Sunday, 6 September 2009

Το εγχειρίδιο του καλού καταπατητή

Μόνο στην Αττική, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις δασολόγων, το 60% των δασικών εκτάσεων έχουν καταπατηθεί και τα αυθαίρετα που κτίστηκαν την τελευταία εικοσαετία σ' αυτές ξεπερνούν τα τριάντα χιλιάδες. 


Οι «συνταγές» για τον αποχαρακτηρισμό δασών και δασικών εκτάσεων είναι γνωστές στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ και, όπως κρίνεται εκ του αποτελέσματος, επιτυχημένες...
Τα αυθαίρετα στα δάση
Στην τελευταία έκθεση του WWF όπου αποτιμάται η πρόσφατη πυρκαγιά, αναφέρεται ότι τουλάχιστον 5 χιλιάδες στρέμματα δάσους έχουν οικοδομηθεί τα τελευταία χρόνια στην Αττική, ενώ η επέκταση των οικισμών σε φυσικές περιοχές χαμηλής βλάστησης ξεπερνά τα 70 χιλιάδες στρέμματα. Και πώς αλλιώς να γινόταν;
Σχεδόν όλες οι περιπτώσεις των αυθαίρετων κτισμάτων στα δάση, τα οποία κρίθηκαν κατεδαφιστέα, είναι μπλοκαρισμένες είτε σε κάποια δημόσια υπηρεσία, είτε στο Πρωτοδικείο. 

Η μέθοδος;
* Μόλις κοινοποιηθεί το πρωτόκολλο της κατεδάφισης οι καταπατητές προσφεύγουν στο διοικητικό πρωτοδικείο. Σε πρώτη φάση αναστέλλεται η κατεδάφιση και η εκδίκαση της υπόθεσης μεταφέρεται στο πολύ μακρινό μέλλον.
* Οι υποθέσεις στο Μονομελές Πρωτοδικείο προσδιορίζονται ύστερα από 26 μήνες και στο Πολυμελές, σε 21 μήνες: «Στο μεταξύ, τα κυκλώματα των καταπατητών κάνουν τις απαραίτητες πολιτικές επαφές. Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν σε κάθε προεκλογική περίοδο κατατίθεται στη Βουλή και ένα σχέδιο νόμου, το οποίο νομιμοποιεί αυθαίρετα», εξηγεί δικηγόρος που έχει ασχοληθεί με αποχαρακτηρισμούς δασικών εκτάσεων στη Ραφήνα.
Η περίφραξη των οικοπέδων νύχτα είναι μια συνήθης και πολλές φορές πετυχημένη συνταγή.
* «Ακόμη, όμως, κι όταν εκδίδονται πρωτόκολλα κατεδάφισης, δεν εκτελούνται. Υπάρχει μία απροθυμία από πλευράς των εντεταλμένων υπαλλήλων και συνεργείων, είτε για κοινωνικούς λόγους, είτε γιατί δέχονται απειλές και φοβούνται να προχωρήσουν», παραδέχονται στην «Κ.Ε.» υπάλληλοι από τη Νομαρχία Αν. Αττικής.

Βιομηχανία πρωτοκόλλων διοικητικής αποβολής.
Η περίφραξη των οικοπέδων νύχτα είναι μια συνήθης και πολλές φορές πετυχημένη συνταγή.  
Ο καταπατητής, πάλι, που δεν έχει τίτλο ιδιοκτησίας και θέλει να κτίσει σε δασική έκταση, τα καταφέρνει μια χαρά, ελλείψει μάλιστα και των δασοφυλάκων. Νύχτα θα περιφράξει το οικοπεδάκι με πασάλους και σύρμα.
Στη συνέχεια, θα μεταφέρει δέντρα μεγάλης ηλικίας και πέτρες από παλιά κτίσματα. Οταν τον πάρει χαμπάρι το αρμόδιο δασαρχείο, του επιβάλλει πρωτόκολλο διοικητικής αποβολής για την έκταση που έχει περιφράξει.
* Το πρωτόκολλο προσβάλλεται στο οικείο ειρηνοδικείο και ακολουθείται η ίδια διαδικασία με τα αυθαίρετα.
* Ο καταπατητής παρουσιάζεται με δύο μάρτυρες, οι οποίοι πιστοποιούν το δίκαιο των ισχυρισμών του και συνήθως βγαίνει κερδισμένος, καθώς από την πλευρά του Δημοσίου, συνήθως εμφανίζεται κάποιος υπάλληλος, ο οποίος πολλές φορές δεν γνωρίζει το ιστορικό της περιοχής.
Σημειωτέον ότι οι περισσότεροι δασικοί υπάλληλοι δεν μένουν στο ίδιο δασαρχείο για πολλά χρόνια.
* Οταν η υπόθεση προωθηθεί για να εκδικαστεί σε δεύτερο βαθμό, εξετάζεται μόνο ο φάκελος. Ελλείψει επαρκών στοιχείων, από την πλευρά του Δημοσίου, δικαιώνεται τελικά ο καταπατητής.

Μόνο στην Αττική, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των δασολόγων, περίπου το 60% των δασικών εκτάσεων έχει καταπατηθεί την τελευταία εικοσαετία.Μόνο στην Αττική, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των δασολόγων, περίπου το 60% των δασικών εκτάσεων έχει καταπατηθεί την τελευταία εικοσαετία. «Πράγματι, πολλές φορές, κυρίως λόγω των αποδιοργανωμένων δασαρχείων, κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει την έκβαση μιας τέτοιας υπόθεσης. Και, φυσικά, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι ενδέχεται να κρύβονται ακόμη και φαινόμενα διαφθοράς πίσω από τέτοιες περιπτώσεις. Οσο πιο διαλυμένη είναι η δασική διοίκηση, τόσο πιο πλημμελής ο έλεγχος της δημόσιας περιουσίας και, άρα, τόσο πιο συχνή η εμφάνιση των φαινομένων διαφθοράς», μας εξηγεί ο Ν. Μπόκαρης, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Δασολόγων Δημ. Υπαλλήλων.

Οικόπεδα μέσα από τη στάχτη
Οι γνωρίζοντες υποστηρίζουν ότι «η πιο εύκολη μέθοδος για να αποχαρακτηριστεί μια δασική έκταση είναι να καεί, μαζί με «καθαρά» χωράφια, να κηρυχθεί αναδασωτέα και, στη συνέχεια, να αποχαρακτηριστεί ως προς ένα τμήμα της».
* Σύμφωνα με τους δασολόγους, επίσης μόνο κατά την τελευταία δεκατετία τουλάχιστον για δέκα χιλιάδες στρέμματα δεν υπάρχει εντολή αναδάσωσης, ειδικά σε περιοχές όπου οι οικιστικές πιέσεις είναι μεγάλες. Η συνήθης αιτιολογία για τις εξαιρέσεις είναι ότι «την ημέρα της πυρκαγιάς δεν έφεραν δασική βλάστηση».
* Οι δασολόγοι δεν συμφωνούν: «Εφόσον ο δασάρχης κατάφερε κι εντόπισε ποιες εκτάσεις δεν έφεραν δασική βλάστηση την ημέρα της πυρκαγιάς ενώ παλιότερα ήταν δασικές, έπρεπε με άλλη απόφασή του, σύντομα, να εισηγηθεί την κήρυξή τους ως αναδασωτέων λόγω εκχέρσωσης. Ο δασικός χαρακτήρας τους δεν χάνεται ακόμη κι αν την ημέρα της πυρκαγιάς δεν έφεραν δασική βλάστηση», εξηγεί ο Τ. Κουρής, γ.γ. της Πανελλήνιας Κίνησης Δασολόγων.

Οι επιτροπές επίλυσης δασικών αμφισβητήσεων
Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια πολίτες ζήτησαν με αίτησή τους από τις εν λόγω επιτροπές, την τελευταία δεκαετία τον αποχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων.
Μάλιστα, οι αιτήσεις αυξάνονται έπειτα από τη δημοσίευση των αναδασωτέων εκτάσεων στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
* Οπως μας ενημέρωσαν από τη Διεύθυνση Δασών, οι ενδιαφερόμενοι είναι συνήθως κάτοχοι ιδιωτικής δασικής έκτασης ή διαθέτουν διοικητική αναγνώριση, ή έχουν εκδώσει δικαστική απόφαση έπειτα από αντιδικία με το Δημόσιο, σύμφωνα με την οποία η επίμαχη κάθε φορά έκταση τους ανήκει.
* Αν η απόφαση δεν ικανοποιεί τους αιτούντες, προσφεύγουν στην αντίστοιχη δευτεροβάθμια επιτροπή. Στο μεταξύ, αρκετοί από αυτούς έχουν φροντίσει να προχωρήσουν σε εκχερσώσεις. Και βεβαίως, οι κινήσεις αυτές σιγοντάρονται από την εκάστοτε εξουσία.
* Η ερώτηση που κατέθεσε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Αν. Λιάσκος, λίγο πριν εκπνεύσει το 2008, είναι χαρακτηριστιστική: Ρωτά τον αρμόδιο υπουργό αν προτίθεται να συγκροτήσει δεύτερη επιτροπή επίλυσης δασικών αμφισβητήσεων στο νομό Ευβοίας, για την καλύτερη διεκπεραίωση των υποθέσων σε εύλογο χρονικό διάστημα.

Της ΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ

Friday, 4 September 2009

Νέος θάνατος αρκούδας στην Εγνατία

Η ανεπαρκής περίφραξη της Εγνατίας Οδού παραμένει στη θέση της, δύο μήνες μετά τις διαβεβαιώσεις για «άμεση» αντικατάστασή της, και η θυσία αρκούδων στην άσφαλτο συνεχίζεται.
Μια μεγαλόσωμη αρσενική αρκούδα, ηλικίας περίπου 25 χρόνων, είναι το έβδομο θύμα σε ισάριθμα τροχαία τους τελευταίους μόλις έξι μήνες στον αυτοκινητόδρομο και η έκτη που χάνει τη ζωή της.

Το ατύχημα, που έγινε τα μεσάνυχτα της Τετάρτης στο Τμήμα Γρεβενά - Παναγιά, ήταν ένα από τα πλέον σοβαρά και επικίνδυνα για τους οδηγούς και μόνο από θαύμα δεν θρηνούμε και ανθρώπινα θύματα.

Το ζώο πέρασε τον «προστατευτικό» φράχτη κοντά στον κόμβο των Μαυραναίων, έξι χιλιόμετρα έξω από τα Γρεβενά, διέσχισε το οδόστρωμα, πέρασε πάνω από το διάζωμα και συγκρούστηκε διαδοχικά με τρία οχήματα, ένα ΙΧ και δύο τριαξονικά φορτηγά.
Η σχετική ψυχραιμία των οδηγών απέτρεψε μια πιθανή καραμπόλα μεταξύ των αυτοκινήτων, με τραγικές συνέπειες.
Η αρκούδα συνεθλίβη κάτω από τις ρόδες μιας νταλίκας και χρειάστηκε η επέμβαση γερανού για να σηκώσει το βαρύ όχημα και να ανασυρθεί η σορός του άτυχου ζώου.

Με αφορμή και το νέο ατύχημα, οι δύο περιβαλλοντικές οργανώσεις για την άγρια ζωή («Καλλιστώ» και «Αρκτούρος») με σκληρές ανακοινώσεις τους ζητούν την επίσπευση των εργασιών για την άμεση αντικατάσταση της περίφραξης, ενώ η πρώτη απειλεί ακόμα και τη χρήση ένδικων μέσων κατά των υπευθύνων σε αντίθετη περίπτωση.
«Τα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα ακυρώνονται ουσιαστικά αν δεν αντικατασταθεί άμεσα ο φράχτης.

Η "Καλλιστώ" επιφυλάσσεται για τη χρήση κάθε μέσου, ένδικου ή μη, προκειμένου να δοθεί επιτέλους μια ουσιαστική λύση στο πρόβλημα αποδεκατισμού του πληθυσμού της αρκούδας στην Πίνδο», τονίζει η οργάνωση, ενώ ο «Αρκτούρος» επισημαίνει πως δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια καθυστερήσεων και απαιτεί την άμεση ολοκλήρωση του έργου.
Σημειώνεται πως πρόκειται για την 23η απώλεια αρκούδας τα τελευταία πέντε χρόνια από τροχαία ατυχήματα.
πηγή

Wednesday, 2 September 2009

Tuesday, 1 September 2009

Δηλητηριώδης τέφρα στη λίμνη του Μαραθώνα

Γεμάτη με τοξίνες και βαρέα μέταλλα προερχόμενα 
από τα αποκαΐδια η επιφάνεια του νερού
Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2009

Σε «τοξική βόμβα» φαίνεται να μετατρέπεται το νερό του φράγματος του Μαραθώνα μετά την καταστρεπτική πυρκαϊά στη Βορειοανατολική Αττική. Στην επιφάνεια του νερού της τεχνητής λίμνης, ενός από τους βασικούς τροφοδότες του Λεκανοπεδίου σε πόσιμο και αρδεύσιμο νερό, έχουν εναποτεθεί ήδη τέφρα και αποκαΐδια, τα οποία, όπως έχουν δείξει οι προηγούμενες εμπειρίες καταστρεπτικών πυρκαϊών στην Ηλεία και στην Αρκαδία, είναι στοιχεία πλούσια σε διάφορες τοξικές ουσίες και βαρέα μέταλλα. 

Ενδεικτικά, μετά τις φωτιές στον Πάρνωνα και στην Ηλεία το καλοκαίρι του 2007 οι έρευνες του Πολυτεχνείου Κρήτης και του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών είχαν καταδείξει ότι στα επιφανειακά ύδατα των πληγεισών από τη φωτιά περιοχών υπήρχαν υψηλές συγκεντρώσεις σε αμμωνία, φώσφορο, μόλυβδο, χαλκό και αρσενικό, προϊόντα της καύσης, που σε πολλές περιπτώσεις προέρχονταν από πλαστικά και απορρίμματα παράνομων χωματερών.

Μάλιστα, στη σχετική μελέτη για την Ηλεία που εκπόνησαν οι γεωπόνοι και οι υδρογεωλόγοι του Γεωπονικού Πανεπιστημίου γινόταν λόγος για πλήρη απαγόρευση της πόσης των υδάτων από τους κατοίκους των περιοχών αλλά και από τα κοπάδια αιγοπροβάτων για διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών, ώσπου να διαπιστωθεί το εύρος της επίδρασης στα υπόγεια υδατικά αποθέματα της περιοχής. 

Ως αντιστάθμισμα και λύση των προβλημάτων ύδρευσης που θα προέκυπταν, πρότειναν την κατασκευή νέων δεξαμενών, τη μεταφορά νερού από καθαρά υδατικά αποθέματα άλλων περιοχών και τον καθαρισμό των υπαρχουσών υδατοδεξαμενών προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για την αποθήκευση ποσοτήτων ύδατος προορισμένων για τη συντήρηση των κοπαδιών. 
Στο ίδιο πλαίσιο, προτεινόταν η άμεση διαμόρφωση των πρανών του εδάφους κοντά στις πηγές και άλλα έργα αποστράγγισης, προκειμένου να περιοριστούν τα φαινόμενα διάβρωσης, λασπορροής και μεταφοράς των υπολειμμάτων της πυρκαϊάς ακόμη και σε επιφανειακά ύδατα μακριά από τις εστίες της καταστροφής.

Oπως εξηγεί ο καθηγητής Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Ευθύμιος Λέκκας, «τα βαρέα μέταλλα και τα κατάλοιπα τοξινών που διαπιστώνονται στην τέφραπροέρχονται από τη μάζα του ξύλου που καίγεται, αλλά και από τα απορρίμματα που έχουν συγκεντρωθεί σε δεκάδεςπαράνομες χωματερές. Τα κατάλοιπα αυτά, όταν εναποτίθενται στο έδαφος ή στην επιφάνεια υδάτινων οικοσυστημάτων, επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα των νερών και, γενικότερα, του υδροφόρου ορίζοντα.  

Ετσι η λίμνη του Μαραθώνα, που αποτελεί τη λεκάνη απορροής για την ευρύτερη περιοχή, θα δεχθεί-αποδεδειγμένα-πολύ μεγαλύτερες ποσότητες τέφρας με τις πρώτες βροχές, αλλά και μέσω των υπόγειων νερών» . Στην παρούσα φάση το εύρος της μόλυνσης στη λίμνη δεν είναι ακόμη γνωστό, ο κ. Λέκκας όμως υποστηρίζει ότι «πρέπει να αποτελέσει μία από τις βασικότερες προτεραιότητεςη μέτρηση των τοξικών ουσιών στο νερό της λίμνης», τονίζοντας παράλληλα ότι «η ποιότητα των νερών εξαρτάται από την ταχύτητα και τη συχνότητα των μετρήσεων αυτών, καθώς και από τα μέτρα διύλισης που θα λάβουν οι αρμόδιες υπηρεσίες». Και ο κ. Λέκκας υπογραμμίζει: «Μέχρι νεωτέρας θα χαρακτήριζα την κατανάλωση και τη γενικότερη χρήση νερού από τη λίμνηασφαλείς, αλλά μόνο εφόσον ξεκινήσουν εντατικοί και εξονυχιστικοί έλεγχοι στη λίμνη και σε γειτονικές γεωτρήσεις, αξιοποιώντας και δειγματοληψίες από υπόγειαυδατικά αποθέματα σε όλη την ευρύτερη περιοχή».

Στην περιοχή γύρω από την τεχνητή λίμνη του Μαραθώνα η καταστροφή του δάσους των πεύκων και των κουκουναριών είναι σχεδόν ολοκληρωτική. Σύμφωνα, με πληροφορίες, ο δήμαρχος της περιοχής κ. Σπύρος Ζαγάρης , φοβούμενος και αυτός τις συνέπειες μόλυνσης του νερού της λίμνης, προσανατολίζεται στην άμεση κατασκευή κορμοδεμάτων και στην αναδάσωση τμήματος του εξαϋλωμένου δάσους, προκειμένου να αποτρέψει την κατολίσθηση εδαφών και στάχτης στο εσωτερικό της λίμνης. «Δεν πρέπει να γίνει καμία παρέμβαση χωρίς προηγούμενηεμπεριστατωμένη μελέτη» υποστηρίζει ο κ. Λέκκας, υπογραμμίζοντας όμως ταυτόχρονα την αναγκαιότητα περαιτέρω ενεργειών προκειμένου «να μη μετατραπεί η λίμνη του Μαραθώνασε λίμνη τέφρας».

Monday, 31 August 2009

«Φτιάξαμε μιαν Αθήνα στην οποία είμαστε παρείσακτοι»

Της Μαίρης Αδαμοπούλου

«Δημιουργήσαμε μια πόλη στην οποία είμαστε παρείσακτοι, γι΄ αυτό και δεν την αγαπάμε»,

λέει για την Αθήνα η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα
«Δύο πόλεις που αγαπώ πολύ είναι το Παρίσι και η Ρώμη. Τι μας ανήκει από το Παρίσι; Το ξενοδοχείο που θα μείνουμε; Το μικρό δωμάτιο που θα μας φιλοξενήσει ένας φίλος; Το άδειο φοιτητικό δωμάτιο που έμενα; Όχι. Αυτό που αγαπώ στο Παρίσι και έχει μείνει στην ψυχή μου για πάντα είναι η πόλη», λέει στα «ΝΕΑ» η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη- Πλάκα.

«Η πόλη μάς κάνει να αισθανόμαστε πλούσιοι. Η πόλη που διαθέτει pied a terre (σ.σ.: πόδι στη γη, που σημαίνει έχω πάτημα), όρος που δεν υπάρχει στα ελληνικά, διότι δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα. Δεν θα μας ικανοποιήσει ποτέ το να έχουμε στην Αθήνα ένα πάτημα, ένα δωμάτιο 2Χ3 για παράδειγμα, ενώ στο Παρίσι μας φτάνει».

Γιατί δεν μπορούμε στην Αθήνα να έχουμε πάτημα;
Διότι δεν την αγαπάνε οι κάτοικοί της. Και κάνουμε τα πάντα για να δείξουμε ότι δεν την αγαπάμε: πετάμε τα σκουπίδια μας στον δρόμο, αφήνουμε τις σακούλες έξω από τους κάδους απορριμμάτων... Δεν τη σεβόμαστε, αν και είναι μια από τις πιο ωραίες πόλεις στον κόσμο.

Για ποιον λόγο ο Αθηναίος δεν σέβεται την Αθήνα; Μήπως του φέρεται κι εκείνη άσχημα;
Πρέπει να αναζητήσουμε την αρχή του κακού σε μια έκρηξη αστυφιλίας, η οποία δεν προετοίμασε τη μετάβαση από την ύπαιθρο προς το άστυ. Αλλιώς ζούσε ο άνθρωπος του χωριού και αλλιώς οφείλει να ζει ο άνθρωπος της πόλης. Ο άνθρωπος του χωριού έπρεπε να παιδευτεί για να γίνει πολίτης του άστεως και αυτό δεν φρόντισε να το κάνει ούτε το σχολείο ούτε η κοινωνία κι έτσι μεταφέρθηκε το χωριό στην πόλη. Έτσι δημιουργήσαμε μια πόλη στην οποία είμαστε παρείσακτοι, γι΄ αυτό και δεν την αγαπάμε.

Γιατί στο Παρίσι μάς είναι αρκετό ένα δωματιάκι;
Διότι στο Παρίσι η πόλη μας ανήκει. Είναι αταξική. Αν η πόλη είναι όμορφη, είμαστε όλοι πλούσιοι. Και μάλλον εμείς είμαστε πιο πλούσιοι από τους πλουσίους, διότι οι πλούσιοι δεν χαίρονται την πόλη. Δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν ελεύθερα χωρίς φρουρούς, δεν μπορούν να καθήσουν στο πάρκο, να χαρούν τους δρόμους, να χαζέψουν.

Πώς είναι αταξική μια πόλη, όταν στο Κολωνάκι ή τα βόρεια προάστια δεν ζουν οι οικονομικά πιο εύποροι ή Ομόνοια έχει μετατραπεί σε γκέτο μεταναστών;
Ο μόνος αταξικός χώρος είναι η πόλη. Μόλις μπούμε στα σπίτια μας γινόμαστε ταξικοί. Οι πλούσιοι στις επαύλεις τους στα βόρεια προάστια με τους κήπους του, οι φτωχότεροι στα διαμερισματάκια τους και η πόλη που μας περιμένει ως το μεγάλο σπίτι μας, περιμένει να τη σεβαστούμε, να τη φροντίσουμε και να τη χαρούμε. Αν η πόλη γίνεται ταξική, αυτό συμβαίνει διότι εμείς την κάνουμε ταξική. Κι αυτό είναι μια ιδεοληψία. Γιατί είναι ωραιότερο το Κο λωνάκι από την παραλία του Φαλήρου για παράδειγμα; Επειδή στριμώχνονται τα αυτοκίνητα και ο κόσμος στα καφέ; Και την τραγωδία της Ομόνοιας εμείς τη δημιουργήσαμε. Φτιάξαμε μια πλατεία πάρα πολύ άσχημη ως χώρο υποδοχής και διανυκτέρευσης και ήταν πολύ φυσικό να καταλήξει εκεί που κατέληξε.

Υπάρχει δυνατότητα αλλαγής του τοπίου στην Ομόνοια;
Βεβαίως. Μακάρι να μπορούσαμε να γκρεμίσουμε τη σημερινή πλατεία και να επαναφέρουμε το σχέδιο του Ζογγολόπουλου. Μια πλατεία με σιντριβάνια και βότσαλα δηλαδή, που βεβαίως θα δροσίζει, αλλά δεν θα είναι χώρος για να κάθεσαι. Έτσι θα αποκαταστηθεί η λειτουργία και η ομορφιά της. Σήμερα είναι άθλια. Ακόμη και το γλυπτό του Ζογγολόπουλου μοιάζει εξόριστο.

Πώς να συγκρίνουμε όμως τη Ρώμη και το Παρίσι με την Αθήνα, όταν σ΄ αυτές τις πρωτεύουσες έχουν αναδειχθεί υπέροχα τα μνημεία και σε κάθε βήμα συναντά κανείς έργα τέχνης;
Όχι ότι δεν υπάρχουν δείγματα κακής τέχνης και σε αυτές τις πόλεις, διότι δυστυχώς οι εικαστικές παρεμβάσεις των τελευταίων 30 ετών και στο Παρίσι είναι πολύ κακές. Όταν βλέπεις τα υπέροχα κάγκελα του Μετρό του Γκιμάρ, δείγματα αρ νουβό του 1900 και βλέπεις μπροστά στο Παλαί Ρουαγιάλ και στο Λούβρο ένα σκέπαστρο-τέρας που νομίζεις ότι είναι προσωρινό παιχνίδι λούνα παρκ- αλλά δεν είναι- δυστυχώς οι καλλιτεχνικές παρεμβάσεις είναι κατά κανόνα κακές. Γι΄ αυτό και θα έπρεπε να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν παραγγέλνουμε έργα τέχνης για δημόσιους χώρους. Ειδικά οι προτομές και τα αγάλματα είναι πολύ κακά.

tanea.gr

Sunday, 30 August 2009

Ανακύκλωση

 
Ένα πολύ όμρφο video  
για την Ανακύκλωση.
Δείξτε το στα παιδάκια σας

.


http://xallara.blogspot.com/2009/08/blog-post_20.html
Μας το έστειλε ο Σπύρος

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου: η ατμόσφαιρα
ως κουβέρτα

Οι ποσότητες αερίων του θερμοκηπίου που εκλύονται στην ατμόσφαιρα έχουν αυξηθεί ανησυχητικά τις τελευταίες δεκαετίες λόγω των εντεινόμενων ανθρωπογενών δραστηριοτήτων παγκοσμίως. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να παγιδεύεται στην ατμόσφαιρα θερμότητα, η οποία αλλιώς εκλύεται στο διάστημα, oπότε ενισχύεται το "φαινόμενο του θερμοκηπίου" ή αλλιώς υπερθέρμανση του πλανήτη. 

εξαντας - 49 λέξεις για το χιόνι