Εξοικονόμηση πετρελαίου θέρμανσης στο σπίτι

Η κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης είναι ένα ακόμα μεγάλο έξοδο για το κάθε νοικοκυριό. Πως μπορούμε να γλιτώσουμε επιπλέον χρήματα; Να μερικές απλές ιδέες που μπορεί να σας αποφέρουν την εξοικονόμηση ενός σημαντικού ποσού από τα τρέχοντα έξοδα. Εφαρμόσαμε κάποιες από τις συμβουλές που διαβάσαμε και ευελπιστούμε να δούμε την διαφορά στον λογαριασμό.

Μονώσαμε την ταράτσα του σπιτιού μας και αλλάξαμε τα παλιά αλουμινένια κουφώματα με νέας τεχνολογίας, με διπλά τζάμια, προκειμένου να μην έχουμε απώλειες θερμότητας. Επιπλέον γλιτώσαμε από τους ενοχλητικούς θορύβους από τον δρόμο. Τις νυχτερινές ώρες κλείνουμε τα πατζούρια και τραβάμε τις κουρτίνες.

Αερίζουμε το σπίτι το χειμώνα 3-4 φορές ημερησίως για 5 λεπτά την φορά και δεν αφήνουμε ανοιχτές χαραμάδες καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας. Με τον τρόπο αυτό περιορίζονται στο ελάχιστο οι απώλειες θερμότητας.

Φροντίζουμε να μη σκεπάζουμε με υφάσματα τα καλοριφέρ και να μην τοποθετούμε ογκώδη έπιπλα μπροστά από τα σώματα θέρμανσης γιατί δεν επιτρέπουν στην θερμότητα να διαχέεται σωστά στο χώρο. 

Εξαερώνουμε συχνά τα θερμαντικά σώματα.

Ρυθμίζουμε τον θερμοστάτη σε μια σταθερή θερμοκρασία γύρω στους 20 βαθμούς που είναι ιδανική για να μην ξηραίνεται η ατμόσφαιρα. Αν παρόλα ταύτα κρυώνουμε, φοράμε ένα επιπλέον πουλοβεράκι ή μια ζακέτα, αντί να κυκλοφορούμε με το φανελάκι.

Έχουμε συνδέσει τον κυκλοφορητή του καλοριφέρ με το θερμοσίφωνο για να έχουμε ζεστό νερό κάθε φορά που ανάβουμε το καλοριφέρ, εξοικονομώντας έτσι και ηλεκτρική ενέργεια.

Αντικαταστήσαμε τον παλιό λέβητα με νέο χαμηλών θερμοκρασιών και φροντίζουμε για τη σωστή συντήρηση των εγκαταστάσεων θέρμανσης σε ετήσια βάση, από έμπειρο και ειδικευμένο τεχνίτη.

Στρώνουμε χαλιά και φλοκάτες στο σπίτι για να διατηρείται και το πάτωμα ζεστό.

Το καλοριφέρ δεν παραμένει ανοιχτό όλο το 24ωρο αλλά το ανάβουμε για 2-3 ώρες το πρωί και άλλες τόσες το βράδυ. Όταν λείπουμε από το σπίτι, το καλοριφέρ παραμένει σβηστό.

Δεν χρησιμοποιούμε ηλεκτρικά θερμαντικά σώματα που είναι ιδιαίτερα ενεργοβόρα, κάνοντας παράλληλα εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας.

Για όσους διαθέτουν τζάκι, καλό είναι να κλείνουν ερμητικά το φουγάρο για να ελαχιστοποιήσουν τις επιπρόσθετες απώλειες θερμοκρασίες.

Γεωργία Νικητέα, EcoView.gr

Τα δρακόσπιτα της Ευβοίας

Σε δύσβατες και ορεινές περιοχές της Ευβοίας υπάρχουν κάποια περίεργα κτίσματα, για την ταυτότητα των οποίων όσο και των κτιστών τους έχουν διατυπωθεί πολλές υποθέσεις και θεωρίες. Είναι τα περίφημα δρακόσπιτα – κατοικίες δράκων, κατά την παράδοση – τα οποία προξενούν κατάπληξη για την κατασκευή τους και ιδίως για την αρίστη στατική τους, πράγμα το οποίον αποδεικνύει πασιφανέστατα ότι οι κατασκευαστές τους ήσαν τελειότατοι και ικανότατοι αρχιτέκτονες με ανυπέρβλητες γνώσεις στατικής.

Τα δρακόσπιτα ευρίσκονται στη χώρα των Δρυόπων, οι οποίοι προερχόμενοι από την ορεινή περιοχή την κειμένη μεταξύ Παρνασσού και Οίτης εγκατεστάθησαν στην Νότιο Εύβοια, αλλά και στην Πελοπόννησο και σε άλλες περιοχές, εκδιωχθέντες από τις εστίες των (της Ανατ. Στερεάς) από τους Δωριείς και τους Μαλιείς (Ηροδότου Ιστορίαι, Θ’,43).

Ποιοί ήσαν οι Δρυόπες

Οι Δρύοπες, οι οποίοι φέρονται ως δημιουργοί των δρακοσπίτων, ήσαν Πελασγικός λαός, ο οποίος κατοικούσε στην προαναφερθείσα ορεινή περιοχή μεταξύ Οίτης και Παρνασσού.

Ο Δρύοψ (Δρύοπας), ο γενάρχης των Δρυόπων, ήταν υιός του ποταμίου θεού Σπερχειού και της Δαναΐδος Πολυδώρας. Κατ’ άλλη παράδοσι θεωρείται υιός του Πηνειού. Ήταν πατέρας της Δρυόπης του Κραγαλέως και του Θειοδάμαντος. Σύμφωνα με άλλη παράδοσι ο Δρυόψ θεωρείται υιός του Λυκάονος και της Δίας ή του Απόλλωνος και της Δίας, θυγατέρας του Λυκάονος, η οποία απέκρυψε το νεογέννητο παιδί της σε κάποια δρύ.

Ο Ηρόδοτος στο Θ΄ (ένατο) βιβλίο των «ΙΣΤΟΡΙΩΝ» του αναφέρει για τους Ερμιονείς της Αργολίδος: « Οι δε Ερμιονέες εισί Δρύοπες, υπό Ηρακλέος τε και Μηλιέων έκτης νυν Δωρίδος καλεομένης χώρας εξαναστάντες», δηλαδή ότι είναι Δρύοπες οι οποίοι εξεδιώχθησαν εκ της Δωρίδος υπό του Ηρακλεόυς και των Μαλιέων.

Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης στο Δ΄ βιβλίο της «ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ» αναφέρεται στην εκδίωξι των Δρυόπων από τον Ηρακλή και τους Μαλιείς, επειδή οι Δρύοπες εφέρθησαν ασεβώς προς το ιερό των Δελφών: «Μετά δε ταύτα Φύλαντος του Δρυόπων βασιλέως δόξαντος εις το εν Δελφοίς ιερόν παρανενομηκέναι, στρατεύσας μετά Μηλιέων τον τε βασιλέα των Δρυόπων ανείλε και τους άλλους εκ της χώρας εξαναστήσας Μηλιεύσι παρέδωκε την χώραν» (Δ΄ βιβλίον «ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ» 37, εκδόσεις Γεωργιάδη).

Δηλαδή: «Ύστερα απ’ αυτά, ο Φύλας, ο βασιλεύς των Δρυόπων, μπροστά στα μάτια των ανθρώπων ασέβησε στο ιερό των Δελφών, ο Ηρακλής εξεστράτευσε με τους Μηλιείς( Μαλιείς) και εφόνευσε τον βασιλέα των Δρυόπων, εξετόπισε τους κατοίκους από την χώρα και την παρέδωσε στους Μηλιείς (Μαλιείς).

Και συνεχίζει ο Διόδωρος (απόδοσις από τον γράφοντα): «Από τους Δρύοπες, που εκπατρίσθησαν, άλλοι έφθασαν στην Εύβοια και έκτισαν την πόλι Κάρυστο, άλλοι εταξείδευσαν στην Κύπρο, όπου ενώθηκαν με τους ντόπιους κι εγκατεστάθησαν εκεί, κι οι υπόλοιποι, που κατέφυγαν στον Ευρυσθέα, βοηθήθηκαν απ’ αυτόν εξ’ αιτίας της έχθρας που έτρεφε προς τον Ηρακλή. Και με την βοήθειά του ίδρυσαν τρείς πόλεις στην Πελοπόννησο, την Ασίνη και την Ερμιόνη, καθώς και την Ηιόνα» (Διοδώρου Σικελιώτου  «ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ», Βιβλίον Δ΄, 37, 2).

Οι Δρύοπες, που εκπατρίσθηκαν, κατέφυγαν όχι μόνο στην Εύβοια, στην Κύπρο και στην Πελοπόννησο, όπως αναφέρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, αλλά και στις Κυκλάδες (Κύθνος, Κέα). Μάλιστα στην Κέα (κρινώς Τζιά) υπάρχει χωριό με το όνομα Δρυοπίς. Επίσης οι Δρύοπες εγκατεστάθησαν και στην Ήπειρο και στην Μικρά Ασία, με το όνομα δε Δρύοψ αναφέρεται από τον Όμηρο ένας υιός του Πριάμου, τον οποίον εφόνευσε ο Αχιλλεύς (Ομήρου Ιλιάς Υ, 455).

Ο Παυσανίας στα «ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ» αναφερόμενος στην Ασίνη, που ταυτίζεται με την σημερινή Κορώνη, γράφει: «Οι Ασιναίοι αρχικά ζούσαν περί τον Παρνασσό, γείτονες των Λυκορειτών, και είχαν από τον οικιστή τους το όνομα Δρύοπες που το διατήρησαν και στην Πελοπόννησο. Κατά την Τρίτη γενεά μετά τον οικιστή τους, όταν βασιλιάς τους ήταν ο Φύλας, οι Δρύοπες είχαν νικηθεί σε μάχη από τον Ηρακλή και οδηγήθηκαν στους Δελφούς ως ανάθημα για τον Απόλλωνα΄ έπειτα πέρασαν στην Πελοπόννησο κατόπιν χρησμού που ο θεός έδωσε στον Ηρακλή, και εγκαταστάθηκαν πρώτα στην παρά τον Ερμιόνη Ασίνη από εκεί διώχτηκαν από τους Αργείους, και οι Λακεδαιμόνιοι τους επέτρεψαν μα κατοικήσουν στην Μεσσηνία. Όταν έπειτα από χρόνια επανήλθαν οι Μεσσήνιοι, άφησαν τους Ασιναίους στην πόλη τους και δεν τους ξεσπίτωσαν. Οι ίδιοι οι Ασιναίοι λένε τα εξής για τον εαυτό τους: παραδέχονται πως νικήθηκαν σε μάχη από τον Ηρακλή και πως κυριεύτηκε η πόλη τους στον Παρνασσό δεν παραδέχονται όμως πως αιχμαλωτίσθηκαν και οδηγήθηκαν στον Απόλλωνα, αλλά μόλις αρχίσει να κυριεύει το τείχος ο Ηρακλής, αυτοί εγκατέλειψαν την πόλη και κατέφυγουν στις κορυφές του Παρνασσού. Κατόπιν πέρασαν με πλοία στην Πελοπόννησο και έγινα ικέτες του Ευρυσθέα, ο οποίος, ως εχθρός του Ηρακλή, τους παραχώρησε την Ασίνη της Αργολίδας. Από όλο το γένος των Δρυόπων μόνο οι Ασιναίοι εξακολουθούν μέχρι των ημερών μας να είναι υπερήφανοι για το όνομά τους, αντίθετα με τους Ευβοείς των Στύρων, γιατί και οι Στυρείς κατάγονται από τους Δρύοπες εκείνους που δεν είχαν λάβει μέρος στην μάχη κατά του Ηρακλή, γιατί κατοικούσαν σε κάποια απόσταση από την πόλη οι Στυρείς όμως δεν καταδέχονται να ονομάζονται Δρύοπες, όπως και οι κάτοικοι των Δελφών αποφεύγουν να ονομάζονται Φωκείς. Οι Ασιναίοι όμως ιδιαίτερα χαίρουν να ονομάζονται Δρύοπες και τα πιο σεβαστά ιερά τους είναι φανερό πως τα έχουν στον Παρνασσό. Έχουν ένα ναό του Απόλλωνα και ένα ιερό του Δρύοπα με άγαλμα αρχαίο….» (Παυσανίου «ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ» Κεφ. 34, ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ, απόδοσις στην απλή γλώσσα από Νικόλαο Παπαχατζή).

• Τα δρακόσπιτα της Ευβοίας
• Οι ερευνητές των δρακοσπίτων
• Το δρακόσπιτο της Όχης
• Ποιοι και πότε έκτισαν τα δρακόσπιτα;

Η Υπεραιωνόβια Ελιά της Καλαμάτας

Η Υπεραιωνόβια Ελιά, αντιπροσωπευτική 

της γνωστής ποικιλίας 

“Ελαιών  Καλαμάτας”.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

ΚΕΙΜΕΝΟ:  

MAIΡΗ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ-ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

"Διατηρητέο μνημείο της φύσης"

κηρύχθηκε με την υπ. αρ. 200995/7950/1979 απόφαση του Υπουργείου Γεωργίας και το υπ. αρ. διατ. 121/τ.Δ/1980

Η ελιά, που δεσπόζει με τον όγκο της στον αυλόγυρο του Κέντρου Γεωργικής Εκπαίδευσης (ΚΕΓΕ) στην Καλαμάτα (οδός Λακωνικής 85), έχει περίμετρο κορμού 8,97 μ.. Στο ύψος των 2,5 μ. ο κορμός διακλαδίζεται σε έξι χοντρούς βραχίονες (ο έκτος σήμερα δεν υφίσταται λόγω πτώσης) και οι απολήξεις των κλάδων φθάνουν στα 12 μ. ύψος από το έδαφος.

Η "μάνα-ελιά", όπως χαρακτηριστικά αποκαλείται, είναι δένδρο αντιπροσωπευτικό της ποικιλίας "Αετονυχολιά Καλαμών" που θεωρείται ότι είναι το μητρικό φυτό της ποικιλίας "Καλαμών" με τα μεγάλα φύλλα και τον επίσης μεγάλο ωοειδή επιμήκη καρπό, ο οποίος θυμίζει αμύγδαλο ή ρώγα σταφυλιού "αετονύχι".

Τι το ιδιαίτερο όμως έχει η συγκεκριμένη ελιά, ώστε να συγκαταλέγεται στον κατάλογο των μνημείων της φύσης; 

Μα φυσικά την ηλικία της. Η εκτιμώμενη ηλικία του αειθαλούς δένδρου είναι 800 ετών, ωστόσο η έρευνα του Δρ. δασολόγου Παν. Μπαζίγου, Γεν. Δ/ντή Περιφερείας Πελοποννήσου, που βασίσθηκε στο δείγμα δύο τρυπανιδίων, τα οποία πήρε κατά την αυτοψία που διενήργησε στις 23 Αυγούστου 2001, έδωσε την απίστευτη ηλικία των 1733 χρόνων κατά προσέγγιση. 

Δηλαδή εν ολίγοις το δένδρο θα πρέπει να φυτεύτηκε περί τον 4ο αιώνα μ.Χ.!

Άξιο θαυμασμού όμως είναι και το γεγονός ότι η υπεραιωνόβια ελιά είναι αρκετά θαλερή τουλάχιστον στα μέρη της περιμέτρου της, αυξάνεται με ικανοποιητική υγεία και όπως αναφέρει σε άρθρο του ο κ. Μπαζίγος "αν δεν υπάρχουν βίαιες ενέργειες ή εμπόδια στην ανάπτυξή της μπορεί να ζει για πολλούς αιώνες ακόμα και θεωρητικά να παραμένει αθάνατη".

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ

Ελληνικό Πανόραμα

Πέντε πράγματα που οι γονείς μας μάς τα έμαθαν λάθος!!

Η Πορτοκαλάδα… ανεβάζει την πίεση

Ίσως θυμάστε από πολύ μικρή ηλικία την γιαγιά σας να λέει ότι δεν κάνει να φάει πορτοκάλι γιατί έχει πίεση. 
Από την άλλη, κάθε φορά που κάποια δεσποινίδα έπεφτε μισολιπόθυμη  στην τάξη λόγω χαμηλής πίεσης, της έφερναν και μια πορτοκαλάδα για να «της την ανεβάσουν». 

Στην πραγματικότητα, το στοιχείο που ευθύνεται για την υψηλή πίεση είναι το νάτριο, το οποίο βρίσκεται σε μηδαμινή ποσότητα στην πορτοκαλάδα. Αντίθετα, τα πορτοκάλια και ο φυσικός χυμός τους μάλλον μειώνουν την πίεση παρά την αυξάνουν, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε κάλιο. Η πορτοκαλάδα, λοιπόν, δεν θα πρέπει να αποφεύγεται από ανθρώπους που έχουν τέτοιου είδος προβλήματα, εφόσον λειτουργεί ευεργετικά.

 

Κρέας και άμυλο… ο συνδυασμός που παχαίνει

«Το κρέας με τα μακαρόνια είναι 

από τους συνδυασμούς που θεωρούνται ’’απαγορευμένοι’’». Το πιο συχνό διατροφικό λάθος που έχει αναγκάσει πολλούς ανθρώπους να δοκιμάσουν μονοφαγικές δίαιτες προκειμένου να χάσουν βάρος. 
Η παρερμηνεία αυτή φαίνεται πως ξεκινά από το γεγονός πως τόσο το άμυλο όσο και η πρωτεΐνη αποτελούν σύνθετα συστατικά που ο οργανισμός καθυστερεί να τα πέψει. Ωστόσο, η αύξηση ή η απώλεια βάρους εξαρτάται αποκλειστικά από το ισοζύγιο ενέργειας και όχι από την ποιότητα ή κάποιον «μαγικό» συνδυασμό των θρεπτικών συστατικών. Τα μακαρόνια με το κρέας σε συνδυασμό με την σάλτσα που πολλές φορές τα συνοδεύει, πράγματι, μπορεί να είναι ένα πιάτο με αρκετές θερμίδες στο σύνολό του. Ανάλογες θερμίδες, ωστόσο, μπορεί προσλάβει κάποιος αν φάει …φασολάκια σε τέτοια που ποσότητα που να δίνει αντίστοιχες θερμίδες. 

 Σπανάκι για «σιδερένια» μπράτσα

«Φάε όλο το σπανάκι σου για να γίνεις δυνατός σαν τον Ποπάυ. Το σπανάκι έχει σίδηρο!» Πόσες μάχες δεν έχουν δώσει οι μανάδες μας για να αδειάσουμε το πιάτο μας! Ευτυχώς ο σύμμαχός αυτής της προσπάθειας βρισκόταν στα κόμικς διευκολύνοντας την κατάσταση. Κι όμως, η θεωρία των παιδικών μας χρόνων «ότι το σπανάκι είναι πολύ πλούσιο σε σίδηρο» οφείλεται σε κάποια αρχική λανθασμένη μέτρηση. 

Στη θεωρία αυτή βασίστηκε ο Ποπάυ και ξεδιπλώθηκε ο μύθος. Ποια είναι η αλήθεια; 

Τα φασόλια περιέχουν 3,7mg/ 100 γρ., το σπανάκι έρχεται δεύτερο με 3,6 mg/ 100 γρ, ενώ τελευταίες, ποιος να θα το πίστευε, είναι οι φακές με 3,3 mg/ 100γρ. Την πρωτιά, ωστόσο, φαίνεται να κατέχουν τα πράσα που περιέχουν 7,6 mg/ 100 γρ! Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί, άραγε, τον Ποπάυ να τρώει πράσα και μετά να νικάει τους κακούς;! 

Τέλος, ας μην ξεχνάμε πως ο σίδηρος των φυτικών τροφών (μη αιμικός σίδηρος) απορροφάται σε πολύ μικρό ποσοστό. Για να αυξήσετε την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου, φροντίστε να συνοδεύεστε τα αντίστοιχα γεύματά σας με μια πηγή βιταμίνης C όπως ένα φυσικό χυμό πορτοκάλι ή ένα χυμό με έξτρα βιταμίνη C. 

 

«Μην βάζεις ζάχαρη στο γάλα σου, παχαίνει, 

αν θες βάλε μέλι»

Πολλές φορές στην παιδική ηλικία οι γονείς 

παρότρυναν να χρησιμοποιούμε μέλι αντί για ζάχαρη επειδή αφενός είναι πιο υγιεινό και αφετέρου έχει λιγότερες θερμίδες από την ζάχαρη. Πράγματι, το μέλι φαίνεται να είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά όπως κάποια ιχνοστοιχεία και βιταμίνες, αν και η ποσότητα που δίνει ένα κουταλάκι μέλι είναι τόσο μικρές που δε διαφοροποιούν σημαντικά τις προσλαμβανόμενες βιταμίνες στο σύνολο της ημέρας. 

Όσο για τις θερμίδες; Τζίφος! Το μέλι στην πραγματικότητα έχει περισσότερες θερμίδες από την ζάχαρη,  64 αντί 46 ανά κουταλιά. 

Το πλεονέκτημα του είναι ότι είναι πιο γλυκό, άρα με μικρότερη ποσότητα μελιού έχουμε την ίδια γλυκιά γεύση. Πόσο εύκολα, όμως, μπορούμε να έχουμε… μια κοφτή κουταλιά μέλι;
 

Δώσε αίμα, πιες… χυμό πορτοκάλι

Μια από τις μεγαλύτερες παρανοήσεις είναι η συνήθεια του να πίνει κάποιος πορτοκαλάδα αφού έχει δώσει αίμα. Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ότι η πορτοκαλάδα ανεβάζει τον αιματοκρίτη και βοηθά στην αποκατάσταση του όγκου του αίματος που έφυγε από τον οργανισμό μας. Η αλήθεια είναι ότι το ίδιο θα συνέβαινε αν πίναμε απλά… νεράκι. Στην πραγματικότητα, τα κύτταρα και τα στοιχεία που βρίσκονται διαλυμένα στο αίμα αποκαθίστανται περίπου σε 3-4 εβδομάδες μετά την αιμοδοσία. Η παρανόηση γίνεται επειδή στον δότη προσφέρεται πορτοκαλάδα, κάτι που έχει να κάνει περισσότερο με ψυχολογικούς (η πορτοκαλάδα ενισχύει τον οργανισμό μας, περιέχει βιταμίνη C κ.α) παρά με ουσιαστικούς λόγους.

dimitratdiet

Σπέρνω-Καλλιεργώ Σπανάκι

Σπανάκι
Το σπανάκι είναι ένα εύκολο στην καλλιέργεια κηπευτικό. Μπορεί να καλλιεργηθεί στον κήπο και το μπαλκόνι.
Το σπανάκι σπέρνεται από αρχές Σεπτεμβρίου έως αρχές Φεβρουαρίου.
Το σπανάκι είναι φυτό ψυχροαπαιτητικό. Θέλει δηλαδή χαμηλές θερμοκρασίες για να ευδοκιμήσει.
Το σπανάκι καλλιεργείται σε μεγάλη ποικιλία εδαφών, αλλά τα αμμοπηλώδη είναι τα πιο κατάλληλα. Για πρώιμες χειμωνιάτικες καλλιέργειες τα αμμώδη στραγγιζόμενα και πλούσια σε χούμο χώματα είναι τα ιδανικότερα.
Πειραματικά δεδομένα έδειξαν ότι το σπανάκι είναι πολύ ευαίσθητο σε όξινα χώματα με pH μικρότερο του 5,5. Το ιδανικό pH βρίσκεται μεταξύ 6 και –7.

Λίπανση – Λίπασμα για το σπανάκι

Το ιδανικό λίπασμα για το σπανάκι, έχει αναλογίες 8-–8–-8 ή 12–-12–-12. Για το τι σημαίνουν οι αριθμοί στο λίπασμα, δείτε το άρθρο: Βασικές γνώσεις για τα λιπάσματα.

Καλλιεργώ σπανάκι

Το σπανάκι έχει επιπόλαιο ριζικό σύστημα και ευδοκιμεί σε ομοιόμορφο υγρό χώμα. Το πρώτο πότισμα γίνεται αμέσως μετά το φύτρωμα, εφόσον δεν υπάρχει υγρασία. Ανάμεσα στο φύτρωμα και το μάζεμα πρέπει να γίνονται τρία ποτίσματα αν δεν υπάρχει βροχή ή υγρασία αρκετή.
Το σπανάκι αντέχει και σε θερμοκρασίες κάτω από –6 βαθμούς Κελσίου. Ο σπόρος φυτρώνει και σε θερμοκρασίες 5–-15 βαθμούς Κελσίου, ενώ η ανάπτυξη των φυτών συνεχίζεται και κάτω από τους 5 βαθμούς Κελσίου.
Για να έχετε συνεχή παραγωγή, σπείρετε τα σπανάκια με διαφορά 15 ημερών.

Ποικιλίες σπανακιού

Υπάρχουν δύο βασικές ποικιλίες. Αυτές που δίνουν σγουρά φύλλα και αυτές που δίνουν λεία φύλλα. Συνήθως σπέρνω και από τις δύο ποικιλίες.

Τρόπος σποράς

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος σποράς του σπανακιού είναι η τοποθέτηση των σπόρων απευθείας στο χώμα.
Το βάθος σποράς είναι περίπου 1 εκατοστό. Σε κάθε λακκάκι ρίξτε 3 με 4 σπόρους. Το κάθε λακκάκι πρέπει να απέχει 30 με 40 εκατοστά από το άλλο. Αν σπέρνετε σε σειρές, η κάθε σειρά πρέπει να απέχει 30 με 40 εκατοστά από την άλλη.

Σπέρνω το σπανάκι σε σειρές.
Ένας γείτονας, μου είχε προτείνει πέρυσι να ρίξω χύμα με το χέρι τους σπόρους στο έδαφος και απλά να τους σκεπάσω με χώμα. Το δοκίμασα στο κτήμα. Κατέληξε σε αποτυχία γιατί τα σπανάκια μπερδεύτηκαν με τα αγριόχορτα που μεγάλωναν εκείνη την εποχή. Όταν είναι μικρά, δε μπορείς να τα ξεχωρίσεις και να αφαιρέσεις τα αγριόχορτα. Τα αγριόχορτα έπνιξαν τα σπανάκια, τα οποία δε μεγάλωσαν ποτέ.

Το σπανάκι μπερδεύτηκε με τα αγριόχορτα.

Συγκομιδή σπανακιού

Υπάρχουν δύο τρόποι συγκομιδής. Εγώ προτιμώ το δεύτερο.

1. Κόβετε το σπανάκι από τη ρίζα, λίγο κάτω από το χώμα. Αφαιρείτε όλο το φυτό. Αυτός ο τρόπος συγκομιδής είναι κατάλληλος για εμπορική καλλιέργεια.
2. Κόβετε από το σπανάκι μόνο τα φύλλα που θέλετε. Το φυτό συνεχίζει να μεγαλώνει και να παράγει νέα φύλλα.

Συντήρηση σπανακιού

Τα σπανάκια ΔΕ συντηρούνται πάνω από 10 ημέρες στο ψυγείο.
Μπορείτε όμως να τα βράσετε, να τα στραγγίσετε και να τα βάλετε στην κατάψυξη. Με αυτό τον τρόπο θα διατηρηθούν για μήνες.

Δημοσιεύθηκε από: ilias Λαχανικά-Κηπευτικά-Κήπος

Εναλλακτικά Εντομοκτόνα - Πρακτικές της Οικολογικής Γεωργίας Choose Safe Insecticides to Protect Your Family

Κανόνας πρώτος 

Μην υπερβάλλετε. Δύο-τρία έντομα στο σπίτι δεν αποτελούν εισβολή. Μερικά δε, όπως οι αράχνες, είναι και χρήσιμα γιατί τρώνε τα υπόλοιπα.

Choose Safe Insecticides to Protect Your Family

Κανόνας δεύτερος

Μπορείτε να αποφύγετε την παρουσία εντόμων τηρώντας στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής και καθαριότητας. Μην αφήνετε εκτεθειμένα τρόφιμα.

Κλείστε τις χαραμάδες από όπου θα μπορούσαν να βγουν κατσαρίδες ή μυρμήγκια. Αερίζετε καλά τα ντουλάπια.

Οι κατσαρίδες όπως και άλλα έντομα λατρεύουν την υγρασία.

Αν παρόλ' αυτά εμφανιστούν έντομα, τότε μπορείτε να κάνετε τα εξής:
Χρησιμοποιήστε γλάστρες με φυτά που απωθούν τα κουνούπια και τις μύγες.

Ο βασιλικός είναι ένα τέτοιο φυτό. Η αρτεμισία (αψιθιά), το γαρύφαλλο και τα φύλλα κυπαρισσιού δεν είναι επίσης καθόλου αρεστά στα κουνούπια.

Σε χώρους που δε θα σας ενοχλήσει η μυρωδιά τους, τον ίδιο ρόλο μπορούν να παίξουν το ξύδι και το κρεμμύδι.

Για επάλειψη στο δέρμα κυκλοφορούν στο εμπόριο προϊόντα με έλαιο σιτρονέλλας που είναι ένα καλό εντομοαπωθητικό.

Για τα μυρμήγκια, ρίξτε λίγο λάδι λεβάντας στο δρόμο τους και δε θα τα ξαναδείτε μπροστά σας. Μπορείτε επίσης να ανακατέψετε βόρακα με ζάχαρη και να βάλετε το μίγμα στους χώρους όπου συχνάζουν τα μυρμήγκια.

Η τελική λύση αν τα μυρμήγκια επιμένουν είναι το ξύδι που τα θανατώνει ακαριαία.

Για τις κατσαρίδες, ακολουθήστε τα εξής

 Χρησιμοποιήστε φλούδες από αγγούρι, τη μυρωδιά του οποίου την απεχθάνονται.

Σε χαραμάδες και χώρους που συχνάζουν οι κατσαρίδες βάλτε βόρακα, είτε μόνο του, είτε με ζάχαρη για να τις προσελκύσει.

Για τα έντομα φυτών στον κήπο ή στις γλάστρες σας χωρίς τη χρήση συνθετικών φυτοφαρμάκων,  παρασκευάστε τα δικά σας οικιακά εντομοκτόνα.

Σαπούνι

Διαλύετε 50 γραμμάρια σαπούνι σε 1 λίτρο ζεστό νερό και ψεκάζετε.

Νερό με καπνό 

Βάζετε μια χούφτα καπνό σε 4 λίτρα ζεστού νερού και το αφήνετε για 24 ώρες. Στη συνέχεια ψεκάζετε με το διάλυμα. Προσοχή! Το διάλυμα αυτό είναι δηλητηριώδες. Κρατήστε το μακριά από παιδιά.

Καυτερές πιπεριές 

Βράζετε 2-3 καυτερές πιπεριές μαζί με μισό κρεμμύδι και μια σκελίδα σκόρδο. Τα αφήνετε για 2 μέρες και στραγγίζετε. Ψεκάζετε με το μίγμα. Μπορεί να φυλαχθεί στο ψυγείο για μελλοντική χρήση.

Τσουκνίδα 

Ένα καταπληκτικό παρασκεύασμα για προστασία από αφίδες και δυναμωτικό για τα φυτά. Βράζετε τσουκνίδες και ραντίζετε με το διάλυμα.

Αποτελέσματα στην καταπολέμηση των εντόμων έχουμε και με εκχυλίσματα άλλων φυτών όπως η φτέρη, το πολυκόμπι, το στεκούλι, το μελισσόχορτο, το χαμομήλι κλπ. 

Όλα αυτά τα φυτά χρησιμοποιούνται με επιτυχία στις πρακτικές της οικολογικής γεωργίας.

πηγή

Χώροι πρασίνου «εντός των τειχών»

Άλσος Βεΐκου, Κτήμα Συγγρού και Πάρκο Γουδί 

Του Γιωργου Λιαλιου

Είναι όμορφα, προσεγμένα και φιλικά. 

Το καλό τους όνομα διαδίδεται από στόμα σε στόμα, με αποτέλεσμα Κυριακές και αργίες να συγκεντρώνουν χιλιάδες Αθηναίους, που ψάχνουν απεγνωσμένα για μια ολιγόωρη απόδραση «εντός των τειχών». Το Άλσος Βεΐκου, το Κτήμα Συγγρού και το Πάρκο Γουδί είναι τρεις από τους πιο δημοφιλείς χώρους πρασίνου της πρωτεύουσας. 

Τρεις χώροι που αναζητούν τρόπους για να αντεπεξέλθουν στην ολοένα και αυξανόμενη οικονομική στενότητα, η οποία ταυτόχρονα... τους κάνει περισσότερο αναγκαίους στη δύσκολη καθημερινότητα των Αθηναίων.
 
ΆλσοςΒεΐκου
 
Στα όρια του Γαλατσίου με τη Νέα Ιωνία 
και τη Φιλοθέη βρίσκεται ένας από τους πιο δημοφιλείς χώρους πρασίνου της Αθήνας: το Αλσος Βεΐκου. Ο χώρος δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’80, όταν ο τότε δήμαρχος Βασ. Παπαδιονυσίου καταπάτησε μέρος του κτήματος Βεΐκου και δημιούργησε το αθλητικό κέντρο, που αποτέλεσε τον πυρήνα του άλσους. Σταδιακά το πάρκο από κακόφημο μέρος (στο λατομείο που βρίσκεται στην κορυφή του έχουν γίνει βιασμοί, ακόμα και φόνοι!) έγινε σημείο αναφοράς στην ευρύτερη περιοχή. Οι πολυετείς δικαστικοί αγώνες δικαίωσαν τελικά τον δήμο δίνοντας το παράδειγμα στους δημάρχους όλης της χώρας για την ανάγκη, σε ορισμένες περιπτώσεις, να υπερβούν τα εσκαμμένα.
Ο χώρος καταλαμβάνει 256 στρέμματα, μεγάλο μέρος των οποίων είναι αθλητικοί χώροι: κλειστό γυμναστήριο, ανοιχτό κολυμβητήριο, υπαίθριο γυμναστήριο, γήπεδα ποδοσφαίρου. Στον υπόλοιπο χώρο βρίσκονται διάσπαρτες κάτω από τα πεύκα παιδικές χαρές, μία καφετέρια, ένα υπαίθριο θέατρο και ένας θερινός κινηματογράφος. Το άλσος φυλάσσεται καθ’ όλο το 24ωρο, ενώ στους χώρους του απασχολούνται συνολικά 50 άτομα: φύλακες, γυμναστές, γιατρός και νοσηλεύτρια, κηπουροί και υπάλληλοι καθαριότητας.
Σύμφωνα με τον κ. Αχιλλέα Βρέτζο, υπεύθυνο του χώρου από τον Δήμο Γαλατσίου, το Αλσος Βεΐκου δέχεται καθημερινά 3.000-5.000 επισκέπτες, ανάμεσα στους οποίους και πολλές σχολικές εκδρομές. «Υπήρξε ημέρα που μέτρησα 40 πούλμαν!» λέει στην «Κ». «Φαίνεται ότι μας προτιμούν καθώς ο χώρος είναι όχι μόνο φροντισμένος αλλά και περιφραγμένος». Πού οφείλεται λοιπόν η δημοτικότητα του άλσους; «Δεν υπάρχει τόσο μεγάλος και οργανωμένος χώρος πρασίνου και αθλητισμού στις γύρω περιοχές. Οταν το πράσινο δεν το βλέπουμε ούτε στην τηλεόραση, το Αλσος Βεΐκου προσφέρει μια εύκολη απόδραση μέσα στην πόλη».

Κτήμα Συγγρού

Αρκετά βορειότερα, στα σύνορα Κηφισιάς, Αμαρουσίου και Μελισσίων βρίσκεται το Κτήμα Συγγρού, με έκταση 970 στρέμματα. Δεν πρόκειται για άλσος ή πάρκο, αλλά για ένα κληροδότημα που ανήκει στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, με υπεύθυνο διαχείρισης το Ινστιτούτο Γεωργικών Επιστημών (ΙΓΕ). Στον χώρο απασχολούνται 16 άτομα, κυρίως γεωπόνοι και κηπουροί. «Δεν έχουμε υπολογίσει πόσοι μας επισκέπτονται» λέει στην «Κ» ο διευθυντής του ΙΓΕ, κ. Γιώργος Μπαλωτής. «Είναι πάντως αρκετές εκατοντάδες καθημερινά».
Στο Κτήμα Συγγρού παραδίδονται σεμινάρια σε επίδοξους γεωργούς, τα οποία έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα δημοφιλή. Τα θέματά τους ποικίλλουν: από την αμπελουργία και τον οινολογία, έως την ανθοκομία, τις βιολογικές καλλιέργειες, την κηποτεχνία, τη λαχανοκομία και τη φυτοπροστασία. «Μέσα στο κτήμα υπάρχει επίσης ένα μουσείο μελισσοκομίας, αλλά και μια μεγάλη συλλογή με παχύφυτα (κάκτους) από όλο τον κόσμο, που αποτελούν και αυτά ένα πρωτότυπο αξιοθέατο», λέει ο κ. Μπαλωτής. Μέσα στο κτήμα βρίσκεται και η έπαυλη του Ανδρέα Συγγρού, η οποία αναπαλαιώνεται ώστε να στεγάσει το ΙΓΕ, αλλά και ένα πολύ ιδιαίτερο παρεκκλήσι, που ανοίγει στο κοινό μόνο μια φορά τον χρόνο, ανήμερα την εορτή του Αγίου Ανδρέα στις 30 Νοεμβρίου. «Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια συνταγή επιτυχίας» λέει ο κ. Μπαλωτής. «Το Κτήμα Συγγρού δεν είναι το κλασικό πάρκο, με χώρους άθλησης και καφετέριες. Φαίνεται ότι αυτό που αρέσει στον κόσμο είναι η φυσικότητα που έχει το τοπίο. Πολλοί έρχονται απλά για να περπατήσουν και ξεχνούν ότι βρίσκονται στην καρδιά της Αθήνας».

Το «γεφύρι της Άρτας»... στο Γουδί

Το μητροπολιτικό Πάρκο Γουδί θα μπορούσε ίσως ναχαρακτηριστεί το «γεφύρι της Αρτας» των πάρκων της πρωτεύουσας. Περισσότερα από 25 χρόνια, η Πολιτεία εξαγγέλλει τη μετατροπή του χώρου σε ένα ενιαίο, μεγάλο πάρκο, αλλά τα σχέδια μένουν πάντα στα χαρτιά. Μια ακόμα προσπάθεια βρίσκεται σήμερα σε εξέλιξη, παράλληλα με το νέο διάταγμα για την προστασία του Υμηττού. Αυτό που δημιουργεί την ελπίδα πως κάτι θα αλλάξει είναι ότι επικεφαλής της συγκεκριμένης προσπάθειας, ως πρόεδρος του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, είναι ένας άνθρωπος που έχει μελετήσει στο παρελθόν τον χώρο και τον «πονάει», ο καθηγητής του ΕΜΠ, κ. Γιάννης Πολύζος.
Ο περισσότερος κόσμος όμως δεν γνωρίζει τα περί μελετών και προεδρικών διαταγμάτων, ούτε ενδιαφέρεται για το τι προηγείται του αποτελέσματος. Ολοένα και περισσότεροι, από πιτσιρικάδες με σκέιτ και ποδήλατα, έως οικογένειες, ιδίως αφότου εγκαινιάστηκε ο σταθμός του Μετρό Κατεχάκη επιλέγουν το Πάρκο Γουδί για έναν ξεκούραστο περίπατο, που μπορεί να συνδυαστεί και με μια επίσκεψη στην Εθνική Γλυπτοθήκη, η οποία στεγάζεται σε παλαιά στρατιωτικά κτίρια. Το κύριο πρόβλημα του χώρου εξακολουθεί να είναι η πολυδιάσπασή του, καθώς πλήθος φορέων εποφθαλμιά την τεράστια πράσινη έκταση που βρίσκεται κυριολεκτικά μέσα στο κέντρο της Αθήνας, δίπλα στην πολύβουη λεωφόρο Μεσογείων.