό έδαφος.

Το καλοκαίρι χρειαστεί τακτικό πότισμα αλλά δεν πρέπει το έδαφος να μένει υγρό. Την άνοιξη τοποθετήστε λίγο κομπόστ. Κόψτε τις μαραμένες ανθοταξίες μέχρι τα πάνω φύλλα ώστε να ευνοηθεί η επανάληψη της ανθοφορίας.

Συνδυάζονται με Φλόγες, Δελφίνια ή καλοκαιρινά άνθη.
.

Φλόγα (Phlox)

Τα άνθη της φλόγας γοητεύουν την άνοιξη και στις αρχές του καλοκαιριού. Είναι πολυετής πόα. Ανθοφορεί τον Ιούνιο με Σεπτέμβριο όταν πρόκειται για ψηλά ειδή και από Απρίλιο έως Μάιο/Ιούνιο για τα κοντά ειδή.

Φυτεύεται την άνοιξη ή το φθινόπωρο σε κατά προτίμηση προσήλια αλλά και ημισκιερά μέρη. Σε χώμα στραγγιστικό χουμώδες, πλούσιο και νωπό.

Σε ανομβρία χρειαστεί τακτικό πότισμα. Την άνοιξη δώστε τους κομποστ ή οργανικό λίπασμα. Η Phlox subulata χρειάζεται κόντεμα περίπου στο μισό ύψος που τη βοηθά να πυκνώσει και πολλές φορές να ξανανθίσει το φθινόπωρο και τα ψηλά ειδή χρειάζονται στο τέλος του χρόνου κόψιμο λίγο πάνω από το έδαφος.

Συνδυάζονται με μαργαρίτες, Δελφίνιο, Καμπανούλες.

.

Πριμούλα (Primoula)

Ανθοφορεί ανάλογα με το είδος της από Μάρτιο έως Μάιο ή από Ιούνιο μέχρι Αύγουστο. Συχνά τα άνθη τους έχουν μια χαρακτηριστική μυρωδιά. Είναι πολυετής πόα.

Φυτεύονται κυρίως την άνοιξη σε ημισκιερές αλλά και φωτεινές θέσεις σε έδαφος στραγγιστικό, χουμωδες, πλούσιο νωπό έως υγρό.

Στην ανομβρία χρειάζονται τακτικό πότισμα ιδίως σε προσήλια μέρη. Την άνοιξη δώστε τους λίγο κομπόστ. Από την αρχή του καλοκαιρού όταν έχει παρέλθει ο κίνδυνος των σαλιγκαριών καλύψτε τη βάση με φυτόχωμα ή δενδρόχωμα.

Συνδυάζονται όμορφα με Νάρκισσους, Τουλίπες, Καμπανούλες. 
.

Ρουντμπέκια (Rudbeckia)

Οι πεταλούδες λατρεύουν το νέκταρ των φωτεινών ανθέων της Ρουντμπέκιας. Ανθοφορεί απ τον Ιούλιο/Αύγουστο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Είναι πολυετής πόα.

Φυτεύεται την άνοιξη αλλά μπορούν να φυτευτούν και το φθινόπωρο σε προσήλια και ζεστή θέση και σε έδαφος στραγγιστικό, πλούσιο, χουμώδες, νωπό έως υγρό το οποίο όμως καλύτερα να ξεραίνεται.

Σε περιόδους ανομβρίας ποτίστε, την άνοιξη χρειαστεί λίγο κομπόστ, και το φθινόπωρο κόψτε όλους του βλαστούς πάνω από το έδαφος.

Συνδυάζεται με τις μαργαρίτες, τη Φλόγα, το Δελφίνιο και με αγρωστώδη.

πηγή: vasoulaki 

Φτιάχνουμε χαμομηλόλαδο!!

Χρήσεις χαμομηλόλαδου 
Είναι πάρα πολλές. Χρησιμοποιείται ακόμα και σαν ντεμακιγιάζ προσώπου, ή για μασάζ προσώπου, για λάδι σώματος μαζί με αιθέρια έλαια, για κηραλοιφή κλπ. Έχει πολλά αντισηπτικά και αντιβακτηριδιακά στοιχεία, κατάλληλο και για τα πιο ευαίσθητα, ερεθισμένα δέρματα / με προβλήματα ακμής, ιδανικό για μωρά και για έγκυες.

Ιδιότητες
Το χαμομηλόλαδο έχει όλες τις ιδιότητες του χαμομηλιού και του ελαιόλαδου. Είναι αντιβακτηριδιακό, αντιφλεγμονώδες, αναλγητικό, αντισηπτικό, αντισπασμωδικό, αντιφλογιστικό. Καταπραΰνει τον κνησμό του εκζέματος και της ακμής. Καθαρίζει το δέρμα και θεραπεύει σκασμένα χέρια και πόδια. Αν κάνετε μαλάξεις με χαμομηλόλαδο αντιμετωπίζεται τις κράμπες στα πόδια και τις νευραλγίες. Είναι επουλωτικό και καθαριστικό των πληγών. Ιδανικό για τα συγκάματα των μωρών. Κάνοντας μασάζ στη κοιλιά αντιμετωπίζονται οι κολικοί και με μασάζ στο στήθος το κρυολόγημα. Αυτόνομο ή και σε συνδυασμό με σπαθόλαδο, ηρεμεί το καμένο από τον ήλιο δέρμα (after sun). Το χαμομήλι ανήκει στην μεγάλη οικογένεια Asteraceae και μερικοί άνθρωποι που είναι αλλεργικοί στο γένος της Αμβροσίας (περιέχει το χαμομήλι, χρυσάνθεμο, μαργαρίτα κλπ.) θα πρέπει να το αποφεύγουν. Επίσης το χαμομήλι επηρεάζει την απορρόφηση σιδήρου και όσοι έχουν έλλειψη σιδήρου ή παίρνουν σίδηρο, θα πρέπει να αποφεύγουν και το τσάι χαμομηλιού και το χαμομηλόλαδο.

Πώς να φτιάξεις χαμομηλόλαδο στο σπίτι:
Γεμίζεις ένα γυάλινο βαζάκι σχεδόν ως την κορυφή με φρέσκο / χλωρό χαμομήλι. Προσθέτεις ελαιόλαδο τόσο όσο να σκεπάσει όλα τα λουλούδια του χαμομηλιού. Κλείνεις καλά το βαζάκι και το αφήνεις στον ήλιο για περίπου 1.5 μήνα (ή 3 στην σκιά). Αφού περάσει το χρονικό διάστημα, χύνεις το μείγμα σουρώνοντας το με φίλτρο του γαλλικού καφέ (ή 1-2 χαρτοπετσέτες) σε ένα αποστειρωμένο γυάλινο μπουκαλάκι. Διατηρείται 1 χρόνο σε σκιερό μέρος.
 
Δείτε ακόμη:

• Φτιάξτε μόνοι σας σπιτικό σαμπουάν με Χαμομήλι ή με αιθέρια έλαια!
• Το Χαμομήλι και οι θεραπευτικές ιδιότητές του Chamomilla recutita 
• Άρωμα από χαμομήλι, θυμάρι και λεβάντα   
• Επειδή τα παιδιά είναι λουλούδια... ΤΟ ΧΑΜΟΜΗΛΙ

Πηγή: Η τροφή μας το φάρμακό μας

Χηνοπόδιον η κινόα

Chenopodium quinoa
Η κινόα είναι θάμνος που οι σπόροι του τρώγονται και υπάρχουν σε πολλά χρώματα: άσπρο, κόκκινο, μαύρο αλλά και μπλε. Η επιστημονική του ονομασία είναι Chenopodium quinoa (Χηνοπόδιον η κινόα) και ανήκει στα ψευτοδημητριακά. Προέρχεται από τη Νότια Αμερική.

 

Γενικά

Κόκκοι Κινόα

Η Κινόα είχε μεγάλη διατροφική σημασία για τους προκολομβιανούς πολιτισμούς των Άνδεων. Ήταν η δεύτερη κύρια τροφή μετά την πατάτα και ακολουθούνταν από το καλαμπόκι.

Σήμερα χαίρει υψηλής εκτίμησης για τη διατροφική του αξία και τα Ηνωμένα Έθνη το έχουν κατατάξει ως υπερτροφή για την υψηλή του περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη (13%).

Σε αντίθεση με το ρύζι ή το σιτάρι, τα οποία έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε λυσίνη, η κινόα περιέχει ισορροπημένη περιεκτικότητα σε ουσιώδη αμινοξέα για τους ανθρώπους, κάνοντας το ασυνήθιστα πλήρες είδος διατροφής.
Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται λιγότερη πρωτεΐνη κινόα από πρωτεΐνη σιταριού για τις ανάγκες μας. Μολονότι στην πράξη είναι ένας σπόρος, η κινόα θεωρείται πλήρες δημητριακό και μια καλή πηγή φυτικών ινών.
Η κινόα επιπλέον περιέχει Ωμέγα 3 λιπαρά, τα οποία δε βλάπτουν την καρδιά. Επίσης είναι καλή πηγή φωσφόρου και έχει πολύ μαγνήσιο και σίδηρο. Δεν έχει γλουτένη και χωνεύεται εύκολα.

Πηγή: Βικιπαίδεια

Κινόα

Επιστημονική ονομασία : chenopodium quinoa.
Η Χρυσή τροφή - ο σπόρος της Γης όπως την αποκαλούν οι λαοί της Λατινικής Αμερικής. Επανήλθε πρόσφατα στο προσκήνιο με την ανάπτυξη των βιολογικών προϊόντων.
Μοιάζει με δημητριακό, αλλά δεν κατηγοριοποιείται σε αυτά ( για βιομηχανικούς λόγους). Πρόκειται για τον μικροσκοπικό αποξηραμένο καρπό του φυτού της Κινόα ο οποίος έχει περισσότερες πρωτεΐνες και από το σιτάρι, Ω3 λιπαρά, κάλιο, σίδηρο, αμινοξέα και πληθώρα άλλων ευεργετικών χαρακτηριστικών.
Είναι εύπεπτη τροφή και επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι βοηθάει στην αιμάτωση του εγκεφάλου, στη συγκέντρωση και την πνευματική απόδοση. Βοηθάει στην καρδιά, τις ημικρανίες και είναι επίσης αντιοξειδωτική. Χρησιμοποιείται ευρέως στις συνταγές μαγειρικής και είναι εύπεπτη. Είναι ιδανικό για όσους έχουν δυσανεξία στην γλουτένη και ανήκει στην κατηγορία των μακροβιοτικών τροφών.
Χαίρει υψηλής εκτίμησης για την δια-θρεπτική του αξία και τα Ηνωμένα Έθνη, έχουν κατατάξει το Κινόα σαν υπερτροφή για την υψηλή του περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη (13%). Σε αντίθεση με το ρύζι ή το σιτάρι, που είναι χαμηλά σε λυσίνη, το Κινόα περιέχει ισορροπημένη περιεκτικότητα σε ουσιώδη αμινοξέα για τους ανθρώπους, κάνοντας το ασυνήθιστα πλήρης είδος διατροφής. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται λιγότερη πρωτεΐνη Κινόα από πρωτεΐνη σιταριού για τις ανάγκες μας.
Μολονότι στην πράξη είναι ένας σπόρος, το Κινόα θεωρείται πλήρες δημητριακό και μια καλή πηγή φυτικών ινών.
Η Κινόα επιπλέον περιέχει Ωμέγα 3 λιπαρά, τα οποία ωφελούν την καρδιά. Επίσης είναι καλή πηγή φωσφόρου και έχει πολύ μαγνήσιο και σίδηρο.

Πηγή: kinoa.gr

Κινόα, ο χρυσός σπόρος

Αιώνες μετά τους Ινκας, έφτασε η ώρα να ανακαλύψουμε το κινόα, που εκείνοι αποκαλούσαν "μητέρα όλων των σπόρων". Η καθημερινή τροφή των φτωχών περουβιανών μετακόμισε στα πιάτα αστεράτων σεφ και το 2013 ανακηρύχθηκε από τον Ο.Η.Ε. "Διεθνές Ετος Κινόα". Πώς εντοπίσαμε ξαφνικά τις αρετές της πολύτιμης "χρυσής τροφής" των Ινκας; Μια γνωριμία με το κινόα, τη διατροφική του αξία και τις συνταγές του

Επιστρέφοντας από τη Ν. Αμερική οι ισπανοί κατακτητές έφεραν στην πραμάτεια τους τροφές που έμελλαν να αλλάξουν τις διατροφικές μας συνήθειες, όπως την πατάτα και το καλαμπόκι. Αφησαν όμως πίσω τους τη "μητέρα όλων των σπόρων" κατά τους Ινκας, το κινόα. Κανείς δεν ξέρει γιατί -μάλλον δεν τους εντυπωσίασε ιδιαίτερα. Το πολύτιμο αυτό φυτό, που καλλιεργείται στις Ανδεις εδώ και 4000 χρόνια -κι άλλα τόσα υπάρχει σαν άγριο- παρέμεινε άγνωστο στον υπόλοιπο κόσμο και βασική τροφή των λαών που ζουν σε ιλιγγιώδη υψόμετρα, σε φτωχές περιοχές όπου δύσκολα ευδοκιμούν άλλοι σπόροι. Εμελλε να βρει τη θέση που του αξίζει τον 21ο αιώνα μ.Χ. (να ψάξουμε αν το είχαν προβλέψει οι Ινκας), να καταταγεί από τους διατροφολόγους στις πολύτιμες super foods, να κατακτήσει μέσα στα τελευταία 3-4 χρόνια όλη την υφήλιο και να μπει στις κουζίνες των πιο πρωτοποριακών σεφ. Το 2013 είναι η χρονιά του, καθώς ο Ο.Η.Ε. διακήρυξε το έτος που διανύουμε "Διεθνές Ετος Κινόα", αναγνωρίζοντας και προβάλλοντας τη μοναδική διατροφική του αξία. Και είναι βέβαιο ότι το αξίζει.

Ενα μοναδικό τρόφιμο

Δεν ανήκει στα δημητριακά ( ο όρος είναι "ψευδο-δημητριακό") αν και οι κόκκοι του θυμίζουν ρύζι ή πλιγούρι -αλλά δεν θ' ασχοληθούμε με αυτό. Τα σποράκια του ανήκουν στο ποώδες φυτό chenopodium quinoa, που ευδοκιμεί σε υψόμετρα γύρω στα 3800 μ. καθώς απαιτεί κρύο και ξηρό κλίμα. Γνωστό σαν "η χρυσή τροφή" των Ινκας, που το συνέδεαν και με θρησκευτικές τελετές, υπήρξε για χιλιάδες χρόνια και μέχρι σήμερα η πιο θρεπτική -άρα πολύτιμη- τροφή για τους λαούς που κατοικούν στα υψίπεδα των Ανδεων. Μόλις μαζευτεί υπόκειται σε μια φυσική επεξεργασία (πλύσιμο με καθαρό νερό και στέγνωμα στον ήλιο) για να φύγει το πικρό του περίβλημα.

Τι πυροδότησε τον ξαφνικό έρωτα του Δυτικού κόσμου για το κινόα; Ολα φαίνεται να ξεκίνησαν από την τάση των τελευταίων χρόνων για υγιεινή διατροφή, την αύξηση των vegeterians και vegans, την αναζήτηση τροφών χωρίς γλουτένη, ίσως και τη γενικότερη τάση επιστροφής στις ρίζες…Ετσι, από τα μικρά μαγαζάκια τοπικών τροφίμων, όπου το αναζητούσαν οι ξενιτεμένοι περουβιανοί, έφτασε να γεμίζει τα ράφια των πιο ψαγμένων και αναπόφευκτα ακριβών παντοπωλείων υγιεινής διατροφής, από τον Καναδά και την Ευρώπη μέχρι την  Ιαπωνία και με το word of mouth να μαζεύει οπαδούς με ταχύτητα φωτός. Ακόμα και το λιτό, τραγουδιστό όνομά του εκπέμπει ένα γοητευτικό εξωτισμό. Η γεύση και η υφή του δεν είναι άσχετα μ' αυτή την επιτυχία. Το κινόα, μόλις βράσει και φουσκώσει -περίπου σαν το πλιγούρι- μεταμορφώνεται σε ένα διάφανο κόκκο με μια σπιράλ ουρίτσα (θυμίζει σπέρμα σε μικροσκόπιο) και "σπάει" απολαυστικά στο δόντι. Εχει γεύση απαλή και σχεδόν ουδέτερη, που επιδέχεται πολλούς συνδυασμούς. 

Αλλά το παν είναι η διατροφική του αξία, την οποία απλώς θα συνοψίσουμε. Με δυο λόγια, αποτελεί μια από τις πιο ολοκληρωμένες τροφές καθώς έχει πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτείνες (υψηλότερη από του σταριού) και μάλιστα σε ουσιώδη αμινοξέα. Συγχρόνως έχει χαμηλά σάκχαρα, δεν περιέχει γλουτένη, είναι εξαιρετικά εύπεπτο, συμβάλλει στην πρόληψη του διαβήτη, καρδιαγγειακών παθήσεων και άλλων πολλών, ενώ ελέγχει και το επίπεδο χοληστερόλης. Είναι εξαιρετική πηγή φωσφόρου, σιδήρου, ασβεστίου, μαγνησίου, φυτικών ινών, ω3 λιπαρών, βιταμινών B και Ε, για να απαριθμήσουμε τα κυριότερα. Θεωρείται άριστο αντιοξειδωτικό και έχει αποδειχθεί ότι βοηθά την αιμάτωση του εγκεφάλου και κατά συνέπεια τη συγκέντρωση και την καλύτερη πνευματική απόδοση. Μετά από αυτά, δεν ακούγεται περίεργο το γεγονός οτι η ΝΑΣΑ το έχει περιλάβει στις τροφές των διαστημικών της αποστολών…

Η γαστρονομική μόδα

Δεν υπάρχει επώνυμος μεγάλος chef που να μην έχει στο εστιατόριό του πιάτα με κινόα. Η τάση για υγιεινή διατροφή και η στροφή των chefs σε όλο και πιο "φυσικά" υλικά για τις γευστικές τους δημιουργίες, η μόδα, η ασυνήθιστη όψη του εξωτικού κόκκου με την ελκυστική διαφάνεια, η ενδιαφέρουσα υφή, η απαλή -σχεδόν ουδέτερη- γεύση το κάνουν ιδανικό καμβά για νε κεντήσεις με δημιουργικότητα. Η πιο απλή παρουσίασή του είναι μέσα σε σαλάτες. Ταιριάζει σαν συνοδευτικό σχεδόν με τα πάντα, θυμίζοντας σε ευελιξία το ρύζι. Το γεγονός αυτό πυροδότησε περισσότερο τη φήμη του με αποτέλεσμα η παραγωγή και οι εξαγωγές του Περού να έχουν αυξηθεί πάνω από πέντε φορές σε τέσσερα χρόνια. Αν θέλει κάποιος να βρει ένα ελάττωμα στο κινόα αυτό είναι η τιμή του, που είναι τριπλάσια -και περισσότερο- από των δημητριακών που ανταγωνίζεται, κάτι βέβαια που δεν αγγίζει τον περιστασιακό καταναλωτή προς το παρόν. Και ένα ακόμα, που αφορά τους λαούς που το παράγουν και που αποτελεί παραδοσιακή τους τροφή…

Οι συνέπειες της «ανακάλυψης»

Μεταξύ 2006 και τέλους του 2012 οι τιμές του κινόα τριπλασιάστηκαν καθώς η ζήτηση για τον οργανικά καλλιεργημένο αρχαίο σπόρο  των Ανδεων αυξάνεται κατακόρυφα χρόνο με το χρόνο.  Οι περιοχές στις οποίες δεν μεγαλώνουν εύκολα άλλοι σπόροι, είδαν την καθημερινή τους τροφή να ακριβαίνει απότομα, σε επίπεδο που να την κάνει για πολλούς απαγορευτική.  Αν σερφάρετε στο διαδίκτυο θα ανακαλύψετε τη μεγάλη κουβέντα που γίνεται τελευταία γι αυτή την απρόβλεπτη συνέπεια της ξαφνικής μεγάλης ζήτησης του κινόα, που φαίνεται να πλήττει τους φτωχούς καλλιεργητές του Περού και της Βολιβίας και τις οικογένειές τους. Η παραγωγή τους αποφέρει, βέβαια, περισσότερα χρήματα, όχι όμως αρκετά για να αγοράζουν τις αναγκαίες ποσότητες κινόα…Η κατάσταση αυτή ίσως μπορεί να ομαλοποιηθεί στο μέλλον με καλλιέργειες κινόα σε άλλες χώρες, καθώς το είδος περιλαμβάνει πάνω από 3000 ποικιλίες.. Ηδη κάποιες ποικιλίες καλλιεργούνται πειραματικά στο Ορεγκον και το Κολοράντο των Η.Π.Α. Ολα δείχνουν, πάντως, πως δεν πρόκειται για μια περαστική μόδα. Στη διακήρυξη του "έτους κινόα" από τον Ο.Η.Ε. γίνεται κουβέντα για "συμβολή στην παγκόσμια ασφάλεια των τροφίμων" του πολύτιμου σπόρου.

Πως το τρώμε…

Το απλώς βρασμένο κινόα χρησιμοποιείται παντού. Η βασική συνταγή για να βράσουμε κινόα είναι η εξής: Η αναλογία είναι 1 φλιτζάνι κινόα προς 2 φλιτζάνια αλατισμένο νερό. Το βάζουμε σε ανάλογο κατσαρολάκι και μόλις πάρει βράση χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε να σιγοβράσει μέχρι να απορροφήσει το νερό, κάτι που θα πάρει περίπου 15'. Ολοι οι σπόροι θα έχουν γίνει διάφανοι και θα έχει πεταχτεί μιά σπιράλ ουρίτσα από τον καθένα. Θα βγει ποσότητα 3 φλιτζανιών. Με άλλο τρόπο, βράζουμε 1/2 φλ.τσ. κινόα σε 1 φλ.τσ. νερό σε δυνατή φωτιά επί 5'. Βγάζουμε το σκεύος από τη φωτιά και το αφήνουμε να σταθεί 15', μέχρι να απορροφήσει το νερό. Αντί για σκέτο νερό μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα ζωμό (π.χ. κοτόπουλου), να προσθέσουμε ελαιόλαδο ή βούτυρο και μπαχαρικά, όπως κάνουμε στο ρύζι. Συνήθως προστίθεται ήδη βρασμένο σε σάλτσες ή ανακατεύεται με άλλα υλικά. Ακολουθούν μερικές χαρακτηριστικές συνταγές για τον πολύτιμο σπόρο.

Ντίνα Γκρουμούτη

Ο βασιλικός

ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ο βασιλικός (Ώκιμο το βασιλικό, Ocimum basilicum) είναι ένα αρωματικό φυτό που ανήκει στην οικογένεια των χειλανθών (Labiatae). Είναι πολύ γνωστό και διαδομένο στα ήπια και ζεστά κλίματα. Είναι στενός συγγενής άλλων γνωστών αρωματικών φυτών, όπως το δεντρολίβανο, η ρίγανη, η μαντζουράνα, η μέντα και η φασκομηλιά κατάγεται από τις τροπικές περιοχές της Ασίας και της Αφρικής, από όπου και μεταφέρθηκε στις χώρες της Μεσογείου. Χρησιμοποιείται σαν καρύκευμα, για το έντονο και χαρακτηριστικό του άρωμα από την εποχή των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων.

Είναι φυτό μονοετές, ποώδες, (υπάρχουν όμως είδη πολυετή και θαμνώδη) ύψους 30-40 cm, με στέλεχος που έχει πολλά κλαδιά και πυκνό φύλλωμα φωτεινού, πράσινου χρώματος. Πολλές φορές τα φυτά μοιάζουν με στρογγυλούς θάμνους. Τα φύλλα είναι μονά, αντίθετα, ωοειδή, με περιθώριο ακέραιο ή ελάχιστα οδοντωτό. Τα λουλούδια είναι διαταγμένα σε χαλαρούς σπονδύλους και σχηματίζουν μασχαλιαίους στάχεις, χρώματος άσπρου, κόκκινου ή ιώδους, ανάλογα με την ποικιλία: είναι αρωματικά, πλούσια σε νέκταρ και προσελκύουν τις μέλισσες.

Ο βασιλικός αν και είναι αρωματικό φυτό, χρησιμοποιείται σαν καρύκευμα σε πολλά φαγητά, στην ποτοποιία (για παράδειγμα, στο ποτό Σαρτρέζ) και στην στην κονσερβοποιία (π.χ. σε κονσέρβες τομάτας και σαλτσών). Τέλος, από το βασιλικό εξάγεται αιθέριο έλαιο που χρησιμοποιείται τόσο στην φαρμακοποιία όσο και στην αρωματοποιία (το καλύτερο παράγεται στην Ιάβα και στην Ερυθραία).

Υπενθυμίζουμε πως για τη μαγειρική, τα φύλλα μπορούν να διατηρηθούν ξερά, κλεισμένα ερμητικά σε γυάλινα βάζα, ή σε καταψύκτη, όπου διατηρούν για πολύ καιρό όλο το άρωμά τους.

ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ

• Μεγάλος πράσινος βασιλικός: θεωρείται το πρωτότυπο του είδους, με πλούσια συμπαγή βλάστηση, ωοειδή φύλλα σε φωτεινό πράσινο χρώμα και ευχάριστο αλλά όχι πολύ έντονο άρωμα. Από την ποικιλία αυτή, παράγονται τα καλύτερα αιθέρια έλαια.
• Μεγάλος ιώδης βασιλικός: μοιάζει με την ποικιλία «Μεγάλος πράσινος βασιλικός» και έχει λουλούδια, φύλλα και στελέχη ιώδη.
• Βασιλικός με φουσκωτά φύλλα: έχει βλάστηση πιο περιορισμένη από τον «Μεγάλο πράσινο βασιλικό» και τον «Μεγάλο ιώδη βασιλικό» και πλατιά, φουσκωτά φύλλα, με άκρες διπλωμένες, σαν του ραδικιού.
• Βασιλικός ο κοινός: είναι η πιο ανθεκτική ποικιλία, όχι πολύ φουντωτός, με λουλούδια άσπρα κι άρωμα πολύ δυνατό, καλλιεργείται και σε γλάστρα.
• Βασιλικός Ναπολετάνο: με φύλλα σαν μαρουλιού έχει φύλλα φουσκωτά και διπλωμένα: είναι η καλύτερη ποικιλία για καρυκεύματα και κονσέρβες.
• Μαμούθ: Η ποικιλία αυτή είναι ημινάνα, με άφθονα και πολύ πλατιά φύλλα. Χρησιμοποιείται κυρίως για αποξήρανση.
• Ώκιμο το μικρόφυλλο (Ocimum minimum): ο βασιλικός αυτός είναι γνωστός σαν «μικρός βασιλικός» ή «νάνος» και αποτελεί ένα ξεχωριστό είδος, με μικρό ανάστημα (20 cm), φουντωτό σε σχήμα σφαίρας φύλλωμα και χαρακτηριστικό λεπτό άρωμα. Καλλιεργείται και σε γλάστρα, καθώς επίσης, χρησιμοποιείται και σαν διακοσμητικό στις μπορντούρες των κήπων, για τα όμορφα πράσινα ή κοκκινωπά φύλλα του.

ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ

Ο βασιλικός είναι φυτό με μεγάλη βλαστητική ανάπτυξη γι’ αυτό έχει συνέχεια ανάγκη από λιπαντικά στοιχεία και υγρασία στο έδαφος, παρ' όλο που αντέχει και σε πιο αντίξοες συνθήκες, οπότε, φυσικά, το φυτό δεν αναπτύσσεται τόσο πολύ. Χρειάζεται ένα μέσης συστάσεως έδαφος, που πρέπει να είναι καλά λιπασμένο, κυρίως, σε ό,τι αφορά το κάλιο. Στα αργιλώδη εδάφη, δεν αναπτύσσεται καλά, ενώ στα πολύ ελαφρά υποφέρει από έλλειψη υγρασίας. Ο βασιλικός θέλει πολύ ήλιο, για να αποκτήσει το γνωστό, χαρακτηριστικό του άρωμα (όσο περισσότερος ήλιος, τόσο πιο έντονο είναι το άρωμα).Στις εκτατικές καλλιέργειες, το φυτό συλλέγεται λίγο πριν την ανθοφορία ή ξεραίνεται ολόκληρο σε μέρος δροσερό και αεριζόμενο. Αν, όμως τα φυτά καλλιεργούνται για διακοσμητικούς λόγους ή για να χρησιμοποιηθούν τα φύλλα τους σαν καρύκευμα, θα πρέπει να κόβονται λίγα φύλλα κάθε φορά, τα φυτά να κορυφολογούνται ώστε ν' αναπτύσσονται νέοι πλευρικοί βλαστοί και οι ανθοταξίες να κόβονται μόλις σχηματίζονται, για να παραταθεί η ζωή του φυτού. Με τον τρόπο αυτό τα φυτά μπορούν να αντέξουν μέχρι τα πρώτα κρύα του χειμώνα.

ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΣ
Ο πολλαπλασιασμός του βασιλικού γίνεται με σπόρους, από τον Φεβρουάριο-Μάρτιο μέχρι την αρχή του καλοκαιριού, ανάλογα με το κλίμα της περιοχής όπου σπέρνεται. Η θερμοκρασία δεν πρέπει να είναι χαμηλότερη από τους 10-12 °C. Το σπορείο εγκαθίσταται έξω, στο έδαφος ή σε κασόνι και τα φυτά μεταφυτεύονται στην οριστική τους θέση μόλις βγάλουν 4-5 φύλλα. Τα νεαρά φυτά φυτεύονται σε γραμμές που απέχουν 30 cm και έχουν απόσταση επί των γραμμών 25-30 cm. Καλό είναι φυτά να τοποθετούνται στο χώμα με μπάλα χώματος.

Ο βασιλικός μπορεί να καλλιεργηθεί και σε θερμοκήπιο εάν υπάρχει αρκετό φως, ξεκινώντας από τον Οκτώβριο με κλιμακωτές σπορές, για να υπάρχει διαθέσιμος νωπός βασιλικός από τον Δεκέμβριο μέχρι τον Μάρτιο.

http://www.agrotikabook.gr/

Υπέροχα άγρια σύννεφα - Camille Seaman: Incredible supercell clouds

Σχεδόν τα πάντα για τον μάραθο

Άγριο μάραθο και μαραθόριζα (φινόκιο)

Μάραθος (Μάραθο το φαρμακευτικό -
Foeniculum officinales)

Και η παροιμία: «Σαν τα μάραθα… »
(Για κάποιον που εμφανίστηκε μετά από καιρό)
.
Το μάραθο το συναντάμε συχνά στα αρχαία κείμενα. Ένας συγγενής του, το γιγάντιο φυτό που επιστημονικά αποκαλείται ferula communis, είναι εκείνο που, σύμφωνα με τη μυθολογία, χρησίμευσε σαν μέσον για να μεταφέρει ο Προμηθέας τη φωτιά στους ανθρώπους. Την έκρυψε μέσα στον ξεραμένο κορμό που έχει ίνες σαν του μπαμπακιού και βοηθούσαν να μην σβήσει. Το μάραθο δάνεισε το όνομά του και στο Μαραθώνα.

Αγαπημένο αρωματικό από την αρχαιότητα, το αγριομάραθο φυτρώνει στην Κρήτη, στα άνυδρα νησιά των Κυκλάδων, αλλά και στα περισσότερα μέρη της νότιας ηπειρωτικής Ελλάδας.

Τα σύνθετα ψηλά κίτρινα λουλουδάκια του στολίζουν το καλοκαίρι τις παρυφές των δρόμων και των μονοπατιών. Εντονα ευωδιαστά, με γλυκειά γεύση, τα φτερωτά του φύλλα προσθέτουν ξεχωριστή νοστιμιά στα καλοκαιρινά γεμιστά, στα κρητικά γιαχνερά --που γίνονται με χαρμάνι από διάφορα χόρτα της εποχής-- στους σαρακοστιανούς ντολμάδες, αλλά και στα μαγειρεμένα ψάρια και θαλασσινά.

Ονομαστοί είναι οι νησιώτικοι μαραθοκεφτέδες, με ψιλοκομμένο μάραθο που ανακατεύεται με φρέσκο κρεμμυδάκι και αλευροχυλό, και τηγανίζεται, για να γίνει εξαιρετικός μεζές. Στη Φολέγανδρο οι εφευρετικές νοικοκυρές επινόησαν ένα ασυνήθιστο χωριάτικο φαγητό: Κλωνάρια από άγριο μάραθο μαγειρεύονται γιαχνί, μαζί με κρεμμύδια και κρασί, και το φαγητό τρώγεται σαν σάλτσα πάνω σε κύβους από τηγανισμένο μπαγιάτικο σπιτικό ψωμί.

Το αγριομάραθο έχει σκουροπράσινο χρώμα, και φύλλα πιο μικρά από κείνα του καλλιεργημένου μάραθου, που μας δίνει τη μαραθόριζα. Στην ουσία η μαραθόριζα, ή δεν είναι ρίζα, αλλά το κάτω μέρος του κορμού, όπου τα σαρκώδη φύλλα του καλλιεργημένου μάραθου σχηματίζουν ένα είδος κρεμμυδιού. Αυτό το ‘κρεμμύδι’ του μάραθου, που μας ήρθε τα τελευταία χρόνια από την Ιταλία, όπως και πολλά άλλα λαχανικά, έχει κατακλύσει τις αγορές μας. Το λέμε συνήθως φινόκιο —από την ιταλική ονομασία finocchio (μάραθο).

Τα ματσάκια μάραθο που αγοράζουμε προέρχονται, δυστυχώς, από το καλλιεργημένο αυτό είδος, και είναι πολύ λιγότερο αρωματικά από τα φύλλα του άγριου, αλλά δυσεύρετου μάραθου. Η μαραθόριζα συμπληρώνει τα άλλα λαχανικά, και μπορεί να σοταριστεί και να μαγειρευτεί σε σάλτσα με λευκό κρασί, να προστεθεί στο μπριάμ, και να ψηθεί στο γκρίλ ή στα κάρβουνα. Τρώγεται επίσης ωμή, τριμμένη, και συμπληρώνει ιδανικά τις πράσινες σαλάτες. Στη Σικελία, φέτες από ωμό φινόκιο σερβίρονται στο τραπέζι, μετά από κάθε γεύμα. Καθώς τις μασάς, η γεύση του, που θυμίζει γλυκάνισο, καθαρίζει και αρωματίζει το στόμα.

protagon

Μάραθος ο φαρμακευτικός

.

Φυτό πολυετές, ποώδες, αρωματικό με βαθυπράσινα φύλλα και σαρκώδη ρίζα, που φτάνει τα 2μ. σε ύψος.
Οι κύριες χρήσεις του είναι στη μαγειρική και ζαχαροπλαστική, την αρωματοποιία και την οινοπνευματοποιία.

Από το μάραθο επίσης παρασκευάζονται φάρμακα όπως σιρόπια, ενώ λένε πως βοηθάει στην παραγωγή γάλακτος στις θηλάζουσες μητέρες. Από τους σπόρους του μάραθου, φτιάχνεται αιθέριο έλαιο.
Επίσης καταπολεμά την κακοσμία του στόματος. Στο μάραθο αποδίδονται και καλλυντικές ιδιότητες και φημίζεται για την τονωτική και αντισηπτική του δράση.
Χρησιμοποιείται για τον πόνο των ματιών, της κυστίτιδας, των αρθριτικών.

Προφυλάσσει από τη γρίπη, το βήχα, τον κοκίτη, το άσθμα, τις στομαχικές διαταραχές, τη ναυτία, τους κοιλιακούς πόνους των παιδιών. Είναι ευεργετικός στα μαλλιά και αντιρυτιδικός. Βοηθάει στη χλωρίδα του εντέρου, ανακουφίζει το ευερέθιστο έντερο. Στην αρχαιότητα χρησιμοποιείτο κατά την εμμηνόρροια για τους πονόκοιλους.
Το αιθέριο έλαιο των σπόρων του, χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, ποτοποιεία και στα καλλυντικά. Λέγεται ότι έχει και αφροδισιακές ιδιότητες.
Αλοιφές που περιέχουν μάραθο χρησιμοποιούνται για εξανθήματα επειδή έχει αντισηπτικές ιδιότητες.
Περιέχει επίσης φλαβονοειδή και αντιοξειδωτικά.
Στη μαγειρική τον βάζουμε σε νηστίσιμα, στις αγκινάρες, στους ντολμάδες, στο χταπόδι, στις χορτόπιτες αλλά και σε σαλάτες, σε ελιές, τουρσιά και σε ξύδι φτιαχτό.

Και για την ομορφιά μας;
Μια και μιλάμε για την ομορφιά μας, ένα αφέψημα από τσάι μάραθου είναι ό,τι πρέπει για το πρόσωπό μας. Το καθαρίζει, το δυναμώνει και το ηρεμεί. Επίσης, αν κάνουμε ατμόλουτρο με αιθέριο έλαιο μάραθου, ηρεμεί όλο το οργανικό μας σύστημα.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτό δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από εγκύους και παιδιά. Γενικά οι έγκυες πρέπει να συμβουλεύονται ποια αιθέρια έλαια μπορούν να χρησιμοποιήσουν!

aromacooking

Ο στάβλος που γίνεται λαχανόκηπος για άπορους

Φαίνεται πως πραγματοποιείται το όραμα για τη διαμόρφωση ενός μεγάλου λαχανόκηπου για άπορες οικογένειες στο Ηράκλειο.  
.
Η υλοποίηση αυτής της προσπάθειας αφενός φέρνει χαμόγελα αισιοδοξίας για την κάλυψη των αναγκών οικογενειών που αδυνατούν να αγοράσουν κηπευτικά, αφετέρου αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης και προώθησης αντίστοιχων πρωτοβουλιών που υλοποιούνται με πολύ εθελοντική πρωτοβουλία.
.

διαμορφώνεται σε ακίνητο έκτασης 10 στρεμμάτων
ιδιοκτησίας του δήμου Ηρακλείου

Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι ο λαχανόκηπος που διαμορφώνεται σε ακίνητο έκτασης 10 στρεμμάτων ιδιοκτησίας του δήμου Ηρακλείου στην περιοχή του Καρτερού χρησιμοποιείτο παλαιότερα για το στάβλισμα ζώων ενώ ήταν επί πολλά χρόνια εγκαταλελειμμένο και αναξιοποίητο.
Με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου παραχωρήθηκε η χρήση του ώστε να διαμορφωθεί σε λαχανόκηπο για τις ανάγκες απόρων πολιτών στο πλαίσιο υλοποίησης κοινωνικών δράσεων.
Η συγκεκριμένη δράση υλοποιείται με τη συνεργασία του Συλλόγου Τριτέκνων του Ηρακλείου. Χάρη στις εργασίες των υπηρεσιών του δήμου, την προσωπική εργασία των δικαιούχων και τις δωρεές υλικών από επιχειρήσεις της πόλης το ακίνητο καθαρίστηκε, οργώθηκε και τοποθετήθηκε δίκτυο άρδευσης και κατατμήθηκε.
Τις επόμενες ημέρες θα περιφραχτεί και θα φυτευτεί με κηπευτικά που θα καλύψουν τις ανάγκες τόσο των οικογενειών των δικαιούχων όσο και του παντοπωλείου, που λειτουργεί στο πλαίσιο της ίδιας πράξης.
Τον υπό διαμόρφωση λαχανόκηπο του δήμου Ηρακλείου επισκέφτηκαν η αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής, Δέσποινα Συγγελάκη, και ο πρόεδρος του Συλλόγου Τριτέκνων και δημοτικός σύμβουλος, Μανώλης Αχλαδιανάκης για να επιθεωρήσουν την πορεία των εργασιών.

http://www.newsbeast.gr    
via   http://prismanews.gr
Posted by καλα νεα