Τα Άγρια Ζώα μέσα από τα μάτια των παιδιών: Αν είσαι μαθητής, γίνε περιβαλλοντικός ανταποκριτής

Η περιβαλλοντική οργάνωση ΚΑΛΛΙΣΤΩ, σε συνεργασία με την Ηλεκτρονική Εφημερίδα Kidpress (www.kidpress.gr), καλεί όλα τα παιδιά να συμμετέχουν σε έναν πρωτότυπο και δημιουργικό διαγωνισμό. 

Τα παιδιά καλούνται να γράψουν ένα μικρό άρθρο για τα μεγάλα σαρκοφάγα ζώα, την αρκούδα ή τον λύκο και μέσω αυτής της διαδικασίας να μάθουν και τα ίδια, ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τα άγρια ζώα που ζουν στα ελληνικά βουνά.

Η πρόσκληση αφορά σε μαθητές κάθε ηλικίας (δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου), οι οποίοι θα γίνουν για λίγο περιβαλλοντικοί ανταποκριτές και θα γράψουν ένα άρθρο για την αρκούδα ή τον λύκο στην Ελλάδα, αναδεικνύοντας έτσι την αξία των ειδών αυτών και παρουσιάζοντας τους κινδύνους που αυτά αντιμετωπίζουν. 

Ο διαγωνισμός αποτελεί το έναυσμα μιας δημιουργικής απασχόλησης που στόχο έχει την περιβαλλοντική εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση των παιδιών.
Η διαδικασία επιλογής των νικητήριων άρθρων θα γίνει από εκπροσώπους τόσο της Καλλιστώς όσο και της Kidpress, ενώ τα άρθρα θα δημοσιευθούν όλα στην ηλεκτρονική εφημερίδα Kidpress και τα 3 καλύτερα θα βραβευθούν. 

Για να γίνεις και εσύ περιβαλλοντικός ανταποκριτής εγγράφεσαι στην παρακάτω διεύθυνση http://www.kidpress.gr/new_registrations.asp ή στέλνεις mail στην Καλλιστώ στο info@callisto.gr με θέμα: Τα Άγρια Ζώα μέσα από τα μάτια των παιδιών συμπληρώνοντας τα στοιχεία σου (ονοματεπώνυμο, ηλικία, διαμονή και τηλέφωνο).
Ο διαγωνισμός ξεκινάει τη Δευτέρα στις 22 Νοεμβρίου και θα λήξει στο τέλος του 2010. Οι νικητές θα κερδίσουν ένα αναμνηστικό από την Καλλιστώ καθώς και την ετήσια συνδρομή τους ως επίτιμοι υποστηρικτές της οργάνωσης.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την σελίδα της Καλλιστώς ή τη σελίδα της Kidpress όπου μπορείτε να βρείτε κάποια ενδεικτικά θέματα και οδηγίες.
Με τη βοήθεια και την ενθάρρυνση των γονιών και των δασκάλων κάθε παιδί μπορεί να συμμετάσχει ενεργά στην προστασία της άγριας ζωής. Ερευνούμε, μαθαίνουμε, γράφουμε, ευαισθητοποιούμε. 

 
callisto.gr

Κουταβάκι βασανίστηκε μέχρι θανάτου σε προαύλιο σχολείου.

Κτηνωδία μέσα σε σχολείο

«Η βία εις βάρος των ζώων αποτελεί ίσως την πρώτη ένδειξη, ένα σήμα προειδοποίησης για μελλοντική επιθετική συμπεριφορά, που μπορεί να καταλήξει
ακόμη και στο έγκλημα» 

Μαίρη Λου Ράντουρ, ψυχολόγος 

Το άτυχο σκυλάκι χτυπήθηκε με αιχμηρό αντικείμενο στον λαιμό κατά τη διάρκεια της 7ης ώρας του μαθήματος. Άγνωστος παραμένει ο δράστης. Ένα μαθητή άλλου σχολείου "δείχνει" ως αυτουργό η διεύθυνση του σχολείου.

Σοκαρισμένη και παγωμένη η σχολική κοινότητα στο 2ο Λύκειο της Καβάλας αναζητά τους δράστες της κτηνωδίας σε βάρος ενός κουταβιού τριών μηνών, το οποίο βασανίστηκε μέχρι θανάτου στο προαύλιο του σχολείου, και μάλιστα σε ώρα μαθήματος.

Το περιστατικό σημειώθηκε το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης, στη διάρκεια της 7ης ώρας του μαθήματος, χωρίς να έχει εξακριβωθεί μέχρι στιγμής η ταυτότητα και τα κίνητρα των δραστών, με τη διεύθυνση του σχολείου και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση να "δείχνουν" ως αυτουργό έναν μαθητή άλλου σχολείου.

Το άτυχο σκυλάκι βρέθηκε να ψυχορραγεί, κουρνιασμένο κάτω από ένα παγκάκι στο προαύλιο του σχολείου και ειδοποιήθηκε από μαθητές ο καθηγητής της γυμναστικής, που λίγο νωρίτερα είχε τελειώσει το μάθημα.

Ο τελευταίος διαπίστωσε πως είχε χτυπηθεί και αιμορραγούσε στον λαιμό από πληγές που είχαν προκληθεί από κάποιο αιχμηρό αντικείμενο. Ειδοποιήθηκαν μέλη του τοπικού Φιλοζωικού Σωματείου "Αίσωπος", που έσπευσαν να παραλάβουν το κουτάβι για να το περιθάλψουν, αλλά λίγες ώρες μετά το άτυχο ζώο ξεψύχησε.

«Επικήρυξη» 

Το Σωματείο "επικήρυξε" τους δράστες με ανακοινώσεις του στον Τύπο και στο Διαδίκτυο, ζητώντας τον εντοπισμό και την παραδειγματική τους τιμωρία, είτε πρόκειται για μαθητές είτε για εξωσχολικούς.

Σε μια πρόχειρη έρευνα, μαθητές δήλωσαν πως είδαν κάποια παιδιά να κυνηγούν το σκυλάκι με ένα ξύλο, από το οποίο προεξείχαν καρφιά, χωρίς ωστόσο να τα κατονομάσουν. Μεσολάβησε η επέτειος του Πολυτεχνείου, που το σχολείο ήταν κλειστό, και χθες το πρωί, στη διάρκεια της προσευχής, ο διευθυντής του Α. Αργυροφθαλμίδης κάλεσε όποιον γνωρίζει το παραμικρό να το αναφέρει στον ίδιο στο γραφείο του.

"Ήρθαν πολλά παιδιά και μου είπαν πως είδαν έναν εξωσχολικό μαθητή άλλου σχολείου να περιφέρεται πρώτα στην είσοδο του σχολείου και στη συνέχεια να κυνηγάει με μια βέργα το άτυχο σκυλάκι. Το όνομα που μου ανέφεραν το έχω δώσει στην αστυνομία", είπε στο "Έθνος" ο τελευταίος. "Είναι ένα συμβάν ιδιαίτερα λυπηρό, που με κάνει να ντρέπομαι. Προσβάλλει την περιοχή μας", πρόσθεσε.

Ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του νομού, Γ. Χεριστανίδης, που ενημερώθηκε χθες για το συμβάν, έδωσε εντολή για τη διοργάνωση ειδικού εκπαιδευτικού προγράμματος για τα ζώα στα σχολεία της Καβάλας με τη μορφή διαγωνισμού συγγραφής, έκθεσης, κολάζ και ζωγραφικής.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ

Πολιτισμός, η μεσογειακή δίαιτα Mediterranean diet included in UNESCO’s intangible world heritage

Η μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνεται πλέον στον κατάλογο της
Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας, 
που διαμορφώνει κάθε χρόνο η αρμόδια Διακυβερνητική Επιτροπή της UNESCO. 

Μια απλή μακαρονάδα με σάλτσα τομάτας, βασιλικό και λάδι.

Το αίτημα είχαν υποβάλει από κοινού η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιταλία και το Μαρόκο. Την συμπερίληψή τους στη λίστα γιορτάζουν επίσης οι Γάλλοι για την κουζίνα τους, αλλά και την παραδοσιακή τέχνη της δαντέλας του Πουάν ντ' Αλενσόν, οι Ισπανοί για το φλαμένκο, οι Κινέζοι για το βελονισμό και τη θερμοθεραπεία με αψιθιά, οι Τούρκοι για τους αγώνες πάλης των αλειμμένων με λάδι αθλητών (άλλως μπεχλιβάνηδες) του Κιρκπινάρ Αδριανούπολης, οι Αζέροι για την κατασκευή χειροποίητων χαλιών. 

Mediterranean diet has won a place in UNESCO’s list of Intangible Cultural Heritage of Humanity.
The proposal to include the Mediterranean diet in the list of UNESCO was a made on the initiative Greece, Spain, Italy and Morocco.

Η γνώση, η πρακτική και οι παραδόσεις που συνοδεύουν τη μεσογειακή δίαιτα, οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται, αλλά και οι κοινωνικές σχέσεις γύρω από το τραπέζι, τις οποίες αυτή ευνοεί, έπεισαν τους κριτές ότι της αξίζει μια θέση στον κατάλογο με την Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της Ανθρωπότητας. 

Ο κατάλογος άνοιξε το 2003, οπότε επικυρώθηκε από 132 κράτη σχετική σύμβαση, προκειμένου να αναδείξει και να συμβάλει στη διατήρηση στοιχείων που δεν είναι μετρήσιμα και αφορούν κατά κύριο λόγο προφορικές παραδόσεις, μορφές τέχνης, κοινωνικές πρακτικές και γενικότερα έθιμα. Η UNESCO συντάσσει ακόμη μία λίστα, όπου περιλαμβάνει άυλα στοιχεία τα οποία απειλούνται.

Η γαστρονομία των Γάλλων

Στον πρώτο κατάλογο, εκτός από τις μεσογειακές χώρες που πανηγυρίζουν για το διαιτολόγιό τους, περιχαρείς είναι οι Γάλλοι, οι οποίοι είδαν τη γαστρονομία τους επιτέλους να εγγράφεται. 

Η περίπτωσή της πάντως συζητήθηκε εκτενώς, καθώς υπήρχαν φόβοι ότι ένας τέτοιος τίτλος στη γαλλική κουζίνα μπορεί να τύχει άκριτης εκμετάλλευσης. Τελικά η Επιτροπή αποφάσισε υπέρ, με τη δέσμευση να ελέγχει τη χρήση του λογοτύπου της UNESCO από γαλλικά εστιατόρια.

Στο πόδι σηκώθηκαν για να το γιορτάσουν χορεύοντας στη Σεβίλη οι λάτρεις του φλαμένκο, που αιώνες τώρα συμπύκνωνε τον πόνο και τη χαρά εκατομμυρίων φτωχών ανθρώπων.

Υπό προστασία «τέσσερις»

Η UNESCO έθεσε τέσσερα στοιχεία που απαιτούν άμεσα προστασία: 

1) Οι παραδοσιακές τελετές των Ουιγούρων της Κίνας Μεσρέπ. 

2) Κινδυνεύει επίσης και πρέπει να προστατευτεί η τεχνική κατασκευής των υδατοστεγών φρακτών (μπουλμέδων) στα κινεζικά ιστιοφόρα, που απαντάται μόνο στην επαρχία Φουτζιάν. 3) Η παράδοση της τυπογραφίας με ξύλινα στοιχεία, που σήμερα ασκείται από μόλις 11 ανθρώπους άνω των 50 ετών στην επαρχία Τζετζιάν και χρησιμοποιείτο για τη διαμόρφωση του γενεαλογικού δένδρου. 

4) Εξαφανίζεται επίσης το κροατικό παραδοσιακό τραγούδι της δαλματικής ενδοχώρας Οκάνιε. Κίνα και Κροατία οφείλουν να λάβουν μέτρα και σε μια τετραετία να παρουσιάσουν τα πεπραγμένα τους. Για την υλοποίηση των στόχων δικαιούνται χρηματοδότηση.

πηγή

(Πηγές: www.unesco.org, Γαλλικό, Ασ. Πρες, Ρόιτερς)

Εκδρομή και δωρεάν οικοξεναγήσεις στο Δέλτα Αξιού – Λουδία – Αλιάκμονα

Το Εθνικό Πάρκο στην περιοχή της Θεσσαλονίκης δεν το γνωρίζουμε όλοι. Ειδικά όσοι κατοικούμε στη νότια Ελλάδα. 

Επειδή όμως πάντα δίνονται ευκαιρίες να ταξιδέψουμε, να δούμε και να απολαύσουμε την ομορφιά της φύσης, καλό είναι να μάθουμε ότι υπάρχει ο Φορέας Διαχείρισης Δέλτα Αξιού – Λουδία – Αλιάκμονα, ο οποίος μας δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσουμε το Εθνικό Πάρκο συμμετέχοντας στις δωρεάν μηνιαίες οικοξεναγήσεις που διοργανώνει σε συνεργασία με το Δήμο Εχεδώρου.  

Το Εθνικό Πάρκο περιλαμβάνει τα Δέλτα των ποταμών Αξιός και Αλιάκμονας, τις εκβολές του Γαλλικού και του Λουδία ποταμού και τη λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου, τον υγρότοπο της Νέας Αγαθούπολης και την Αλυκή Κίτρους. 

Πρόκειται για μια περιοχή απαράμιλλης ομορφιάς, όπου βρίσκουν καταφύγιο περισσότερα από 270 είδη πουλιών, ανάμεσα τους σπάνια και απειλούμενα, όπως η αβοκέτα, η χαλκόκοτα, η λαγγόνα, ο αργυροπελεκάνος και ο μελανοκέφαλος γλάρος, ενώ στο παρόχθιο δάσος του Αξιού υπάρχει μία από τις σπουδαιότερες αποικίες φωλιάσματος ερωδιών στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη.

Οι δωρεάν ξεναγήσεις στην περιοχή θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 28 Νοεμβρίου και την Κυριακή 19 Δεκεμβρίου.

Το ραντεβού για τις ξεναγήσεις, που θα γίνονται με μίνι μπας, θα δίνεται στις 10 το πρωί, στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης και η επιστροφή θα είναι περίπου στις 2:30 – 3:00. Οι διαδρομές θα καθορίζονται ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Επειδή ο αριθμός των θέσεων είναι περιορισμένος, πρέπει έγκαιρα να δηλωθούν οι συμμετοχές.

Τα παιδιά θα πρέπει να είναι ηλικίας τουλάχιστον πέντε ετών προκειμένου να μπορούν να συμμετέχουν στις ξεναγήσεις.

­ 

Οδηγίες για τους επισκέπτες

Παρακαλούμε διαβάστε τις παρακάτω οδηγίες για τη συμμετοχή σας:

- Οι επισκέπτες θα πρέπει να φορούν άνετα ρούχα και παπούτσια, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες π.χ. καπέλο για τον ήλιο, μπότες σε περίπτωση βροχής.

- Θα πρέπει να έχουν μαζί τους νερό και, όσοι επιθυμούν, κάποιο ελαφρύ κολατσιό.

- Σε περίπτωση ακύρωσης της συμμετοχής σας παρακαλείστε να ειδοποιήσετε κατά το δυνατόν τουλάχιστον τρεις μέρες πριν από την ημερομηνία της ξενάγησης, προκειμένου να έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν άλλοι επισκέπτες.

Πληροφορίες: επικοινωνήστε με τις κ. Κορίνα Μπέμπη, Λία Παπαδράγκα ή κάντε κλικ στο www. axiosdelta.gr.

Συγγραφέας άρθρου: Σοφία Κωστάρα

Επιχείρηση σωτηρίας του κυρ Μέντιου

Ένα ζευγάρι Σκωτσέζων διασώζει τα τελευταία γαϊδουράκια στην Ανατολική Κρήτη φέρνοντάς τα σε επαφή τα παιδιά

Στην αρχή αντιμετωπίζονταν με δυσπιστία. Σήμερα είναι οι άνθρωποι πίσω από ένα αναρρωτήριο και καταφύγιο των μέχρι πρότινος πλέον χαρακτηριστικών ζώων της ελληνικής υπαίθρου. Σε κάθε περίπτωση, έχουν κερδίσει μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα την εκτίμηση των ντόπιων, τη συνδρομή δεκάδων υποστηρικτών, την αναγνώριση και την ενθάρρυνση εκατοντάδων επισκεπτών.

 

Ο κ. Αλιστερ Πάτον και η κυρία Σούζαν Μπάρμπορ, Σκωτσέζοι την καταγωγή, δεν είχαν κανενός είδους ιδέα του πώς θα διαμορφωνόταν πριν από έξι χρόνια η ζωή τους όταν έκαναν την επιλογή να ζήσουν μαζί στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο μικρό χωριό Ανατολή, κοντά στην Ιεράπετρα. Σήμερα είναι οι ψυχές ενός μοναδικού ζωοφιλικού εγχειρήματος, της προσπάθειας διάσωσης και προστασίας των γαϊδάρων της επαρχίας Ιεράπετρας, που έχει παράλληλα εξελιχθεί σε ένα μικρό πάρκο περιπάτου, συντήρησης και επαφής κυρίως των μικρών παιδιών με αυτά τα άλλοτε πολύτιμα ζώα, μοχλούς της αγροτικής ζωής των Ελλήνων.

Όπως λέει ο Αλιστερ, «εμείς ξεκινήσαμε να ζήσουμε στην Κρήτη θέλοντας να αφήσουμε πίσω μας τις αγχώδεις ζωές που και οι δύο περνούσαμε στο Ηνωμένο Βασίλειο». Σύμβουλος επιχειρήσεων ο ίδιος, με «μια ζωή μονίμως στοιβαγμένη σε μια βαλίτσα», θεώρησε, από κοινού με τη Σούζαν, ότι βρήκε «τον επίγειο παράδεισο στην Ανατολική Κρήτη. Ήταν ευτύχημα ότι ένα μικρό σπίτι με ένα αρκετά μεγάλο κτήμα,ικανό να συντηρήσει λαχανικά και οπωροφόρα δέντρα,πουλιόταν σε καλή τιμή και έτσι είχαμε κάπου να εγκατασταθούμε». Η Σούζαν είχε μαζί της ένα βιβλίο που αρχικώς ξένισε τον Αλιστερ.

«Ήταν το σύγγραμμα “Πώς να φροντίσετε έναν γάιδαρο΄΄, που αναφερόταν γενικώς στη σημασία του πράου αυτού ζώου στην οικονομική και αγροτική ζωή κυρίως του Νότου της Ευρώπης, αλλά είχε επίσης διεξοδικές αναφορές στη σημασία του ως κατοικίδιου και στους τρόπους φροντίδας του» θυμάται η Σούζαν.

 

Σύντομα κλήθηκαν να εφαρμόσουν στην πράξη όσα το βιβλίο περιέγραφε. Σε έναν από τους μεγάλους περιπάτους τους στο χωριό και στα χωράφια συνάντησαν τον «Γιώργο». «Ήταν δεμένος σε ένα δέντρο.Φαινόταν καταπονημένος,πολύ αδύνατος και το τρίχωμα πρόδιδε γηρατειά.Στις απορίες μας προς τον ιδιοκτήτη που εμφανίστηκε ύστερα από λίγο “γιατί ο γάιδαρος ήταν σε αυτή την κατάσταση”εκείνος απάντησε ότι, αν θέλαμε,μπορούσαμε να τον αγοράσουμε».

Πολύ γρήγορα το ζεύγος των Σκωτσέζων θα διαπίστωνε ότι η παραπάνω εικόνα συνιστούσε μια διαδεδομένη πρακτική εξόντωσης των γέρικων και πλέον «άχρηστων» ζώων. «Τα έδεναν από το κεφάλι και τα μπροστινά πόδια σε έναν κορμό και τα άφηναν να πεθάνουν από ασιτία και εξάντληση κάτω από τον καυτό ήλιο. Αλλοτε τα τραυμάτιζαν, ακόμη και με τσεκούρι, σπάζοντάς τους τα μπροστινά άκρα για να μην μπορούν να κινηθούν και να αφήσουν την τελευταία τους πνοή από τα τραύματα». Ο Αλιστερ βέβαια επιμένει ότι «οι παραπάνω πρακτικές σε καμία περίπτωση δεν χαρακτηρίζουν τους Κρητικούς ή τους Ελληνες στο σύνολό τους.Είναι όμως θλιβερές καταστάσεις που έχουμε δει με τα μάτια μας».

Οπότε ο Αλιστερ και η Σούζαν δεν το σκέφτηκαν περισσότερο. Σε ένα τμήμα του κτήματος χτίστηκε το πρώτο παχνί, αργότερα έγινε διαμόρφωση του χώρου ώστε τα γαϊδουράκια να κυκλοφορούν ελεύθερα σε ομαλό έδαφος, φυτεύτηκαν λαχανικά για την τροφή τους, αγοράστηκε σανός. Οι δυο τους ήρθαν σε επαφή με το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων, που τους συνέδραμε με κτηνιάτρους και συμβουλές για την περίθαλψη εκείνων των ζώων που είχαν τραυματιστεί ή υποστεί κάποιου είδους κακομεταχείριση.

«Είναι πολύτιμη η βοήθεια της Ελίζας Γκέσκου και του Μιχάλη Σπυριδάκη, κτηνιάτρων που αφιλοκερδώς μας συμπαρίστανται όποτε υπάρχει ανάγκη». Σύντομα άρχισαν να κάνουν εξορμήσεις στη γύρω περιοχή προκειμένου «να καταγράψουμε τους πληθυσμούς των συμπαθών αυτών ζώων, να δούμε τις πιθανές ανάγκες τους, να μιλήσουμε με τους ιδιοκτήτες τους για τον καλύτερο τρόπο μεταχείρισής τους». Το σοκ ήταν μεγάλο όταν πληροφορήθηκαν από διηγήσεις των γεροντότερων ότι «στην περιοχή της Ανατολής ως τα μέσα του 1980 υπήρχαν 1.000-1.200 γαϊδουράκια που ήταν το μεταφορικό μέσο και ο “εργάτης” στο χωράφι για τον κρητικό χωρικό. Τα ήθη άλλαξαν, η ύπαιθρος εγκαταλείφθηκε, τα οχήματα και οι δρόμοι έφθασαν και στο τελευταίο σπίτι, οπότε ο γάιδαρος πια ήταν περιττός και ίσως για κάποιους βάρος.

 

Στην Ανατολή πια δεν υπάρχουν πάνω από δέκα-δώδεκα γαϊδουράκια».
Ο «Γιώργος», η «Καρύδα», που υποφέρει από αρθρίτιδα, ο «Σιντ» και η «Μυρτώ» είναι μερικά από τα 12 γαϊδουράκια και το ένα μουλάρι που σήμερα φιλοξενούνται στις εγκαταστάσεις της μικρής φάρμας του Αλιστερ και της Σούζαν. Κάθε πρωί οι δύο Σκωτσέζοι θα ανοίξουν τους στάβλους, θα βγάλουν τους γαϊδάρους στο φως του ήλιου, θα πλύνουν τα παχνιά, θα διαπιστώσουν πιθανά προβλήματα, θα χαϊδέψουν απαλά τους λαιμούς των 13 ζώων.

Και έπειτα; «Διαδίκτυο.Ιστοσελίδα, Facebook, προσφορές σε είδος και εργασία και συνδρομές σε χρήμα από όλον τον κόσμο, προγραμματισμός επισκέψεων για το ερχόμενο διάστημα». Και όταν η κούραση καταβάλλει και τους δύο, «θα κάνουμε έναν μακρινό περίπατοστο χωριό,στους γύρω δρόμους, στα χωράφια. Το πόσο περπατάμε καθημερινά είναι το μόνο που ακόμη δεν έχουν συνηθίσει οι κρητικοί φίλοι μας».

ΙΝFΟ
Το Walk with donkeys (Περπατώντας με τους γαϊδάρους), όπως ονομάζεται η φάρμα του Αλιστερ Πάτον και της Σούζαν Μπάρμπορ, βρίσκεται στο χωριό Ανατολή, κοντά στην Ιεράπετρα Λασιθίου Κρήτης. Στη φάρμα ζουν 12 γαϊδουράκια και ένα μουλάρι, τα περισσότερα εκ των οποίων είτε περισώθηκαν τραυματισμένα είτε είχαν εγκαταλειφθεί από τους ιδιοκτήτες τους. Για περισσότερες πληροφορίες, οικονομική ή σε είδος βοήθεια και εθελοντική εργασία, www.walkwithdonkeys.com.

Ιδανική βόλτα για παιδιά αλλά και για μεγάλους
Οι γάιδαροι του Αλιστερ και της Σούζαν δεν ζουν απομονωμένοι. «Είναι αποδεδειγμένο ότι η επαφή των ανθρώπων, κυρίως των παιδιών, με αυτά τα καλοκάγαθα, πράα και συμπαθέστατα ζώα είναι μια ευχάριστη, βαθύτατα ζεστή απασχόληση,που βοηθάει τα παιδιά να συνειδητοποιήσουν την αξία και των άλλων όντων του πλανήτη και του φυσικού περιβάλλοντος».

Έτσι οι δύο Σκωτσέζοι δίνουν τη δυνατότητα στους επισκέπτες τους να κάνουν μια βόλτα, πεζή ή ιππαστί, με τα γαϊδουράκια, πάντοτε υπό την επίβλεψή τους. Από τις πιο ευχάριστες και συγκινητικές συνάμα στιγμές των τελευταίων μηνών ήταν «όταν μας επισκέφθηκαν οικογένειες Ολλανδών με παιδιά που πάσχουν από αυτισμό.Είδαμε τα αρχικώς διστακτικά και κλειστά παιδιά να γελούν, να αγγίζουν, να αγκαλιάζουν τους λαιμούς των ζώων. Μια γυναίκα μάς πλησίασε και μας ευχαρίστησε λέγοντάς μας ότι πρώτη φορά είδε τον γιο της να γελάει.Αυτό ήταν μία από τις μεγαλύτερες ανταμοιβές μας».
----------------------
Πηγή:Το ΒΗΜΑ
----------------------

InOut

Τα γιατροσόφια της ελληνικής χλωρίδας, φάρμακα με... ονοματεπώνυμο / Το Δίκταμο ή Έρωντας - Origanum dictamnus

Φαρμακευτικά φυτά, τα οποία χρησιμοποιούνταν εμπειρικά από πρακτικούς γιατρούς κι από τις... γιαγιάδες μας εδώ και χιλιετίες, αποτελούν την πρώτη ύλη για την φαρμακοβιομηχανία. 

Χωρίς ανταγωνισμό, επιστήμονες και ερευνητές από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ δρούσαν για χρόνια ανενόχλητοι στην ελληνική επαρχία και τα νησιά. Είχαν το μονοπώλιο στην επιστημονική έρευνα για τις φαρμακευτικές ιδιότητες των φυτών, που εξαπλώνονται απ’ άκρου εις άκρον στην ελληνική γη.

Μέχρι που οι Έλληνες συνάδελφοί τους αποφάσισαν 

να ασχοληθούν σοβαρά.

Ξαναβρήκαν: 
την αγγουρίτσα και τον δακτυλίτη (που βοηθούν στις παθήσεις της καρδιάς), 
την αρμπαρόριζα, 
την ασφάκα, 
τη βαλεριάνα (ηρεμιστικό), 
τη δάφνη, το δενδρολίβανο, το δίκταμο της Κρήτης, τον δυόσμο, το θυμάρι, τη λεβάντα, τη λυγαριά, το μελισσόχορτο, τη μυρτιά, τη ρίγανη, τη μέντα ή την τσουκνίδα. 

 
Περιέγραψαν το χημικό προφίλ των φυτών, ανέλυσαν τις ουσίες που εκκρίνουν και είδαν - με μεγάλη έκπληξη - πως πολλά από αυτά μπορούν ακόμη και να δημιουργήσουν ισχυρή αντίσταση στη γήρανση των κυττάρων.
Οι Έλληνες επιστήμονες μπορούν πια να πουν με σιγουριά πως η ασφάκα - για παράδειγμα - βρίσκεται ανάμεσα στα φυτά εκείνα που εκκρίνουν αντιοξειδωτικές ουσίες, ικανές να προκαλέσουν ανάσχεση της κυτταρικής γήρανσης.

Η μισή Ευρώπη «φυτρώνει» στην Ελλάδα.

Ολόκληρη η Μεσόγειος είναι γεμάτη από φαρμακευτικά φυτά.

Η Ελλάδα έχει ένα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα: είναι χωρισμένη σε πολλά κομμάτια, γεωγραφικά, κι έτσι τα φυτά αυτά βρήκαν χώρο, όπου απομονώθηκαν και είχαν την ευκαιρία να εξελιχθούν. Όπως εξηγεί ο επίκουρος καθηγητής στον Τομέα Βοτανικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Νίκος Χριστοδουλάκης, η περίπτωση της χώρα μας είναι μοναδική.
«Τα μισά από τα φυτά της ευρωπαϊκής χλωρίδας εντοπίζονται στη χώρα μας. Πρόκειται για περίπου 5.000 ταξινομικές μονάδες, κι από αυτές 500-600 έχει αποδειχθεί πως κρύβουν πολύ μεγάλη φαρμακευτική αξία. 

Είναι τα φυτά που χρησιμοποιούσε ο Ιπποκράτης, εκείνα που αναφέρουν ο Γαληνός και ο Διοσκουρίδης και που μέσα στη δίνη των χημικών εργαστηρίων ξεχάστηκαν, για να αποκτήσουν και πάλι αξία, τις τελευταίες δεκαετίες».

Τα χαρακτηριστικά και οι ιδιοτροπίες του μεσογειακού οικοσυστήματος «αναγκάζουν» τα φυτά να αποκτούν φαρμακευτικές ιδιότητες. 

Για εκείνα, αυτό που σε μας φτάνει ως ίαμα, είναι το όπλο τους σε έναν προσωπικό αγώνα επιβίωσης, κάτω από συνθήκες έντονου στρες. «Και μάλιστα, διαφορετικού στρες, ανάλογα με την εποχή», τονίζει ο κ. Χριστοδουλάκης. 

«Το καλοκαίρι δοκιμάζονται από την ξηρασία, τις υψηλές θερμοκρασίες, την υψηλή αφυδάτωση στην ατμόσφαιρα και το έδαφος καθώς και την υψηλή ακτινοβολία. Τον χειμώνα πάλι, καλούνται να αντιμετωπίσουν θερμοκρασίες χαμηλές (συχνά υπό του μηδενός) και ότι αυτό συνεπάγεται για το σύστημά τους.
Ως άμυνα, λοιπόν, παράγουν ουσίες που τα βοηθούν να αποφύγουν την αφυδάτωση, τους κινδύνους από τα έντομα, την ηλιακή ακτινοβολία και την ξηρασία. Κι αυτές οι ουσίες είναι οι φαρμακευτικές για εμάς»

πηγή

Το Δίκταμο ή Έρωντας 

Είναι ένα μικρό φυτό με μήκος 30 έως 40 εκατοστά, πολύ δυνατής οσμής και γεύσης που φυτρώνει σε πολύ ορεινές περιοχές της Κρήτης. Τα φύλλα του φυτού είναι σχετικά μικρά αλλά παχουλά, και καλύπτονται από χνούδι. 

Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποιούσε κατά των παθήσεων του στομάχου και του πεπτικού συστήματος, στους ρευματισμούς, τα αρθριτικά, ως επουλωτικό, εμμηναγωγό, τονωτικό και αντισπασμωδικό.

Τα άνθη του φυτού έχουν βιολετί χρώμα και αναγνωρίζεται έτσι σχετικά εύκολα από όποιον κάνει την πεζοπορία του στους ορεινούς όγκους της Κρήτης. Προς το τέλος του καλοκαιριού συλλέγονται οι ανθισμένες κορυφές του φυτού.
Το φυτό έχει πάρει το όνομα του (δίκταμο) από το όρος Δίκτη, όπου φύεται σε μεγάλες εκτάσεις. 

Στα λατινικά λέγεται Dictamon που σημαίνει Dicta (Δίκτη) και mons (βουνό).

Ο έρωντας εφύτρωξε στου Δία το Μιτάτο,
γι αυτό ‘ναι όμορφο φυτό, λουλούδι μυρωδάτο

Το Δίκταμο από την Μινωική εποχή εθεωρείτο σαν το πολυτιμότερο φαρμακευτικό φυτό. Οι Μινωίτισες το χρησιμοποιούσαν για να έχουν καλή γέννα και για να ρυθμίζουν τον κύκλο της εμμήνου ρήσης. 
Το φυτό έχει σηπτικές και αφροδισιακές ιδιότητες όπως πολλοί ισχυρίζονται απ΄ όπου εξ άλλου προέρχεται και το όνομα, έρωντας. Βοηθά την πέψη, είναι αντισηπτικό, επουλώνει τις πληγές γρηγορότερα, δρα σπασμολυτικά και συμβάλει στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση των κυκλοφορικών και καρδιολογικών προβλημάτων. 
Σαν αφέψημα ανακουφίζει τους πάσχοντες από πονοκεφάλους, και στομαχικές διαταραχές. Το αιθέριο έλαιο του φυτού χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία. 

Πολλοί Κρητικοί ακόμα και σήμερα προσθέτουν σε μια φιάλη κρασί, λίγα γραμμάρια έρωντα για να δημιουργήσουν ένα τονωτικό και γευστικό ποτό.

πηγή

Το κάρδαμο - Garden cress (Lepidium sativum)

Μπαχαρικό το οποίο προέρχεται από το φυτό Lepidium Sativum ή Nastrurtium Officinalis ή Cardamomum Elletaria γνωστό και ως Λεπίδιο Εδώδιμο, Νεροκάρδαμο ή "Σπόρος τού Παραδείσου". 

Μικρό φυτό που συναντιέται σε λιβάδια, κοντά σε καλλιέργειες και γενικά όπου υπάρχει υγρασία (πηγές ποτάμια, ρυάκια, λίμνες), σε πολλά μέρη της χώρας μας. 

Είναι φυτό που ζει από ένα έως δυο χρόνια με πολύ μικρά λευκά άνθη. 
Ανθίζει τους καλοκαιρινούς μήνες και έχει πολύ χαρακτηριστική μυρωδιά. Αυτή την εποχή έχει και περισσότερες θεραπευτικές ιδιότητες, τις οποίες χάνει με τον καιρό.

Χρησιμοποιείται όλο το φυτό, σε σαλάτες και ως ρόφημα. 

Από την αρχαιότητα είναι γνωστές οι θεραπευτικές και αφροδισιακές του ιδιότητες. "Καρδάμωσε" λέμε για κάποιον που ανέκτησε τις δυνάμεις του.

Στις Αραβικές χώρες το βάζουν στον καφέ για να πετύχουν καλύτερη γεύση και σα σύμβολο φιλικής διάθεσης. Οι σπόροι μασιούνται για να δροσίσουν την αναπνοή και σε κάποιες τελετές της Τάντρα, το χρησιμοποιούν για να συμβολίσουν το γιόνι- τα γυναικεία γεννητικά όργανα. 

Καλό είναι να αποφεύγεται κατά την εγκυμοσύνη γιατί έχει χρησιμοποιηθεί ως εκτρωτικό.

Στο εμπόριο κυκλοφορεί με τη μορφή σπόρων (τους οποίους αλέθουμε για το μαγείρεμα) ή σε σκόνη, η οποία όμως γρήγορα χάνει το άρωμά της. 
Καλό είναι να το πλένουμε πριν τη χρήση για να φύγουν τα παράσιτα που προσκολούνται πάνω του στο φυσικό του περιβάλλον. 

πηγή