Το λυπηρό είναι ότι η κατάσταση στον Καρτερό δεν αποτελεί την εξαίρεση αλλά τον κανόνα σε πολλούς παράκτιους νησιωτικούς υγρότοπους, ιδιαίτερα της Κρήτης. Αν και οι πολίτες έχουν το δικαίωμα αλλά και την ευθύνη να προστατεύσουν τον τόπο τους, δεν φαίνεται να γνωρίζουν τη δύναμη τους ως φυσικά πρόσωπα. Από την άλλη, η καθημερινή υποβάθμιση των νησιωτικών υγρότοπων δεν αφήνει περιθώρια για ολιγωρία.
Saving the Planet for Our Children
Το οικολογικό χαμομηλάκι:
prasino.hamomilaki@gmail.com
Tuesday, 20 September 2011
Δυστυχώς, όλα τα έχει ο Καρτερός…
Το λυπηρό είναι ότι η κατάσταση στον Καρτερό δεν αποτελεί την εξαίρεση αλλά τον κανόνα σε πολλούς παράκτιους νησιωτικούς υγρότοπους, ιδιαίτερα της Κρήτης. Αν και οι πολίτες έχουν το δικαίωμα αλλά και την ευθύνη να προστατεύσουν τον τόπο τους, δεν φαίνεται να γνωρίζουν τη δύναμη τους ως φυσικά πρόσωπα. Από την άλλη, η καθημερινή υποβάθμιση των νησιωτικών υγρότοπων δεν αφήνει περιθώρια για ολιγωρία.
Monday, 19 September 2011
Το ελαιόλαδο στη μαγειρική
Στη μαγειρική / τηγάνισμα, το ελαιόλαδο παραμένει σταθερό λόγω των αντιοξειδωτικών ουσιών του σε υψηλές θερμοκρασίες. Αντέχει περισσότερο στις υψηλές θερμοκρασίες από ό,τι τα σπορέλαια (200 αντί για 170 βαθμούς Κελσίου).
Κατηγορούν το ελαιόλαδο ότι μετά από 2-3 χρήσεις μαυρίζει ελαφρά, δεν είναι ελάττωμα, αλλά απόδειξη της φυσικότητάς του. Το σκούρο χρώμα του ελαιολάδου προέρχεται από το «ψήσιμο» των φυσικών χρωστικών του.
Στα λεγόμενα «λαδερά» φαγητά, όσο λιγότερο και όσο σε πιο χαμηλή θερμοκρασία μαγειρεύεται το λάδι, τόσο αυξάνονται τα οφέλη για την υγεία μας. Θερμοκρασία τηγανίσματος κάτω από 170 βαθμούς Κελσίου με παρθένο ελαιόλαδο, σύντομος χρόνος μαγειρέματος/ τηγανίσματος και αντικατάσταση του λαδιού έπειτα από κάθε τηγάνισμα έχουν ευεργετική επίδραση στις τροφές (π.χ. στα λαχανικά που προετοιμάζονται κατ' αυτόν τον τρόπο, αυξάνεται η περιεκτικότητά τους σε αντιοξειδωτικές ουσίες και σε σκουλένιο).
Στα 10 τηγανίσματα, το ωφέλιμο ελαϊκό οξύ (του ελαιολάδου) μετατρέπεται σε trans λιπαρό και επιφέρει βλάβες στην υγεία, αυξάνοντας την οξείδωση.
Στα σπορέλαια, αντίθετα, τα ίδια πολικά συστατικά, όσα σχηματίζονται μετά από δέκα τηγανίσματα με ελαιόλαδο, σχηματίζονται με το πρώτο κιόλας τηγάνισμα.
Ο καλύτερος και πιο υγιεινός τρόπος μάλιστα να μαγειρέψουμε τα φαγητά μας είναι να προσθέσουμε το λάδι στο τέλος του μαγειρέματος. Με αυτόν τον τρόπο αφενός δεν αλλοιώνονται τα πολύτιμα συστατικά του ελαιολάδου. Η γεύση του φαγητού θα γίνει πιο ελαφριά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι νόστιμο.
Γράφει η Χριστίνα Φοντόρ, Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, Καθηγήτρια στο Ι.Δ.ΕΚ.Ε Ηλιούπολης,
Sunday, 18 September 2011
Για μια πιο «πράσινη» Θεσσαλονίκη
Τη φύτευση 7.500 θάμνων και 1.051 επιπλέον δένδρων, στα οποία θα προστεθούν τα ήδη υπάρχοντα 537 δένδρα, και την κοπή 269 παλαιών δένδρων, προβλέπει η εγκεκριμένη ειδική φυτοτεχνική μελέτη για τα οκτώ θεματικά πάρκα της Νέας παραλίας Θεσσαλονίκης, διευκρίνισε,
Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης του ο Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος και Ελεύθερων Χώρων, είπε ότι τα νέα δένδρα που θα τοποθετηθούν (πλατάνια, κουκουναριές, σκλήθρα και μουριές) είναι ύψους 1,5 έως 2 μέτρων και ηλικίας 5 έως 6 ετών, ότι για όλα τα δένδρα που κόβονται υπάρχει έγκριση του δασαρχείου και ότι η κοπή τους περιλαμβάνεται στην ειδική φυτοτεχνική μελέτη για την οποία είχε προηγηθεί μεγάλος διεθνής διαγωνισμός.
«Ακολουθούμε την ειδική φυτοτεχνική μελέτη σύμφωνα με την οποία γίνεται προσπάθεια να κρατηθούν τα υγιή φυτά που βρίσκονται σε αρμονία με την χλωρίδα της περιοχής και την ιστορία της πόλης. Ο μεγάλος αριθμός των δένδρων που κόβονται είναι κυρίως λεύκες που τοποθετήθηκαν στην δεκαετία του 60 και δημιουργούν πολλά προβλήματα. Η διεύθυνση Πρασίνου επιβλέπει την διαδικασία και θα επεμβαίνει όταν οτιδήποτε από την εγκεκριμένη μελέτη δεν τηρείται και δεν εφαρμόζεται σωστά. Αντιλαμβανόμαστε την ευαισθησία του κόσμου, διότι δεν είναι ωραίο θέαμα ένα κομμένο δένδρο, αλλά όταν μετά από δύο χρόνια η εικόνα θα έχει ολοκληρωθεί το πράσινο της περιοχής θα είναι πιο εκτεταμένο και καλύτερης ποιότητας. Οι συμπολίτες μας ας κάνουν υπομονή μέχρι την ολοκλήρωση του έργου» είπε χαρακτηριστικά ο Κωνσταντίνος Ζέρβας.
ΠΗΓΗ: newsbeast.gr
Friday, 16 September 2011
Λίμνη Μπελέτσι, η κρυμμένη λίμνη της Πάρνηθας
Σε ένα από τα ομορφότερα βουνά της Αττικής, σε μια περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, την Πάρνηθα, βρίσκεται ένας μυστικός Παράδεισος που αξίζει να εξερευνήσετε. Αν και μένουμε γύρω στα 30 χρόνια στους πρόποδες του βουνού, μόλις πρόσφατα ανακαλύψαμε την κρυμμένη λίμνη Μπελέτσι που ξεκουράζεται στις Ανατολικές πλαγιές της.
Ένα Κυριακάτικο πρωινό αποφασίσαμε να περιηγηθούμε στην περιοχή και να ανακαλύψουμε την λίμνη που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό. Ακολουθώντας μια σύντομη διαδρομή, φτάσαμε στη λεωφόρο Δεκελείας σε μια κατάφυτη με πεύκα περιοχή. Πολύ συχνά διακρίναμε μονοπάτια για πεζοπορία, μικρά ανοίγματα στο δάσος με ξύλινα τραπεζάκια για πικ-νικ, καθώς και δρόμους που ενδεικνύονταν για διαδρομές με μηχανές μότο Κρος και «γουρούνες». Περάσαμε τα γνωστά βασιλικά κτήματα και κατευθυνθήκαμε σε μια δασική περιοχή που μας άφησε κατάπληκτους όχι μόνο για την πλούσια βλάστηση αλλά και για τις πολλές νεοαναγειρόμενες βίλες που σκανδαλιστικά ξεφύτρωναν μέσα στο δάσος, ακόμα και στις πιο ψηλές κορυφές.
Διασχίσαμε την Ιπποκράτειο Πολιτεία και φτάσαμε στο οροπέδιο της Αγίας Τριάδας. Ένα ανακαινισμένο αλλά κλειστό εκκλησάκι με καμπαναριά και μια χτιστή πηγή χωρίς νερό και ένα μεγάλο σταυρό, μας βεβαίωναν ότι είχαμε φτάσει πολύ κοντά στην Λίμνη. Πυκνές βελανιδιές, πεύκα και πλατάνια στόλιζαν το τοπίο. Η θέα από το σημείο εκείνο είναι καταπληκτική.Περιηγηθήκαμε στους φαρδείς ασφαλτοστρωμένους δρόμους της περιοχής προσπαθώντας να ανακαλύψουμε την οδό Κίρκης στον οποίο διαβάσαμε στον χάρτη ότι βρίσκεται η Λίμνη. Η πρόσβαση εκεί είναι πολύ εύκολη αφού αν και πρόκειται για δασική περιοχή υπάρχουν άνετοι ρυμοτομημένοι δρόμοι σαν να πρόκειται για αστική περιοχή.
Η λίμνη Μπελέτσι που οφείλει το όνομά της στην ομώνυμη κορυφή, ονομάζεται και Κιθάρα λόγω του σχήματός της που μοιάζει με το μουσικό όργανο, αν την δει κανείς από ψηλά. Ξεκουράζεται σε υψόμετρο 600 μέτρων και μετράει 30 χρόνια ζωής. Δημιουργήθηκε κατά λάθος από ανθρώπινη παρέμβαση, όταν προκειμένου να ανοιχθεί ένας δρόμος κλείστηκαν με αναχώματα οι κοίτες ενός χειμάρρου με αποτέλεσμα να γεννηθεί η μικρή αυτή λίμνη. Η συνολική της επιφάνεια είναι γύρω στα 5 στρέμματα και το μέγιστο βάθος της δεν ξεπερνά τα 5 μέτρα.
Το πρώτο πράγμα που αντικρίσαμε ήταν ένα μικρό γεφυράκι που οδηγούσε σε
ένα περιφραγμένο χώρο όπου βρίσκονταν 3 ελάφια τα οποία φαίνονταν πολύ
εξοικειωμένα με την ανθρώπινη παρουσία. Κρωξίματα παπιών τράβηξαν την
προσοχή μας και κατευθυνθήκαμε προς τα άλλα 2 γεφυράκια προκειμένου να
κάνουμε τον γύρο της Λίμνης. Το δυνατό αεράκι που φυσούσε έκανε τα
γαλάζια νερά να κυματίζουν ελαφρά και ο δυνατός ήλιος δημιουργούσε
όμορφους διαμαντένιους καθρεπτισμούς στην επιφάνειά της.
Στον περιβάλλοντα χώρο είχαν δημιουργηθεί αθλητικές εγκαταστάσεις καθώς
και μια παιδική χαρά. Υπήρχαν σκόρπια 3-4 παγκάκια περιμετρικά όπου
άνθρωποι κάθονταν ήρεμοι και απολάμβαναν το θεσπέσιο φυσικό περιβάλλον.
Στις όχθες της κάποιοι άνθρωποι είχαν στρώσει κάτω για πικ νικ, μιας και
ευτυχώς δεν υπήρχε τίποτα για να αγοράσει κανείς ούτε ένα μπουκάλι
νερό.
Μια μεγάλη προειδοποιητική πινακίδα υψωνόταν σε εμφανές σημείο και
θύμιζε ότι ο χώρος αποτελεί προστατευόμενο υδροβιότοπο και δεν
επιτρέπεται η οποιαδήποτε ανθρώπινη παρέμβαση (ψάρεμα, κολύμπι, βαρκάδα,
ναυτομοντελισμός, ρύπανση των νερών). Αν και ήταν πολύ σωστή η
προειδοποίηση, έμοιαζε ειρωνικό και ταυτόχρονα νιώσαμε θυμό, λύπη και
απογοήτευση, όταν κοιτώντας την γύρω περιοχή δεν υπήρχε σημείο που δεν
ξεφύτρωνε κάποια πολυτελής βίλα.
Περπατήσαμε για λίγο για να θαυμάσουμε την ανεξάντλητη ομορφιά της φύσης
και να εισπνεύσουμε το καθαρό οξυγόνο που γέμιζε τα πνευμόνια μας. Η
πλούσια βλάστηση από κούμαρα, μυρτιές, πουρνάρια που παλιότερα
αποτελούσαν το ιδανικό μέρος για τον φυσικό βιότοπο των ελαφιών, τώρα
αποτελεί ασφαλές καταφύγιο για πολλά πουλιά. Μόνο μερικά σκόρπια
κελαηδήματα σπίνων και κοτσυφιών ακούγονταν, αλλά ο αέρας ήταν αρκετά
δυνατός και κουραστικός και σκέπαζε με τον σφυριχτό του ήχο οποιονδήποτε
άλλο ήχο.
Γεωργία Νικητέα, EcoView.gr
Tuesday, 13 September 2011
Η Λίμνη Ορεστιάδα (Η Λίμνη της Καστοριάς)
| Ο συνολικός όγκος νερού είναι 100.000.000 κ.μ |
| ... πανύψηλα πλατάνια, λεύκες και ιτιές... |
Sunday, 11 September 2011
Λίμνη Βουλιαγμένης – Ηραίου Λουτρακίου
Από τις γραφικότερες αποδράσεις που έχουμε πραγματοποιήσει τον τελευταίο καιρό ήταν αυτή στην Λίμνη Βουλιαγμένης Λουτρακίου.
Το Λουτράκι είναι μια από τις πιο φημισμένες κοσμοπολίτικες πόλεις μόλις 100 χιλιόμετρα από την Αθήνα, που είναι γνωστή όχι μόνο επειδή είναι μια λουτρόπολη με ιαματικά νερά, αλλά και γιατί είναι μια περιοχή που διαθέτει απίστευτη φυσική ομορφιά.
Ακολουθώντας τις πινακίδες οδηγηθήκαμε πολύ σύντομα στην λίμνη που μας καθήλωσε με τα πεντακάθαρα και γαλήνια τιρκουάζ νερά της. Το νερό δροσερό και διάφανο είναι ιδανικό για κολύμβηση αλλά και για ψάρεμα. Περιμετρικά της λίμνης ψαράδες απολάμβαναν το ψάρεμα ενώ στο ακρογιάλι απλωμένα κορμιά λούζονταν από τις ακτίνες του ήλιου.
Κάναμε τον γύρο της λίμνης και διαπιστώσαμε το εξής παράδοξο γεγονός: ενώ από την μια μεριά επικρατούσε νηνεμία και γαλήνια νερά, στην απέναντι μεριά τα νερά ήταν ελαφρώς τρικυμιώδη και επικρατούσε ένα δυνατό αεράκι. Παραξενεμένοι από το γεγονός συνομιλήσαμε με έναν ψαρά ο οποίος μας εξήγησε ότι το φαινόμενο αυτό οφείλεται στην παλίρροια και την άμπωτη που πραγματοποιείται κάθε 6 ώρες από ένα στενό πέρασμα που δεν ξεπερνάει σε πλάτος τα 15 μέτρα. Από τον δίαυλο αυτό, που συνδέει την λιμνοθάλασσα με τον Κορινθιακό κόλπο, όχι μόνο ανανεώνονται συνεχώς τα νερά αλλά μπαινοβγαίνουν και βαρκούλες και δίνουν μια πολύ ευχάριστη και γραφική νότα.
Σε μια άλλη πλευρά της λίμνης, η παραλία ήταν πιο οργανωμένη με ομπρέλες και ξαπλώστρες, ενώ από τα ταβερνάκια οι μυρωδιές από τηγανισμένα καλαμαράκια και ψαρικά, αναδύονταν στην ατμόσφαιρα. Τα χταποδάκια που λιάζονταν κρεμασμένα στα σχοινιά θύμιζαν κυκλαδίτικο τοπίο. Οι ηλιαχτίδες που έλουζαν τα νερά έδιναν στην λίμνη μια κρυστάλλινη λάμψη. Οι μόνοι ήχοι που ακούγονταν ήταν τα κελαηδήματα των πουλιών, το τραγούδι των τζιτζικιών και το ελαφρύ θρόισμα των φυλλωμάτων.
Η ύπαρξή της είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Το σχήμα της είναι οβάλ και το μέγεθός της είναι περίπου 550 μέτρα πλάτος και 1825 μέτρα μήκος. Το μέγιστο βάθος της λένε ότι αγγίζει τα 48 μέτρα. Φήμες υποστηρίζουν ότι κάποτε εκεί υπήρχε μια υπόγεια σπηλιά η οποία όμως καταβυθίστηκε και στη θέση της δημιουργήθηκε η υπάρχουσα λίμνη και έτσι πήρε και το όνομά της. Λέγεται πώς έχει σταθερή θερμοκρασία καθ΄ όλη την διάρκεια του χρόνου.
Άλλοι υποστηρίζουν πως ονομάστηκε Λίμνη Ηραίου από τον αρχαιολογικό ναό που είναι αφιερωμένος στη θεά Ήρα περίπου στα δυτικά της σε απόσταση ενός χιλιομέτρου. Άλλες ονομασίες της είναι Εσχατιώτης ή Γοργώπις.
Αποχωρώντας κατά τις μεσημεριανές ώρες διαπιστώσαμε ότι αρκετοί ταξιδιώτες άρχισαν να καταφτάνουν με πούλμαν, ιδιωτικά αυτοκίνητα αλλά και μηχανές, μιας και η διαδρομή μέσα από τον φιδίσιο δρόμο ενδείκνυται και για αποδράσεις με δίτροχα οχήματα.
Ένα αίσθημα ψυχικής ευφορίας και ξεγνοιασιάς μας κατέκλυσε. Η κορινθιακή γη είναι γεμάτη προτάσεις: Εντυπωσιακοί αρχαιολογικοί χώροι, επιβλητικά μοναστήρια, πανέμορφες περιπατητικές ορεινές διαδρομές για πεζοπορία στο φυσικό πευκοδάσος, δροσερές ακτές για κολύμπι, καλό φαγητό στις γραφικές ψαροταβέρνες. Μην διστάσετε να την επισκεφτείτε και απολαύσετε όλες τις φυσικές ομορφιές απείρου κάλλους που μπορεί να σας προσφέρει!
Γεωργία Νικητέα, EcoView.gr
Σχετικά: Βουτιά στα βάθη της στοιχειωμένης λίμνης
Monday, 5 September 2011
Νεκρή θαλάσσια χελώνα caretta - caretta βρέθηκε και πάλι στη Νέα Αγχίαλο Βόλου
Νεκρή βρέθηκε πριν λίγο άλλη μία θαλάσσια χελώνα καρέτα (caretta - caretta) στην παραλία της Νέας Αγχιάλου Βόλου. Πρόκειται για την 6η νεκρή χελώνα από τον Μάρτιο και μάλιστα στην ίδια περιοχή.
Η αρμόδια Υπηρεσία του Δήμου Βόλου, από λεπτό σε λεπτό, θα βρεθεί στο σημείο, ώστε να την παραλάβει και να την μεταφέρει στον ΧΥΤΑ Βόλου, ώπου και θα ενταφιαστεί.
e-volos.gr




