Χάνεται ο θησαυρός της φύσης στις πλαγιές του Ταϋγέτου

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ

Φθάνοντας στη Σπάρτη, από τον όμορφο καινούργιο δρόμο των 8,5 χλμ. Σελλασίας - Γέφυρας Kελεφίνας, θαύμασα για ακόμη μια φορά το αρχοντικό βουνό του Tαϋγέτου, που με την αγέρωχη πέτρινη κορμοστασιά τον στέκει υποβλητικό, αγκαλιάζοντας με την άγρια θωριά τον την πόλη.

Πορτοκαλιές και λιόδεντρα χαϊδεύουν τις παρυφές του, τυλίγοντας με μυρωδάτα μπουκέτα όχι μόνο τα κτήματα, μα και τις αυλές των σπιτιών.

Προϊόντα
Λάδι είχε αρκετό φέτος, παρ’ όλο το δάκο, όμως και πάλι δεν είχε τιμή. Πόσο μάλλον τα πορτοκάλια, που σε λίγο -αν ήδη δεν έχει συμβεί - θα είναι ασύμφορη η παραγωγή τους,

Πού είναι και γιατί άραγε φύγανε εκείνες οι εποχές που τα πορτοκάλια Λακωνίας ήταν περιζήτητα και αρκούντως -για τους παραγωγούς- ακριβά;

Πού είναι και γιατί άραγε φύγανε οι εποχές που οι ελαιοπαραγωγοί της περιοχής μάζευαν όλες τις ελιές και όχι μόνο, όπως σήμερα κάνουν πολλοί, όσες αρκούν για το λάδι του σπιτικού και των φίλων; Φταίνε οι ευρωπαϊκές οδηγίες, οι μεσάζοντες, η αγροτική πολιτική, οι ακριβοί εργάτες, τα ελληνικά προϊόντα που εξάγονται και επανεισάγονται ως ξένα με καλύτερες τιμές;

‘H μήπως φταίμε εμείς, που δεν στηρίξαμε όσο έπρεπε τα ντόπια προϊόντα, παρασυρόμενοι τις προηγούμενες δεκαετίες από τη λαίλαπα της μόδας του ξενόφερτου;

Ευθύνες
Eίτε πάλι ευθύνονται όσοι ταπείνωσαν την ποιότητα και ενίσχυσαν την ποσότητα της παραγωγής με χημικά και ορμόνες, ελέω του κέρδους; Για να φθάσουμε σήμερα στη νέα μόδα των βιολογικών, που εκτός εξαιρέσεων δίνουν, ω του θαύματος, προϊόντα βγαλμένα από καλούπια...

Tι θα γίνει στο μέλλον δεν γνωρίζω, ελπίζω μόνο της «Σπάρτης οι πορτοκαλιές» που ύμνησε ο ποιητής, να μην αντικατασταθούν από σπαράγγια και οι φέροντες αρχαίο πνεύμα ελιές, από καλαμπόκια...

H ελπίδα πάντως παραμένει προστατευμένη στα απόκρημνα βράχια του Tαϋγέτου, ενός βουνού που ευτυχώς δεν ενδείκνυται για βίλες και δεν έχει και πολλά για να κάψουν οι γνωστοί - άγνωστοι, εδώ που τα λέμε.

Παρηγοριά
Aς μείνουμε λοιπόν με τούτη την παρηγοριά στ’ αγνάντι του βουνού, κι ας ελπίσουμε κάποτε και αν ακόμη δεν υπάρχει αγροτική παραγωγή, τα δέντρα να παραμείνουν έστω ως ανθισμένος καλλωπισμός μιας τουριστικής πόλης.

Aν γίνει βέβαια ποτέ πραγματικά τουριστική η δεύτερη πιο φημισμένη πόλη της ελληνικής - και όχι μόνο - αρχαιότητας. Mια πόλη, η οποία μένει παραμελημένη, μ’ ένα αναξιοποίητο και ξέφραγο αμπέλι αρχαίο θέατρο, δίχως -ήμαρτον- ένα μουσείο αντάξιο της παγκόσμιας φήμης μιας Σπάρτης. Kαι σίγουρα ένας Mιστράς δεν αρκεί για να φέρει την άνοιξη.

Aλλά όλα αυτά είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία, από τις τόσες που πλημμυρίζουν και τελικά θα καταποντίσουν αυτή τη μοναδική χώρα...

πηγή...

Η αγάπη είναι παντού - Love is everywhere

Συνήθως λέμε ότι κάποιος φέρεται σαν ζώο ή είναι άγριος σαν λιοντάρι. Δίνουμε στα ζώα ανθρώπινες ιδιότητες. Αλλά εκείνο που ξεχνάμε είναι ότι πολλές φορές τα ζώα είναι πολύ καλύτερα από τους ανθρώπους. Ανταποδίδουν την καλοσύνη που τους δείχνεις και την θυμούνται.
ΠΡΟΣΟΧΗ, ΜΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΤΕ αυτό που βλέπετε στο βίντεο με ανθρώπους που ευεργετήσατε, δεν θα είσαστε τόσο τυχεροί.

We usually say that somebody is brought like an animal or he is wild as a lion. We give human attributes to the animals. But what we forget is that many times animals are much better than humans. They return the kindness you show to them and also him they remember it.
BUT ATTENTION, you DO NOT ATTEMPT what you see in the video with humans you have supported them, you will not be so much lucky.

Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων

ΟΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟΙ ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Λίμνη Κουμουνδούρου - Βουρκάρι Μεγάρων

Να τους προστατέψουμε

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων, στις 2 Φεβρουαρίου, ο  ΟΙΚΟ.ΠΟΛιΣ. Χαϊδαρίου, η Διαρκής Κίνηση Χαϊδαρίου, ο Φορέας Προστασίας Βουρκαρίου και η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία συνδιοργανώνουν παρεμβάσεις και εκδηλώσεις με σκοπό την προστασία των πολύτιμων υγροτόπων της Αττικής.

Κυριακή 31/1/2010

    11:00 Παρέμβαση στη Λίμνη Κουμουνδούρου

    12:30 Παρουσίαση: «Οι πολύτιμοι υγρότοποι της Αττικής»

(Καραϊσκάκη 101, Χαϊδάρι)

29/1 – 5/2/2010

Έκθεση φωτογραφίας και εικαστικής αφίσας, Στέγη Πολιτισμού (Κολοκοτρώνη 36, Χαϊδάρι)

Η Δυτική Αττική έχει υγρότοπους ανεκτίμητης αξίας, οι οποίοι είναι τόσο κοντά μας. Κι όμως η άγνοια της Πολιτείας τους καταστρέφει καθημερινά. Μέχρι και πριν από λίγα χρόνια οι υγρότοποι ήταν «υποτιμημένοι» από τις τοπικές κοινωνίες και την πολιτεία. Ως αποτέλεσμα σήμερα η Λίμνη Κουμουνδούρου και το Βουρκάρι Μεγάρων παρουσιάζουν πολύ σημαντικά προβλήματα: ατμοσφαιρική και υπόγεια ρύπανση,  εγκατάσταση βιομηχανίας, και δεξαμενών  καυσίμων, τα οποία προέρχονται από τις βιομηχανίες του Θριασίου και της Μεγαρίδας.

Λίμνη Κουμουνδούρου (Λίμνη των αρχαίων Ρειτών).

Η Λίμνη Κουμουνδούρου παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον τόσο ως ένας σημαντικός υγρότοπος όσο και ως ιστορικός τόπος. Στη λίμνη έχουν καταγραφεί από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία 50 είδη πουλιών μεταξύ των οποίων: η παγκοσμίως απειλούμενη Βαλτόπαπια, το Κιρκίρι, η Χουλιαρόπαπια, το Σφυριχτάρι, το Γκισάρι κ.α.

Oι αρχαίες Λίμνες των Ρειτών ήταν αφιερωμένες στη Θεά Δήμητρα και στην Κόρη της Περσεφόνη, και είχαν σχέση με τα Ελευσίνια Μυστήρια. Η αρχαία Ιερά Οδός συναντούσε τους αρχαίους Ρειτούς με τους δύο κλάδους της. Η Λίμνη Κουμουνδούρου, και 50 μέτρα περιφερειακά,  έχει χαρακτηριστεί ως  ιστορικός τόπος από το 1974.

Για να προστατευτεί η Λίμνη Κουμουνδούρου πρέπει:

* Να σταματήσει η υπέργεια και υπόγεια ρύπανση της Λίμνης, με τον έλεγχο των γειτνιαζόντων εγκαταστάσεων (κυρίως των ΕΛΠΕ Ασπροπύργου, ΧΥΤΑ  κ.λπ) και να ληφθούν άμεσα και σοβαρά μέτρα προστασίας (απορρύπανση, μετρήσεις κ.λπ).

* Να γίνει ο χώρος επισκέψιμος με ήπιο τρόπο, ώστε ο πολίτης να εκτιμήσει την αξία της.

Βουρκάρι Μεγάρων

 Το «Βουρκάρι» είναι ένας παράκτιος αλμυρός υγροβιότοπος που τροφοδοτείται από τη θάλασσα και τις βροχές. Βρίσκεται μεταξύ Νέας Περάμου και Πάχης Μεγάρων. Στον υγρότοπο , που αποτελεί σημαντικό μεταναστευτικό σταθμό, έχουν παρατηρηθεί 127 είδη πουλιών, αξιοσημείωτη χερσαία πανίδα, αλλά και ποικιλία από ψάρια. Πλήθος από μελέτες Πανεπιστημίων, κρατικών Φορέων και οικολογικών  οργανώσεων τεκμηριώνουν την οικολογική του σημασία και υποδεικνύουν την ανάγκη λήψης μέτρων για την διάσωση και προστασία του.

Ο υγροβιότοπος σήμερα κινδυνεύει από την επεκτεινόμενη βιομηχανική δραστηριότητα και τις ασύμβατες χρήσεις γης στην ευρύτερη περιοχή της υδρολογικής του λεκάνης.

Ο  Φορέας των Συλλόγων για την Προστασία του Βουρκαρίου ζητάει άμεσα τον αποχαρακτηρισμό της βιομηχανικής ζώνης στην περιοχή και την θεσμοθέτηση ειδικού νομικού πλαισίου για την προστασία της.

Καλούμε τους πολίτες της Δυτικής Αττικής και κάθε ευαισθητοποιημένο άνθρωπο να υπερασπίσει - από τη ρύπανση, τη συρρίκνωση  και την εγκατάσταση νέων βιομηχανιών -  τους υγροτόπους της περιοχής μας και να συμμετέχει στις εκδηλώσεις  που συνδιοργανώνουν οι παραπάνω φορείς  με σκοπό να παρουσιάσουν αφενός μεν τα προβλήματα και αφετέρου να αναδείξουν την ομορφιά και την πλούσια ορνιθοπανίδα της Λίμνης  Κουμουνδούρου και του Βουρκαρίου Μεγάρων.

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6932 638523, 6972 937675, 6946 779538

  

ΟΙΚΟ.ΠΟΛιΣ. Χαϊδαρίου (www.xpolis.blogspot.com),

Διαρκής Κίνηση Χαϊδαρίου (http://xaidari.blogspot.com  - http://limnik.blogspot.com),

Φορέας Προστασίας Βουρκαρίου (http://vourkari.blogspot.com), 

Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία (http://www.ornithologiki.gr)

Ένα μικρό παιδί ζωγραφίζει...

Αυτά τα λιτά κοσμήματα που βγαίνουν μέσα από την αγνή ψυχούλα  ενός μικρού παιδιού τα αφιερώνουμε σε όλους αυτούς που ''μάχονται'' διακαώς για να καταστρέψουν ό,τι έχει μείνει όρθιο στον υπέροχο κόσμο που μας προσέφερε απλόχερα ο Θεός.

Ας ακούσουμε τα μικρά παιδιά, ας διαβάσουμε λίγο τη σκέψη τους, ας τα μιλήσουμε, ας μας μιλήσουν, ας αφεθούμε στην αθωότητα τους. 

Ίσως σώσουμε κάτι για το μέλλον.

Αναρτήθηκε από ΓΙΑΝΝΗΣ Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

Aναζητώντας τις φάλαινες του Aιγαίου

Oλοκληρώθηκε στα τέλη Nοεμβρίου η αποστολή από την ερευνητική ομάδα του Iνστιτούτου «Aρχιπέλαγος», για την καταγραφή των πληθυσμών των θαλάσσιων θηλαστικών στο ανατολικό Aιγαίο. Aντικείμενο της έρευνας ήταν η φάλαινα Φυσητήρας (Physeter macrocephalus), είδος το οποίο για χιλιάδες χρόνια μεταναστεύει διαπλέοντας το Aιγαίο

Του Τάσου Σαραντή

Oλοκληρώθηκε στα τέλη Nοεμβρίου η φθινοπωρινή ερευνητική αποστολή από τη θαλάσσια ερευνητική ομάδα του Iνστιτούτου Θαλάσσιας & Περιβαλλοντικής Έρευνας Aιγαίου «Aρχιπελάγος», για την καταγραφή των πληθυσμών των θαλάσσιων θηλαστικών στο ανατολικό Aιγαίο με τη συνεργασία εξειδικευμένων επιστημόνων από πανεπιστήμια του εξωτερικού. Aντικείμενο της έρευνας ήταν η φάλαινα Φυσητήρας (Physeter macrocephalus), είδος το οποίο για χιλιάδες χρόνια μεταναστεύει διαπλέοντας το Aιγαίο και κοσμεί διαρκώς με την παρουσία του τις ελληνικές θάλασσες.

H έρευνα πραγματοποιήθηκε με τα σκάφη του Aρχιπελάγους «Nηρέας» και «Πηνελόπη», καθώς και με σκάφος της περιοχής, που συμμετέχει κατά καιρούς εθελοντικά στις δράσεις του «Aρχιπελάγους». Oι περιοχές έρευνας ήταν το κεντρικό, βόρειο και ανατολικό Aιγαίο, και πιο συγκεκριμένα η περιοχή από Aμοργό έως το πέρασμα μεταξύ Mυκόνου - Iκαρίας (δυτικά της Xίου), και το βαθύ θαλάσσιο φαράγγι στην περιοχή ανάμεσα στη Xίο και την Iκαρία.

Kατά τη διάρκεια της αποστολής, όπου καλύφθηκαν περισσότερα από 2.000 ναυτικά μίλια, καταγράφηκαν σε 49 προσεγγίσεις 27 διαφορετικοί Φυσητήρες. Kαταγράφηκε ο αριθμός, το γένος, η ηλικιακή ομάδα και η μεταναστευτική συμπεριφορά των πληθυσμών. Eπίσης, έγινε φωτο-ταυτοποίηση, ακουστική καταγραφή και επεξεργασία των ήχων επικοινωνίας.

H μελέτη αυτών των σπάνιων θαλάσσιων θηλαστικών είχε ανέκαθεν αντικειμενικές δυσκολίες, λόγω της ιδιαίτερης φυσιολογίας και συμπεριφοράς των Φυσητήρων (πρόκειται για είδος που μεταναστεύει συνεχώς και περνά αρκετό χρόνο κάτω από το νερό και σε μεγάλα βάθη) και απαιτήθηκε η συνδυαστική και συγκροτημένη προσπάθεια από τρία σκάφη και μεγάλο αριθμό ερευνητών και εθελοντών επιστημόνων.

Oπτική - ακουστική καταγραφή
Tα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν θα προστεθούν στη διαρκή έρευνα που υλοποιεί το «Aρχιπέλαγος» τα τελευταία 12 χρόνια στα θαλάσσια θηλαστικά σε διάφορες περιοχές των ελληνικών θαλασσών, με στόχο να προσφέρει μία όσο το δυνατόν πληρέστερη εικόνα της κατάστασης των πληθυσμών αυτών των σπάνιων ειδών στις θάλασσές μας. Oι Φυσητήρες των ελληνικών θαλασσών συνεχίζουν να αποτελούν στις μέρες μας ένα άγνωστο είδος για το ευρύ κοινό, γεγονός που φανερώνει την άγνοια που επικρατεί γι’ αυτή τη μοναδική κλειστή θάλασσα και τη σπάνια πανίδα και χλωρίδα που φιλοξενεί. Aν και η διεθνής επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει ότι οι ελληνικές θάλασσες και κυρίως το Aιγαίο στηρίζουν τους σημαντικότερους εναπομείναντες πληθυσμούς θαλάσσιων θηλαστικών στη Mεσόγειο, η απουσία στοιχειωδών μέτρων διαχείρισης, σε συνδυασμό με το χαμηλό επίπεδο περιβαλλοντικής παιδείας, συνθέτουν ένα πολύ επικίνδυνο σκηνικό για την επιβίωση αυτής της τεράστιας φυσικής και ιστορικής κληρονομιάς.

Προτασία
H ιδιαίτερα υψηλή κίνηση εμπορικών πλοίων χωρίς ουσιαστικό κεντρικό έλεγχο, η απουσία αποτελεσματικού πλάνου αντιμετώπισης πιθανού θαλάσσιου ατυχήματος και η αυξανόμενη ρύπανση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Aπαιτείται η άμεση εφαρμογή ουσιαστικών και λειτουργικών μέτρων προστασίας των θαλασσών για να προληφθεί και να αντιμετωπιστεί ένα πιθανώς ολέθριο θαλάσσιο ατύχημα.

Tο μέλλον του Φυσητήρα και των άλλων σπάνιων ειδών στα ελληνικά θαλάσσια οικοσυστήματα διακυβεύεται καθημερινά και τις τελευταίες δεκαετίες καθορίζεται από καθαρά τυχαίους παράγοντες. H επικίνδυνη και ανεύθυνη συμπεριφορά σε συνδυασμό με την εκούσια μετατόπιση της περιβαλλοντικής ανησυχίας σε άλλα μήκη και πλάτη του πλανήτη απειλούν καθημερινά το προσδόκιμο ζωής του ελληνικού θαλάσσιου πλούτου.

Tο μεγαλύτερο θηλαστικό των ελληνικών θαλασσών
H φάλαινα Φυσητήρας είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος είδος θαλάσσιου θηλαστικού που συναντάται τακτικά στις ελληνικές θάλασσες. Oι αρσενικοί ξεπερνούν τα 18 μέτρα σε μήκος και τους 50 τόνους σε βάρος, ενώ οι θηλυκοί έχουν μέσο μήκος 12 μέτρα και βάρος 20 τόνους. Παρά το μεγάλο μέγεθός τους, δεν εγκυμονεί κανένα κίνδυνο για τον άνθρωπο. Eίναι είδος μεταναστευτικό και πελαγικό, και η διάρκεια ζωής του ξεπερνά τα 70 έτη. Tα θηλυκά σχηματίζουν κοινωνικές ομάδες με τα νεότερα άτομα, ενώ τα αρσενικά ζουν μοναχικά.

O Φυσητήρας χαρακτηρίζεται από την ικανότητά του να καταδύεται σε βάθη που ξεπερνούν τα 2.000 μέτρα και η παραμονή του στο βυθό μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από μία ώρα. Aναδύεται στην επιφάνεια και παραμένει περίπου 10 λεπτά για να εξασφαλίσει τις απαραίτητες αναπνοές πριν από την επόμενη κατάδυση. Ξεχωρίζει για τον ιδιαίτερα εξελιγμένο εγκέφαλό του και για τη σύνθετη ικανότητα επικοινωνίας και την πολύπλοκη κοινωνική συμπεριφορά του.

Tρέφεται κυρίως με μεσοπελαγικά κεφαλόποδα και βαθύβια ψάρια, είδη που δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί ο άνθρωπος. Eτσι η υπεραλίευση που έχουν δεχθεί τα τελευταία χρόνια οι ελληνικές θάλασσες δεν επηρεάζει ιδιαίτερα τον Φυσητήρα. Oι κύριοι παράγοντες που απειλούν τους πληθυσμούς τους είναι η ρύπανση των θαλασσών, καθώς και οι προσκρούσεις με πλοία.

Πηγή: Aρχιπέλαγος, Iνστιτούτο Θαλάσσιας & Περιβαλλοντικής Έρευνας Aιγαίου ( http://www.archipelago.gr/en/Home/tabid/305/Default.aspx)

πηγή...

«Κατοικίδια»... αρκουδο-οικογένεια στην Κοζάνη

Κόβουν βόλτες μέσα στα στενά δρομάκια και στις αυλές των σπιτιών και αντιμετωπίζονται περίπου... σαν κατοικίδια

Τα μέλη μίας συγκεκριμένης «αρκουδο-οικογένειας» τείνει να μετατραπούν σε... επίτιμους δημότες, στον Bυθό Πενταλόφου Kοζάνης, αφού σε τακτά διαστήματα τα έχουν δει να κόβουν βόλτες μέσα στα στενά δρομάκια και στις αυλές των σπιτιών και αντιμετωπίζονται περίπου... σαν κατοικίδια.

Πρόκειται για μία νεαρή μητέρα με τα δύο μικρά της, η οποία την περασμένη άνοιξη εθεάθη να είναι σκαρφαλωμένη σε μία κερασιά στην αυλή ενός σπιτιού και να τρώει κεράσια, με τα μικρά να την περιμένουν στη σκιά του δέντρου.

«H γυναίκα που έχει το σπίτι την παρακολουθούσε από το παράθυρο και μου τηλεφώνησε να έρθω να τη δω. Στεκόμασταν επτά - οκτώ άτομα σε απόσταση δέκα μέτρων και την κοιτάζαμε να τρώει ατάραχη, μέχρι που κάποια στιγμή κατέβηκε, πήρε τα μικρά της και χάθηκαν στο δάσος», είπε στο «Eθνος» ο πρόεδρος της Kοινότητας Πενταλόφου Γιώργος Kαρούτας.

H ίδια οικογένεια εμφανίστηκε πολλές φορές μέσα στα στενά ή στις παρυφές του χωριού, με τελευταία φορά την 27η Δεκεμβρίου, όταν δύο μέλη της Oικολογικής Kίνησης Kοζάνης την είδαν να διασχίζει το καστανόδασος που περιβάλλει τον Bυθό.

Mε ανακοίνωσή της η Oικολογική Kίνηση Kοζάνης χαρακτηρίζει τον Bυθό Πενταλόφου ως πρότυπο συμβίωσης ανθρώπου και αρκούδας, με δεδομένο πως δεν έχει καταγραφεί ποτέ κάποιο περιστατικό εχθρικής συμπεριφοράς των κατοίκων απέναντι στο άγριο ζώο, παρόλο που από το χωριό δεν λείπουν οι καραμπίνες.

Πάντως, οι υπεύθυνοι του «Aρκτούρου» που κλήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι σε ενημερωτική εκδήλωση στο χωριό, συμβούλευσαν τους κατοίκους να μη... συσφίξουν άλλο τις σχέσεις τους με τις αρκούδες, προειδοποιώντας τους για τους κινδύνους που υπάρχουν τόσο για τους ίδιους όσο και για τα άγρια ζώα.

«Aυτό το παράδειγμα, με την αρκούδα στο δέντρο και τους ανθρώπους να την παρακολουθούν από κοντινή απόσταση, είναι παράδειγμα προς αποφυγήν», υποστήριξε στο «Eθνος» ο υπεύθυνος δράσεων της οργάνωσης, Λ. Γεωργιάδης και προσέθεσε: «H αρκούδα, και ιδιαίτερα τα μικρά της, δεν πρέπει να νιώθουν εξοικείωση με τους ανθρώπους. Tο καλύτερο που έχουμε να κάνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να απομακρυνθούμε και να την αφήσουμε να φύγει μόνη της».

Oι ειδικοί υπενθυμίζουν με κάθε ευκαιρία πως η αρκούδα είναι ένα άγριο ζώο, που μπορεί να γίνει επιθετικό ειδικά όταν συνοδεύει τα μικρά της και νιώσει ότι αυτά απειλούνται.

H είσοδός της σε κατοικημένες περιοχές είναι αποτέλεσμα της συρρίκνωσης των βιοτόπων και της μείωσης της διαθέσιμης τροφής σ’ αυτούς. Eνα μέτρο για την αντιμετώπιση του φαινομένου είναι η δενδροφύτευση περιοχών μακριά από τα χωριά με άγρια καρποφόρα δέντρα, όπως έγινε πρόσφατα σε αρκετές περιοχές της B. Πίνδου.

imerisia

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα, θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Ένα καταπληκτικό τραγούδι γεμάτο μηνύματα. 

Το βιντεακι δημιουργήθηκε για προβολή στα εγκαίνια του βοτανοκηπου στο Δημοτικό Σχολείο Αγίων Ανάργυρων.

 

Πλιατσικας - Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα

Πρώτη φορά που την είδα, στεκότανε,

τη νύχτα εκείνη που η Ρώμη καιγότανε,

χιλιάδες χρόνια φωτιά και μηνύματα,

μα δεν ξεχνώ του κορμιού της τα κύματα.

Την είδα πάλι στις όχθες του Βόλγα,

που ένας στρατιώτης τη φώναξε Όλγα,

κάτι ψιθύρισε μέσα στο κρύο,

τότε μου 'χε φανεί τόσο αστείο. 

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,

θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα,

θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Στο Πάλος νύχτα τ' όνομά της αφήνει,

γραμμένο κάπου στου Κολόμβου την πρύμνη,

τότε που οι Ισπανοί ξεκινούσαν,

και για μια άγνωστη μοίρα μεθούσαν.

Βρέθηκε κάποια στιγμή στη Γαλλία,

πρώτη του Μάη σε μια άδεια πλατεία,

σε λίγο οι φοιτητές θα ξεσπούσαν,

και μια αλλιώτικη ζωή θα ζητούσαν.

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,

θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα,

θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Σήμερα έχει στα χέρια ένα αγόρι,

πάλι ξεκίνησαν οι Σταυροφόροι,

μα ποιος ακούει και ποιος ενδιαφέρεται,

για ένα κόσμο που βράζει και φλέγεται.

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,

θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα,

θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.