Ανθηρή η αρωματική χλωρίδα, μαραμένη η αξιοποίησή της

ΤΡΙΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΕΝΔΗΜΙΚΑ ΦΥΤΑ, ΕΧΕΙ ΑΦΗΣΕΙ ΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΦΥΣΙΚΩΝ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΩΝ ΕΡΜΑΙΟ ΣΤΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ, ΤΗΝ ΠΟΛΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ

Της ΑΝΝΑΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ

Μολονότι η Ελλάδα διαθέτει χιλιάδες αρωματικά φυτά και βότανα και θα μπορούσε να είναι σήμερα παγκόσμιος κολοσσός στη βιομηχανία φυσικών καλλυντικών, μόλις τις τελευταίες δεκαετίες έβαλε πλώρη, πρώτα για να πείσει την ελληνική αγορά κι έπειτα για να διεισδύσει στις διεθνείς, έχοντας απέναντί της γιγάντιες πολυεθνικές εταιρείες, που κυριαρχούν στα συμβατικά καλλυντικά. 

Εξαιτίας της κυριαρχίας της χημείας στον 20ό αιώνα, το ενδιαφέρον του αγροτικού πληθυσμού για τα αρωματικά φυτά και βότανα για πολλά χρόνια παρέμενε περιορισμένο και μόνο για οικιακή χρήση, κυρίως για αφεψήματα και όχι για καλλυντικά. Το ενδιαφέρον για τα αρωματικά βότανα και φυτά αναζωπυρώθηκε τα τελευταία χρόνια με την αλλαγή νοοτροπίας που οδήγησε στην ορθολογικότερη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και στον περιορισμό της χρήσης χημικών πρόσθετων στην κοσμητολογία.

Βιοποικιλότητα

Η χώρα μας είναι απ'τις πλουσιότερες της Ευρώπης και του κόσμου σε βιοποικιλότητα, εξηγεί η Ελένη Μαλούπα, ερευνήτρια του ΕΘΙΑΓΕ, υπεύθυνη του Βαλκανικού Βοτανικού Κήπου Κρουσσίων και εθνική εκπρόσωπος για τη διατήρηση των αυτοφυών εκτός τόπου.

«Τα αυτοφυή φυτά της Ελλάδας είναι περίπου 6.000 φυτικά είδη και υποείδη, τα οποία αποτελούν σχεδόν το 50% των αυτοφυών φυτών της Ευρώπης! Εξ αυτών, τα 700 είδη είναι ενδημικά, δηλαδή δεν τα βρίσκουμε πουθενά αλλού στον κόσμο, ενώ περίπου 20% είναι αρωματικά ή και φαρμακευτικά φυτά. Σημαντικός αριθμός των ελληνικών φυτικών ειδών παρουσιάζουν πτητικά συστατικά, που κυρίως ανήκουν στην ομάδα των τερπενίων και είναι υπεύθυνα για τις αρωματικές τους ιδιότητες», λέει.

Στην Αγγλία ευδοκιμούν μόλις 800 είδη και υποείδη φυτών και η Ελλάδα είναι η 3η χώρα σε παγκόσμια κατάταξη, δεδομένου του αριθμού ενδημικών φυτών, ανάλογα με το γεωγραφικό της μέγεθος!

Βεβαίως, η απουσία πολιτικής βούλησης και στρατηγικού σχεδιασμού για δεκαετίες, σε συνδυασμό με τα γνωστά βαρίδια της ελληνικής πραγματικότητας (γραφειοκρατία, πολυνομία, προβλήματα στην αδειοδότηση), άφησε στην τύχη τους και χωρίς κατάρτιση τους αγρότες, που θα μπορούσαν σήμερα να έχουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα από καλλιεργήσιμα ελληνικά αρωματικά βότανα και φυτά. Το μέγεθος της ελληνικής αγοράς είναι 5 φορές μικρότερο από το μέσο ευρωπαϊκό, ενώ ανοιχτή πληγή παραμένει η παράνομη συλλογή ελληνικών βοτάνων από ξένες εταιρείες, μέσω τρίτων.

Μελέτη

Βοτανοσυλλέκτες, παραγωγοί, γεωπόνοι, φυτωριούχοι ώς και βιομήχανοι παλεύουν μόνοι τους σε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά άκρως ανταγωνιστική, όπου οι τρίτες χώρες εισέρχονται με κακής ποιότητας προϊόντα, κοστίζουν όμως 10 φορές λιγότερο, είτε διότι δεν είναι βιολογικά είτε λόγω μεροκάματων πείνας.

Το 2002, έγινε ολοκληρωμένη μελέτη απ'το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο και το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας για τις «Επενδυτικές δυνατότητες των αρωματικών φυτών». 

 Εκτοτε, ελάχιστα πράγματα άλλαξαν όσον αφορά τη δημιουργία υποδομών για ενδιαφερόμενους επενδυτές (παρατηρητήριο, βάση δεδομένων, θεσμικό πλαίσιο κ.λπ.). Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει συμβουλευτική υπηρεσία στον αγροτικό τομέα, παρ' ότι επίκειται να θεσμοθετηθεί, ενώ με τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στις Περιφέρειες, υποστηρίζουν αγρότες, η ανοργανωσιά μεγάλωσε.

Κράτη, ακόμη και γειτονικά, παρεμβαίνουν σε διεθνείς εκθέσεις για τη συμμετοχή εταιρειών του κλάδου, παρέχοντας επιχορηγήσεις, υλικό, τεχνική υποστήριξη, κ.λπ. Στην Ελλάδα, τονίζουν παραγωγοί, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Το κόστος συμμετοχής σε εκθέσεις είναι δυσβάσταχτο με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανταγωνιστικότητα και την εικόνα μας στη διεθνή αγορά.

Δειλά βήματα

Τις τελευταίες δεκαετίες έγιναν δειλά βήματα, στο πλαίσιο κυρίως της συμβολαιακής γεωργίας, δηλαδή από ιδιώτες-αγρότες, αγροτικούς συνεταιρισμούς και συλλέκτες βοτάνων, που υπογράφουν με ελληνικές εταιρείες ότι η παραγωγή τους θ'απορροφηθεί. 

Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Αρωματικών Φυτών Αγρινίου «Ανθήρ» συστάθηκε από Ομάδα Παραγωγών της περιοχής, αφού η καπνοκαλλιέργεια σταμάτησε. 

Η Ενωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Ρεθύμνου έχει δημιουργήσει υποδομές για αρωματικά φυτά και βότανα, τα οποία προορίζονται για φαρμακευτική χρήση, οι μαστιχοπαραγωγοί της Χίου κι οι κροκοπαραγωγοί της Κοζάνης έχουν κάνει σημαντικά βήματα, ενώ υπάρχουν διάσπαρτοι ιδιώτες μικροί παραγωγοί.

Τα αρωματικά φυτά δεν αποδίδουν αμέσως παραγωγή· γεγονός που ιδίως για τους μικρούς παραγωγούς θέτει ζήτημα επιβίωσης. Ο αγροτικός κόσμος κατά κανόνα δεν θέλησε ν'ασχοληθεί με τα αρωματικά φυτά και γι'άλλους λόγους: άγνοια, αδυναμία απορρόφησης της παραγωγής στον δευτερογενή τομέα, μικρό εισόδημα, υψηλό κοστολόγιο, απουσία επιδοτήσεων και υποδομών, αδυναμία σύνδεσης του προϊόντος με τον τουρισμό.

«Η άγνοια μάλιστα ωθεί συχνά Ελληνες και ξένους να κακοποιούν τον εθνικό μας πλούτο, συλλέγοντας άτσαλα ακόμη και τη γνωστή σε όλους μας ρίγανη, που χρησιμοποιείται, πέρα από τη μαγειρική και την ιατρική και στην αρωματοποιία», εξηγεί η Ελένη Μαλούπα.

Σημαντικά περιθώρια ανάπτυξης στο πλαίσιο της συμβολαιακής γεωργίας υπάρχουν για: θυμάρι, φασκόμηλο, χαμομήλι, ταραξάκο, υπερικό (βαλσαμόχορτο), λουίζα, βαλεριάνα, λεβάντα και τσάι του βουνού.

Το ελληνικό καλλυντικό προέρχεται κατά κανόνα από βιολογικές καλλιέργειες και η παραγωγή του κοστίζει 10 φορές περισσότερο.

Ηγετικό ρόλο στην παραγωγή και αξιοποίηση αρωματικών φυτών κατέχουν οι χώρες της Ασίας, ενώ ΗΠΑ, Γερμανία, Ιαπωνία και Γαλλία αποτελούν τους κύριους αγοραστές. Τα μεγαλύτερα κέντρα εμπορίου είναι η Νέα Υόρκη, το Τόκιο και το Αμβούργο. 

annio@enet.gr

Πώς να ξεφορτωθώ τα μυρμήγκια από το σπίτι χωρίς εντομοκτόνα;

Μπήκε η άνοιξη! Ο καιρός έχει μαλακώσει αισθητά, ο αέρας μυρίζει διαφορετικά, τα δένδρα δίπλα μας είναι ανθισμένα κι εμείς είμαστε σαφώς πιο ευδιάθετοι και έξω καρδιά! 

Κι ενώ όλοι και όλα διακατέχονται από μία διάθεση εξωστρέφειας, τα γνωστά σε όλους μας μυρμηγκάκια τείνουν προς τα έσω και δη προς το εσωτερικό των σπιτιών μας …

Και όσο πλησιάζουμε προς το καλοκαίρι το φαινόμενο γίνεται ολοένα και πιο αισθητό. Δεν ξέρω για τα δικά σας τα σπίτια, αλλά στο δικό μου τον τελευταίο καιρό τα μυρμήγκια κάνουν παρέλαση σε διάφορα σημεία. 

Μου κάνουν παρέα την ώρα που μαγειρεύω στην κουζίνα, την ώρα που σιδερώνω στο καθιστικό, την ώρα που λούζομαι στο μπάνιο. Ίσως να με συντροφεύουν και την ώρα που κοιμάμαι, αλλά αυτό δεν είμαι σε θέση να το ξέρω.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να μπορέσουμε να κάνουμε το σπίτι μας ένα «δυσάρεστο» μέρος για τα μυρμήγκια. Και μάλιστα χρησιμοποιώντας απλά και οικολογικά μέσα. 

Ποια είναι αυτά; Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

Καταρχήν, πρέπει να θυμόμαστε πως τα μυρμήγκια «εισβάλλουν» στα σπίτια μας για να φάνε και να πιούν.

Καλό θα ήταν λοιπόν να έχουμε τα τρόφιμα καλά συσκευασμένα και κλεισμένα σε γυάλινα βάζα. Επίσης κάθε φορά που ετοιμάζουμε το φαγητό καλό θα ήταν να καθαρίζουμε καλά τον πάγκο της κουζίνας μας. Να ελέγχουμε επίσης τα υδραυλικά για τυχόν διαρροές, ιδιαίτερα κάτω από τους νεροχύτες (καθώς τα νεκρά έντομα ενδέχεται να προσελκύουν μεγάλους αριθμούς μυρμηγκιών).

Από κει και πέρα; Εντοπίζουμε τα σημεία από τα οποία μπαίνουν στο σπίτι και τα μέρη όπου εμφανίζονται ως επί το πλείστον και μπορούμε να «δράσουμε» ως εξής:

• Βρέχουμε με χυμό λεμονιού τις περιοχές όπου συχνάζουν τα μυρμήγκια.
• Αφήνουμε μία μικρή ποσότητα κανέλας στις περιοχές όπου εμφανίζονται τα μυρμήγκια. Η κανέλα είναι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να απαλλαγούμε από τους μικρούς μας φίλους!
• Πολύ αποτελεσματική είναι επίσης η λεβάντα. Αν ρίξουμε λάδι λεβάντας στα «μονοπάτια» των μυρμηγκιών, μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως μάλλον δεν θα τα ξαναδούμε (δεν μπορώ να πω πως θα μου λείψουν ιδιαίτερα!).
• Το ίδιο ισχύει και για το λάδι κίτρου.
• Άλλη καλή και δοκιμασμένη λύση είναι να ρίξουμε περιμετρικά των περιοχών όπου παρατηρούνται μυρμήγκια μαγειρική σόδα. Δεν πρόκειται να την περάσουν!
• Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και με τον καφέ, ιδίως γύρω από τα φυτά.
• Μπορούμε επίσης να ρίξουμε ένα μείγμα από φλούδες πορτοκαλιών και νερό.
• Ψεκάζουμε με ξύδι γύρω από τις πόρτες και άλλες περιοχές όπου εμφανίζονται. Μπορούμε επίσης να βάλουμε σε ένα μπωλάκι ξύδι με μέλι.
• Κάποιος γνωστός μου μού είπε πως το ταλκ σκοτώνει τα μυρμήγκια. Ο ίδιος υποστηρίζει πως είναι από τις καλύτερες λύσεις!
• Μπορούμε να χύσουμε βραστό νερό στα σημεία από τα οποία έχουν ήδη περάσει (αυτός ο τρόπος εξαφανίζει το ίχνος μυρωδιάς τους).
• Αν έχουμε κατοικίδια (προσωπικά έχω τέσσερα γατιά!) μπορούμε να ρίξουμε γαρύφαλλο (το μπαχαρικό) γύρω από τα πιατάκια τους. Όσοι από εσάς έχετε κάποιο ζώο στο σπίτι σας, ξέρετε πολύ καλά πόσο λατρεύουν τα μυρμήγκια τα απομεινάρια στα πιατάκια…
• Αν έχουμε κήπο (το θυμήθηκα διότι μέχρι πρότινως είχα), αφαιρούμε τυχόν πέτρες και ξύλα και φυτεύουμε γύρω από το σπίτι και γύρω από τα σημεία που έχουμε φυτέψει λουλούδια μέντα.
• Η κιμωλία είναι επίσης μία πολύ καλή λύση, έχοντας μάλιστα το πλεονέκτημα πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις κάθετες επιφάνειες. Σχεδιάστε με μία κιμωλία μια γραμμή στα σημεία από όπου έχουν περάσει. Και πάλι τα μυρμήγκια δεν πρόκειται να την περάσουν.

Αυτά τα ολίγα…

Πιστέψτε με, πιάνουν όλα, λιγότερο ή περισσότερο. Και όλα είναι φθηνά και οικολογικά υλικά που τα έχουμε δίπλα μας. Δοκιμάστε τα και καλή επιτυχία!

από angel.aenaon

Μυστράς: Μονοπάτια φύσης και ιστορίας. Το παλάτι του Μαρμαρωμένου Βασιλιά - Mystras, a Byzantine City - La ciudad bizantina de Mistra

O Μυστράς -καταγεγραμμένος στον κατάλογο των μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO- είναι από τα πιο ατμοσφαιρικά τοπία που μπορεί να βιώσει ο περιηγητής.

Archaeological Site of Mystras

La ciudad bizantina de Mistra

Όχι μόνο γιατί η σιωπηλή καστροπολιτεία αναδίδει το άρωμα των καιρών, της ιστορίας και της βυζαντινής τέχνης της εποχής των Παλαιολόγων, αλλά και γιατί προβάλλει («σαν ένα ολόδροσο φύλλο», όπως λέει ο συγγραφέας Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος) πάνω από τις δροσερές και αισθαντικές πλαγιές και χαράδρες του Ταΰγετου.

Μυστράς και Ταΰγετος: Αυτές οι δύο «ψυχές» στη γωνιά του λακωνικού τοπίου, πέρα από την Σπάρτη, κάνουν όλο το γύρω τόπο να ανασαίνει στο ρυθμό τους! Τα χωριά Μυστράς, Παρόρι, Άγιος Ιωάννης, Ταϋγέτη, Τρύπη, Αναβρυτή ζουν στη σκιά του Ταΰγετου και του πάλαι ποτέ λόφου του Μυζηθρά. Και μαζί τους ευτυχούν όσοι βρεθούν κοντά τους...

Ένα βουνό με προσωπικότητα!
O λογοτέχνης περιηγητής Κώστας Oυράνης έγραφε για τον Ταΰγετο: «Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα υπήρχε βουνό με τέτοιο χαρακτήρα, τέτοια ατομικότητα». Και, πράγματι, όταν τον αντικρίζεις, πείθεσαι και εσύ ότι αυτό είναι ένα ξεχωριστό βουνό. Σου κλείνει τον ορίζοντα, γεμίζει τα μάτια σου καθώς αφήνεις τη Σπάρτη και οδηγείς κατά πάνω του. Όμως, η κατά μέτωπο «σύγκρουση» μαζί του δεν είναι και ο καλύτερος τρόπος για να τον προσεγγίσεις.
Πρέπει να αναζητήσεις κρυφά μονοπάτια, που το ίδιο το βουνό θα σε οδηγήσει σε αυτά. Ακόμη και για το δρόμο που
«σκαρφαλώνει» προς την Αναβρυτή δεν πιστεύεις ότι μπορεί να ανεβαίνει αυτοκίνητο, σε μια τόσο απότομη πλαγιά. Σταματάς, λοιπόν, στο χωριό Μυστράς και οργανώνεις τις εξορμήσεις σου στο βουνό. Κι αυτή είναι μια καλή αφετηρία.

Το παλάτι του Μαρμαρωμένου Βασιλιά
Πραγματικά, στη σκιά του Ταΰγετου το χωριό Μυστράς ζει ανάμεσα στους κήπους με τα μήλα των Εσπερίδων. Ένα μνημείο αφιερωμένο στον Κωνσταντίνο ­Παλαιολόγο, πάνω στον κεντρικό δρόμο, δίνει το στίγμα του. Πάνω σου υψώνεται ο λόγος του Μυστρά, «το κέντρο και η ψυχή της Πελοποννήσου» το Μεσαίωνα, όπως σημειώνει ο ακαδημαϊκός Μανόλης Χατζηδάκης. Εκεί, απέναντι στο παλάτι, που τώρα αναστηλώνεται ντυμένο με σκαλωσιές, ζούσε ο τελευταίος Δεσπότης του Μορέως και στην παλιά εκκλησιά δίπλα στέφθηκε -ο τελευταίος- αυτοκράτορας του Βυζαντίου και κίνησε για τη Βασιλεύουσα και το μύθο του. Όμως, αυτά προς το παρόν είναι μακρινά. Πολύ κοντά είναι τα σοκάκια με τα παλιά πετρόχτιστα σπίτια και τις ψηλές αυλόπορτες. Και οι δρόμοι που ανοίγονται σωρό προς όλες τις κατευθύνσεις...

Oι χαρές του περιηγητή!
O δρόμος προς Ταϋγέτη (5 χλμ. από τον Μυστρά) ανηφορίζει στον Ταΰγετο μέσα στις ελιές, με θέα το λόφο του Μυστρά. Το χωριό απλώνει τα παλιά, παραδοσιακά σπιτάκια του κατά μήκος της πλαγιάς, σαν προνομιακό μπαλκόνι. Στην υποδοχή, μια βρύση με τρεις κρουνούς φέρνει το κρυστάλλινο νερό του βουνού και τη γοητευτική μουσική του. Ό,τι καλύτερο για τους πεζοπόρους που ξεκινούν από εδώ (υπάρχουν ξύλινες πινακίδες που δείχνουν το μονοπάτι) για να περπατήσουν μέχρι κάτω τον Μυστρά. Η διαδρομή είναι περίπου μία ώρα, με χαλα­ρούς ρυθμούς βαδίσματος. Από αυτό το σημείο ξεκινούν άλλα σηματοδοτημένα μονοπάτια, τμήματα του ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4 (που ξεκινά από τα Πυρηναία της Ισπανίας και φτάνει μέχρι την Κρήτη). Ένα από αυτά πηγαίνει κατά τα Περγανταίικα (1 ώρα και 30 λεπτά) και ένα άλλο οδηγεί στην Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης (2 ώρες) και μετά στην Αναβρυτή (περίπου 30 λεπτά).
Τα μονοπάτια είναι η γοητεία αυτής της περιοχής. Oι δια­δρομές μπορούν να ενωθούν σε μία, αν αποφασίσετε να πάρετε την ανηφόρα από το χωριό Μυστράς. Το πετρόχτιστο μονοπάτι οδηγεί στη βρύση της Ταϋγέτης, μετά από πεζοπορία 1 ώρας και 30 λεπτών. Δίπλα στην πηγή, το μονοπάτι συνεχίζει στις πλαγιές της Ξεροβούνας στα Σέλα (υψόμετρο 1.120 μ.), σε φρυγανότοπους και ελατόδασος. Συναντά τον οικισμό Περγανταίικα, το ρέμα της Δαμασκηνιάς, διασταυρώνεται με τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο και οδηγεί στη Φανερωμένη σε 2 ώρες και 30 λεπτά. Εναλλακτικά, στο σημείο συνάντησης με την άσφαλτο, πηγαίνοντας δεξιά θα βρείτε το μονοπάτι που οδηγεί, μετά από πεζοπορία μισής ώρας, στην Αναβρυτή. Από εδώ, τη βρύση της Ταϋγέτης, ξεκινά ένα σύντομο μονοπάτι (περίπου μισή ώρα) για την Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής (μοναστήρι του 17ου αιώνα), 1 χλμ. μετά το χωριό, όπου ο περιηγητής μπορεί να φτάσει και με αυτοκίνητο. Είναι ένα εντυπωσιακό τοπίο, καθώς η μονή με τις παλιές τοιχογραφίες και τη βρύση στην εξώπορτά της κουρνιάζει κάτω από τα θεόρατα πλατάνια, που σκεπάζουν με τα κλαδιά τους τον ουρανό.

Ανάβαση στο... «φρύδι του γκρεμού»
Επιστροφή στον Μυστρά, για μια δοκιμασία ακόμη και για τους πιο έμπειρους οδηγούς. Η ανάβαση στην πέτρινη Αναβρυτή, ένα από τα χωριά του Ταΰγετου που διατηρεί ακόμη μόνιμους κατοίκους, γίνεται από Παρόρι, Άγιο Ιωάν­νη και μετά από ένα δρόμο που φιδογυρίζει εντυπωσιακά στο «φρύδι» του γκρεμού, μέχρι το χωριό (8 χλμ. από τον Μυστρά). Στο μεγάλο κτίριο, που ήταν παλιά σχολείο, λειτουργεί το Βοτανικό και Γεωλογικό Μουσείο του Ταΰγετου. Από εδώ, ο δρόμος περνά κάτω από την ωραία εκκλησία του Αγίου Νικολάου και συνεχίζει μέχρι τη Μονή Φανερωμένης (2,5 χλμ.). Βέβαια, σε μια τόσο απότομη ανάβαση είναι φυσικό η θέα να κόβει την ανάσα σε εκείνους που δεν οδηγούν. Αν όμως δεν θέλετε να την απολαύσετε και στην κάθοδο, τότε μπορείτε να διατρέξετε με ορειβατικό ποδήλατο ένα τμήμα του ορεινού ποδηλατόδρομου που ξεκινά από Μαγγανάρη και φτάνει στην Ταϋγέτη. Από εδώ θα μπείτε στη διαδρομή από την πηγή Κεφαλάρι, πάνω από την Αναβρυτή, η οποία είναι περίπου 25 χλμ. μέχρι τη μονή Ζωοδόχου Πηγής στην Ταϋγέτη.

Μια πορεία προς τον ουρανό
Η πιο φορτισμένη βόλτα στην περιοχή είναι σίγουρα η ­περιήγηση στην καστροπολιτεία του Μυστρά. Νιώθεις ­αμέσως το μυστήριό της καθώς φτάνεις στα ­Πικουλιάνικα (6,5 χλμ. από τον Μυστρά) και βλέπεις απέναντί σου τις ­σιλουέτες των κτισμάτων και των κυπαρισσιών να διαγράφονται στον ουρανό. Μια πορεία προς τον ουρανό αισθάνεσαι και την ανάβαση από την Πύλη του Κάστρου (Πάνω Πύλη) στο φράγκικο κάστρο στην κορυφή του λόφου (20 λεπτά). Το τοπίο είναι πανέμορφο και η θέα προς τον κάμπο της Σπάρτης, μέχρι απέναντι στον Πάρνωνα, εντυπωσιακή. Έξω από την πύλη, μία από τις πινακίδες μάς πληροφορεί γιατί ο Μυστράς είναι μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς: «O υστεροβυζαντινός οικισμός του Μυστρά, που αναπτύχθηκε μετά τα μέσα του 13ου ­αιώνα, υπήρξε από το 1262 μ.Χ. έδρα της κοσμικής και ­εκκλη­σιαστικής εξουσίας της βυζαντινής επικράτειας της Πελοποννήσου και από το 1348 μ.Χ. πρωτεύουσα του ­Δεσποτάτου του Μορέως, μέχρι την κατάκτησή του από τους Oθωμανούς το 1460 μ.Χ. Η σωζόμενη πολεοδομική συγκρότηση του οικισμού, η αρχιτεκτονική του φράγκικου κάστρου, του βυζαντινού παλατιού, των οικιών και των εκκλησιών με τη σημαντική ζωγραφική τους, καθιστούν τον Μυστρά πολύτιμη πηγή μελέτης του μεσαιωνικού πολιτισμού του Βυζαντίου και του ευρωπαϊκού χώρου γενικότερα».
Η είσοδος στον αρχαιολογικό χώρο του Μυστρά (με εισιτήριο) μπορεί να γίνει και από την Κεντρική Πύλη (Κάτω Πύλη). Τα ειδυλλιακά δρομάκια ελίσσονται ανάμεσα σε μεγαλόπρεπες εκκλησιές, όπως η Μητρόπολη, η Oδηγήτρια (Αφεντικό), η Περίβλεπτος, η Παντάνασσα (η μόνη κατοικημένη από μοναχές) και η Αγία Σοφία, το ­Αρχοντικό Λάσκαρη, την Τουρκική Κρήνη, τα Παλάτια, κάτω από τις αψίδες πυλών, όπως της Μονεμβάσιας ή του Αναπλιού, και φτάνουν μέχρι το κάστρο. Μετά τα Πικουλιάνικα, η Τρύπη -τυλιγμένη στο μύθο του Καιάδα- απέχει 1 χλμ. Μετά ο δρόμος ανηφορίζει στον Ταΰγετο, για να φτάσει στην Καλαμάτα.

vita.gr

Εκπαιδευτική ταινία «Πράσινη ενέργεια» - Green energy future

Οι κλιματικές αλλαγές και οι συνέπειές τους στο πλανητικό οικοσύστημα δε γνωρίζουν σύνορα. Αφορά σε όλα τα κράτη και στον καθένα μας. Είναι ανάγκη λοιπόν να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το περιβάλλον, την ανάπτυξη και την πρόοδο, να στραφούμε προς τη νέα πράσινη τεχνολογία που σέβεται το μέτρο και την αρμονική συνύπαρξη του ανθρώπου με το περιβάλλον.

Η εκπαιδευτική ταινία «Πράσινη Ενέργεια» πήρε την τιμητική διάκριση "highly commended" από την επιτροπή του διαγωνισμού

Διεύθυνση Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης

«Περιβάλλον και κατοικία: Τα τρία γουρουνάκια χτίζουν σπίτι» | Herakleidon Oikologia

Ο οικιακός τομέας ευθύνεται για ένα μεγάλο ποσοστό της κατανάλωσης ενέργειας. Τα σπίτια είναι ενεργοβόρα και έχουν "μεγάλο οικολογικό αποτύπωμα".

ΠΟΥ: Μουσείο Ηρακλειδών, Ηρακλειδών 16, Θησείο, Αθήνα Τηλέφωνο: 210 3461981  ΠΟΣΟ: είσοδος ελεύθερη 
ΠΟΤΕ: 6 Ιουνίου 2011, 10:00-12:00

Στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, για οργανωμένες σχολικές ομάδες, που διεξάγει το Μουσείο Ηρακλειδών καθ’ όλη τη διάρκεια του σχολικού έτους, θα πραγματοποιηθεί εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τους μαθητές της ΣΤ’ τάξης του 72ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών από την Ελένη Σβορώνου με θέμα, 'Περιβάλλον και κατοικία: Τα τρία γουρουνάκια χτίζουν σπίτι'.

Ο οικιακός τομέας ευθύνεται για ένα μεγάλο ποσοστό της κατανάλωσης ενέργειας. Τα σπίτια είναι ενεργοβόρα και έχουν "μεγάλο οικολογικό αποτύπωμα".

Σ’ αυτό το εκπαιδευτικό πρόγραμμα οι μαθητές θα έχουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν το δικό τους "οικολογικό σπίτι", χρησιμοποιώντας τις λύσεις που προσφέρει η σύγχρονη αρχιτεκτονική και τεχνολογία. 

Ξεκινώντας από τις φωλιές των ζώων και τα δεντρόσπιτα και περνώντας από την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και οργάνωση των οικισμών, θα φτάσουμε στο ιδανικό σπίτι του μέλλοντος. Θα διερευνήσουμε ακόμη τρόπους για να κάνουμε τη λειτουργία του δικού μας σπιτιού πιο οικονομική και πιο οικολογική, αλλάζοντας τις καθημερινές συνήθειες στο σπίτι.

Ελένη Σβορώνου, Υπεύθυνη Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, WWF Ελλάς

Εθελοντές καθάρισαν τη δασική περιοχή της Πάρνηθας Parnitha the highest mountain on the peninsula of Attica

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε χτες ο καθαρισμός του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας και ειδικότερα, της περιοχής Τατοΐου, καθώς η ανταπόκριση των εθελοντών ήταν θετική.

Parnitha the highest mountain on the peninsula of Attica

Εθελοντές καθάρισαν τη δασική περιοχή της Πάρνηθας

Η συγκεκριμένη δράση αποτελεί την πρώτη σειράς αντίστοιχων δράσεων, που έχει προγραμματίσει η Ειδική Γραμματεία Δασών του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, στο πλαίσιο της αντιπυρικής προστασίας και έγινε σε συνεργασία με τους δήμους Διονύσου και Αχαρνών, τα δασαρχείο Πάρνηθας και τον Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας, με τη συμμετοχή εθελοντών.

«Η αντιπυρική προστασία δεν είναι υπόθεση μόνο των φορέων και των υπηρεσιών, είναι υπόθεση όλων μας. Πρέπει οι πολίτες να συμμετέχουν ενεργά στη προστασία του περιβάλλοντος», δήλωσε ο ειδικός γραμματέας Δασών, Γιώργος Αμοργιανιώτης, ευχαριστώντας, παράλληλα, τους εθελοντές που συμμετείχαν στη δράση.

Ο κ. Αμοργιανιώτης επισήμανε ότι θα ακολουθήσουν και άλλες, αντίστοιχες, δράσεις στην Ανατολική και Δυτική Αττική, πάντα με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος.

«Το υπουργείο, στο πλαίσιο της αντιπυρικής προστασίας, για φέτος, έχει προσπαθήσει, παρά τη δύσκολη οικονομική συγκυρία, οι πιστώσεις που θα διατεθούν να είναι στο επίπεδο που ήταν αντίστοιχα τα προηγούμενα χρόνια», δήλωσε ο γραμματέας Δασών και συνέχισε: «Προσπαθούμε να ενεργοποιήσουμε όσο το δυνατόν νωρίτερα και το Πράσινο Ταμείο για να εξοικονομήσουμε ακόμα περισσότερους πόρους για την αντιπυρική περίοδο».

Από την πλευρά του ο δήμαρχος Διονύσου, Ιωάννης Καλαφατέλης, είπε: «Ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα της Γενικής Γραμματείας δασών, καθώς ο δήμος μας είναι αρωγός σε κάθε προσπάθεια που έχει ως στόχο την προστασία του περιβάλλοντος σε συνδυασμό με την ευαισθητοποίηση των πολιτών».

Τέλος, ο αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος του δήμου Αχαρνών, Βασίλης Λαζάρου, αναφέρθηκε στη σημαντική προσπάθεια που γίνεται με τη βοήθεια των εθελοντών να προστατευθεί το δάσος της Πάρνηθας επισημαίνοντας παράλληλα ότι αντίστοιχη ενέργεια θα επαναληφθεί στις 5 Ιουνίου στον δήμο Αχαρνών.

έθνος

Η λίμνη Πλαστήρα: Μια γαλάζια πινελιά σε φόντο πράσινο Plastira Lake: The Famous Lake of Thessaly, Greece

Η Λίμνη Πλαστήρα είναι λίμνη που βρίσκεται στο οροπέδιο της Νεβρόπολης στο Νομό Καρδίτσας. Είναι τεχνητή λίμνη, και το επίσημό της όνομα είναι λίμνη Ταυρωπού.

Plastira Lake: The Famous Lake of Thessaly, Greece

Σχηματισμός της λίμνης

Σχηματίστηκε το 1959 με την ολοκλήρωση του φράγματος στον ποταμό Ταυρωπό ή Μέγδοβα, η δε ιδέα για την κατασκευή της αποδόθηκε στον στρατιωτικό και πολιτικό Νικόλαο Πλαστήρα, όταν το 1935 που επισκέφθηκε την γενέτειρά του, και είχαν σημειωθεί καταστροφικές πλημμύρες στη περιοχή και την Μακεδονία από συνεχείς βροχοπτώσεις, βλέποντας τον χώρο φέρεται να είπε «εδώ μια μέρα θα γίνει λίμνη», απ' όπου και το πιο γνωστό της όνομα.

Η χρηματοδότηση της έγινε από χρήματα που χρωστούσε η Ιταλία στην Ελλάδα και την κατασκευή ανέλαβε γαλλική εταιρεία. Σήμερα τη διαχείριση του φράγματος έχει αναλάβει η ΔΕΗ. 

Να σημειωθεί ότι πριν την κατασκευή της λίμνης, υπήρχε στο οροπέδιο αεροδρόμιο, όπου προσγειώθηκε στην Ελλάδα το πρώτο συμμαχικό αεροπλάνο.

Σημερινή εικόνα της λίμνης

Περιέχει 400 εκατ. κυβικά μέτρα νερού, έχει μέγιστο μήκος 12 χλμ, μέγιστο πλάτος 4 χλμ, η συνολική της επιφάνεια είναι 24 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ το μέγιστο βάθος της είναι γύρω στα 60 μέτρα και το ανώτατο υψόμετρο της είναι 750 m. Το νερό της χρησιμοποιείται για άρδευση και ηλεκτροπαραγωγή, καθώς εκεί κοντά, στο χωριό Μητρόπολη, βρίσκεται και υδροηλεκτρικό εργοστάσιο ισχύος 400 MW. 

Τα τελευταία χρόνια έχει αξιοποιηθεί και τουριστικά, με αρκετές δραστηριότητες πάνω και γύρω από τη λίμνη.