Η χημεία βασικό «συστατικό» στο διατροφικό μενού του πλανήτη

Άνοιξη του 1999. Στο Βέλγιο εντοπίζονται υψηλά επίπεδα διοξίνης και άλλων τοξικών ουσιών σε αβγά. Η καρκινογόνος ουσία εντοπίζεται ύστερα από εντατικούς ελέγχους σε πουλερικά και χοιρινά που θεωρείται βέβαιο ότι κατέληξαν στα στομάχια Γερμανών καταναλωτών, καθώς η Γερμανία ήταν ο βασικός εισαγωγέας τους. Γεγονός αρκετό για να προκαλέσει την μήνιν του Βερολίνου τόσο κατά των Βέλγων εκτροφέων και παραγωγών όσο και κατά των αξιωματούχων των Βρυξελλών.

Μία δεκαετία και κάτι αργότερα -κι αφού μεσολάβησαν αρκετά «μεμονωμένα» περιστατικά διατροφικών σκανδάλων- η ειρωνεία της τύχης φέρνει τη Γερμανία πρωταγωνίστρια στο νέο διατροφικό σκάνδαλο που συγκλονίζει την Ευρώπη.

Αυτή τη φορά, οι Γερμανοί αντιδρούν με περισσότερη ψυχραιμία. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, ούτε διασποράς του πανικού, υποστηρίζουν, για ένα ζήτημα που προκάλεσαν «μεμονωμένοι» παραβάτες… Και φυσικά εξαγγέλθηκαν διαβουλεύσεις με τα εμπλεκόμενα μέρη για τη λήψη μέτρων που θα διασφαλίζουν πιο αποτελεσματικά την προστασία των καταναλωτών.

Για μία ακόμη φορά, το επικίνδυνο κενό στη διατροφική αλυσίδα που μπορεί να απειλήσει τη δημόσια υγεία και τη ζωή εκατομμυρίων καταναλωτών αντιμετωπίζεται ως «μεμονωμένη υπόθεση». Οσο για τις ριζικές μεταρρυθμίσεις στους κανόνες λειτουργίας της ευρωπαϊκής αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής, που με τόσο σθένος ζητούσε στις αρχές του 2000 η πρώην υπουργός Προστασίας του Καταναλωτή και μέλος των Πρασίνων, Ρενάτε Κούναστ, είτε ξεχάστηκαν στο μεσοδιάστημα, είτε δεν εφαρμόστηκαν ποτέ.

Ίσως, λοιπόν, το «έγκλημα» να ήταν προμελετημένο. Διότι η εταιρεία Harles und Jentzsch γνώριζε από τον Μάρτιο ότι οι ζωοτροφές που προορίζονταν για γερμανικές φάρμες ήταν μολυσμένες με διοξίνη. Διότι οι αρμόδιες γερμανικές αρχές πληροφορήθηκαν μόλις στις 27 Δεκεμβρίου για το υψηλό επίπεδο διοξίνης στις ζωοτροφές, ο συναγερμός, ωστόσο, σήμανε στις 3 Ιανουαρίου.

Όταν και αποκαλύφθηκε το μέγεθος της μόλυνσης: 150.000 τόνοι ζωοτροφών μολυσμένοι με βιομηχανικά λίπη διατέθηκαν προς κατανάλωση, 4.700 φάρμες σε όλη τη χώρα έκλεισαν, στην πλειονότητά τους στην Κάτω Σαξονία (αν και οι 3.000 λειτουργούν ξανά), εκατοντάδες ζώα σφαγιάστηκαν, χιλιάδες αβγά μολύνθηκαν.

Το σκάνδαλο περνά εκτός συνόρων… Αβγά μολυσμένα με διοξίνες που εστάλησαν για επεξεργασία στην Ολλανδία πέρασαν σε υγρή μορφή στη Βρετανία, όπου χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή τροφίμων όπως μαγιονέζα. Και παρά τις διαβεβαιώσεις τόσο των Γερμανών όσο και της Ευρωπαϊκής Ενωσης «περί ελάχιστης και συνεπώς μη επικίνδυνης τοξικότητας», η μία μετά την άλλη οι χώρες λαμβάνουν μέτρα.

Η Σλοβακία διέκοψε προσωρινά την πώληση αβγών και πουλερικών από τη Γερμανία, η Νότια Κορέα διέκοψε τις εισαγωγές χοιρινού, η Ρωσία κάλεσε τους πολίτες να μην καταναλώνουν γερμανικά προϊόντα που ενδέχεται να έχουν μολυνθεί, η Ιαπωνία ενέτεινε τους ελέγχους στα εισαγόμενα κρέατα από τη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Κίνα ανέστειλε τις εισαγωγές προϊόντων χοιρινού κρέατος και αβγών.

Όχι βέβαια ότι όλοι αυτοί είναι άμοιροι ευθυνών… Στην Κίνα, ο απόηχος της υπόθεσης με το επιμολυσμένο με μελαμίνη γάλα που προκάλεσε το θάνατο δεκάδων παιδιών και τη δηλητηρίαση τουλάχιστον άλλων 300.000 το 2008, δεν έχει ακόμη κοπάσει. Η Νότια Κορέα είναι αντιμέτωπη με επιδημία αφθώδους πυρετού και θα προχωρήσει σε μαζική σφαγή χιλιάδων ζώων.

Τα σκάνδαλα

Ανάλογα περιστατικά έχουν καταγραφεί στο παρελθόν στη Βρετανία, με τις «τρελές αγελάδες», στην Ισπανία, όπου η κυκλοφορία ενός φτηνού λαδιού που αποδείχθηκε εκ των υστέρων ότι περιείχε νιτροβενζίνη προκάλεσε το θάνατο 1.200 Ισπανών, στην Ουκρανία, όπου ηλιέλαιο αναμεμειγμένο με ορυκτέλαιο είχε κυκλοφορήσει σε όλη σχεδόν την ευρωπαϊκή αγορά. Σκάνδαλα που έσκασαν σαν πυροτεχνήματα, προκάλεσαν διεθνή αναστάτωση στους καταναλωτές, σύντομα, όμως, «ξεφούσκωσαν» παρά το γεγονός ότι αποδεδειγμένα ενέχουν σημαντικούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία.

Το βασικό ζητούμενο, άλλωστε, στη βιομηχανία τροφίμων τα τελευταία χρόνια είναι το εξής ένα: Η σχέση κόστους και κέρδους. Ποιος θα μπορέσει να παράγει πιο φθηνά και να κερδίσει περισσότερα σε μία παγκοσμιοποιημένη αγορά, με διευρυμένη πλέον αγοραστική βάση, ιδιαίτερα υπό τις συνθήκες οικονομικής δυσπραγίας ή ύφεσης των τελευταίων ετών.

Μία από τις «εύκολες» λύσεις για μείωση του κόστους και ταυτόχρονη εγγύηση του κέρδους είναι η χρήση χημικών ουσιών στις ζωοτροφές. Μία μέθοδος που σε συνδυασμό με τους «χαλαρούς» ελέγχους των αρμόδιων αρχών μπορεί να εξασφαλίσει μεγαλύτερη παραγωγή, υψηλότερες πωλήσεις και αύξηση των περιθωρίων κέρδους. Οι προληπτικοί έλεγχοι και οι ασφαλείς διαδικασίες παραγωγής περνούν στο περιθώριο, ενώ οι καταναλωτές είναι έρμαια της ασυδοσίας και της ανευθυνότητας όσων αδιαφορούν για τη δημόσια υγεία.

Οσο η σχέση κόστους – κέρδους παραμένει άρρηκτη, όσο κυβερνήσεις θα εθελοτυφλούν σε αμφιλεγόμενες πρακτικές, όσο τα επίσημα χείλη θα κάνουν λόγο για «μεμονωμένα περιστατικά» όταν αναφέρονται σε μείζονα διατροφικά σκάνδαλα, τόσο οι βραδυφλεγείς διατροφικές βόμβες θα συνεχίσουν να «σερβίρονται» στα πιάτα μας…

Ο κτηνοτρόφος Αλερς «δείχνει» τους εγκληματίες

«Ως κτηνοτρόφοι, μπορούμε να εργαζόμαστε απολύτως υπεύθυνα, τηρώντας όλες τις προδιαγραφές υγιεινής και ποιότητας. Ομως, σε επίπεδο ζωοτροφών, είμαστε εξαρτημένοι από τους παραγωγούς και το κατά πόσο είναι και αυτοί καθαροί. Κατά κανόνα το κάνουν. Ομως, σε αυτή την περίπτωση, ένας εγκληματίας έφερε έναν ολόκληρο κλάδο στα πρόθυρα της καταστροφής».

Τα λόγια του Φρίντριχ Αλερς, ενός από τους χιλιάδες Γερμανούς που έχουν φάρμα εκτροφής ζώων, αποκαλύπτουν έναν από τους μεγάλους κινδύνους που συνοδεύουν τη βιομηχανοποίηση της κτηνοτροφίας. Διότι στο προηγούμενο στάδιο, κάθε αγρόκτημα αποτελούσε μια ολοκληρωμένη μονάδα παραγωγής -από τη γέννηση και την εκτροφή των ζώων μέχρι τη διάθεσή τους στο εμπόριο. Σήμερα, όμως, εξαιτίας του ολοένα πιο αυστηρού καταμερισμού εργασίας που επέβαλαν οι ανάγκες της μαζικής παραγωγής, αυτό ισχύει μόλις για το 20% των αγροκτημάτων της Γερμανίας -και ο αριθμός τους βαίνει διαρκώς μειούμενος.

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Οτι, πολύ απλά, ένα ακατάλληλο προϊόν που παράγεται σε μία και μόνο εγκατάσταση (όπως συνέβη στη συγκεκριμένη περίπτωση με τα έλαια της εταιρείας Harles & Jentzsch, με έδρα το κρατίδιο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν), μπορεί πολύ εύκολα και γρήγορα να μολύνει μεγάλο μέρος της αλυσίδας παραγωγής και, κατά συνέπεια, τα τελικά προϊόντα που κυκλοφορούν σε ολόκληρη τη χώρα, αλλά και εκτός αυτής, μέσω των εξαγωγών.

Υπάρχει λύση; Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτή βρίσκεται στους εξονυχιστικούς και διαρκείς ποιοτικούς ελέγχους. «Πρέπει να αποσαφηνιστεί εάν οι εταιρείες που προμηθεύουν τις πρώτες ύλες για τις ζωοτροφές θα πρέπει να αντιμετωπίσουν αυστηρότερους ελέγχους προκειμένου να αδειοδοτηθούν», δήλωσε και η αρμόδια υπουργός, Ιλζε Άιγκνερ.

Μόνο που και η απάντηση αυτή κρύβει πολλές παγίδες: Είναι ποτέ δυνατό να αποφευχθεί η ύπαρξη μεμονωμένων κρουσμάτων, που όμως απειλούν την υγεία εκατομμυρίων πολιτών; Ποιος θα πληρώσει για τη στελέχωση των υπηρεσιών ελέγχου, ειδικά σε μια περίοδο που τα κράτη προχωρούν σε περικοπές των δημόσιων δαπανών; Πόσο σίγουροι μπορούν να αισθάνονται οι πολίτες άλλων χωρών όταν στην πολύ καλά οργανωμένη Γερμανία παρατηρούνται τέτοια φαινόμενα; Τελικά, πόσο έχουμε απομακρυνθεί από τον φυσικό τρόπο ζωής και αναπαραγωγής;

Διοξίνες, ένας αόρατος «εχθρός»

Τι είναι οι διοξίνες; Οι διοξίνες είναι χημικές ενώσεις που αποτελούνται από άνθρακα, υδρογόνο, οξυγόνο και χλώριο. Είναι υποπροϊόν χημικών αντιδράσεων που προκύπτει κατά την καύση απορριμμάτων ή στην παραγωγή χρωμάτων ή βενζίνης. Παράγονται επίσης από ορισμένα φυσικά φαινόμενα, όπως οι ηφαιστειακές εκρήξεις ή οι δασικές πυρκαγιές. Βρίσκονται παντού στο περιβάλλον και συνεπώς όλοι εκτιθέμεθα σε αυτές έμμεσα.

Οπως υποστηρίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, το 90% της έκθεσης του ανθρώπου στις διοξίνες γίνεται μέσω των τροφίμων, κυρίως του κρέατος, των γαλακτοκομικών και των θαλασσινών. Οπως στα ζώα έτσι και στον άνθρωπο οι διοξίνες εισχωρούν στον λιπώδη ιστό όπου και παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Οταν μια ιδιαίτερα δηλητηριώδης διοξίνη εισχωρήσει στο ανθρώπινο σώμα, χρειάζονται περίπου επτά χρόνια έως ότου ο οργανισμός την αποβάλει. Μια διοξίνη με λιγότερο δηλητήριο ενδέχεται να παραμείνει ακόμα και είκοσι χρόνια στον ανθρώπινο οργανισμό μέχρι να αποβληθεί κατά το ήμισυ.

Γιατί είναι επικίνδυνες;

«Οι διοξίνες δεν παράγονται με σκοπό να χρησιμοποιηθούν από τον άνθρωπο. Αποτελούν προϊόντα καύσης και το πρόβλημα είναι ότι κάποιες από αυτές είναι τοξικές, δηλαδή δηλητηριώδεις», δηλώνει ο Χ. Σαφτ, του Γερμανικού Ινστιτούτου Αξιολόγησης Κινδύνων. Οι διοξίνες δρουν ως ισχυρές «περιβαλλοντικές ορμόνες» -όπως αναφέρει η Greenpeace-, μπορούν να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό και νευρικό σύστημα και πολλές φορές είναι καρκινογόνες.

Πώς καταλήγουν στο πιάτο μας;

Η παράλογη χρήση ορυκτέλαιων στις ζωοτροφές μολύνει με διοξίνες κοτόπουλα και άλλους ζωντανούς οργανισμούς, με αποτέλεσμα να φτάνουν στο πιάτο μας

Τι συνέβη στη Γερμανία;

Σύμφωνα με την Ε.Ε., όλα ξεκίνησαν όταν λιπαρά οξέα που προορίζονταν για βιομηχανική χρήση αναμείχθηκαν με φυτικά λίπη για τη δημιουργία ζωοτροφών. Οι μολυσμένες ζωοτροφές διανεμήθηκαν σε αρκετές φάρμες στη Γερμανία και καταναλώθηκαν από χοίρους και κοτόπουλα. Ορισμένα αβγά αποστάληκαν για επεξεργασία σε εργοστάσια της Ολλανδίας, με αποτέλεσμα 14 τόνοι παστεριωμένων αβγών σε υγρή μορφή να εξαχθούν στη Βρετανία και να… εισαχθούν στη διατροφική αλυσίδα.

Γιατί ανησυχεί η Ευρώπη;

Τα συστήματα παραγωγής και επεξεργασίας τροφίμων στην Ε.Ε. είναι ενοποιημένα σε τέτοιο βαθμό που το να εντοπίσει κανείς ποια ακριβώς τρόφιμα και ουσίες έχουν μολυνθεί είναι αρκετά περίπλοκο. Αυτός είναι και ο λόγος που η Ε.Ε. εκτιμά ότι ο καλύτερος τρόπος αποτροπής της ανθρώπινης έκθεσης σε μολυσμένα προϊόντα είναι η επιβολή αυστηρότερων ελέγχων στη βιομηχανική διαδικασία.

Ποια είναι η λύση;

Παρά τους κινδύνους για την υγεία μας, οι διοξίνες δεν μπορούν να απαγορευθούν, αφού -όπως υποστηρίζει ο Σαφτ- «απλώς προκύπτουν, όπου υπάρχουν μεγάλες πυρκαγιές ή καύση και στη συνέχεια καταλήγουν στο περιβάλλον». Ισως η μοναδική απάντηση στο πρόβλημα είναι οι εντατικοί έλεγχοι σε κτηνοτροφικές μονάδες, σύμφωνα με τον Σαφτ. Σύμφωνα πάντως με τη Greenpeace, απαραίτητη είναι η στροφή στην ήπια (και κατά προτίμηση βιολογική) γεωργία και κτηνοτροφία, στην τοπική παραγωγή ζωοτροφών.

ΚΙΝΑ

Το μολυσμένο γάλα οδηγεί… στο εκτελεστικό απόσπασμα

Σωρεία παρατυπιών και παραβλέψεων παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην παραγωγή τροφίμων -και πολλών άλλων αγαθών- στην Κίνα. Η θεαματική οικονομική ανάπτυξη της χώρας την τελευταία δεκαετία την κατέστησε παγκόσμια υπερδύναμη στην παραγωγή και εξαγωγή προϊόντων πάσης φύσεως. Ως εκ τούτου, κατέχει ιδιαίτερα «νευραλγική» θέση και στη διεθνή αγορά διατροφικών προϊόντων.

Και στην περίπτωση της Κίνας επιβεβαιώνεται, όμως, ο κανόνας που θέλει τη σχέση χαμηλού κόστους και μεγιστοποίησης του κέρδους να μην συνάδει με την υπευθυνότητα που θα όφειλαν να επιδεικνύουν οι αρχές. Οι οποίες έχουν κατακριθεί ότι κάνουν τα «στραβά ματιά», εφαρμόζοντας ανελλιπείς ή χαλαρούς ελέγχους, προκειμένου να εξασφαλιστεί η μαζική παραγωγή που απαιτείται τόσο για την κάλυψη των αναγκών της πολυπληθέστερης χώρας του πλανήτη, όσο και των εξαγωγικών υποχρεώσεών της.

Το… δηλητηριώδες μενού που σερβίρει το Πεκίνο τα τελευταία χρόνια είναι «πλουσιοπάροχο»: Από το μολυσμένο με μελαμίνη γάλα που στοίχισε τη ζωή σε δεκάδες παιδιά και δηλητηρίασε 300.000 επιπλέον, μέχρι μολυσμένες με μελαμίνη ζωοτροφές, κατεψυγμένο σπανάκι με εντομοκτόνο, ψάρια με πράσινο μαλαχίτη, βρόμικους χουρμάδες, δηλητηριώδεις ξιφίες, μέλι με αντιβιοτικά και πιπέρι με εντομοκτόνα.

«Γεύσεις» για όλα τα γούστα…  

Παρά τη δυστοκία του στη λήψη αυστηρών μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας, το Πεκίνο φροντίζει σχεδόν πάντα να βρίσκει ενόχους και να τους τιμωρεί παραδειγματικά. Αυτή την εβδομάδα έγινε γνωστό ότι τον Ιούλιο είχαν συλληφθεί 96 άτομα για την υπόθεση του μολυσμένου βρεφικού γάλακτος, για την οποία έχουν ήδη εκτελεστεί δύο άνθρωποι και έχουν επιβληθεί ισόβιες ποινές φυλάκισης, γεγονός που προκάλεσε αμηχανία στη διεθνή κοινότητα…

 

Της Ντίας Ζάβρα και του Παναγιώτη Παπαϊωάννου

Από ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ – εδώ το ψέμα αληθεύει

Περίπατος στο Αισθητικό δάσος Υμηττού

Αναζητώντας νέα μέρη για περιήγηση και αναψυχή εντός των ορίων του νομού Αττικής, ακολουθήσαμε τη συμβουλή μιας φίλης που μάς πρότεινε να επισκεφτούμε το Αισθητικό δάσος του Υμηττού και την Μονή Καισαριανής. 

Αν και είναι σχετικά κοντά μας, δεν είχε τύχει ποτέ να το επισκεφτούμε.

Η Μονή των Ταξιαρχών - Αστερίου:
Το ιστορικό αυτό Βυζαντινό Μοναστηράκι
βρίσκεται σε υψόμετρο 545 μ. σε μια ήσυχη πλαγιά του Υμηττού,
απ’ όπου αντικρίζετε φαντασμαγορικά
το Κέντρο της Αθήνας και τα Δυτικά Προάστια της.

Μετά από μια σύντομη διαδρομή από την Αττική οδό, ακολουθήσαμε τις πινακίδες που μας οδηγούσαν στη Μονή Καισαριανής. Αφήσαμε το αυτοκίνητο πολύ κοντά σε μια διχάλα και αμέσως μας κατέκλυσε μια αίσθηση ψυχικής ηρεμίας και πνευματικής χαλάρωσης.  

Τα κελαηδήματα των πουλιών μέσα από την πυκνή βλάστηση, έδιναν ένα μοναδικό αίσθημα ότι βρισκόμασταν πολύ μακριά από την γεμάτη νέφος πρωτεύουσα.

Ένας ποδηλάτης που ξεφύτρωσε από το πουθενά σχεδόν, πετάχτηκε μπροστά μας και αμέσως εξαφανίστηκε σε ένα κατηφορικό ανώμαλο μονοπάτι που ήταν πνιγμένο στην πυκνή βλάστηση.

Το πέτρινο δρομάκι μάς οδήγησε να περάσουμε
δίπλα από την ιστορική Μονή των Εισοδίων της Θεοτόκου,
που δυστυχώς όμως ήταν κλειστή και
δεν μπορέσαμε να επισκεφτούμε το εσωτερικό της,
στο οποίο μάθαμε ότι είχαν προηγηθεί έργα ανάπλασης.

Ακολουθήσαμε το χαραγμένο μονοπάτι και επιλέξαμε μια ανηφορική διαδρομή ανάμεσα σε θαμνώδη βλάστηση και διάσπαρτα δέντρα. Περιηγητές κάθε ηλικίας, από μικρά παιδιά μέχρι ηλικιωμένους, με την κατάλληλη αθλητική περιβολή και με τη βοήθεια ειδικών μπαστουνιών, ανέβαιναν τα δύσβατα μονοπάτια.

 

Σταματήσαμε σε ένα σημείο να δούμε την προτομή της προέδρου της φιλοδασικής ένωσης και παρατηρήσαμε τα μικρά περιφραγμένα κηπάκια που έμοιαζαν με αυτά του Βοτανικού Κήπου. Όλων των λογιών τα βότανα και τα μυρωδικά ήταν φυτεμένα εκεί: δεντρολίβανο, μαντζουράνα, θυμάρι, ρίγανη, σκόρπιζαν ένα μοναδικό άρωμα στην γύρω περιοχή.

 

Ανάμεσα στις φυλλωσιές από τις κουτσουπιές, τις χαρουπιές, τις  κουμαριές, τις δάφνες, τις κουκουναριές και τα πουρνάρια, ξεπετάγονταν ένα πλήθος ωδικών πουλιών. Από τα είδη που ξεχωρίσαμε ήταν οι κοκκινολαίμηδες, οι φλώροι, οι σπίνοι, οι δεκαοχτούρες, οι καλόγεροι, ενώ πολύχρωμες κίσσες φτεροκοπούσαν στα ψηλότερα κλαδιά των δέντρων. Το αρμονικό κελάηδημα του αηδονιού μας συντρόφευε σε όλη την διαδρομή και έδινε μια ευχάριστη μουσική νότα στον περίπατό μας.

 

Ψιλόλιγνα κυπαρίσσια, φουντωτά πεύκα, ολάνθιστες αμυγδαλιές, αφάνες, πανύψηλες βελανιδιές, ακακίες, κέδροι, τεράστιοι πλάτανοι, ευκάλυπτοι, γκορτσιές και εκτάσεις με ελαιώνες, έδεναν αρμονικά μεταξύ τους δίνοντας ένα μοναδικό αισθητικό αποτέλεσμα.

Σταθήκαμε για λίγο να προσκυνήσουμε τις παλιές ξύλινες εικόνες
και να θαυμάσουμε τα τάματα των πιστών
στο λιτό Εκκλησάκι της Ανάληψης,
που συναντήσαμε στο διάβα μας.

Ο περίπατός μας συνεχίστηκε ανεβαίνοντας αργά το στενό φιδωτό μονοπάτι που θα μας οδηγούσε στην αρχαία πηγή Καλοπούλα. Ένα παρατηρητήριο στην κορυφή σχεδόν του βουνού μας προκαλούσε να το επισκεφτούμε, αλλά η ανηφορική διαδρομή μιας ώρας τουλάχιστον μας κούρασε και αποφασίσαμε να επιστρέψουμε.

Η πανοραμική θέα από εκεί ψηλά,
σχεδόν λίγα βήματα από τη κορυφή του Υμηττού,
αποτελούσε ένα μοναδικό θέαμα. 
Όλη η πρωτεύουσα απλώνοντας στα πόδια μας.
Μέχρι και η Ακρόπολη δέσποζε επιβλητική πάνω στον βράχο και
μπορούσε κανείς να αφήσει το βλέμμα του να περιπλανηθεί
σε όλο το λεκανοπέδιο και τα γύρω ορεινά μέχρι και την θάλασσα.

Η κατηφορική διαδρομή ήταν σαφώς πιο γρήγορη αλλά και πιο επικίνδυνη, καθώς τα πέτρινα μονοπάτια γίνονταν  πιο γλιστερά.

Φτάνοντας στο πλάτωμα από το οποίο ξεκινήσαμε, παρατηρήσαμε ένα δέντρο με τεράστιο κορμό, ενώ λίγο πιο πέρα ακούγαμε το νερό της πηγής που κελάρυζε. Η ποώδης εποχιακή βλάστηση έδινε ένα πολύ όμορφο χρώμα μέσα στην καρδιά του χειμώνα. Αρώματα, χρώματα, ήχοι… μια πρόκληση για όλες τις αισθήσεις!

 

Το αισθητικό δάσος Καισαριανής είναι ενταγμένο στο πρόγραμμα ΝΑΤURA και προσφέρεται για ήπιες δραστηριότητες πεζοπορίας και ποδηλασίας, εκπαιδευτικές εκδρομές για σχολεία αλλά και επισκέψεις στις γειτονικές μονές του Αγ. Ιωάννη Θεολόγου και στα μνημεία του Λόφου Ταξιαρχών.

 

Όσοι επιζητάτε ήρεμους περιπάτους, απολαμβάνοντας την ομορφιά της φύσης, αξίζει πραγματικά να πραγματοποιήσετε μια επίσκεψη στο Αισθητικό δάσος που αποτελεί έναν από τους  σημαντικότερους εναπομείναντες πνεύμονες πρασίνου στην Αττική.

 

Γεωργία Νικητέα, EcoView.gr

Βλέπεις κοτσύφι; Κατάγραψέ το

Καμπάνια για την ποιότητα του αστικού περιβάλλοντος στις γειτονιές

Αφιερώστε για λίγα λεπτά την προσοχή σας στη φύση.

Δύο περιβαλλοντικές οργανώσεις, η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και η ΑΝΙΜΑ ζητούν από τους κατοίκους της Αττικής απλώς να κοιτάξουν γύρω τους.

Τους προσκαλούν να παρατηρήσουν, να ακούσουν και να καταγράψουν την παρουσία των κοτσυφιών στις γειτονιές τους στο πλαίσιο του Προγράμματος Καταγραφής Κοτσυφιών στην Αθήνα, το οποίο πραγματοποιείται για δεύτερη χρονιά.

Το Κοτσύφι είναι ένα από τα πλέον κοινά και αναγνωρίσιμα είδη το οποίο έχει προσαρμοστεί αρκετά καλά στο αστικό περιβάλλον και θα μπορούσε μάλιστα να χαρακτηριστεί ως είδος «εμβληματικό» της επιβίωσης της φύσης στον αστικό χώρο.

 Η εύκολη αναγνωρισιμότητά του, η κοινωνικότητα και η ...φλυαρία του, κάνουν ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του ενώ παράλληλα το καθιστούν ιδανικό είδος για να παρατηρηθεί και να καταγραφεί από τους κατοίκους της πόλης. Η παρουσία του στην πόλη αποτελεί δείκτη ποιότητας του αστικού περιβάλλοντος.

Οι καταγραφές γίνονται από το Μάρτιο έως τον Ιούνιο, περίοδο αναπαραγωγής των κοτσυφιών. Τα αρσενικά του είδους έχουν ήδη αρχίσει να κελαηδούν στις γειτονιές της Αθήνας, ενώ ο πρώτος ορφανός νεοσσός έφτασε προημερών στο Σταθμό Α' Βοηθειών του συλλόγου ΑΝΙΜΑ.

Όσοι ενδιαφέρονται να βοηθήσουν στην καταγραφή μπορούν να συμπληρώσουν τη φόρμα που θα βρουν στις ιστοσελίδες
της Ορνιθολογικής (www.ornithologiki.gr) και
της ΑΝΙΜΑ (www.wild-anima.gr).

Το Βήμα

Καθάρισε τον αέρα του σπιτιού σου

Μέσα από πολυετείς μελέτες Ρώσων και Αμερικανών διαστημικών επιστημόνων, ο άνθρωπος εκπέμεπει στην ατμόσφαιρα έως και 150 πτητικές ουσίες όπως Άνθρακας, Υδρογόνο, Μεθάνιο, Φαινόλες, Αμμωνία οξείδια του αζώτου αλλά και πολλές άλλες πτητικές ουσίες... Επομένως και ο ίδιος ο άνθρωπος επιβαρύνει την ατμόσφαιρα του σπιτιού του. Επίσης άλλα αίτια για την κακή ποιότητα του αέρα ενός σπιτιού είναι το ερμητικό σφράγισμα των σπιτιών, τα συνθετικά υλικά στον εξοπλισμό επίπλωσης, ο ανεπαρκής εξαερισμός αλλά και τα βιο-απόβλητα του ανθρώπινου οργανισμού. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στους διαστημικούς σταθμούς της NASA αλλά και της ESA. Η ατμόσφαιρα ενός διαστημικού σταθμού είναι πολύ χειρότερη από εδώ κάτω στην γη. Έτσι η NASA έχει ξεκινήσει μελέτες για το πως μπορούν να έχουν οι διαστημικοί σταθμοί καθαρό αέρα. Το 1980 λοιπόν ανακάλυψαν πως τα φυτά εσωτερικού χώρου μπορούσαν να εξαλείψουν ουσίες της ατμόσφαιρας φιλτράροντας. Κάποια από αυτά τα φυτά είναι..

1. Αρέκα (Απελευθερώνει άφθονη υγρασία στον αέρα και εξαλείφει χημικές τοξίνες)

2. Χαμαιδωρέα (Εϊναι ένα από τα πιο σημαντικά φυτά στην εξάλειψη χημικών ουσιών αλλά και πολύ ικανό να δίνει ατμόσφαιρα με υγρασία σε ξηρά περιβάλλοντα όπως επαγγελματικοί χώροι λόγω air-condition)

3. Φίκος Ελαστικοφόρος (Είναι ένα από τα φυτά που βοηθούν στην εξάλειψη της φορμαλδεϋδης από την ατμόσφαιρα. Ίσως το πιο σημαντικό φυτό εσωτερικού χώρου)

4. Δράκενα (Οι δράκενες είναι από τα φυτά με τις καλύτερες επιδόσεις στην εξάλειψη του τριχλωροαιθυλενίου)

5. Κισσός (Πολύ σημαντικό στην εξάλειψη της φορμαλδεϋδης αλλά και άλλων χημικών ουσιών από την ατμόσφαιρα)

6. Φτέρη (Το πιο ικανό φυτό από όλα τα άλλα φυτά με τις καλύτερες επιδόσεις στην εξάλειψη ρύπων του αέρα, διατήρηση σωστής υγρασίας για τον ανθρώπινο οργανισμό αλλά εξάλειψη τοξικών ουσιών)

7. Σπαθίφυλλο (Διαπρέπει στην εξάλειψη ρύπων όπως ενώσεις αλκοόλης, ακετόνης, τριχλωροαιθυλένιου, βενζόλης αλλά και της φορμαλδεϋδης)

8. Πόθος (Ένα φυτό χωρίς καλλιεργητικές απαιτήσεις που μπορούν να βοηθήσει και αυτό σε ένα μικρό βαθμός στο φιλτράρισμα του αέρα)

9. Φιλόδενδρο (Ικανό στην εξάλειψη ρύπων της ατμόσφαιρας)

10. Συγκόνιο (Φιλτράρει τον αέρα)

11. Ντιεφενμπάχια (Ικανό στην εξάλλειψη των ρύπων της ατμόσφαιρας)

12. Φίκος Μπέντζαμιν (Σημαντικό στην εξάλειψη ρύπων αλλά και της φορμαλδεϋδης από την ατμόσφαιρα)

13. Σεφλέρα (Σημαντικό στην εξάλειψη ρύπων.)

14. Σανσιβέρια (Το μοναδικό φυτό όπου κατά την διάρκεια της νύχτας, παράγει οξυγόνο και απορροφά διοξείδιο του άνθρακα)

15. Καλαθέα (Φιλτράρει τον αέρα)

16. Ορχιδέες (Επίσης απορροφά σε κάποιο βαθμό διοξείδιο του άνθρακα κατά την διάρκεια της νύκτας και παράγουν οξυγόνο)

17. Χλωρόφυτο (Το πρώτο φυτό στην εξάλειψη ρύπων από την ατμόσφαιρα εσωτερικών χώρων)

18. Αγλαόνυμο (Εξάλειψη τοξικών ουσιών)

19. Κάκτοι (αποροφούν την ακτινοβολία σε κλειστούς χώρους. Καλή θέση δίπλα σε οθόνες, wifi, ασύρματα τηλέφωνα κ.τ.λ. Επίσης το βράδυ απελευθερώνει οξυγόνο και καθαρίζει την ατμόσφαιρα από το διοξείδιο του άνθρακα.)

Σύμφωνα με την λίστα της Nasa που έχει δημοσιεύσει στο ιντερνετ αλλά και σε περιοδικά και βιβλία.


Αναρτήθηκε από Μανώλης Σωτήρης

Ιπποφαές, το θαύμα της φύσης

Αν και στη σύγχρονη Ελλάδα το ιπποφαές χρησιμοποιείται την τελευταία διετία, στην αρχαιότητα η χρήση του ήταν πολύ διαδεδομένη. Σχετικές αναφορές υπάρχουν σε κείμενα του Θεόφραστου, μαθητή του Αριστοτέλη, αλλά κυρίως του Διοσκουρίδη, του πατέρα της Φαρμακολογίας. Το όνομά του το οφείλει στα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που παρατήρησαν ότι τα άρρωστα και τραυματισμένα άλογα που έτρωγαν τα φύλλα και τους καρπούς του φυτού ανάρρωναν γρηγορότερα, αποκτούσαν περισσότερη δύναμη, ενώ το τρίχωμά τους δυνάμωνε και γινόταν πιο λαμπερό. Το ονόμασαν ιπποφαές, που στα νέα ελληνικά σημαίνει φωτεινό, λαμπερό άλογο (ίππος: άλογο, φάος: φως, λάμψη).

Ρώσοι και κινέζοι επιστήμονες το τοποθετούν στην πρώτη δεκάδα των πιο ισχυρών θεραπευτικών φυτών στον κόσμο. Υποστηρίζουν ότι περιέχει περισσότερη βιταμίνη C από τη φράουλα, το ακτινίδιο, το πορτοκάλι, την ντομάτα, το καρότο και τον κράταιγο. Επίσης, ότι η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη Ε είναι υψηλότερη από εκείνη του σιταριού, του καλαμποκιού και της σόγιας και ότι οι φυτοστερόλες που περιέχει ξεπερνούν κατά πολύ εκείνες του ελαίου της σόγιας. Επιπλέον, έχει όλες τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β και όλα τα απαραίτητα για τον οργανισμό μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Και όχι μόνο αυτό. Προσφέρει στον οργανισμό ακόρεστα λιπαρά οξέα, όπως: ω-3, ω-6, ω-7 και ω-9. Έχει ισχυρή αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιμικροβιακή, αναλγητική και επουλωτική δράση. Για όλους αυτούς τους λόγους, χρησιμοποιείται ως συμπλήρωμα διατροφής, ως συστατικό φαρμακευτικών και καλλυντικών σκευασμάτων, αλλά και ως αυτούσιο φαρμακευτικό σκεύασμα για πλήθος παθήσεων, ενώ από τους καρπούς του παρασκευάζονται χυμοί και μαρμελάδες.

Πριν από τους παγετώνες...
Πρόκειται για ένα από τα αρχαιότερα φυτά στη Γη. Η παρουσία του χρονολογείται πολύ πριν την εποχή των παγετώνων. Η επιστημονική του ονομασία είναι: Ιπποφαές το ραμνοειδές (Hippophae rhamnoides). Ευδοκιμεί ακόμα και στα πιο φτωχά χώματα και ανάλογα με το μικροκλίμα της κάθε περιοχής, το συναντάμε σε παράκτιες ζώνες, αλλά και σε ημιερημώδεις ή ορεινές περιοχές. Oι καρποί του μοιάζουν με ρώγες σταφυλιού, είναι πορτοκαλί και χυμώδεις και έχουν υπόξινη γεύση. Σύμφωνα με το «Διεθνές Κέντρο Έρευνας και Εκπαίδευσης για το Ιπποφαές», το φυτό ευδοκιμεί και καλλιεργείται στην Ευρώπη και στην Ασία. Το συναντάμε κυρίως στις εξής χώρες: Κίνα, Μογγολία, Ινδία, Νεπάλ, Πακιστάν, Ρωσία, Oυκρανία, Αγγλία, Γαλλία, Δανία, Oλλανδία, Γερμανία, Πολωνία, Φιλανδία, Σουηδία και Νορβηγία. Στη χώρα μας καλλιεργείται στη βόρεια Εύβοια, στην περιοχή Αχούρια.

Επιστημονικά αποδεκτό
Στην κλασική θιβετιανή φαρμακευτική βίβλο «Sibu Yidian», που έχει γραφτεί το 18ο αιώνα, τριάντα ολόκληρα κεφάλαια είναι αφιερωμένα στις θεραπευτικές ιδιότητες και χρήσεις του φυτού. Στην Ινδία αποτελεί βασική παράμετρο της Ayurveda, ενώ είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κινεζικής φαρμακευτικής. Στη Μογγολία χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες ως άριστο τονωτικό. O θρύλος λέει ότι ο Τζένγκις Χαν και ο στρατός του έπιναν χυμό από ιπποφαές, προκειμένου να αυξήσουν την αντοχή και να επιταχύνουν τη θεραπεία των πληγών τους. Στη Ρωσία χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια ως συστατικό της διατροφής των αστροναυτών. Το 1929 έγινε η πρώτη βιοχημική ανάλυση των συστατικών του. Oι πρώτες κλινικές δοκιμές για τις θεραπευτικές χρήσεις του φυτού ξεκίνησαν στη Ρωσία τη δεκαετία του 1950. Τη δεκαετία του 1970 συμπεριλήφθηκε στον επίσημο κατάλογο των φαρμακευτικών ουσιών που χρησιμοποιούνται στη Ρωσία και την Κίνα και τα επόμενα χρόνια συμπεριλήφθηκε στους επίσημους φαρμακευτικούς καταλόγους των χωρών όπου καλλιεργείται. Μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλές μελέτες, κυρίως στη Ρωσία και την Ασία, που έχουν φέρει στο φως την πληθώρα των θρεπτικών συστατικών που περιέχει και την ευεργετική τους δράση στον ανθρώπινο οργανισμό.

Θεραπεύει και... τη φύση
Το πυκνό ριζικό σύστημα του ιπποφαούς και η αντοχή του σε άγονες και δύσκολες συνθήκες (κρύο, αλάτι, φτωχά εδάφη) είναι οι λόγοι που ο θάμνος αυτός φυτεύεται συστηματικά σε καμμένες περιοχές για να εμποδίσει τη διάβρωση των εδαφών, όπως π.χ. σε μεγάλες εκτάσεις της βόρειας Κίνας, όπου παράλληλα οι καρποί του συλλέγονται και αποφέρουν κάποιο εισόδημα στους ντόπιους πληθυσμούς.

190 ωφέλιμα συστατικά!
Συμπεριλαμβάνεται στην κατηγορία των «υπερτροφών» (super foods), μερικές από τις οποίες είναι: η σπιρουλίνα, η αλόη, η γύρη, το τζίνσενγκ, το κερί του ζαχαροκάλαμου, η χλωρέλα, το αιθέριο έλαιο δενδρολίβανου. Σύμφωνα με ρώσους και κινέζους επιστήμονες, το ιπποφαές περιέχει 190 πολύτιμες ουσίες, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Oι περισσότερες και δραστικότερες (106) έχουν εντοπιστεί στο έλαιο που περιέχουν οι καρποί του. Σύμφωνα με τους μελετητές, το σημαντικότερο επιστημονικό εύρημα για το ιπποφαές δεν είναι μόνο ότι περιέχει πολύτιμες ουσίες για την υγεία του ανθρώπου, αλλά και το ότι τόσο οι συγκεντρώσεις τους όσο και ο συνδυασμός τους έχουν συνταιριαστεί από τη φύση με τέτοιον τρόπο, ώστε να προσφέρουν την καλύτερη δυνατή κάλυψη στον ανθρώπινο οργανισμό.

Γεμάτο αντιοξειδωτικά
Το ιπποφαές περιέχει ένα μοναδικό συνδυασμό αντιοξειδωτικών συστατικών που δρουν προληπτικά κατά της γήρανσης, των καρδιαγγειακών νοσημάτων και του καρκίνου. Ειδικότερα, μεταξύ άλλων περιέχει:
Βιταμίνη C: Συνεισφέρει στην απορρόφηση του σιδήρου, βοηθά στο σχηματισμό κολλαγόνου στο δέρμα, στην επούλωση των πληγών, στην επανόρθωση των ιστών και ενισχύει την άμυνα του οργανισμού.
Βιταμίνη Ε: Επιβραδύνει τη γήρανση των κυττάρων, βοηθά στην οξυγόνωση των ιστών και ενισχύει το γεννητικό σύστημα. Επιταχύνει την επούλωση των πληγών και προστατεύει από την αρτηριοσκλήρυνση.
Βιταμίνη Α: Διατηρεί την υγεία των ματιών και του δέρματος.
Όλα τα μεταλλικά στοιχεία: Ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο, φώσφορο, χαλκό, κάλιο, σελήνιο και ψευδάργυρο. Είναι απαραίτητα για την πνευματική και σωματική υγεία. Όπως και οι βιταμίνες, δρουν ως καταλύτες σε πολλές βιολογικές αντιδράσεις και οι λειτουργίες τους είναι αλληλένδετες. Το σελήνιο και ο χαλκός έχουν πολύ ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.
Καροτενοειδή: Αποτρέπουν σε μεγάλο βαθμό την οξείδωση των κυττάρων και την καταστροφή τους. Το ιπποφαές περιέχει β-καροτένιο, που είναι πρόδρομος της βιταμίνης Α, καθώς και λυκοπένιο (αντικαρκινική δράση), α-καροτίνη, ζεαξανθίνη (πρόληψη κατά της γεροντικής ωχράς κηλίδας) και λουτεΐνη. Πολλές φορές το ιπποφαές, ανάλογα με την περιοχή στην οποία καλλιεργείται, περιέχει καροτενοειδή σε μεγαλύτερες ποσότητες από κάθε άλλο φυτό.
Πολυακόρεστα λιπαρά οξέα: Συγκεκριμένα: ω-3 (λινολενικό οξύ), ω-6 (λινελαϊκό οξύ), ω-7 (παλμιτελαϊκό οξύ), ω-9 (ελαϊκό οξύ). Το ιπποφαές θεωρείται από ρώσους και κινέζους επιστήμονες η πλουσιότερη πηγή φυτικών λιπαρών οξέων, που είναι απαραίτητα στον οργανισμό για την καλή λειτουργία του εγκεφάλου, του νευρικού, του ανοσοποιητικού και του αναπαραγωγικού συστήματος, ενώ προστατεύουν από καρδιαγγειακές παθήσεις, περιορίζουν τα επίπεδα της κακής χοληστερίνης στο αίμα και έχουν και ισχυρή αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση. Το ω-7 λιπαρό οξύ είναι κυρίως ζωικής προέλευσης. Έχει εντοπιστεί μόνο στο έλαιο του φυτού μακαντέμια, αλλά σε συγκεντρώσεις 2 φορές χαμηλότερες από αυτές που έχουν βρεθεί στο ιπποφαές. Το ω-7 έχει αντιική, αντιβακτηριδιακή, επουλωτική και αντιγηραντική δράση.


Είναι και πηγή...
...βιταμινών του συμπλέγματος Β: Βοηθούν στην καλή λειτουργία
του νευρικού και μυϊκού συστήματος, αλλά και της καρδιάς. Συμμετέχουν στη σύνθεση των ενζύμων και στο μεταβολισμό των λιπών, των πρωτεϊνών και των υδατανθράκων. Βοηθούν στην ανάπτυξη και στην αναπαραγωγή, φροντίζουν για την υγεία των μαλλιών, των νυχιών και του δέρματος.
...βιταμίνης D: Βοηθά στο μεταβολισμό του ασβεστίου, του φωσφόρου και του μαγνησίου στον οργανισμό και την ενσωμάτωσή τους στα οστά, συμβάλλοντας στην υγεία τους.
...βιταμίνης Κ: Παίζει καθοριστικό ρόλο στην πηκτικότητα του αίματος
και βοηθά στο σχηματισμό των οστών και στην ανασύστασή τους.
...β-σιτοστερόλης: Ανήκει σε μια ομάδα στερολών που υπάρχουν μόνο στα φυτά. Έχει αποδειχθεί ότι μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλες φυτικές στερόλες μειώνει τα επίπεδα κακής χοληστερίνης στο αίμα. Επίσης, δρα προστατευτικά από την υπερπλασία του προστάτη, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι προστατεύει από τον καρκίνο.
...φλαβονοειδών: Πρόκειται για ουσίες που συναντάμε μόνο στα φυτά και έχουν παρόμοιες αντιοξειδωτικές ιδιότητες με αυτές των βιταμινών C, Ε και Α.


Τι προσφέρει στον οργανισμό
1. Τόνωση, ευεξία και ενέργεια, γρήγορη ανάρρωση και επούλωση των πληγών.
2. Ενίσχυση του ανοσοποιητικού, προστασία από τον καρκίνο.
3. Προστασία και ενίσχυση του νευρικού συστήματος, μείωση του άγχους.
4. Ρύθμιση του μεταβολισμού.
5. Αντιμετώπιση της υπερπλασίας του προστάτη, παθήσεων στο συκώτι, καθώς και γαστρεντερικών προβλημάτων, όπως η ελκώδης κολίτιδα, η οισοφαγίτιδα, η νόσος του Crohn.
6. Προστασία από καρδιαγγειακά προβλήματα, μείωση της κακής χοληστερίνης και του σακχάρου στο αίμα, προστασία των αγγείων, ενίσχυση της κυκλοφορίας του αίματος.
7. Ανακούφιση από τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, τους πόνους της περιόδου και προστασία του αναπαραγωγικού συστήματος. 8. Επανόρθωση ιστών και κυττάρων μετά από μεγάλη έκθεση σε ακτινοβολία.
9. Προληπτική δράση εναντίον οφθαλμικών παθήσεων, όπως ο καταρράκτης και η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.
1O. Αποτοξίνωση του οργανισμού, οξυγόνωση και ανανέωση των κυττάρων, αντιμετώπιση πρόωρης γήρανσης.
11. Αντιμετώπιση δερματικών προβλημάτων, όπως ακμή, δυσχρωμίες, έκζεμα, έγκαυμα, ψωρίαση, έκζεμα.

Τι θα βρείτε στην αγορά
● Αποξηραμένο φυτό σε καταστήματα που πουλάνε βότανα, για να φτιάξετε αφέψημα ή έγχυμα.
● Το έλαιο του φυτού, που προκύπτει από την έκθλιψη των καρπών του. Περιέχει τα θρεπτικά συστατικά στην πιο ισχυρή τους μορφή. Χρησιμοποιείται κυρίως για την αντιμετώπιση δερματικών προβλημάτων (εξωτερική επάλειψη) και για την τόνωση του κυκλοφορικού (πίνοντάς το διαλυμένο σε νερό ή χυμό).
● Συμπυκνωμένο χυμό, που προκύπτει από την πολτοποίηση των καρπών και των φύλλων του φυτού και έχει πιο ήπια δράση από το έλαιο. Είναι κατάλληλο για την τόνωση και ενδυνάμωση του οργανισμού.
● Κάψουλες: Πρόκειται για το ξηρό εκχύλισμα των φύλλων και των καρπών του φυτού. Είναι πιο εύκολο στη χρήση και έχει ικανοποιητικά αποτελέσματα. Επίσης, κυκλοφορούν κάψουλες που περιέχουν έλαιο ιπποφαούς.
Αναζητήστε τα σε καταστήματα ειδών υγιεινής διατροφής, μεγάλα φαρμακεία ή φαρμακεία που πουλούν φυτικά φαρμακευτικά και καλλυντικά σκευάσματα.

Η σωστή δοσολογία
Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα υγείας, θα πρέπει να συμβουλευτείτε πρώτα έναν ειδικό, ώστε να σας υποδείξει την κατάλληλη δοσολογία για την περίπτωσή σας. Διαφορετικά, αν απλώς θέλετε να τονώσετε τον οργανισμό σας, μπορείτε να πίνετε αφέψημα ή έγχυμα 2-3 φορές την ημέρα ή να παίρνετε 1 κάψουλα την ημέρα. Εναλλακτικά, μπορείτε να πίνετε 2 κουταλάκια σιρόπι διαλυμένα σε ένα ποτήρι χυμό ή νερό 3 φορές την ημέρα. Το έλαιο χρησιμοποιήστε το μόνο αφού συμβουλευτείτε ειδικό. Επίσης, φροντίζετε κατά καιρούς να χρησιμοποιείτε το ιπποφαές, όπως και όλα τα φαρμακευτικά βότανα, σε όλες τις μορφές που κυκλοφορούν στην αγορά, ώστε ο οργανισμός σας να επωφελείται στο μέγιστο από τα θρεπτικά συστατικά που περιέχουν.

Φτιάξτε
Αφέψημα: Βάζετε σε 1 μπρίκι 1 κούπα νερό και προσθέτετε 4-5 καρπούς ιπποφαoύς. Βράζετε το αφέψημα για 3-5 λεπτά, το αφήνετε να κρυώσει και το πίνετε.
Έγχυμα: Βράζετε σε ένα μπρίκι 1 κούπα νερό, κατεβάζετε το μπρίκι από τη φωτιά και προσθέτετε 4-5 φυλλαράκια αποξηραμένα φύλλα. Τα αφήνετε 5-7 λεπτά, σουρώνετε και πίνετε.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία το δρ. Μιχάλη Κυριακίδη, πτυχιούχο Ιατρικής, φυσικοπαθητικό, σύμβουλο διατροφής.

Τζούλη Αποστολάτου
vita.gr - Ιούνιος 2008

Περιήγηση στο Φρούριο της Φυλής

Σε μια από τις πλαγιές της Δυτικής Πάρνηθας, βόρεια της Φυλής, σε περίοπτη θέση και σε υψόμετρο περίπου 850 μέτρων, σώζονται τα απομεινάρια του Φρουρίου της Φυλής.
Η Πάρνηθα θεωρείται το πιο οχυρωμένο βουνό της Αρχαίας Ελλάδας έχοντας τα περισσότερα Φρούρια και Πύργους. Τα πιο αξιόλογα είναι αυτά της Πάνακτου, της Φυλής, του Κατσιμιδίου και της Δεκέλειας.

Tο νεότερο φρούριο της Φυλής, 4ου αι. π.X.,
εντασσόταν στο ενιαίο αμυντικό σύστημα
που οργάνωσαν οι aθηναίοι
μετά την ήττα τους στον Πελοποννησιακό Πόλεμο
(φωτ.: Πην. Mατσούκα).

Μια σχεδόν ηλιόλουστη μέρα του Φλεβάρη αποφασίσαμε να επισκεφτούμε το φημισμένο Φρούριο και την γύρω περιοχή. Ακολουθώντας την λεωφόρο Φυλής ξεκινήσαμε να διασχίσουμε το ξακουστό χωριό της Χασιάς που διατηρεί τον παραδοσιακό του χαρακτήρα και φημίζεται για την χασαποταβέρνες του αλλά και το νοστιμότατο ψωμί με προζύμι ψημένο σε παραδοσιακούς φούρνους.
Μικρές στάσεις μπορεί να πραγματοποιήσει ο κάθε επισκέπτης για προσκύνημα στην εκκλησία της Παναγιάς Κανάλας και στο μοναστήρι του Αγίου Κυπριανού. Ακολουθήσαμε τον ελικοειδή δρόμο που ξετυλίγεται σαν κουβάρι στις πλαγιές του βουνού της Πάρνηθας και θαυμάζαμε το μεγαλείο της φύσης.
Το βουνό με το έντονο ανάγλυφό του είναι γεμάτο από καταπράσινες πλαγιές με νεαρά πεύκα και χαμηλή βλάστηση, επιβλητικά φαράγγια και πολλά σπήλαια με σπουδαιότερο εκείνο του Πανός. Όμως η προσέγγισή του γίνεται μόνο από περιδιαβατικά μονοπάτια μετά από αρκετές ώρες πεζοπορίας. Από το μετόχι της Μονής Κλειστών θαυμάσαμε τα βάραθρα που σχηματίζονταν ενώ ακούγαμε τον ήχο του νερού που κελάρυζε κατηφορίζοντας τις πλαγιές από τις δυτικές πηγές του βουνού.
Πραγματοποιήσαμε μια σύντομη στάση στις Πηγές της Φυλής που πρόσφατα είχαν διαμορφωθεί και χτιστεί με όμορφες πέτρες που εναρμονίζονταν τέλεια με το τοπίο. Περιηγηθήκαμε για λίγη ώρα σε ένα χωμάτινο δρόμο που έκανε την οδήγηση να μοιάζει με περιπέτεια. Επιστρέψαμε πίσω ξανά στην πηγή όπου είχαν σταθμεύσει μερικοί διαβάτες για πικ νικ. Συνεχίσαμε ακολουθώντας μια πινακίδα που μας κατεύθυνε στον προορισμό μας. Ξαναμπήκαμε για λίγο σε ένα χωματόδρομο και ακολούθησε σύντομη πεζοπορία για να φτάσουμε επιτέλους να θαυμάσουμε το Φρούριο από μια γειτονική κορυφή.
Το όλο φυσικό τοπίο αγγίζει τα όρια της μαγείας. Οι κορυφές του βουνού που μοιάζουν να αγγίζουν τα σύννεφα του ουρανού, το φρούριο που δεσπόζει λίγο μακρύτερα, τα πουλιά που πετούν ανέμελα, το αεράκι που φυσά δυνατά και τα πολύχρωμα λουλουδάκια που ξεπροβάλλουν δειλά συνθέτουν ένα παζλ μοναδικής ομορφιάς.

Η ανάβαση στο Φρούριο της Φυλής

Αντικρίζοντας τα πέτρινα βράχια που περικλείουν το Φρούριο, ταξιδέψαμε νοερά στις αρχές του 4ου αιώνα όπου διεξάγονταν μάχες ανάμεσα σε στρατιωτικές δυνάμεις της εποχής. Προσπαθήσαμε να ανέβουμε στο κάστρο όπου η πρόσβαση ήταν πραγματικά δύσκολη. Τα μονοπάτια ήταν στενά και γλιστερά και εναλλάσσονταν με πυκνή βλάστηση και ψηλά βράχια. Η αθλητική περιβολή ήταν απαραίτητη αλλά παρόλα αυτά δεν κατάφερε να μας γλιτώσει από μικρές αλλά ευτυχώς αναίμακτες πτώσεις και γλιστρήματα. Μόνο μερικά τσιμπήματα από τα αγκάθια των πουρναριών και των σχίνων μας ενόχλησαν αλλά δεν κατάφεραν να μας πτοήσουν.
Καταφέραμε να σκαρφαλώσουμε με δυσκολία στα δυσπρόσιτα βράχια και πραγματικά η θέα μας αποζημίωσε. Με μια πρώτη ματιά το φρούριο δεν φαίνονταν ιδιαίτερα μεγάλο. Η θέση όμως στην οποία είναι χτισμένο του δίνει μια μεγαλοπρέπεια. Διακρίναμε μια μεγάλη πέτρινη πύλη και πολλούς σκόρπιους ογκόλιθους που κάποτε θα αποτελούσαν μέρος του τοιχίου του. Ακριβώς στο σημείο που τελείωναν τα όρια του Φρουρίου ακολουθούσε ένα χαώδες βάραθρο που απλώνονταν μέχρι τα πόδια του βουνού και το καθιστούσε επικίνδυνο και τρομαχτικό ταυτόχρονα.
Η επιβλητική εικόνα των γερακιών που πετούσαν πραγματοποιώντας πτήσεις από τα γειτονικά βράχια εφορμώντας στα βάραθρα, αποτελούσαν μια υπέροχη εικόνα. Τι να νιώθουν άραγε τα πουλιά πετώντας από εκεί ψηλά θαυμάζοντας την απεραντοσύνη του ουρανού; Η ματιά μας έφτασε μέχρι την θάλασσα! Δεν ακούγονταν παρά μόνο το αεράκι που φυσούσε και μερικά σκόρπια κελαηδήματα από σπίνους, τσίχλες και κοτσύφια.
Παραμείναμε γοητευμένοι για τουλάχιστον μισή ώρα να απολαμβάνουμε την καταπληκτική θέα από ψηλά εισπνέοντας καθαρό οξυγόνο και θα παραμέναμε περισσότερο αν το αεράκι δε δυνάμωνε ενοχλητικά. Τα σύννεφα πύκνωσαν επικίνδυνα και έκαναν το τοπίο ακόμα πιο ειδυλλιακό.
Εκείνο που μας εντυπωσίασε ιδιαίτερα ήταν η απόλυτη φυσικότητα του τοπίου και ελάχιστη ανθρώπινη παρέμβαση που περιοριζόταν μόνο στην ανάρτηση σκόρπιων ενημερωτικών πινακίδων και στην μερική επίρριψη μπαζών. Ούτε καν μια προσπάθεια να ανοιχτούν μονοπάτια για την ευκολότερη ανάβαση των περιηγητών στο φρούριο ή την τοποθέτηση έστω και μερικών κάδων απορριμμάτων.
Συνεχίζοντας κανείς μπορεί να γνωρίσει τα ξακουστά Δερβενοχώρια, τα οποία όμως εμείς δεν στάθηκε δυνατό να τα επισκεφτούμε μιας και έπρεπε να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής. Η όλη διαδρομή είναι καταπληκτική όχι μόνο για οδήγηση με αυτοκίνητο, αλλά και με μηχανή και φυσικά για ποδηλασία αρκεί να έχει κανείς τον κατάλληλο εξοπλισμό.
Καθ’ όλη την διαδρομή παρακολουθούσαμε ότι υπήρχαν χαραγμένα μονοπάτια από ορειβατικούς συλλόγους για όσους αρέσκονται στη πεζοπορία και στην εξερεύνηση σπηλαίων. Σημειωτέον ότι στην περιοχή δεν υπήρχε ούτε καντίνα, ούτε περίπτερο, οπότε αν θελήσετε να επισκεφτείτε την περιοχή προμηθευτείτε νεράκι ή οτιδήποτε φαγώσιμο από το σπίτι και φυσικά όλα τα απαραίτητα για ένα όμορφο και οικολογικό πικ-νικ. Μην ξεχάσετε να προμηθευτείτε στην επιστροφή ζεστό ψωμί Χασιάς ή να γευτείτε τα μεζεδάκια και τα γλυκίσματα της περιοχής.

Γεωργία Νικητέα, EcoView.gr

Pancratium maritimum -Το Κρινάκι της Θάλασσας

Μην τα κόβετε, μην τα ξεριζώνετε!     

Για να τα βρείτε και του χρόνου εκεί!

Σίγουρα θα το έχετε δει σε κάποια παραλία !
Το Κρινάκι της Θάλασσας (επιστημονικό όνομα Pancratium maritimum) αυτοφύεται κυρίως στα παράλια της θάλασσας της Μεσογείου.
Το Κρινάκι του Φαλήρου στη Βουλιαγμένη

Με τη δυνατή και γλυκιά μυρωδιά του αποτελεί ένα αληθινό στολίδι της φύσης.

Είναι φυτό πολυετές κρυπτόφυτο (ένα μεγάλο μέρος του χρόνου υπάρχει μόνο ως βολβός στην άμμο). 

Τα άνθη του χαρακτηρίζονται για το μεγάλο τους μέγεθος, το διακριτικό άρωμα και την ωραία εμφάνιση που δημιουργεί το λευκό χρώμα των πετάλων σε συνδυασμό με το γλαυκό χρώμα των μακριών λογχοειδών του φύλλων. 

Συνήθως ανθίζει από Ιούλιο έως Οκτώβριο, γεγονός που εξαρτάται από τις θερμοκρασίες που έχουν προηγηθεί της περιόδου άνθησης.

Η ρίζα του φτάνει σε βάθος 1.5 μ., δηλαδή κολυμπά  σχεδόν στο θαλασσινό νερό.  Ο καρπός του  κάψα, όταν ανοίξει (συνήθως στα μέσα του φθινοπώρου) πετάγονται μακριά  τα σπόρια που ταξιδεύουν με τον άνεμο ή με  τα ρεύματα της θάλασσας για άλλες παραλίες και βλασταίνουν στο τέλος του χειμώνα ή στις αρχές της άνοιξης.  

Τα νεαρά σπορόφυτα του Pancratium επιτελούν τεράστιο έργο στην συγκράτηση της άμμου, όπου τα πάει ο άνεμος.

Το κρινάκι είχε εντυπωσιάσει τους αρχαίους Έλληνες καλλιτέχνες, καθώς  είναι γνωστό από αρχαίες εικονογραφήσεις στην Κρήτη, στα παλάτια της Κνωσού και από τις υστεροκυκλαδικές τοιχογραφίες στη Σαντορίνη (Θήρα).

Το Κρινάκι της Θάλασσας δέχεται έντονες πιέσεις λόγω της έντονης τουριστικής ανάπτυξης ή της άγνοιας των λουόμενων που το κόβουν ή ακόμα και το ξεριζώνουν για να το μεταφυτέψουν στο σπίτι τους. Λίγο οι ξαπλώστρες, λίγο οι καντίνες, λίγο οι χώροι στάθμευσης στην παραλία, λίγο οι «ρομαντικοί συλλέκτες»  και πολύ το τσιμέντο,  αλλά και ο καθαρισμός με μηχανικά μέσα των παραλιών όπου φυτρώνει, αποτελούν αιτίες για να λιγοστεύουν συνεχώς οι πληθυσμοί του.

Aυτό το καλοκαίρι, όπου συναντήσετε τα πανέμορφα κρινάκια, απλά θαυμάστε τα!

Μην τα κόβετε, μην τα ξεριζώνετε!     

Για να τα βρείτε και του χρόνου εκεί!

ecology-salonika