Salvia Officinalis - Φασκόμηλο / Tilia europaea - Τίλιο (Φλαμούρι)

Φασκόμηλο ή αλισφακιά ή ελελίσφακος
και το λατινικό του όνομα salvia officinalis

Φασκόμηλο…
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι χάριζε στον άνθρωπο την αθανασία.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ήταν ιερό γιατί μπορούσε να σώσει την ζωή του ανθρώπου ή να του την χαρίσει...
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι του είχαν μεγάλο σεβασμό και για αυτό συνόδευαν την συγκομιδή του με ειδικές τελετουργίες...
Οι Γάλλοι το ονομάζουν "το ελληνικό τσάι" και όπως οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι το χρησιμοποιούν σε πολλές εφαρμογές,
φαρμακευτικές και μαγειρικές.
Οι Κινέζοι το ιερό αυτό βοτάνι των αρχαίων Ελλήνων το ονόμαζαν «ελληνικό βλαστάρι» και το θεωρούσαν πολύ καλύτερο από το δικό τους τσάι.
Λέγεται ότι κατά την ακμή του εμπορίου του κινέζικου τσαγιού με την δύση οι Κινέζοι αντάλλασσαν δύο δεσμίδες τσάι κινέζικο με μία δεσμίδα ελληνικό φασκόμηλο.
Στην Κρήτη που το φασκόμηλο φύεται εν αφθονία υπήρχε παράδοση να γίνεται η συγκομιδή την πρώτη και την δεύτερη μέρα του Μάη και πριν από την ανατολή του ήλιου.


Φασκόμηλο:

Το βοτανολογικό του όνομα salvia officinalis προέρχεται από την λατινική λέξη salvare που σημαίνει "θεραπεύω" και εξαιτίας των θεραπευτικών του δυνάμεων και ιδιοτήτων το ονόμαζαν και "salvia salvatrix" δηλαδή σάλβια ο σωτήρ, φασκόμηλο το σωτήριον...
και μιά μεσαιωνική παροιμία-κατά άλλους παλιά αραβική-έλεγε "γιατί να πεθάνει ένας άνθρωπος, όταν στον κήπο του φυτρώνει φασκόμηλο;".
Η παράδοση των αγγλόφωνων λαών πίστευε ότι η φασκομηλιά φύτρωνε και ευδοκιμούσε μόνον σε κήπους σοφών και όπου αφέντης του σπιτιού ήταν η γυναίκα!
Τα ενεργά συστατικά του φασκόμηλου είναι:

• ~Πτητικό έλαιο-θυϊόνη,περίπου 50%
• ~Πικρές διτερπενοειδείς ουσίες
• ~Ταννίνες
• ~Φλαβονοειδή
• ~Φαινολικά οξέα,όπως ροζμαρινικό οξύ
• ~Τανασετόνη

Οι δράσεις του είναι:

• Τονωτικό της μνήμης
• Τονωτικό όλου του οργανισμού
• Μειώνει την εφίδρωση - δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μειώνει την εφίδρωση,γεγονός που, μαζί με την οιστρογονική και τονωτική του δράση το φασκόμηλο είναι ένα από τα αποτελεσματικότερα γιατρικά για την εμμηνόπαυση βοηθώντας το σώμα να προσαρμοστεί στα καινούργια δεδομένα!!!!
• Αντιπυρετικό
• Κατά του κρυολογήματος
• Κατά των ρευματισμών
• Κατά της νευροπάθειας
• Κατά των ερεθισμών του λαιμού είναι ιδανικό για όλους σχεδόν τους τύπους ερεθισμού του λαιμού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για γαργάρες όπως επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τα στοματικά έλκη και για τα πονεμένα και ερεθισμένα ούλα
• Ευεργετικό για τα μαλλιά προλαμβάνει το άσπρισμά τους και πολλές φορές επαναφέρει το χρώμα τους
• Ευεργετικό για το δέρμα
• Απολυμαντικό
• Έχει οιστρογονική δράση
• Ρυθμιστικό των έμμηνων-διευκολύνει την καλύτερη ροή του αίματος της περιόδου-.

και τώρα μία - δύο εφαρμογές:
Το φασκόμηλο και το στομάχι:κάνουμε έγχυμα φασκόμηλου και πίνουμε δύο φλιτζάνια την ημέρα μετά το φαγητό.
Είναι ένα καταπληκτικό χωνευτικό και ένα εξαίρετο ρόφημα για τις νευρώσεις του στομάχου.
Το φασκόμηλο και τυμπανισμός:
Ο τυμπανισμός είναι μία πάθηση που βασανίζει πολλούς ανθρώπους ιδίως τις απογευματινές ώρες εκτός από την ενόχληση πολλές φορές παραμορφώνει και την εμφάνιση με το να φαίνεται η κοιλιά φουσκωμένη το πρώτο μέλημα είναι να ελεγχθεί η διατροφή μας όταν όμως μας συμβαίνει να ένας πολύ καλός και αποτελεσματικός τρόπος... κάνουμε έγχυμα φασκόμηλου και... πίνουμε δύο φλιτζάνια την ημέρα πάντα μετά το φαγητό το αποτέλεσμα είναι άμεσο...

Σημείωση:Το φασκόμηλο επειδή είναι ιδιαίτερα διεγερτικό πρέπει να αποφεύγεται από άτομα υπερτασικά...

thalia

Τίλιο – Φλαμούρι Tilia europaea
Δένδρο φυλλοβόλο πολυετές, ανήκει στην οικογένεια των Tiliaceae, μπορεί να φθάσει σε ύψος τα 15-25 μ.
Έχει καρδιοειδή πριονωτά σκουροπράσινα φύλλα και άνθηανοιχτοκίτρινα με γλυκιά μυρωδιά, μελιτογώνα, κρεμαστά τα οποία εμφανίζονται στις αρχές του καλοκαιριού και κιτρινοπράσινους καρπούς. Τα άνθη και τα φύλλα είναι αυτά τα οποία χρησιμοποιούνται για φαρμακευτικούς σκοπούς.

Φαρμακευτικές ιδιότητες:
Για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες είναι γνωστά τα άνθη και τα φύλλα του δέντρου τα οποία περιέχουν μαλακτικές ουσίες, πτητικά έλαια πλούσια σε φαρνεζόλη, διάφορα γλουκονικά, σάκχαρα, στυπτικά και ουσίες παρόμοιες με την βιταμίνη Ε.
Είναι ένα αρωματικό βότανο που δρα ως διουρητικό και αποχρεμπτικό, ηρεμεί τα νεύρα και κατεβάζει την υψηλή πίεση του αίματος, αυξάνει την εφίδρωση, ελευθερώνει τους σπασμούς και βελτιώνει την πέψη.

Χρησιμοποιείται εσωτερικά και δρα θετικά σε προβλήματα υπέρτασης, αρτηριοσκλήρυνσης, καρδιακές και πεπτικές ανωμαλίες που συνοδεύονται με ανησυχία, ουρικές φλεγμονές, γρίπη, αναπνευστική καταρροή, ημικρανία, νευρική υπερένταση και πονοκέφαλους.

Το έγχυμα των ανθών και των φύλλων το παίρνουμε σε κρυολογήματα που συνοδεύονται από πυρετό (συνάχι, βήχα, γρίπη, φλέματα, βρογχίτιδα κ.α.). Χάρη στην ιδιότητα του βοτάνου να προκαλεί εφίδρωση και αύξηση της διούρησης, τα άνθη χρησιμοποιούνται και σε ασθένειες των νεφρών και της ουρήθρας, όπως επίσης και για να ελαφρώσουν τους πόνους και να βελτιώσουν την λειτουργία του στομάχου. Χρησιμοποιείται επίσης ως χολαγωγό στις ασθένειες του συκωτιού και πέτρες στη χολή. Είναι καλό ηρεμιστικό και μας βοηθά να κοιμηθούμε καλά και ήρεμα.

Ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα και βοηθά στη πρόληψη των καρδιοπαθειών μια και έχει θετική δράση στη μείωση της χοληστερόλης και την χαλάρωση των αρτηριών.

Το τίλιο συνδυάζεται πολύ καλά με τον Κράταιγο για την υψηλή πίεση και με τον Λυκίσκο για τη νευρική πίεση. Σε κρυολογήματα και γρίπη συνδυάζεται καλά με τον Σαμπούκο.

Το τσάι Τίλιου είναι πολύ δημοφιλές στη Γαλλία και πίνεται ως καθημερινό ρόφημα. Αρέσει στα παιδιά χάρη στη γλυκιά του γεύση, πράγμα που το καθιστά ένα από τα αγαπημένα τους βότανα. Τα ηρεμεί αν είναι νευρικά, βοηθά στις αϋπνίες και ανακουφίζει από τον βήχα και τα κρυολογήματα.

Θερμαίνει και χαλαρώνει το πεπτικό σύστημα και είναι ευεργετικό για όσους είναι πολυάσχολοι και τρώνε βιαστικά. Αν είμαστε στρεσαρισμένοι, νευρικοί και πολυάσχολοι το τίλιο μας είναι πολύτιμο. Αν όμως είμαστε πάρα πολύ κουρασμένοι ας μην το πιούμε, γιατί λόγω της καταπραϋντικής του δράσης μπορεί να επιδεινώσει το αίσθημα της κόπωσης.

Τα άνθη της φλαμουριάς συλλέγονται αμέσως μόλις ανθίσουν γιατί αργότερα αναπτύσσουν ναρκωτικές ιδιότητες.
Τέλος, δίνει λάμψη σε ξηρά και ευαίσθητα μαλλιά.

Περισσότερα
Σύμφωνα με τις λαϊκές δοξασίες, όποιος κοιμόταν κάτω από τη φλαμουριά μεταφερόταν αστραπιαία στη γη των νεράιδων.

Το μέλι από άνθη φλαμουριάς θεωρείται ότι είναι πολύ καλής ποιότητας και βοηθά σε προβλήματα λοιμώξεων και είναι καταπραϋντικό.

Το ανοιχτόχρωμο ξύλο του δέντρου είναι ακριβό και έχει πολλές χρήσεις, μια από τις οποίες είναι η κατασκευή μουσικών οργάνων.

agioritikovima

Αγιόκλημα

Το αγιόκλημα ή αλλιώς αιγόκλημα είναι ένας αειθαλής αναρριχητικός θάμνος με πολύ όμορφα άσπρο-κίτρινα άνθη. Τα άνθη του είναι γνωστά γιατί έχουν σχήμα σάλπιγγας με ευωδιαστό άρωμα και διακοσμητικούς καρπούς, τούς οποίους τα πουλιά βρίσκουν απολαυστικούς.

Τα άνθη του παράγονται για όλη σχεδόν τη διάρκεια του καλοκαιριού. Στην αρχή τα άνθη του είναι λευκού χρώματος, στην συνέχεια κιτρινίζουν και τέλος γίνονται ένας μαύρος σφαιρικός καρπός, έχουν μήκος 1-2 ίντσες. Τα φύλλα του είναι απλά, αντικριστά, έχουν οβάλ, στενόμακρο σχήμα που μοιάζει με φτερό, είναι ημι-αειθαλή, μπορούν να παραμείνουν στο θάμνο για όλη τη διάρκεια του χρόνου και φθάνουν περίπου τις 3 ίντσες μήκος. Μεγαλώνει πλευρικά σε απόσταση 7 με 10 πόδια, και βάθος 3-4 ποδιών.

Δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις, είναι αρκετά ανθεκτικό και προτιμά τη μερική σκιά από τον πλήρη ήλιο και υγρό χώμα.. Μεγαλώνει πολύ γρήγορα και αργότερα συμπεριφέρεται σαν ζιζάνιο. Οι επεκτατικές του δυνατότητες μπορούν να πνίξουν όχι μόνο τα μικρά φυτά αλλά και μεγάλα δέντρα. Για να αποφευχθεί αυτό θα πρέπει να κλαδεύεται το φθινόπωρο.

Μπορεί να χρησιμοποιειθεί και ως θεραπευτικό βότανο. Έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε ασβέστιο, μαγνήσιο και κάλιο. Τα φύλλα του μπορούν να φαγωθούν σα λαχανικό.

Τα μπουμπούκια και τα λουλούδια του μπορούν να γίνουν σιρόπι. Το αγιόκλημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν εναλλακτική ιατρική γιατί είναι αντιβακτηριακό, αντιφλεγμονώδες, αντισπασμωδικό, καθαριστικό, διουρητικό, αντιπυρετικό, και χρησιμοποιείται επίσης για τη μείωση της πίεσης του αίματος.

Οι μίσχοι του χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία οξείας μορφής ρευματοειδής αρθρίτιδας, παρωτίτιδας και ηπατίτιδας. Τα λουλούδια χρησιμοποιούνται για πλύσεις σε φλεγμονές τους δέρματος, μολυσματικές αναφυλαξίες και πληγές.
Τα λουλούδια μαζεύονται νωρίς το πρωί, προτού ανοίξουν και όταν αποξηρανθούν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν βότανο.

Nikos M. Stamatakis
fytognoseis

Φλαμουριά

Η φλαμουριά με τις πολλές κοινές ονομασίες (φλαμούρι, τίλιο, φιλουριά, φιλύρα κ.α.) είναι ένα φυλλοβόλο και εντυπωσιακό δέντρο μεγάλου μεγέθους. Στην πραγματικότητα αναφερόμαστε σε 5-6 είδη του γένους Tilia. Όλα αυτά τα είδη αυτοφυούνται σε δάση είτε των βόρειων πολιτειών των Η.Π.Α. είτε της βόρειας και ανατολικής Ευρώπης και της Δυτικής Ασίας.

Στη χώρα μας θα δούμε αυτοφυούμενες φλαμουριές στη βόρειο Ελλάδα, στην Ήπειρο και στα βουνά της Πελοποννήσου.

Αναλόγως του είδους, το ύψος της φλαμουριάς κυμαίνεται μεταξύ 15-40μ., η διάμετρος της κόμης τους από 5 ως 15μ. ενώ το πάχος των κορμών μπορεί να φτάσει και τα 4μ.!

Τα λουλούδια είναι λευκοκίτρινα, αρωματικά, εμφανίζονται από τον Μάιο και ως τον Ιούλιο (αναλόγως του είδους) και προσελκύουν τις μέλισσες.

Τα φύλλα είναι σε σχήμα καρδιάς και πριονωτά στην περιφέρειά τους, βαθυπράσινα που κιτρινίζουν το φθινόπωρο. Η παρουσία ή όχι λευκού χνουδιού στην κάτω επιφάνεια των φύλλων και στα κλαδιά είναι παράγοντας που διαχωρίζει τα είδη μεταξύ τους. Το σχήμα τους ποικίλλει από κωνικό-πυραμιδοειδές ως σφαιρικό.

Λόγω του επιβλητικού μεγέθους τους οι φλαμουριές φυτεύονται στην κηποτεχνία είτε μεμονωμένες είτε σε δενδροστοιχίες, σε πλατείες και πάρκα. Κοινώς, όπου και αντί να φυτεύονται πλατάνια, θα μπορούσε να φυτευτεί και μια φλαμουριά!

Αν θέλουμε να δώσουμε αρχοντικό τόνο στον κήπο μας και να έχουμε παχιά και πλούσια σκιά, η φλαμουριά θα πρέπει να είναι στις επιλογές μας αρκεί να έχουμε αρκετό διαθέσιμο χώρο για να μην ‘’πνίξει’’ τα γειτονικά φυτά.

Επίσης, μπορούμε να την επιλέξουμε (σε συνδυασμό με άλλα δέντρα) για ψηλό ανεμοφράκτη (τις φυτεύουμε ανά 6-8μ.) ή για να μας καλύψει την ανεπιθύμητη θέα από κάποιο κτίριο. Αν προτιμήσουμε τη φύτευση σε δενδροστοιχίες, οι αποστάσεις φύτευσης θα πρέπει να είναι στα 10-12μ.

Είδη φλαμουριάς

Στα ελληνικά φυτώρια θα βρούμε κάποιο από τα παρακάτω είδη φλαμουριάς:

Φλαμουριά η καρδιόφυλλη ή μικρόφυλλη (Tilia cordata): κατάγεται από την Ευρώπη και είναι ίσως η μικρότερη σε μέγεθος φλαμουριά (ύψος 10-20μ. και διάμετρο κόμης 7-10μ.). Ανθίζει Ιούνιο-Ιούλιο και τα φύλλα είναι πιο μικρά, σε σχέση με τα υπόλοιπα είδη. Το σχήμα της δεν είναι σταθερό αλλά ακανόνιστο. Είναι η πιο ανθεκτική φλαμουριά στις χαμηλές θερμοκρασίες (την επιλέγουμε για τις κρύες περιοχές της Ελλάδας).

Φλαμουριά η αμερικάνικη (Tilia americana):

προέρχεται από τις βόρειες Η.Π.Α. και είναι από τις μεγαλύτερες σε μέγεθος και όγκο φλαμουριές (φτάνει σε ύψος τα 40μ. και σε διάμετρο τα 15μ., ωστόσο συνήθως δεν ψηλώνει περισσότερο από 25-30μ.). Το σχήμα των μεγάλων δέντρων είναι σφαιρικό. Τα φύλλα της είναι λεία και βαθυπράσινα, τα άνθη εμφανίζονται Ιούνιο και Ιούλιο και αντέχει λιγότερο την ατμοσφαιρική ρύπανση των πόλεων, σε σχέση με τα άλλα είδη.

Φλαμουριά η πλατύφυλλος (Tilia platyphyllos):

η πιο συχνά απαντημένη φλαμουριά στην Ευρώπη (κυρίως στο βόρειο ημισφαίριό της), τόσο ως άγριο είδος όσο και στην κηποτεχνία. Με ύψος τα 20-30μ., διάμετρο κόμης τα 8-12μ. και σχήμα σφαιρικό ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα είδη στο ότι η κάτω επιφάνεια των φύλλων και τα νεαρά κλαδιά καλύπτονται με χνούδι. Τα λουλούδια εμφανίζονται πιο πρώιμα (από τον Μάιο) και είναι ελαφρά κρεμαστά

Φλαμουριά η εριώδης ή αργυρόφυλλη (Tilia tomentosa): αυτοφυείται στην ανατολική Ευρώπη και δυτική Ασία και το έντονο χνούδι που έχει σε φύλλα και κλαδιά της δίνουν από μακριά μια ασημόλευκη εικόνα (η κάτω επιφάνεια των φύλλων είναι σχεδόν λευκή). Το σχήμα της είναι πυραμιδοειδές και το μέγεθός της ανάλογο με το αμερικάνικο είδος. Είναι η πιο ανθεκτική φλαμουριά στην έλλειψη ατμοσφαιρικής και εδαφικής υγρασίας (την επιλέγουμε σε ξηρές περιοχές και όπου δεν έχουμε πολύ διαθέσιμο νερό για πότισμα)

Φλαμουριά η κοινή (Tilia europaea ή Tilia vulgaris):

πρόκειται για διασταύρωση μεταξύ της πλατύφυλλου και της μικρόφυλλης φλαμουριάς και ανθίζει Ιούνιο-Ιούλιο. Το ύψος της φτάνει τα 15-25μ., η διάμετρος της κόμης της τα 8-12μ. και το σχήμα της είναι ελαφρά κωνικό.

ΧΡΗΣΙΜΑ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ

Οι φλαμουριές ανήκουν στην οικογένεια Tiliaceae και στο γένος Tilia. Από τα 30 περίπου είδη του γένους Tilia, στην αγορά θα βρούμε τουλάχιστον 5-6 είδη φλαμουριάς με κηποτεχνικό ενδιαφέρον.

Κλίμα

Τα περισσότερα είδη προτιμούν εύκρατα κλίματα και δροσερό περιβάλλον, με εξαίρεση την αργυρόφυλλη φλαμουριά που αντέχει περισσότερο την εδαφική και ατμοσφαιρική ξηρασία. Οι ενήλικες φλαμουριές είναι ανθεκτικές τόσο στον παγετό (αντέχουν αρκετούς βαθμούς κάτω από τους 0oC) όσο και στη ζέστη. Τα νεαρά δέντρα όμως είναι ευαίσθητα στους παγετούς, γιαυτό τα προστατεύουμε από τις χαμηλές θερμοκρασίες, καλύπτοντάς τα με φλις παγοπροστασίας.

Οι φλαμουριές αποτελούν ιδανικές επιλογές για τα αστικά τοπία επειδή αντέχουν την ατμοσφαιρική ρύπανση, με εξαίρεση την αμερικάνικη φλαμουριά που είναι σχετικά ευαίσθητη και την επιλέγουμε σε περισσότερο φυσικά οικοσυστήματα. Καθώς οι φλαμουριές αγαπάνε την εδαφική και ατμοσφαιρική υγρασία, σε περιοχές με ξηρό καιρό προτιμάμε τη φύτευση σε ημισκιερές θέσεις του κήπου, για να προστατεύονται από την καυτή ηλιακή ακτινοβολία των θερινών μηνών. Επίσης, έχουν μικρή αντοχή στους ανέμους (σχίζονται τα φύλλα τους) γι αυτό επιλέγουμε απάνεμες θέσεις

Πολλαπλασιασμός

Πολλαπλασιάζονται με σπόρο, με μοσχεύματα και με παραφυάδες, όμως οι τεχνικές αυτές απαιτούν κάποιες γνώσεις και είναι σχετικά χρονοβόρες. Μπορούμε να αγοράσουμε το είδος της φλαμουριάς που προτιμάμε από τα φυτώρια και να το φυτέψουμε κατευθείαν στον κήπο μας.

Κλάδεμα

Αφήνουμε τις φλαμουριές να πάρουν ελεύθερα το τελικό τους μέγεθος και (αν θέλουμε) κλαδεύουμε μόνο τα πρώτα χρόνια από τη φύτευση την περίοδο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου τα νεαρά δέντρα, προκειμένου να τους δώσουμε το επιθυμητό σχήμα και για να αφαιρέσουμε τα ξερά ή άρρωστα κλαδιά. Δεν κλαδεύουμε τα ενήλικα δέντρα και αν χρειαστεί κλάδεμα, π.χ. για τη διόρθωση του σχήματος των δέντρων ή για να αφαιρέσουμε ξερά κλαδιά ή βραχίονες, αυτό μπορεί να γίνει μόνο από συνεργεία με εξειδικευμένα μηχανήματα, λόγω του ύψους και του μεγέθους των δέντρων. Σε κάθε περίπτωση, αν κόψουμε μια φλαμουριά χαμηλά ανανεώνεται και αναπτύσσει νέους και δυνατούς βλαστούς, καθώς ανέχεται ακόμα και τα αυστηρά κλαδέματα.

Πότισμα

Όλα τα είδη έχουν ανάγκη από αρκετή εδαφική και ατμοσφαιρική υγρασία. Ποτίζουμε τακτικά όλους τους θερμούς μήνες του έτους (3-5 ποτίσματα ανά μήνα), ιδιαίτερα σε περιοχές ξηρές και χωρίς αρκετή ατμοσφαιρική υγρασία. Φροντίζουμε να μη λιμνάζει το νερό στην περιοχή των ριζών

Προσβολές

Τα πιο σοβαρά προβλήματα δημιουργούνται από μύκητες και βακτήρια που προσβάλλουν τις ρίζες των δέντρων και μπορεί να οδηγήσουν μέχρι και την ξήρανσή τους. Για να το αποφύγουμε αυτό, πρέπει να λάβουμε μέτρα ώστε να στραγγίζει πολύ καλά το νερό του ποτίσματος και της βροχής. Έτσι, κατά τη φύτευση ανοίγουμε μεγάλο λάκκο (70εκ. x 70εκ) και στο μίγμα που θα φτιάξουμε χρησιμοποιούμε τόσο κόμποστ ή καλά χωνεμένη κοπριά (για να είναι το μίγμα αφράτο και με αρκετή οργανική ουσία) όσο και κάποιο αποστραγγιστικό υλικό, όπως ελαφρόπετρα, χαλίκι, άμμο κλπ.

Όσο τα δέντρα είναι σε μικρό ακόμα μέγεθος, αν εμφανιστούν μελίγκρες τα ψεκάζουμε με διάλυμα πράσινου σαπουνιού και οινόπνευμα (διαλύουμε 2-3 κουταλιές της σούπας σαπούνι και 1 κουταλιά της σούπας οινόπνευμα σε 1 λίτρο νερό) και αν διαπιστώσουμε κοκκοειδή ή ψώρες (μικρά έντομα που μυζούν χυμούς από κλαδιά και φύλλα), κλαδεύουμε το χειμώνα αραιώνοντας τους πυκνούς βλαστούς για να αερίζεται περισσότερο το δέντρο.

Λίπανση:

Τα ενήλικα δέντρα δε χρειάζονται λίπανση αλλά μπορούμε κάθε 2-3 χρόνια να σκορπίζουμε γύρω από τον κορμό (και όσο εκτείνεται η φυλλωσιά των δέντρων) 50 κιλά καλά χωνεμένη κοπριά, ώστε να αυξήσουμε την οργανική ουσία του εδάφους. Για να αναπτυχθούν γρήγορα τα νεαρά δέντρα, τα πρώτα 3-4 χρόνια από τη φύτευση ρίχνουμε αρχές άνοιξης ένα σύνθετο, κοκκώδες βιολογικό λίπασμα, του τύπου 7-7-10

Μικρές Συμβουλές

... λόγω του μεγέθους τους οι φλαμουριές δεν καλλιεργούνται σε γλάστρες. Επίσης, φυτεύουμε 7-8μ. μακριά από διαδρόμους και κτίσματα, λόγω του ισχυρού ριζικού τους συστήματος

του Γιάννη Κωνσταντόπουλου

realfarm.gr

Γιασεμί, το δώρο του Θεού

Το γιασεμί ή ίασμος είναι ένα φυτό, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Ελαιοειδών. Η καταγωγή του πιστεύεται ότι είναι από τα Ιμαλάια, στη δυτική Κίνα και το Θιβέτ. Έχουν βρεθεί αναφορές του σε αρχαία κινεζικά, περσικά και αιγυπτιακά κείμενα.

Υπάρχουν 300 περίπου είδη που απαντώνται στις εύκρατες και θερμές χώρες της γης. Είναι αναρριχώμενος θάμνος, συνήθως αειθαλής αλλά και φυλλοβόλος. Τα φύλλα του εναλλάσσονται είναι απλά ή τρίφυλλα και πτερωτά. Τα άνθη του είναι λευκά στα περισσότερα είδη αλλά και κίτρινα, λευκά-ροζ, ροζ, γαλάζια και μπλε. Είναι αρωματικά και αναδύουν ένα γλυκό πολύ ευχάριστο άρωμα.

Ο καρπός του γιασεμιού είναι ράγα με δύο λοβούς. Είναι διακοσμητικό φυτό και καλλιεργείται σε γλάστρες και κήπους. Εκτός από διακοσμητικά μερικά είδη του καλλιεργούνται για βιομηχανικούς σκοπούς και χρησιμοποιούνται ευρέως στην αρωματοποιία.

Η καλλιέργεια των ειδών αυτών γίνεται κοντά σε παραθαλάσσιες περιοχές, γιατί η θαλάσσια αύρα είναι ευεργετική για την ανάπτυξη τους. Από το γιασεμί εξάγεται ένα αιθέριο έλαιο γνωστό με την ονομασία ιασμέλαιο. Το αιθέριο έλαιο αυτό χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία. Είναι απαραίτητο συστατικό σχεδόν όλων των αρωμάτων.

Μερικά από τα γνωστότερα είδη γιασεμιού είναι:

Ίασμος ο θαμνώδης (Jasminum fruticans). Βρίσκεται αυτοφυής στην Ελλάδα στις περιοχές της Μεσογείου και στη δυτική Ασία. Είναι αειθαλής θάμνος που φτάνει σε ύψος τα 2 μέτρα. Έχει κίτρινα άνθη, βρίσκονται δε στις κορυφές των κλαδιών που είναι αρκετά σκληρά και εύθραυστα.

Ίασμος ο φαρμακευτικός (Jasminum officinale). Κατάγεται από το Ιράν και τα Ιμαλάια και είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στο ψύχος. Υπάρχουν μορφές ποικιλόφυλλες με διπλά άνθη. Ο Ίασμος ο φαρμακευτικός είναι η κύρια πηγή του ιασμέλαιου.

Ίασμος ο ταπεινός (Jasminum humile). Το ιταλικό γιασεμί. Θάμνος που έρπει και ο βλαστός του φτάνει και τα 7 μέτρα μήκος. Τα κλαδιά του είναι λεία, τα φύλλα του αρκετά παχιά και τα άνθη του σχηματίζουν πυκνές ταξιανθίες. Είναι ανθεκτικός στις χαμηλές θερμοκρασίες των εύκρατων περιοχών.

Ίασμος ο μεγανθής (Jasminum grandiflorum). Γνωστό και ως ισπανικό γιασεμί, βασιλικό γιασεμί ή γιασεμί της Καταλονίας. Έχει ασιατική καταγωγή, πατρίδα του θεωρείται η Μαλαισία όπου παλαιότερα το χρησιμοποιούσαν σε εορτές και τελετές. Καλλιεργείται στις νότιες περιοχές της Γαλλίας, στην Αίγυπτο τη Σικελία, τη Συρία, το Λίβανο και την Παλαιστίνη για την παραγωγή του ιασμελαίου. Στην Ελλάδα είναι γνωστό και ως γιασεμί της Χίου.

Ίασμος ο αραβικός (Μπουγαρίνι ή φούλι) (Jasminum sambac - Ίασμος το σαμπάκ).

Θάμνος αναρριχώμενος που φτάνει σε μεγάλο ύψος. Τα κλαδιά του σχηματίζουν πολλές γωνίες και τα φύλλα του είναι μεγάλα με νευρώσεις. Τα άνθη του είναι μεγάλα, λευκά με εξαιρετικό άρωμα. Καλλιεργείται σαν καλλωπιστικό και για την παρασκευή του έξοχου ομώνυμου αρώματος, ενώ μία μορφή του με διπλά άνθη έχει την ονομασία γκραντούκα τα άνθη του, δε, χρησιμοποιούνται στο αρωματικό τσάι.

Ίασμος ο γυμνανθής (Jasminum nudiflorum), ιθαγενής της Ιαπωνίας και της Κίνας με πλούσια κίτρινα άνθη, ευδοκιμεί και στην Ελλάδα και πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα.

Ίασμος ο καμψίφυλλος (Jasminum revolutum). Μορφή του ίασμου του ταπεινού. Ιθαγενής της Ασίας, θάμνος ρωμαλαίος, αειθαλής με κίτρινα άνθη.

Ίασμος ο πολυανθής (Jasminum polyanthum). Αειθαλής, αναρριχώμενος θάμνος ιθαγενής της Κίνας. Τα άνθη του είναι κυρίως λευκά, απαντώνται όμως και κόκκινα και ροζ.

Ίασμος ο ευοσμότατος (Jasminum odoratissimum). Θάμνος με μυρωδάτα κίτρινα άνθη από τα οποία εξάγεται αιθέριο έλαιο. Αυτοφυόμενος συναντάται στο νησί Μαδέιρα.

Ίασμος ο στιλπνός (Jasminum nitidum). Θάμνος αναρριχώμενος, αειθαλής ή ημιφυλλοβόλος με αρωματικά λευκά άνθη, ιθαγενής της Νέας Γουινέας. Είναι φυτό ευαίσθητο στους παγετούς.

Το γιασεμί συμβολίζει την αγάπη, τη ζωή, την ευτυχία, την ελπίδα. Σε πολλές χώρες είναι εθνικό σύμβολο. Στη Χαβάη ο ίασμος ο αραβικός είναι το δημοφιλέστερο λουλούδι και είναι το θέμα σε πολλά τραγούδια. Αλλά και στην Ινδονησία είναι το πιο σημαντικό λουλούδι σε γαμήλιες τελετές και κυρίως στην Ιάβα.

Στο Πακιστάν έχουν ως εθνικό λουλούδι τον ίασμο τον φαρμακευτικό. Για τον Πακιστανικό λαό, το Πακιστάν είναι "δώρο του Θεού". Το όνομα γιασεμί προέρχεται από την περσική λέξη yasmin, που επίσης σημαίνει "δώρο του Θεού". Το χρώμα του γιασεμιού είναι το χρώμα της ειρήνης, τα διαφορετικά πέταλα, που ενώνονται όλα μαζί, συμβολίζουν την ενότητα των ανθρώπων διαφορετικών πολιτισμών σε μία χώρα που είναι το Πακιστάν.

Στις Φιλιππίνες έχουν εθνικό λουλούδι τον ίασμο τον αραβικό και με αυτό στολίζουν τις θρησκευτικές εικόνες. Στην Ινδία συμβολίζει τη θεία ελπίδα, ενώ στην Κίνα αποτελεί σύμβολο της γυναικείας ευγένειας.

Στη Συρία το γιασεμί είναι το λουλούδι-σύμβολο για την πόλη της Δαμασκού, η οποία ονομάζεται "Πόλη του γιασεμιού". Στην Ταϊλάνδη αποτελεί σύμβολο της μητρότητας.

Η αλλαγή Προεδρίας στην Τυνησία το 1987, αλλά και η επανάσταση το 2011 ονομάστηκαν "Επανάσταση των Γιασεμιών". Τα λουλούδια του γιασεμιού αποτελούσαν σύμβολο και κατά την διάρκεια των εξεγέρσεων υπέρ της δημοκρατίας στην Κίνα, το 2011.

aksioperierga

Γαζία - το άρωμα του παρελθόντος

Νόμιζα ότι ήταν δική μου υπόθεση αυτός ο συσχετισμός τις γαζίας με τα περασμένα. Έζησα τα παιδικά μου χρόνια στην Αθήνα με τις αυλές και τα νεοκλασικά σπίτια με τους μικρούς κήπους. Στο κέντρο τα σπίτια ήταν διώροφα και πολλά είχαν μαρμάρινες σκάλες στην είσοδο με συμμετρικές φοινικιές δεξιά κι αριστερά.

Στις γειτονιές τα σπίτια ήσαν συνήθως μονώροφα και οι κήποι είχαν δέντρα ανάλογης κλίμακας… νεραντζιές, μουσμουλιές, πιπεριές και γαζίες. Την άνοιξη η Αθήνα μύριζε άνθος νεραντζιάς και το φθινόπωρο γαζίας.
.......................

Η γαζία είναι ένα είδος ακακίας που συγγενεύει στενά με τη μιμόζα. Το επιστημονικό της όνομα είναι Acacia farnesiana ή Vachelia farnesiana.
Το λουλούδι της, γνωστό ως Cassie (από το acacia), χρησιμοποιείται πολύ στην αρωματοποιία αλλά σπάνια σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Πρωταγωνιστεί μόνο σ’ ένα άρωμα του μετρ αρωματουργού Dominique Ropion για τη σειρά Frederic Malle, το Une fleur de cassie. Είναι από τα αρώματα εκείνα που συνεργούν έντονα με τη χημεία του κάθε σώματος, έτσι ή το λατρεύεις ή το μισείς.
.............................
Έχω φυτέψει τρία δέντρα στον κήπο μου και τώρα με τις γλυκές φθινοπωρινές μέρες πλημμυρίζουν τον τόπο με το μυστηριώδες αυτό άρωμα του ήλιου, του μυστηρίου, της νοσταλγίας και… (τι ειρωνεία!) της τρυφερότητας και της αγάπης της μητέρας μου.

της Καλής Δοξιάδη

bostanistas.gr

Τα Λουλούδια του Χειμώνα

Ένα Σάββατο πρωί, αντί να αναλωθείς σε πρωινάδικα που θα αναλύουν το οικονομικοπολιτικό σκηνικό της χώρας, πάρε την παρέα σου και πάνε να ψωνίσεις λουλουδάκια! 

Έρχεται ο χειμώνας και δεν πρέπει να μας βρει με άδεια τα παρτέρια και με ξερά περσινά λουλούδια να σαπίζουν στις γλάστρες. 
Εγώ θα σου προτείνω μερικά λουλούδια, και εσύ διάλεξε:

πανσές: άπειρα χρώματα θα βρεις και πολλούς με 2 χρώματα στον καθένα. Θα κρατήσει μέχρι και το Μάιο ή πιο αργά αν βρίσκεται σε σκιερό μέρος.

ρείκι: μωβ, ροζ, άσπρα λουλούδια. Προτίμησε την Erica carnea (πάνω) που έχει τα άνθη σαν καμπανούλες, και όχι την άλληνε (κάτω). Η E. carnea είναι πιο συνηθισμένη στα βουνά της Ελλάδας και θα σου κρατήσει περισσότερο, και το καλοκαίρι που δε θα ανθίζει όμως.

καλλωπιστικό λάχανο: αντέχει σε μεγάλα υψόμετρα και στο πολύ κρύο. Βγαίνει σε μωβ και άσπρο, με ίσιο φύλλο ή περμανάντ. Όταν τα κάτω φύλλα ξεραίνονται, να τα βγάζεις για να του δώσεις δύναμη να ψηλώσει κι άλλο. Την άνοιξη θα βγάλει κίτρινα λουλουδάκια στην κορυφή, τα οποία θα δώσουν σπόρους για του χρόνου. Μετά θα πεθάνει, κλαψ…

κυκλάμινο: στου βράχου τη σχισμάδα και όχι μόνο. Εννοείται είναι για έξω τα κυκλάμινα και όχι μέσα στο γραφείο ή πάνω στο καλοριφέρ. Μη το μουλιάσεις με που νερό, θα σαπίσει.

βολβοί: τουλίπες, ζουμπούλια, κρόκος. Έλα τώρα, σε ξετρελαίνει η προσμονή της ανοιξιάτικης άνθισης! Βάλε μπόλικα. Συνήθως κοστίζουν 0,35 – 0,60 Ευρώ.

kipologio

Πριν ξαναγεμίσουμε το πλαστικό μπουκάλι νερού

Εσείς πόσες φορές ξαναγεμίζετε τα πλαστικά μπουκάλια με νερό; Τελικά αυτή η συνήθεια πολλών δεν είναι τόσο υγιή όσο νομίζουμε.

Εάν έχετε ένα μπουκάλι που χρησιμοποιείτε κάθε μέρα για να πίνετε νερό, συγχαρητήρια! Είναι τόσο καλό για την ενυδάτωση μας. Αλλά εδώ υπάρχει μια ερώτηση για όλους. Πότε ήταν η τελευταία φορά που πλύνατε το μπουκάλι του νερού; Αφού είναι γεμάτο μόνο με νερό, στην πραγματικότητα δεν είναι βρώμικο, σωστά;

Όχι ακριβώς, ειδικά αν χρησιμοποιείτε ένα μπουκάλι νερού μιας χρήσης, που δεν έχει δημιουργηθεί για να χρησιμοποιείται περισσότερο από μία φορά. Σε ένα άρθρο του περιοδικού Practical Gastroenterology 2007, εμπειρογνώμονες επεσήμαναν ότι οι κατασκευαστές εμφιαλωμένου νερού δεν συνιστούν στους καταναλωτές να επαναχρησιμοποιούν τα μπουκάλια μιας χρήσης. Αυτό συμβαίνει γιατί η καθημερινή φθορά από επανειλημμένες πλύσεις και η επαναχρησιμοποίηση τους μπορεί να οδηγήσουν σε φυσική φθορά του πλαστικού, όπως π.χ. να δημιουργηθούν ρωγμές. Τα βακτήρια μπορούν να φιλοξενηθούν στις ρωγμές, που θέτουν σε κίνδυνο την υγεία. Επιπλέον, η επαναχρησιμοποίηση των πλαστικών μπουκαλιών νερού μπορεί να οδηγήσει σε βακτηριακή μόλυνση, εκτός εάν πλένονται τακτικά με ένα ήπιο σαπούνι, να ξεβγάζονται καλά όχι με πολύ ζεστό νερό και εφόσον είστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει φυσική φθορά πριν το χρησιμοποιήσετε.
Σύμφωνα με το άρθρο, τα επαναχρησιμοποιήσιμα πλαστικά μπουκάλια του νερού μπορεί να κρύβουν κινδύνους βακτηριακής μόλυνσης, αν δεν πλένονται ή επαναχρησιμοποιούνται παρά την οπτική ένδειξη φθοράς. Τα βακτήρια που μπορούν να εγκατασταθούν στις ρωγμές και στις γρατζουνιές του μπουκαλιού φαίνεται να αποτελούν μεγαλύτερο κίνδυνο για την υγεία από τη πιθανότητα παραμονής των χημικών στο πλαστικό απο το πλύσιμο.

Να είστε βέβαιοι ότι τα μπουκάλια νερού μπορεί να γίνουν ένα καταφύγιο για τα βακτηρίδια. Σε μια μελέτη του 2002 που δημοσιεύθηκε στην Canadian Journal of Public Health, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Calgary πήραν 76 δείγματα νερού από μπουκάλια νερού μαθητών του δημοτικού σχολείου. Μερικές από τις φιάλες είχαν επαναχρησιμοποιηθεί για μήνες χωρίς να πλυθούν. Διαπίστωσαν ότι σχεδόν τα δύο τρίτα των δειγμάτων είχαν βακτηρίδια που υπερέβησαν τις κατευθυντήριες γραμμές για το πόσιμο νερό. Αυτό μάλλον ήταν το αποτέλεσμα του φαινομένου της βακτηριακής ανάπτυξης σε φιάλες που έχουν παραμείνει σε θερμοκρασία δωματίου για μια παρατεταμένη χρονική περίοδο.

Αν και οι ερευνητές δεν εξέτασαν την ακριβή πηγή της μόλυνσης, η πιο πιθανή πηγή των εντερικών βακτηρίων που βρέθηκαν στις φιάλες νερού των μαθητών είναι στα χέρια των ίδιων των μαθητών, σύμφωνα με τη μελέτη. Το ανεπαρκές ή εσφαλμένο πλύσιμο των χεριών μετά την επίσκεψη των παιδιών στο μπάνιο θα μπορούσε να οδηγήσει τα κολοβακτηριοειδή στον χώρο της τάξης.
Σε ένα πιο απλό τεστ, ο σταθμός ειδήσεων KLTV εξέτασε τα επίπεδα των βακτηρίων σε μπουκάλια νερού που χρησιμοποιήθηκαν για μια εβδομάδα χωρίς να πλυθούν. Οι βακτηριακές καλλιέργειες ελήφθησαν από τους λαιμούς των φιαλών και το σημείο που πηγαίνει στο στόμα ενός ατόμου. Τα αποτελέσματα; Όλα ανέπτυξαν πάρα πολλά βακτήρια που θα μπορούσαν να σας κάνουν πολύ άρρωστους σχεδόν σαν να έχετε τροφική δηλητηρίαση, δήλωσε ο Richard Wallace, MD, από το Κέντρο Υγείας του Πανεπιστημίου του Τέξας. Αυτό μπορεί να προκαλέσει ναυτία, εμετό και διάρροια. Βασικά ίσως το χειρότερο  είδος εμέτου που είχατε ποτέ στη ζωή σας.

Σίγουρα οι περισσότεροι θα σκέφτεστε, δεν υπάρχει πρόβλημα, θα βάλω όλα τα μπουκάλια νερού στο πλυντήριο πιάτων και θα φροντίσει για όλα αυτό. Το πλύσιμο των πιάτων με ζεστό είναι ήσσονος σημασίας για τη χημική δομή των περισσότερων πλαστικών που προορίζονται για το πλυντήριο των πιάτων, αλλά τα μπουκάλια μιας χρήσης προορίζονται να χρησιμοποιηθούν μια φορά και στη συνέχεια να πετιούνται και όχι να επαναχρησιμοποιούνται, λέει ο Scott Belcher, Ph.D., καθηγητής φαρμακολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι.

Φυσικά, κανείς δεν λέει ότι δεν πρέπει ποτέ να ξαναχρησιμοποιήσετε ένα μπουκάλι νερό (μετά από όλα, έχουμε μόνο μία Γη, και θα πρέπει να ασχοληθούμε και με αυτή). Αλλά μπορείτε να είστε πιο προσεκτικοί για το τι είδους μπουκάλια νερού αγοράζετε και επαναχρησιμοποιείτε, σημειώνει η γιατρός Belcher. Ο ίδιος συνιστά γυάλινες φιάλες με προστατευτικά πλαίσια, καθώς και φιάλες από ανοξείδωτο χάλυβα. Εάν χρειάζεστε ένα πλαστικό μπουκάλι, θα ήθελα να συστήσω ένα μπουκάλι πολυπροπυλενίου, που είναι συνήθως ένα λευκό πλαστικό. “Αυτά τα είδη είναι μη-αντιδραστικά πλαστικά μπουκάλια που χρησιμοποιούνται συχνά και στα εργαστήρια. Αν και σημειώνει ότι είναι αδύνατο να είμαστε σίγουροι για το τι πλαστικοποιητές ή άλλα πρόσθετα μπορεί να έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραγωγική διαδικασία. Ακόμα κι αν επιλέξετε να χρησιμοποιήσετε ένα από αυτά τα είδη των φιαλών, να θυμάστε ότι είναι ακόμα σημαντικό να τα κρατάτε καθαρά για να ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος βακτηριδιακής μόλυνσης. Πλύντε τα και αφήστε τα να στεγνώσουν πριν τα χρησιμοποιήσετε ξανά και ξανά.

Πηγή: everyday health.com

By Βιβή Μπασινά from 4moms.gr