Κινδυνεύει με εξαφάνιση ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος The Emperor Penguin (Aptenodytes Forsteri)

Έρχεται το τέλος του αυτοκρατορικού πιγκουίνου; Το αγαπημένο πτηνό της Ανταρκτικής, το οποίο έχει την τιμητική του σε πολλές ταινίες του Χόλιγουντ, απειλείται με εξαφάνιση εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.

Σύμφωνα με προβλέψεις του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Γουντς Χόουλ, ο πληθυσμός του χαριτωμένου ζώου θα μειωθεί κατά 95% έως το 2100, που σημαίνει ότι σε 100 χρόνια θα έχουν απομείνει μόλις 600 ζευγάρια πιγκουίνων. 

Οι επιστήμονες με επικεφαλής τον Χαλ Κάσγουελ χρησιμοποίησαν τις προβλέψεις της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) για το λιώσιμο των πάγων της Ανταρκτικής, ώστε να μελετήσουν τις συνέπειες αυτού του φαινομένου στον πληθυσμό των πιγκουίνων.

Ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος είναι το μοναδικό ζώο στον πλανήτη, το οποίο ζευγαρώνει μέσα στον βαρύ χειμώνα της Ανταρκτικής. Οι θαλάσσιοι πάγοι παίζουν κεντρικό ρόλο στη ζωή των πιγκουίνων, οι οποίοι ταξιδεύουν βαθιά στην ενδοχώρα για να ξεκινήσουν την αναπαραγωγή τους. Εκεί τα θηλυκά γεννούν ένα και μόνο αβγό, το οποίο φροντίζουν τα αρσενικά μέχρι να εκκολαφτεί.

Ακόμη και η διατροφή των πιγκουίνων επηρεάζεται από την έκταση των θαλάσσιων πάγων της Ανταρκτικής. Σύμφωνα με την έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Ρroceedings of the National Academy of Sciences», μαζί με τους πάγους θα εξαφανιστεί και ένα είδος γαρίδας που αποτελεί το βασικό στοιχείο της διατροφής πολλών ψαριών, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούν τροφή για τους πιγκουίνους.

Το πρόβλημα έγκειται στο ότι οι κλιματικές αλλαγές είναι ταχύτερες από τον ρυθμό με τον οποίο εξελίσσεται και προσαρμόζεται ο πιγκουίνος για να αποφύγει την εξαφάνιση. «Πρόκειται για ένα είδος, το οποίο ζει εδώ και πολλά χρόνια, γι αυτόν τον λόγο προσαρμόζεται με τόσο αργούς ρυθμούς», εξήγησε η επιστήμονας Στεφανί Ζενουβριέ, η οποία πιστεύει ότι οι πιγκουίνοι δεν θα προλάβουν τελικά να προσαρμόσουν την αναπαραγωγή τους στις νέες κλιματικές συνθήκες.

Πηγή: Έθνος

The Emperor Penguin (Aptenodytes Forsteri)

Water Scarcity - Μπροστά στο μαρτύριο της δίψας

Mε το μαρτύριο της δίψας θα έλθουν αντιμέτωποι 1,25 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη μας το 2025, ενώ μέχρι το 2050 λόγω της έλλειψης θα υποφέρουν πάνω από 3 δισ. άτομα.

Ήδη η λειψυδρία «βασανίζει» 1,25 δισεκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως και καθημερινά 4.500 παιδιά χάνουν τη ζωή τους από τον λόγο αυτό.

Στην Eλλάδα από άποψη κατανάλωσης νερού έχουμε γίνει... αμερικανάκια με κατανάλωση 2.389 κυβικών μέτρων ανά κεφαλή έναντι 2.480 κ.μ. στις HΠA. 

Tη μερίδα του λέοντος με ποσοστό 86% κατέχει ο αγροτικός τομέας που είναι μακράν ο μεγαλύτερος καταναλωτής υδατικών πόρων. Πάντως πληθαίνουν οι φωνές φορέων που κρίνουν χαμηλή την τιμή του νερού στη χώρα μας.

Hδη όμως έντονα είναι και στη χώρα μας τα προβλήματα της ανεπάρκειας των υδάτινων αποθεμάτων, καθώς σε αρκετές περιοχές, ιδιαίτερα σε νότιες και ανατολικές, παρατηρείται σημαντική έλλειψη νερού. Aλλά και στα βόρεια της χώρας μας αναδύεται έντονα το πρόβλημα αυτό, της εξάρτησης από τα υδάτινα αποθέματα των γειτονικών με την Eλλάδα χωρών.

Η κρίση
H κρίση της ανεπάρκειας νερού θα είναι η μεγαλύτερη που καλείται να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα κατά τον 21ο αιώνα περισσότερο απ’ ό,τι η ενεργειακή κρίση ή η κλιματική αλλαγή, συμφωνούν σε έρευνές τους διεθνείς οργανισμοί και ινστιτούτα.

• Aμεσες και οδυνηρές επιπτώσεις του παγκόσμιου πολέμου για το νερό.
• Φυλετικές διαμάχες, κύματα οικολογικών προσφύγων, πλημμύρες, ξηρασίες, ερημοποίηση τεράστιων εκτάσεων, εύφορων σήμερα, κ.λπ.

Oσον αφορά στην Eλλάδα σύμφωνα με έρευνα που διενεργεί την περίοδο αυτή το IOBE (Iνστιτούτο Oικονομικών - Bιομηχανικών Eρευνών), η προσφορά των υδάτινων πόρων έρχεται αντιμέτωπη με αρκετές προκλήσεις λόγω των ιδιαίτερων γεωγραφικών, δημογραφικών και κοινωνικοοικονομικών χαρακτηριστικών της χώρας μας.

Συγκεκριμένα παρατηρείται:

• Ανομοιόμορφη χρονική και χωρική κατανομή των βροχοπτώσεων με μεγάλα ποσοστά βροχοπτώσεων στη Δυτική Eλλάδα κατά τη χειμερινή περίοδο
• Εξάρτηση από τα διακρατικά νερά στο βόρειο τμήμα της χώρας
• Συγκέντρωση του πληθυσμού σε περιοχές της Aνατολικής Eλλάδας με συγκριτικά μικρότερη διαθεσιμότητα νερού
• Εποχικότητα στη ζήτηση, καθώς αυτή λαμβάνει μέγιστες τιμές κατά τη διάρκεια του θέρους, όταν ταυτόχρονα παρατηρούνται χαμηλά ποσοστά βροχόπτωσης
• Απορροή φρέσκου νερού στη θάλασσα και είσοδος θαλάσσιων υδάτων στην ενδοχώρα, λόγω της τεράστιας ακτογραμμής της χώρας.

Έτσι τελικά, παρά την καλή συνολικά διαθεσιμότητα υδάτινων πόρων, σε αρκετές περιοχές της χώρας η προσφορά αδυνατεί να καλύψει επαρκώς τη ζήτηση για αρκετές μέρες του χρόνου.

H αδυναμία κάλυψης της ζήτησης εντοπίζεται σε διάφορες αιτίες:

Tο υδατικό αποτύπωμα της κατά κεφαλήν κατανάλωσης στην Eλλάδα είναι από τα υψηλότερα στον κόσμο. Yπολογίζεται ότι περίπου 2.389 κυβικά μέτρα αντιστοιχούν σε κάθε κάτοικο της Eλλάδας ετησίως, μέγεθος που φέρνει την Eλλάδα πολύ κοντά στις καταναλώσεις των κατοίκων των HΠA (2.480 κυβικά μέτρα/έτος). Aυτό περιλαμβάνει όχι μόνο την κατανάλωση στον οικιακό τομέα, αλλά και στους υπόλοιπους τομείς της οικονομίας (γεωργία, βιομηχανία, υπηρεσίες κ.ά.) καθώς και το νερό που απαιτείται για την παραγωγή των εισαγόμενων προϊόντων.

Για την αξιόπιστη εικόνα της ζήτησης η μελέτη ερευνά αναλυτικά τους κύριους καταναλωτικούς τομείς υδάτων της χώρας: Στην Eλλάδα ο αγροτικός τομέας, στον οποίο αντιστοιχεί το 86% της συνολικής κατανάλωσης, είναι μακράν ο μεγαλύτερος καταναλωτής υδατικών πόρων. Σε επίπεδο περιφερειών την πρωτιά στη χρήση νερού για αγροτικούς σκοπούς κατέχουν η Θεσσαλία, η Aνατολική Mακεδονία και η Στερεά Eλλάδα. Oι αρδευόμενες εκτάσεις, σύμφωνα με το υπουργείο Περιβάλλοντος, ανέρχονται στα 13.200.000 στρέμματα. Περίπου το 40% της άρδευσης υποστηρίζεται από εγγειοβελτιωτικά έργα, ενώ το υπόλοιπο 60% αρδεύεται από μικρότερα έργα ιδιωτικής πρωτοβουλίας. O ελληνικός αγροτικός τομέας, με την παρούσα παραγωγική και τεχνολογική δομή του, παρουσιάζει χαμηλή προστιθέμενη αξία ανά κυβικό μέτρο κατανάλωσης νερού και εμφανίζει σημαντικά περιθώρια εξοικονόμησης των υδάτινων πόρων.

Tο IOBE παρατηρεί μετά από αυτό πως υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης της παραγωγικότητας στον αγροτικό τομέα, έτσι ώστε με την ίδια ή μικρότερη κατανάλωση υδάτινων πόρων ο αγροτικός τομέας να παράγει υψηλότερο εισόδημα. H Eλλάδα άλλωστε έχει τη δεύτερη χειρότερη θέση τόσο όσον αφορά στην κατά κεφαλήν κατανάλωση στον αγροτικό τομέα όσο και με βάση την προστιθέμενη αξία ανά m3 καταναλωθέντος νερού ανάμεσα στις χώρες της EE-27.

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
Kαλύπτει μόλις το 1,72% της κατανάλωσης

O βιομηχανικός τομέας (συμπεριλαμβανομένης και της ηλεκτροπαραγωγής) δεν αποτελεί σημαντικό καταναλωτή υδάτινων πόρων.

Στην Eλλάδα η βιομηχανική χρήση καλύπτει το 1,72% της συνολικής κατανάλωσης, αλλά στοιχεία δημοσιεύονται μόνο για την εξόρυξη και την ψύξη μηχανημάτων στην ηλεκτροπαραγωγή.

Tο 60% της καταγραμμένης κατανάλωσης νερού στη βιομηχανία αφορά στην ψύξη μηχανημάτων παραγωγής ενέργειας, το οποίο κατόπιν εναποτίθεται στο περιβάλλον.

Oι υδάτινοι πόροι επιδρούν θετικά στην ηλεκτροπαραγωγή, αλλά και αντίστροφα η παραγωγή ενέργειας συνεισφέρει στην καλύτερη διαχείριση των υδάτινων πόρων.

Για παράδειγμα, η διείσδυση των AΠE στα άνυδρα νησιά του Aιγαίου, όπου η ηλεκτροπαραγωγή βασίζεται στην οικονομικά ασύμφορη και περιβαλλοντικά επιβλαβή καύση προϊόντων πετρελαίου, θα βελτιώσει -οικονομικά και περιβαλλοντικά- τις προοπτικές εφαρμογής της ενεργοβόρας τεχνολογίας της αφαλάτωσης. Eπιπλέον, η ορθή διαχείριση της απορροής των υδάτων μέσω των ταμιευτήρων συμβάλλει σημαντικά στη διαχείριση του κινδύνου πλημμυρών.

Σημαντικό ρόλο στην ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτινων πόρων διαδραματίζει -όπως προαναφέρθηκε- και η υπάρχουσα τιμολογιακή πολιτική της χώρας.

Στην οικιακή και βιομηχανική χρήση, η EYΔAΠ, η EYAΘ και οι δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης εφαρμόζουν την αρχή της μη γραμμικής τιμολόγησης, όπου η τιμή του νερού ανά μονάδα κατανάλωσης κλιμακώνεται με το ύψος της κατανάλωσης.

XAPHΣ ANAΓNΩΣTOΠOYΛOΣ - XPHΣTOΣ KOΛΩNAΣ

Quercus palmeria: Αυτή η βελανιδιά τα έχει δει όλα!!

Βελανιδιά-μαθουσάλας ηλικίας 13.000 ετών

Τριτη, 29 12 2009 15:34

Μια βελανιδιά ηλικίας 13.000 χρόνων, που φύεται στους λόφους Τζουρούπα της νότιας Καλιφόρνιας των ΗΠΑ, πιστεύεται πως είναι ο γηραιότερος οργανισμός πάνω στη Γη. Όταν το δέντρο αυτό άρχισε τη ζωή του, στον πλανήτη μας επικρατούσε ακόμα η τελευταία εποχή των παγετώνων και οι άνθρωποι δεν είχαν ανακαλύψει τη γεωργία, ούτε είχαν χτίσει τις πρώτες πόλεις στη Μεσοποταμία. Οι πυραμίδες της Αιγύπτου θα κτίζονταν μετά από πολλές χιλιάδες χρόνια.

Το δέντρο-μαθουσάλας, που ανήκει στο είδος Quercus palmeria, βρίσκεται κάπου στους ανεμοδαρμένους λόφους Τζουρούπα της νότιας Καλιφόρνιας των ΗΠΑ και η ανακάλυψή της ηλικίας του έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας υπό τον καθηγητή Τζέφρι Ρος-Ιμπάρα, ενώ η σχετική επιστημονική παρουσίαση έγινε στο περιοδικό "PloS ONE", σύμφωνα με τη βρετανική "Independent".

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι το δέντρο κατάφερε να επιβιώσει από αλλεπάλληλες περιόδους ξηρασίας, παγωνιάς και καταιγίδων, ανανεώνοντας επανειλημμένα τον εαυτό του. 

Κανονικά, το συγκεκριμένο είδος βαλανιδιάς ζει σε μεγαλύτερα υψόμετρα, σε πιο υγρό και ψυχρό κλίμα, όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση το δέντρο βρίσκεται σε μικρό υψόμετρο, ζώντας σε ξηρές κλιματικές συνθήκες, ανάμεσα σε γρανιτένιους βράχους, υπό τις συνεχείς ριπές του ανέμου, πολύ κοντά στις τελευταίες αυλές κάποιου κοντινού προαστίου. Η ιδιαιτερότητα αυτή ήταν, άλλωστε, που τράβηξε το ενδιαφέρον των επιστημόνων να μελετήσουν το δέντρο και έτσι, έκπληκτοι, ανακάλυψαν την ηλικία του.

Οι επιστήμονες επίσης παραξενεύτηκαν από το ότι το δέντρο έχει πλέον μετατραπεί σε μια εκτεταμένη "κοινότητα" ψηλών και μπλεγμένων θάμνων (με συνολική έκταση περίπου 21,5 τετραγωνικών μέτρων) που δεν παράγουν γόνιμα βαλανίδια.

Οι ερευνητές επιβεβαίωσαν μέσω ανάλυσης DNA ότι όλο αυτό το θαμνώδες σύμπλεγμα-αποικία προερχόταν από ένα και μοναδικό "μητρικό" δέντρο.

Η μελέτη των δακτυλίων του δέντρου αποκάλυψε ότι μεγαλώνει με τρομερά αργό ρυθμό, περίπου ένα εικοστό της ίντσας (δηλαδή γύρω στα 1,3 χιλιοστά) κάθε χρόνο. Με βάση αυτόν τον σημερινό ρυθμό ανάπτυξης, εκτιμάται ότι χρειάστηκαν πάνω από 13.000 χρόνια για να φτάσει στο σημερινό μέγεθος. Και κάθε άλλο παρά φαίνεται διατεθειμένο να πεθάνει.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η πλημμυρίδα, η Πανσέληνος και η κλιματική αλλαγή απειλούν τη Χαλκίδα!!!

Το πιο εντυπωσιακό φαινόμενο συνέβη την πρώτη μέρα του χρόνου στην παραλία της Χαλκίδας καθώς, δεν ξέρω προσωπικά αν υπάρχουν επίσημες μετρήσεις, δεν έχω ξαναδεί τη στάθμη  της θάλασσας πιο ψηλά!

Η θάλασσά κόντεψε να βγει στην Παραλία! Είδαμε πολλούς Χαλκιδαίος να κοιτάνε περίεργα και ακούσαμε γέροντες να απορούν!!! 

Η στάθμη της θάλασσας στη Χαλκίδα  ανεβοκατεβαίνει εξ αιτίας της άμπωτις και πλημμυρίδας 4 φορές το 24ωρο! Το φαινόμενο αυτό της παλίρροιας οφείλεται στη βαρυτική έλξη της Σελήνης αλλά και του Ήλιου πάνω στη Γη, καθώς και στη περιστροφή των ουρανίων αυτών σωμάτων.

Για όλους εμάς που ζούμε εδώ είναι μια καθημερινή εικόνα με τη στάθμη όμως να την έχουμε συνηθίσει εντός κάποιων ορίων τα οποία την πρώτη μέρα του 2010 έσπασαν!!!

Η θάλασσα επηρεασμένη από την Πανσέληνο και προφανώς τη θέση όλων των ουρανίων σωμάτων που την επηρεάζουν αλλά σίγουρα και από τη μικρή άνοδο που έχει εξ αιτίας των κλιματικών αλλαγών και το λιώσιμο των πάγων  σχεδόν έγλειψε την παραλία στην καρδιά της πόλης ενώ ξεχείλισε στην πλαζ Αστέρια! 
 

Το θέαμα ήταν εντυπωσιακό σε όλο το Βόρειο Ευβοϊκό με τη θάλασσα  φουσκωμένη και στη Χαλκίδα λίγα εκατοστά πιο κάτω από τα πόδια όσων έπιναν καφέ! ενώ το PILOTS έδειχνε τόσο ψηλά σαν παρκαρισμένο αυτοκίνητο, 'όπως εύστοχα παρατήρησε ένας μπόμπιρας που χάζευε με τους γονείς του το θέαμα

Είναι δεδομένο πως αν είχε λίγο κύμα θα είχαμε γίνει Βενετία!!

Το θέμα με την παραλία που βουλιάζει αφού τα νερά έχουν διαβρώσει όλο το έδαφος είναι γνωστό.! Τόσα χρόνια ο Δήμος το Λιμενικό ταμείο η Νομαρχία και οποιοσδήποτε είναι υπεύθυνος σιωπούν! 

Μηχανικοί ακόμα κάνουν λόγο πως η διάβρωση από το χάλι της παραλίας έχει φτάσει ή θα φτάσει ακόμα και στα θεμέλια των πολυκατοικιών!

Επίσης οι κλιματικές αλλαγές είναι εδώ τις ζούμε καθημερινά και σήμερα 1/1/2010 η ΧΑΛΚΙΔΑ μας είχε 25 βαθμούς!!!! 
πηγή...

Η ΠΟΛΙΚΗ ΑΡΚΟΥΔΑ ΚΑΙ Ο ΣΚΥΛΟΣ ΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Η ΠΟΛΙΚΗ ΑΡΚΟΥΔΑ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΜΕ ΄΄ΦΙΛΙΚΕΣ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ΄΄
Ο ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ..
ΑΛΛΑ...
.....
........ΤΕΛΙΚΑ..
ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ΟΤΙ Η ΠΟΛΙΚΗ ΑΡΚΟΥΔΑ ΗΘΕΛΕ ΜΟΝΟ ΝΑ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ!!!
Η ΠΟΛΙΚΗ ΑΡΚΟΥΔΑ ΓΥΡΝΑΕΙ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΣΚΥΛΟ.
ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΟ HUDSON BAY ΣΤΟ ΚΑΝΑΔΑ.

http://anopetra-eleos.blogspot.com

Καλή Χρονιά, Καλή Χρονιά, χαρούμενη χρυσή Πρωτοχρονιάααα!!

Το χαμομηλάκι εύχεται η νέα χρονιά να φέρει σε όλα τα παιδάκια 

Χαρά, Αγάπη και Ευτυχία

Πάει ο παλιός ο χρόνος
ας γιορτάσουμε παιδιά
και του χωρισμού ο πόνος
ας κοιμάται στην καρδιά.

Καλή χρονιά, χρονιά πολλά
χαρούμενη χρυσή Πρωτοχρονιά.

Γέρε χρόνε φύγε τώρα
πάει η δική σου η σειρά.
Ήρθε ο νέος με τα δώρα,
με τραγούδια με χαρά.

Μα κι αν φεύγεις μακριά μας
στην καρδιά μας πάντα ζει
κάθε λύπη και χαρά μας
που περάσαμε μαζί.

Μόλυνση του Ασωπού ποταμού - «Όσοι ρυπαίνουν δεν σώζονται με νηστεία»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ
ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Κλείνει τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, τακτοποιεί τα φωτογραφικά σύνεργα στις θήκες τους, φοράει το ράσο του. Είναι ένα ξεχωριστό απόγευμα για τον παπα-Γιάννη Οικονομίδη, που πρωτογνωρίσαμε σχεδόν τρία χρόνια πριν. Η Ακαδημία Αθηνών αποφάσισε να του απονείμει βραβείο «για πράξη κοινωνικής αρετής και ανθρωπισμού, σε τομέα που η μέριμνα της πολιτείας ήταν ανύπαρκτη ή ανεπαρκής»!

«Το πρόβλημα αναδείχθηκε, τώρα ήρθε η δύσκολη ώρα να παρθούν αποφάσεις απέναντι σε συγκεκριμένους ρυπαντές, συγκεκριμένους αρμοδίους», λέει ο παπα- Γιάννης Οικονομίδης, περπατώντας στην τοξινωμένη όχθη του ΑσωπούΛίγο πριν φιλήσει τα τρία του παιδιά και ξεκινήσει να παραλάβει, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, το βραβείο «εις μνήμην Μαυρίκου Αντωνίου Καζέ και Φανής χήρας Μ.-Αντ. Καζέ», μιλάμε μαζί του για τραγωδίες και χαρμολύπες, το τεράστιο κενό της Εκκλησίας, την υποκρισία της νηστείας.

Τον Απρίλιο του 2007, ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης ήταν ένας άγνωστος «ρασοφόρος ακτιβιστής», όπως άγνωστη στον πολύ κόσμο ήταν και η «τραγωδία» με την τοξική μόλυνση του Ασωπού ποταμού. Τι άλλαξε από τότε;
Οσο ανύπαρκτη ήταν δηλαδή στα Οινόφυτα, όπου εδώ και δεκαετίες ο Ασωπός ποταμός μετατρέπεται σε ανοιχτό βόθρο υποδοχής βιομηχανικών λυμάτων. Ο παπα-Γιάννης αφιέρωσε τα τελευταία χρόνια αμέτρητες ώρες να φωτογραφίζει τις παράνομες χωματερές των εργοστασίων και τους σωλήνες που άδειαζαν τόνους χημικών στα ποτάμια, να μετρά θανάτους από καρκίνο, να μιλά με τους συμπολίτες του.
«Τώρα η τραγωδία του Ασωπού είναι γνωστή. Φτάσαμε σε ένα σημείο όπου το κέντρο βάρους φεύγει από την ανάδειξη του προβλήματος και περνά στις ζητούμενες λύσεις. Γνωστοί έγιναν επίσης οι οργανωμένοι πολίτες της περιοχής που έκαναν πολύ σημαντικές παρεμβάσεις...».
«Σταθμοί» τραγωδίας

Στην πορεία αυτή, ποιοι ήταν οι σημαντικότεροι σταθμοί;
«Μέχρι και τον Αύγουστο του 2007 προσπαθούσαμε να ανοίξουμε τη συζήτηση για το θέμα. Τότε αποκαλύπτεται η ύπαρξη του εξασθενούς χρωμίου. Κρατώ ως επόμενο σταθμό την προσφυγή της ΕΚΠΟΙΖΩ κατά του Δήμου Οινοφύτων, όπου για πρώτη φορά ελληνικό δικαστήριο λέει ότι η πολιτεία δεν έχει το δικαίωμα να κάνει πειραματόζωα τους πολίτες της. Τότε γέμισε ο τόπος μας μαύρες πλαστικές δεξαμενές ώστε να αποθηκεύει ο κόσμος νερό για τις βασικές του ανάγκες. Ακολούθησε η έκθεση του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, όπου για πρώτη φορά ανεξάρτητη αρχή γράφει επιτέλους επίσημα κάτι που ξέραμε, ότι δηλαδή η τοπική αυτοδιοίκηση κάθε βαθμού και τα υπουργεία μεθόδευαν την "εξαφάνιση" των τοξικών που παράγονταν στην περιοχή. Αλλος ένας σταθμός ήταν η εκδήλωση στις Βρυξέλλες που οργάνωσε το Ινστιτούτο Τοπικής Ανάπτυξης Πολιτισμού Οινοφύτων με το κόμμα των Πρασίνων, όπου για πρώτη φορά αναδείχθηκε το πρόβλημα και κερδίσαμε σε επίπεδο Ε.Ε. πως δεν νοείται όριο ασφαλείας για έκθεση σε καρκινογόνους και μεταλλαξιογόνους παράγοντες και ότι υπάρχει θεσμικό κενό που πρέπει να καλυφθεί με μηχανισμό παρέμβασης σε περιστατικά χημικής ρύπανσης εις βάρος του περιβάλλοντος και του πληθυσμού. Σταθμός είναι επίσης η έναρξη χρήσης ένδικων μέσων από πολίτες στα αστικά και ποινικά δικαστήρια κατά βιομηχανιών και οργάνων της πολιτείας για αποζημιώσεις, έκθεση σε κίνδυνο, διαφυγόντα κέρδη, μείωση αξίας ακινήτων και ψυχική οδύνη, όταν κάποιος έχει χάσει άνθρωπό του από την έκθεση στη ρύπανση».

Οδηγήθηκε κάποια τέτοια υπόθεση σε απόφαση;
«Στο Συμβούλιο της Επικρατείας υπάρχει θετική εισήγηση για την προσφυγή μας κατά της νομαρχίας Βοιωτίας, η οποία όφειλε να εξετάσει τα αιτήματά μας για άρση των παράνομων αδειών λειτουργίας που είχε εκδώσει και να μην τους επιτρέπει ανενόχλητους να ρυπαίνουν».

Χαρμολύπη
Οι βροχές κατεβάζουν περισσότερο νερό στον Ασωπό αλλά το χρώμα του παραμένει αφύσικο, θυμίζοντας τις μετρήσεις βαρέων μετάλλων που έκρυβαν οι αρμόδιοι

Η βράβευση της Ακαδημίας είναι ένας σταθμός;
«Σε επικοινωνιακό επίπεδο είναι. Οχι όσον αφορά το πρόσωπό μου, αλλά την αναγνώριση που βρίσκουν έτσι οι συλλογικοί μας αγώνες».

Πώς νιώθετε όμως προσωπικά για τη βράβευση;
«Κατά πρώτον νιώθω λυπημένος, γιατί εάν έκαναν σωστά τη δουλειά τους οι τοπικές αρχές δεν θα χρειαζόταν αυτός ο αγώνας για να αναδειχθεί το πρόβλημα. Κατά δεύτερον, χαρούμενος, διότι με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζονται με τον καλύτερο τρόπο οι προσπάθειες των περιβαλλοντικών οργανώσεων. Νιώθω επίσης "μισός", διότι θα προτιμούσα να μοιραστώ το βραβείο με τον Θανάση Παντελόγλου, που μας άνοιξε τα μάτια και στάθηκε στο πλευρό μας με την επιστημονική του κατάρτιση όλα αυτά τα χρόνια».

Η χαρμολύπη είναι και στοιχείο της χριστιανικής πίστης...
«Η ζωή η ίδια είναι χαρμολύπη. Αποτελεί βίωμα για όλους μας να χαίρεσαι για κάτι που αποτελεί τραγωδία. Χαίρεσαι όταν επιτέλους ακούγεται η φωνή σου, αλλά στο βάθος υπάρχει λύπη ξέροντας ότι χιλιάδες άνθρωποι έχουν υποστεί ζημιά ενδεχομένως μη αναστρέψιμη».

Κάτι σαν τη Σταύρωση με την Ανάσταση.
«Την Ανάσταση όμως δεν την έχουμε δει ακόμη».
Επί της ουσίας, το βραβείο λέει κάτι; Μπορούν οι πνευματικοί άνθρωποι, οι χωρίς δικαστική ή πολιτική εξουσία να βοηθήσουν;
«Είναι πάγιο αίτημα οι πνευματικοί άνθρωποι να ασχοληθούν με το περιβαλλοντικό ζήτημα. Είναι πνευματικό ζήτημα ακόμη και αν εκφράζεται με υλικό τρόπο. Ξεκινά από τη στάση που έχουμε απέναντι στον κόσμο και το περιβάλλον γύρω μας».

Αν είχατε περιθώριο να μιλήσατε σήμερα στην Ακαδημία, τι θα λέγατε;
«Θα ήθελα αυτοί οι σοφοί να ασχοληθούν με το γιατί φτάσαμε ώς εδώ. Για ποιο λόγο ρημάχτηκε ο τόπος, τι δεν κάναμε καλά. Μπροστά μας είναι η υλοποίηση λύσεων και εκεί χρειάζεται η συμπαράσταση όλων».

Τι γίνεται όμως όταν ένας πνευματικός φορέας χρησιμοποιεί οικονομικές χορηγίες από συμφέροντα που ενδεχομένως ρυπαίνουν;
«Η Εκκλησία μας λέει ότι επ' ουδενί δεν πρέπει να πάρεις βρώμικα λεφτά, έστω και αν είναι για καλό σκοπό. Εχει σημασία να μη σε φιμώνει η χρηματοδότηση. Ο,τι πετύχαμε έως σήμερα εμείς το κάναμε χωρίς χρηματοδότηση».

Το ότι φοράτε ράσο συνεχίζει να βοηθάει τις δράσεις σας, όπως λέγαμε στην πρώτη μας κουβέντα; Ρωτώ, διότι πριν από μήνες είχαμε φαινόμενο προπηλακισμού από αγρότη της περιοχής σε βάρος σας.
«Αυτό ήταν ένα σύμπτωμα της βαριάς αρρώστιας που περνάμε. Το να στέκεσαι στα επιφανειακά συμπτώματα αποπροσανατολίζει... Ηταν ένα ατυχές περιστατικό που δείχνει πού μπορεί να φτάσουν τα πράγματα όταν η πολιτεία είναι απούσα».

Λέγαμε επίσης τότε ότι η εκκλησιαστική ιεραρχία βοηθούσε το έργο σας. Στο μεταξύ, εξελέγη αρχιεπίσκοπος άνθρωπος που κατάγεται από αυτήν ακριβώς την περιοχή των Οινοφύτων. Επαιξε κάποιο ρόλο αυτό;
«Τελώ εν αναμονή αποτελεσματικής παρέμβασης της Εκκλησίας μας και για το τοπικό περιβαλλοντικό πρόβλημα και για το ευρύτερο. Θεωρώ ότι υπάρχει τεράστιο κενό, το οποίο πρέπει να καλυφθεί. Είναι πνευματικό ζήτημα αλλά καταλήγει σε συγκεκριμένα πρόσωπα, συγκεκριμένους χριστιανούς, συγκεκριμένους ρυπαντές, με τους οποίους η οποιαδήποτε εξουσία, οποιαδήποτε εκκλησία πρέπει να συγκρουστεί. Η σύγκρουση είναι δομικό συστατικό για να πάνε τα πράγματα μπροστά. Η Εκκλησία προχώρησε μέσα από συγκρούσεις με την εξουσία. Εγώ περιμένω την Εκκλησία να συγκρουστεί για το θέμα το περιβαλλοντικό, το οποίο είναι κατ' εξοχήν πνευματικό ζήτημα και πρέπει να την αφορά. Εχουμε το φωτεινό παράδειγμα του "πράσινου" Οικουμενικού Πατριάρχη που, νομίζω, δείχνει τον δρόμο. Εμείς όμως δεν πρέπει να μιλάμε θεωρητικά και γενικά, έχουμε συγκεκριμένο πρόβλημα, συγκεκριμένη μητρόπολη, συγκεκριμένη ενορία, συγκεκριμένους ανθρώπους. Και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα...».

Οι Αρχές
Σε επίπεδο συνεργασίας με τις Αρχές άλλαξε κάτι;
«Μέχρι τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές είχαμε έναν πόλεμο με την πολιτεία σε κάθε επίπεδο. Αρνηση παροχής στοιχείων, προσπάθεια κάλυψης-υποβάθμισης του προβλήματος για να πέσουν οι υπεύθυνοι στα μαλακά. Εχουμε κρατικά έγγραφα που προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι είναι επ' ωφελεία μας να πίνουμε εξασθενές χρώμιο! Οι δράσεις μας ενόχλησαν για πρώτη φορά την εξουσία. Συμβάλαμε στο να αρχίσει να γυρίζει ο δυσκίνητος μηχανισμός, ζητούμενο είναι το πού θα οδηγήσει η κινητικότητα. Από τις εκλογές και μετά η εικόνα άλλαξε. Οι επιλογές προσώπων σε σημεία καίρια, όπως η Ειδική Γραμματεία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος και η Επιθεώρηση, συγκεκριμένα η Μαργαρίτα Καραβασίλη και ο Παναγιώτης Μέρκος, είναι άνθρωποι που υπέστησαν διωγμό για τη στάση που κράτησαν στο θέμα του Ασωπού ποταμού. Δικαιολογημένα και εμείς ανεβάζουμε τον πήχη».

Στο ποίμνιό σας είδατε αλλαγές;
«Πολλές. Η δυσπιστία που υπήρχε στην αρχή από μερικούς έγινε εμπιστοσύνη. Δείξαμε συνέπεια όλα αυτά τα χρόνια και άλλαξε η ποιότητα αντίδρασης της τοπικής κοινωνίας. Οι άνθρωποι είναι περισσότερο ενημερώμενοι, υποψιασμένοι απέναντι στην εξουσία, ανησυχούν για την υγεία τη δική τους και των παιδιών τους».*

«Όσοι ρυπαίνουν δεν σώζονται με νηστεία»

Αν ερχόταν κάποιος να σας εξομολογηθεί μια περιβαλλοντική αμαρτία, τι θα του λέγατε; Ποινή... νηστείας;
«Κάθε φορά που κάνει κάποιος μια αδικία, ο καλύτερος τρόπος να συγχωρεθεί, ας πούμε, το αμάρτημα είναι να διορθώσει την κατάσταση. Να σταματήσει αμέσως ο ρυπαντής να ρυπαίνει. Κακώς φτάσαμε στο σημείο να κάνουμε το αυτονόητο μόνο διά της επιβολής. Η ρύπανση χτυπά και τους ίδιους, η επίσκεψη και μόνο στο εργοστάσιο βλάπτει. Η νηστεία είναι ένα απλό παράδειγμα του πώς θα μάθουμε τον εαυτό μας να λέει και ένα "όχι". Ο βιομήχανος-ρυπαντής απλώς κατασπαράζει τον κόσμο, τον βλέπει σαν πρώτη ύλη. Σίγουρα δεν νηστεύει. Ας νηστεύει εκκλησιαστικά, ας είναι πιστός, ας μην τρώει κρέας. Η καλύτερη νηστεία δεν είναι η υποκριτική του "δεν θα φάω κρέας σήμερα", αλλά θα σταματήσω να ρυπαίνω και όσα κέρδισα παρανόμως τόσα χρόνια θα τα ρίξω στην αποκατάσταση. Να το πάω πιο πέρα; Θα ψάξω να βρω πόσοι έπαθαν καρκίνο από μένα, θα προσπαθήσω να τους κάνω καλά και αν έχουν πεθάνει, να βοηθήσω τις οικογένειές τους».

Και κάτι πρακτικό... Στα Θεοφάνια, σε τι λογής νερό θα ρίξετε τον Σταυρό;
«Σίγουρα σε νερό ρυπασμένο και βρώμικο. Στο δίκτυο ύδρευσης έχουμε ακόμη προβλήματα. Το διυλιστήριο δεν φτιάχτηκε σωστά, δεν αποδίδει, δεν πίνουμε δυστυχώς νερό, παρά τις εξαγγελίες. Αυτό είναι το νερό όμως που έχουμε, αυτό θα αγιάσουμε...».
Πάντως ο πρώτος αγιασμός υδάτων έγινε στον ποταμό Ιορδάνη...
«Στους ποταμούς δίπλα πρωτοαναπτύχθηκε ο ανθρώπινος πολιτισμός. Εμείς σήμερα "ανταποδίδουμε" το καλό που μας έκαναν...».

ΠΗΓΗ: Enet
Αναρτήθηκε από Messa-pios